ചൂതാട്ടവും ലോട്ടറിയും (القمار واليانصيب)**

 

**വിഷയം: ചൂതാട്ടവും ലോട്ടറിയും (القمار واليانصيب)**

**ഖുർആൻ സൂക്തം:**

അല്ലാഹു തആലാ പറയുന്നു:

> "സത്യവിശ്വാസികളേ, മദ്യവും ചൂതാട്ടവും പ്രതിഷ്ഠകളും അമ്പടയാളങ്ങളും പിശാചിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പെട്ട അശുദ്ധ കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ്. അതിനാൽ നിങ്ങൾ അത് വർജ്ജിക്കുക, നിങ്ങൾക്ക് വിജയം പ്രാപിക്കാം. മദ്യത്തിലൂടെയും ചൂതാട്ടത്തിലൂടെയും നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ശത്രുതയും വിദ്വേഷവും ഉണ്ടാക്കാനും, അല്ലാഹുവിനെ സ്മരിക്കുന്നതിൽ നിന്നും നമസ്കാരത്തിൽ നിന്നും നിങ്ങളെ തടയാനുമാണ് പിശാച് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അതിനാൽ നിങ്ങൾ (അതിൽ നിന്ന്) വിരമിക്കുന്നവരാകുമോ?" *(സൂറത്തുൽ മാഇദ: 90-91)*

> 

**വിശദീകരണം:**

സാമൂഹിക തിന്മകളിൽ ഏറ്റവും അപകടകരമായ ഒന്നാണ് ചൂതാട്ടം (മൈസിർ). അതുകൊണ്ടാണ് അല്ലാഹു അതിനെ മദ്യം, പ്രതിഷ്ഠകൾ, അമ്പടയാളങ്ങൾ എന്നിവയോടൊപ്പം ചേർത്തുകൊണ്ട് ഹറാമാക്കി (നിരോധിച്ചു) പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇസ്ലാമിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ ഇവ ഏറ്റവും നികൃഷ്ടമായ കാര്യങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ്.

ചെകുത്താൻ മനുഷ്യനിലേക്ക് കടന്നുകൂടുന്ന വഴിയാണത്. മനുഷ്യന്റെ കഠിനമായ ശത്രുവാണ് പിശാച്. സത്യവിശ്വാസികൾക്കിടയിൽ ശത്രുതയും വിദ്വേഷവും ഉണ്ടാക്കുക, അല്ലാഹുവിനെ ഓർക്കുന്നതിൽ നിന്നും നമസ്കാരത്തിൽ നിന്നും അവരെ തടയുക എന്നതല്ലാതെ വേറൊന്നും അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. ശത്രുതയേക്കാളും വിദ്വേഷത്തേക്കാളും വലിയ എന്തൊരു കുഴപ്പമാണുള്ളത്?! അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അശ്രദ്ധയേക്കാളും നമസ്കാരത്തിൽ നിന്നുള്ള വീഴ്ചയേക്കാളും വലിയ ഏത് തെറ്റാണുള്ളത്?! പ്രവാചകൻ (സ) അരുളിയിരിക്കുന്നു: *"നിങ്ങൾ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നത് വരെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ല."*

അല്ലാഹു തആലാ പറയുന്നു:

> *"എന്റെ ഓർമ്മയെ തൊട്ട് ആരെങ്കിലും തിരിഞ്ഞുകളയുന്ന പക്ഷം തീർച്ചയായും അവന് ദുരിതപൂർണ്ണമായ ജീവിതമാണുണ്ടാവുക."* *(സൂറഃ ത്വാഹാ: 124)*

> 

അതുപോലെ അല്ലാഹു പറയുന്നു:

> *"എന്നാൽ തങ്ങളുടെ നമസ്കാരത്തെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധയില്ലാത്തവരായ നമസ്കാരക്കാർക്കാകുന്നു നാശം."* *(സൂറത്തുൽ മാഊൻ: 4 - 5)*

> 

> *"എന്നാൽ അവർക്ക് ശേഷം ഒരു തലമുറ പകരം വന്നു. അവർ നമസ്കാരം പാഴാക്കുകയും തന്നിഷ്ടങ്ങളെ പിന്തുടരുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ അവർ വഴികേടിന്റെ ഫലം ഉടനെത്തന്നെ അനുഭവിക്കുന്നതാണ്."* *(സൂറഃ മർയം: 59)*

> 

**ചൂതാട്ടവും (മൈസിർ/ഖിമാർ) ജാഹിലിയ്യാ കാലത്തെ രീതിയും:**

ചൂതാട്ടമാണ് ഖിമാർ. ലാഭമാണോ നഷ്ടമാണോ എന്ന് അറിയാത്ത, കളിയിൽ ഏതാണ് സംഭവിക്കുക എന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്ത എല്ലാ കളികളും ഖിമാറാണ്.

അജ്ഞാന (ജാഹിലിയ്യാ) കാലത്ത് അറബികൾ ഒട്ടകത്തെ അറത്ത്, പത്ത് അമ്പുകൾ (നറുക്കുകൾ) ഉപയോഗിച്ച് ചൂതാട്ടം നടത്തിയിരുന്നു. ഒട്ടകത്തെ 28 ഓഹരികളാക്കി ഭാഗിക്കും. ഇതിലെ ഓരോ അമ്പിനും ഈ ഒട്ടകത്തിന്റെ ഓഹരികളിൽ നിന്ന് നിശ്ചിത വിഹിതമുണ്ടായിരുന്നു:

 * ഒന്നാമത്തെ അമ്പിന്: 1 ഓഹരി

 * രണ്ടാമത്തെ അമ്പിന്: 2 ഓഹരികൾ

 * മൂന്നാമത്തെ അമ്പിന്: 3 ഓഹരികൾ

 * നാലാമത്തെ അമ്പിന്: 4 ഓഹരികൾ

 * അഞ്ചാമത്തെ അമ്പിന്: 5 ഓഹരികൾ

 * ആറാമത്തെ അമ്പിന്: 6 ഓഹരികൾ

 * ഏഴാമത്തെ അമ്പിന്: 7 ഓഹരികൾ

 * ബാക്കിയുള്ള മൂന്ന് അമ്പുകൾക്ക് ഓഹരികളൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല.

ഈ അമ്പുകൾ ഒരു തോൽസഞ്ചിയിൽ ഇടുകയും, നിഷ്പക്ഷനായ ഒരു വ്യക്തി ഓരോരുത്തരുടെയും പേരിൽ അമ്പുകൾ പുറത്തെടുക്കുകയും ചെയ്യും.

ഓരോ ചൂതാട്ടക്കാരനും ഓരോ അമ്പ് വീതം ലഭിക്കും. അങ്ങനെ ഓഹരിയുള്ള ഏഴ് അമ്പുകളിൽ ഒന്ന് ലഭിക്കുന്നയാൾക്ക് അതിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ പ്രകാരമുള്ള ഒട്ടകത്തിന്റെ ഭാഗം ലഭിക്കും. എന്നാൽ ഓഹരിയില്ലാത്ത അമ്പ് ലഭിക്കുന്നയാൾക്ക് ഒന്നും ലഭിക്കുകയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, അറുത്ത ഒട്ടകത്തിന്റെ മുഴുവൻ വിലയും അടക്കാൻ അവൻ നിർബന്ധിതനാകുകയും ചെയ്യും. ഇതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഇറച്ചി ഭാഗങ്ങൾ അവർ പാവപ്പെട്ടവർക്ക് കൊടുക്കുകയും അതിൽ അഭിമാനം കൊള്ളുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

മുകളിൽ പറഞ്ഞ മൈസിറിന്റെ (ചൂതാട്ടത്തിന്റെ) വിധിയിൽ തന്നെയാണ് മറ്റെല്ലാത്തരം ചൂതാട്ടങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്:

 * പകടക്കളി (നർദ് / Dice)

 * ലോട്ടറി

 * ചീട്ടുകളി (Playing Cards)

 * കുട്ടികൾ അണ്ടിപ്പരിപ്പ്/മുന്തിരിങ്ങ (الجوز) വെച്ച് കളിക്കുന്ന കളി

 * ഭാഗ്യപരീക്ഷണങ്ങൾ 

 * മറ്റ് അപകടസാധ്യതയുള്ള കളികളും പന്തയങ്ങളും (Betting)

ചൂതാട്ടത്തിന്റെ സ്വഭാവമുള്ള ഏത് കളിയും ഹറാമാണ് (നിരോധിതമാണ്). ഖുർആൻ മദ്യം, വിഗ്രഹങ്ങൾ, അമ്പടയാളങ്ങൾ എന്നിവയോടൊപ്പം ചേർത്തുവെച്ച് വിലക്കിയ മൈസിറിൽ (ചൂതാട്ടത്തിൽ) പെട്ടതാണ് ഇതെല്ലാം.

ചൂതാട്ടം എന്നത് ഒരു മുസ്ലിമിന് വിനോദത്തിനോ വിനോദോപാധിക്കോ ഉള്ള മാർഗ്ഗമല്ല. അതുപോലെ ധനം സമ്പാദിക്കാനോ ചാരിറ്റി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി പണം സമാഹരിക്കാനോ ഉള്ള മാർഗ്ഗവുമല്ല. കാരണം അത് അനാവശ്യ കാര്യവും അന്യായമായി ജനങ്ങളുടെ ധനം ഭുജിക്കലുമാണ്.

ശർഇയ്യായ (മതപരമായ) യാതൊരു ഉപകാരവുമില്ലാത്ത, കേവലം ഭാഗ്യത്തെയും ആകസ്മികതയെയും (Coincidence) മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള എല്ലാ കളികളും — ഉദാഹരണത്തിന് പകടക്കളി (Dice) പോലെ — അതിൽ പണം വെച്ചുള്ള ചൂതാട്ടം ഇല്ലെങ്കിൽ പോലും ഹറാമാണ്.

ബുദ്ധിയും നൈപുണ്യവും ആസൂത്രണവും ആവശ്യമായ കളികൾ — ഉദാഹരണത്തിന് **ചതുരംഗം (Chess)** പോലെ — ഹറാമല്ല, എന്നാൽ കറാഹത്താണ് (അഭികാമ്യമല്ലാത്തതാണ്). കാരണം അതിൽ ചിന്തയ്ക്കും ബുദ്ധിശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനുമുള്ള പരിശീലനമുണ്ട്. അത് വെറുമൊരു വിനോദത്തിനും കൗതുകത്തിനും അപ്പുറത്തുള്ള ഒന്നാണ്. എന്നാൽ ഇത്തരം കളികളിലും പണം വെച്ചുള്ള ചൂതാട്ടം കൂടിയായാൽ അത് ഹറാമായി മാറും.

പന്തയം വെക്കൽ (Betting) എന്നതും ഹറാമായ ചൂതാട്ടമായി മാറാതിരിക്കണമെങ്കിൽ, അതിൽ **'ജുഅ്ൽ' (സമ്മാനം)** തോൽക്കുന്നയാൾ ജയിക്കുന്നയാൾക്ക് നൽകുന്ന രീതിയിലായിരിക്കരുത്. ഉദാഹരണത്തിന്, മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന രണ്ടുപേരിൽ ഒരാൾ "നമ്മളിൽ ആര് മുമ്പിലെത്തിയാലും മറ്റേയാൾ അവന് ഒരു ലക്ഷം രൂപ നൽകണം" എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് ഹറാമായ ചൂതാട്ടമാണ്. എന്നാൽ, മത്സരാർത്ഥികളിൽ ഒരാൾ മാത്രം "നമ്മളിൽ ആര് ജയിച്ചാലും ഞാൻ നിനക്ക് സമ്മാനം നൽകാം" എന്ന് ഏറ്റെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് ഹറാമായ ചൂതാട്ടമല്ല.

ചൂതാട്ടം (മൈസിർ) വ്യക്തികൾക്കും സമൂഹത്തിനും ഒരുപോലെ കടുത്ത അപകടവും വ്യക്തമായ ദോഷങ്ങളും വരുത്തിവെക്കുന്നു എന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല:

 * **ഒന്നാമതായി:** അത് മനുഷ്യരെ മടിയന്മാരും ജോലിയില്ലാത്തവരുമാക്കി (തൊഴിലില്ലായ്മയിലേക്ക്) മാറ്റുന്നു. ചൂതാട്ടക്കാർ യാതൊരു അധ്വാനമോ കഷ്ടപ്പാടോ കൂടാതെ, അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ച കാര്യകാരണങ്ങളെ അവഗണിച്ച് കേവലം ഭാഗ്യത്തെയും ആകസ്മികതയെയും വെറുതെയുള്ള മോഹങ്ങളെയും മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ലാഭവും ഉന്നതിയും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

 * **രണ്ടാമതായി:** അത് മനുഷ്യരെ തങ്ങളുടെ ദീനീ-ദുൻയവീ (മതപരവും ലൗകികവുമായ) ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിൽ നിന്ന് അശ്രദ്ധരാക്കുന്നു. കാരണം ചൂതാട്ടക്കാർ എപ്പോഴും ജയത്തിനും തോൽവിക്കുമിടയിലാണ്. ജയിച്ചവനെ ജയത്തിന്റെ ലഹരി വീണ്ടും ചൂതാട്ടത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു.

അത് മോശമായതും അസാധുവായതുമായ സമ്പാദ്യമാണ്; ഒരാൾക്ക് സ്വന്തം ആവശ്യത്തിനോ മറ്റൊരാളെ സഹായിക്കാനോ അത് ഉപകരിക്കില്ല. "തീർച്ചയായും അല്ലാഹു പരിശുദ്ധനാണ്, പരിശുദ്ധമായതല്ലാതെ അവൻ സ്വീകരിക്കുകയുമില്ല." ജാഹിലിയ്യാ കാലത്ത് അറബികൾ ചൂതാട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ള ലാഭം തങ്ങളുടെ പാവപ്പെട്ടവർക്ക് ദാനം ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഇസ്ലാം അതിനെ പിശാചിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പെട്ട അശുദ്ധ കാര്യമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കിയത്. കാരണം, നല്ല ഉദ്ദേശം (Good Intention) ഒരിക്കലും ഹറാമായ (നിരോധിതമായ) കാര്യങ്ങളെ ന്യായീകരിക്കുകയില്ല. ചെയ്യുന്നയാളുടെ ഉദ്ദേശം എത്രതന്നെ നല്ലതാണെങ്കിലും, സമ്പാദിക്കുന്നയാളുടെ ലക്ഷ്യം എത്രതന്നെ മഹത്തരമാണെങ്കിലും ഹറാം എപ്പോഴും ഹറാം തന്നെയാണ്. ഇസ്ലാം ലക്ഷ്യത്തിന്റെ പരിശുദ്ധിയോടൊപ്പം മാർഗ്ഗത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയും നിർബന്ധമാക്കുന്നു. "ലക്ഷ്യം മാർഗ്ഗത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നു" എന്ന വാദത്തെ ഇസ്ലാം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ നല്ല ഉദ്ദേശം, അനുവദനീയമായതും അനാചാരമല്ലാത്തതുമായ എല്ലാ സാധാരണ പ്രവർത്തികളെയും ഇബാദത്തായും (ആരാധന) വഴക്കമായും മാറ്റുന്നു.

Aalam Kamil saquafi parappanangadi