ആഇശാ ബീവി (റ) യും ജമൽ യുദ്ധവും
.............
ASLAM Kamil saquafi parappanangadi
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله والصلاة والسلام على رسول الله، وبعد:
ആഇശാ ബീവി (റ) ജമൽ ദിവസം പുറപ്പെട്ടത് യുദ്ധത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല — പ്രശ്നപരിഹാരത്തിനായിരുന്നു. അതിൽ തന്നെ അവർ ഖേദിച്ചിരുന്നു.
വിശ്വാസികളുടെ മാതാവായ ആയിശ (റ) ഇറാഖിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടത് ഉസ്മാൻ (റ)ന്റെ രക്തത്തിന് നീതി തേടാനും, അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നവരിൽ നിന്ന് പ്രതികാരം ചെയ്യാനും, അങ്ങനെ കുഴപ്പമുണ്ടാക്കിയവർ പിന്മാറുകയും മുസ്ലിംകൾക്കിടയിൽ സമാധാനം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു.
ദഹബി പറയുന്നു
لما قتل عثمان صبرا، سُقط في أيدي أصحاب النبي - صلى الله عليه وسلم، وبايعوا عليا، ثم إن طلحة بن عبيد الله، والزبير بن العوام، وأم المؤمنين عائشة، ومن تبعهم رأوا أنهم لا يخلّصهم مما وقعوا فيه من توانيهم في نُصرة عثمان، إلا أن يقوموا في الطلب بدمه، والأخذ بثأره من قتلته، فساروا من المدينة بغير مشورة من أمير المؤمنين علي، وطلبوا البصرة.
ഉസ്മാൻ (റ) കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ നബി ﷺയുടെ സ്വഹാബികൾ വലിയ വിഷമത്തിലായി. അവർ അലി (റ)യോട് ബൈഅത്ത് ചെയ്തു. പിന്നീട് ത്വൽഹ ബിൻ ഉബൈദില്ലാഹ്, സുബൈർ ബിൻ അൽ-അവ്വാം, വിശ്വാസികളുടെ മാതാവ് ആയിശ (റ), അവരെ പിന്തുടർന്നവർ എന്നിവർ ചിന്തിച്ചത്: ഉസ്മാൻ (റ)നെ സഹായിക്കുന്നതിൽ തങ്ങൾ കാണിച്ച വീഴ്ചയിൽ നിന്ന് തങ്ങളെ ഒഴിവാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്തത്തിന് നീതി തേടുകയും, അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നവരിൽ നിന്ന് പ്രതികാരം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുക മാത്രമാണ് മാർഗം എന്നായിരുന്നു.
അങ്ങനെ അവർ അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ അലി (റ)യുമായി കൂടിയാലോചിക്കാതെയാണ് മദീനയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടത്; ബസ്വറയിലേക്ക് പോയി.
ഇബ്നു തൈമിയ്യ തന്റെ മിന്ഹാജുസുന്നയിൽ എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കാണുക.
فَإِنَّ عَائِشَةَ لَمْ تُقَاتِلْ، وَلَمْ تَخْرُجْ لِقِتَالٍ، وَإِنَّمَا خَرَجَتْ لِقَصْدِ الإِصْلَاحِ بَيْنَ المُسْلِمِينَ، وَظَنَّتْ أَنَّ فِي خُرُوجِهَا مَصْلَحَةً لِلمُسْلِمِينَ، ثُمَّ تَبَيَّنَ لَهَا فِيمَا بَعْدُ أَنَّ تَرْكَ الخُرُوجِ كَانَ أَولَى، فَكَانَتْ إِذَا ذَكَرَتْ خُرُوجَهَا تَبْكِي حَتَّى تَبُلَّ خِمَارُهَا، وَهَكَذَا عَامَّةُ السَّابِقِينَ نَدِمُوا عَلَى مَا دَخَلُوا فِيهِ مِنَ القِتَالِ، فَنَدِمَ طَلْحَةُ، وَالزُّبَيْرُ، وَعَلِيٌّ، رَضِيَ اللهُ عَنْهُمْ أَجْمَعِينَ، وَلَمْ يَكُنْ "يَوْمَ الجَمَلِ" لِهَؤُلَاءِ قَصْدٌ فِي الاِقْتِتَالِ، وَلَكِنْ وَقَعَ الاِقْتِتَالُ بِغَيْرِ اخْتِيَارِهِمْ..
(ആയിശ(റ) അലിയുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുകയോ യുദ്ധത്തിനു വേണ്ടി പുറപ്പെടുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. മുസ്ലിംകള്ക്കിടയിൽ മസ്ലഹത്ത് ഉണ്ടാക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണ് അവര് പുറപ്പെട്ടത്. തന്റെ ഈ പുറപ്പാട് അവര്ക്ക് ഗുണകരമായിരിക്കും എന്നവർ കരുതി. അതൊഴിവാക്കുകയിരുന്നു ഉചിതം എന്ന് പിന്നീടവര്ക്ക് ബോധ്യമാവുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ആ പുറപ്പാടിന്റെ ഓര്ക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഉത്തരീയം നനഞ്ഞു കുതിരുമാറ് അവർ കരയാറുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്രകാരം ജമല് യുദ്ധത്തിൽ പങ്കുകൊണ്ട ആദ്യകാലക്കാരായ സ്വഹാബികള് എല്ലാവരും ദുഖിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ത്വല്ഹയും സുബൈറും അലിയുമെല്ലാം അങ്ങനെ ദു:ഖിച്ചവരാണ്. ജമല് യുദ്ധം ഇവരുടെയൊന്നും ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയായിരുന്നില്ല. ഇവര് ഉദ്ദേശിക്കാത്ത വിധം യുദ്ധം സംഭവിക്കുകയായിരുന്നു.)
ഇബ്നു ഉമറിന്റെ അടുത്തുകൂടി കടന്നുപോകുമ്പോൾ 'അന്ന് ഞാന് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ എന്തുകൊണ്ട് നീ എന്നെ തടഞ്ഞില്ല' എന്ന് ആയിശ(റ) ചോദിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഇമാം ദഹബി റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്യുന്നു.
വസ്തുത ഇതായിരിക്കെ, സ്വഹാബികളുടെ കാലത്തും ശേഷവും മുസ്ലിംകള്ക്കിടയില് നടന്ന നിര്ഭാഗ്യകരമായ സായുധ പോരാട്ടങ്ങളായ ജമൽ-സ്വിഫ്ഫീന്- മആരിബുല് കുബ്റാ യുദ്ധങ്ങളെപ്പോലും തങ്ങളുടെ വൈകാരിക പ്രകടനങ്ങള്ക്ക് തെളിവാക്കുന്നവരുടെ കൂറ് ഇസ്ലാമിനോടോ അതോ കലാപങ്ങളോടും ഫിത്നകളോടുമോ എന്ന് വായനക്കാർക്ക് തീരുമാനിക്കാം.
ആയിശ ബീവിയുടെ യുദ്ധ നേതൃത്വമിങ്ങനെ...
#ആയിശ (റ) #യുദ്ധത്തിന് #നേതൃത്വം #നൽകിയില്ലേ എന്നാണ് ചിലരുടെ ചോദ്യം. ആ മാതൃകാമഹതിയെ കുറിച്ച് അപവാദം പറയരുത്. ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു യുദ്ധത്തിന് ,മുഖവും മുൻകൈയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ശരീരഭാഗങ്ങൾ മുഴുവൻ മറച്ച അവർ ഒട്ടകക്കൂടാരത്തിനുള്ളിലിരുന്നാണ് യുദ്ധത്തിന് ''നേതൃത്വം'' നൽകിയത്.പുറത്തിറങ്ങിയല്ല. സ്ത്രീ ശരീരം മുഴുവൻ മറച്ചാലും വസ്ത്രത്തിനുമുണ്ടല്ലോ ഒരാകർഷണീയത. അതുപോലും പ്രകടമാകാതിരിക്കാനാണ് അവർ ഒട്ടകക്കട്ടിലിൽ തന്നെ ഇരുന്നത്. യുദ്ധത്തിൽ ഒട്ടകത്തിന്റെ കാലിന് വെട്ടേറ്റപ്പോൾ ഒട്ടകക്കൂടാരം എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി അവർക്ക് പ്രത്യേക ടെന്റുണ്ടാക്കി പൂർണ സംരക്ഷണം സ്വഹാബികൾ നൽകി. (അൽബിദായവന്നിഹായ: 7/292).

ഇബ്നു തൈമിയ്യ പറയുന്നു
فإن عائشة لم تقاتل، ولم تخرج لقتال، وإنما خرجت لقصد الإصلاح بين المسلمين، وظنت أن في خروجها مصلحة للمسلمين، ثم تبين لها فيما بعد أن ترك الخروج كان أولى، فكانت إذا ذكرت خروجها تبكي حتى تبُلَّ خمارها.
“ആയിശ (റ) യുദ്ധം ചെയ്തിട്ടില്ല; യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടിയും അവർ പുറപ്പെട്ടിട്ടില്ല. മുസ്ലിംകൾക്കിടയിൽ സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് അവർ പുറപ്പെട്ടത്. തന്റെ പുറപ്പെടലിൽ മുസ്ലിംകൾക്ക് നന്മയുണ്ടെന്ന് അവർ കരുതി. പിന്നീട് പുറപ്പെടാതെ ഇരിക്കുന്നതായിരുന്നു കൂടുതൽ ഉചിതമെന്ന് അവർക്ക് വ്യക്തമായി. അതിനാൽ തന്റെ ആ പുറപ്പെടൽ ഓർക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ അവർ കരയുമായിരുന്നു.”
തുടർന്ന് ഇബ്നു തൈമിയ്യ പറയുന്നു
ആയിശ (റ)യുടെ നിലപാട്
وعائشة رضي الله عنها راكبة: لا قاتلت، ولا أمرت بالقتال.
“ആയിശ (റ) അവിടെ വാഹനപ്പുറത്തായിരുന്നു; അവർ യുദ്ധം ചെയ്തില്ല, യുദ്ധത്തിന് കൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തില്ല.”
അവസാനം ഇബ്നു തൈമിയ്യ പറയുന്നു:
هكذا ذكره غير واحد من أهل المعرفة بالأخبار.
“വാർത്തകളും ചരിത്രസംഭവങ്ങളും അറിയുന്ന ഒന്നിലധികം പണ്ഡിതന്മാർ ഇങ്ങനെയാണ് ഈ സംഭവം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.”
മൻഹജുസ്സുന്ന 36 37./4
പ്രധാന ആശയം: , ആയിശ (റ) അലി (റ)യോട് യുദ്ധം ചെയ്യാനോ യുദ്ധത്തിന് നേതൃത്വം നൽകാനോ പുറപ്പെട്ടതല്ല; മുസ്ലിംകൾക്കിടയിൽ ഇസ്ലാഹ് (സമാധാനം) ലക്ഷ്യമിട്ടാണ് പുറപ്പെട്ടത്. പിന്നീട് തന്റെ പുറപ്പെടൽ ഉചിതമായിരുന്നില്ലെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കി അതിൽ ഖേദിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്തു
1. അഹ്മദ് ബിൻ ഹൻബൽ — അസ്-സുഹ്ദ്
الجزء 1، الصفحة 135، رقم 911
العربية:
حدثنا عبد الله، حدثنا أبي، حدثنا عبد الرحمن بن مهدي، عن سفيان، عن الأعمش، عن أبي الضحى، حدثنا من سمع عائشة تقرأ:
﴿وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾
فتَبكي حتى تبل خمارها.
മലയാള പരിഭാഷ:
അബൂ ദുഹാ പറഞ്ഞു: ആയിശ (റ) ഈ ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്യുന്നത് കേട്ട ഒരാൾ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു:
“നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വീടുകളിൽ കഴിയുക; ആദ്യത്തെ ജാഹിലിയ്യാ കാലത്തെപ്പോലെ നിങ്ങൾ സൗന്ദര്യം പ്രദർശിപ്പിക്കരുത്.” (അഹ്സാബ്: 33)
അപ്പോൾ അവർ കരയുമായിരുന്നു; കരഞ്ഞ് അവരുടെ ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ.
2. അൽ-ഹാകിം — അൽ-മുസ്തദ്റക് അലസ്സഹീഹൈൻ
الجزء 3، الصفحة 119، رقم 4667
العربية:
قالت عائشة:
وددت أني كنت ثكلت عشرة مثل الحارث بن هشام، وأني لم أسر مسيري مع ابن الزبير.
മലയാള പരിഭാഷ:
ആയിശ (റ) പറഞ്ഞു:
“ഹാരിസ് ബിൻ ഹിശാമിനെപ്പോലെയുള്ള പത്ത് പേരെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ പോലും, ഇബ്നുസ്സുബൈറിനോടൊപ്പം ഞാൻ നടത്തിയ ആ യാത്ര നടത്താതിരുന്നെങ്കിൽ അതായിരുന്നു എനിക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം.”
3. ഇമാം ഖുർതുബി — അൽ-ജാമിഉ ലിഅഹ്കാമിൽ ഖുർആൻ
سورة الأحزاب: 33 — الجزء 14، الصفحة 164
العربية:
ذكر الثعلبي وغيره: أن عائشة (ر) كانت إذا قرأت هذه الآية تبكي حتى تبل خمارها.
മലയാള പരിഭാഷ:
ഥഅ്ലബിയും മറ്റു പണ്ഡിതന്മാരും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്:
“ആയിശ (റ) ഈ ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ അവരുടെ ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ കരയുമായിരുന്നു.”
قال ابن عطية: بكاء عائشة (ر): إنما كان بسبب سفرها أيام الجمل، وحينئذ قال لها عمار: إن الله قد أمرك أن تقري في بيتك.
മലയാള പരിഭാഷ:
ഇബ്നു അതിയ്യ പറഞ്ഞു:
“ആയിശ (റ)യുടെ കരച്ചിലിന്റെ കാരണം ജമൽ ദിവസങ്ങളിലെ അവരുടെ യാത്രയായിരുന്നു. അന്ന് അമ്മാർ അവരോട് പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ കഴിയണമെന്ന് അല്ലാഹു നിങ്ങളോട് കൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.’”
4. ദഹബി — സിയർ അഅ്ലാമിന്നുബലാ
الجزء 2، الصفحة 177
العربية:
ولا ريب أن عائشة ندمت ندامة كلية على مسيرها إلى البصرة وحضورهما يوم الجمل، وما ظنت أن الأمر يبلغ ما بلغ.
മലയാള പരിഭാഷ:
ഇമാം ദഹബി (റ) പറയുന്നു:
“ആയിശ (റ) ബസ്വറയിലേക്കുള്ള തന്റെ യാത്രയെയും ജമൽ ദിനത്തിൽ അവിടെ ഉണ്ടായതിനെയും കുറിച്ച് പൂർണ്ണമായും പശ്ചാത്തപിച്ചു എന്നതിൽ സംശയമില്ല. കാര്യങ്ങൾ ഇത്രത്തോളം എത്തുമെന്ന് അവർ കരുതിയിരുന്നില്ല.”
തുടർന്ന്:
العربية:
فعن عمارة بن عمير، عمن سمع عائشة: إذا قرأت:
﴿وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾
بكت حتى تبل خمارها.
മലയാള പരിഭാഷ:
ഉമാറ ബിൻ ഉമൈറിൽ നിന്ന്, ആയിശ (റ)യെ കേട്ട ഒരാൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു:
അവർ “നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വീടുകളിൽ കഴിയുക...” എന്ന ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ അവരുടെ ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ കരയുമായിരുന്നു.
5. ഇബ്നു അബീ ശൈബ — അൽ-മുസന്നഫ്
كتاب الجمل — الجزء 7، الصفحة 542، رقم 37811
العربية:
قالت عائشة:
لأن أكون جلست عن مسيري، كان أحب إلي من أن يكون لي عشرة من رسول الله مثل ولد الحارث بن هشام.
മലയാള പരിഭാഷ:
ആയിശ (റ) പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ ആ യാത്രയിൽ നിന്ന് മാറിനിന്നിരുന്നെങ്കിൽ അതായിരുന്നു എനിക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം; റസൂൽ ﷺ മുഖേന ഹാരിസ് ബിൻ ഹിശാമിന്റെ മകനെപ്പോലെയുള്ള പത്ത് പേർ എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നാലും.”
6. ഇബ്നു അബീ ശൈബ — അൽ-മുസന്നഫ്
الجزء 7، الصفحة 544، رقم 37818
العربية:
قالت عائشة:
وددت أني كنت غصنًا رطبًا ولم أسر مسيري هذا.
മലയാള പരിഭാഷ:
ആയിശ (റ) പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ ഒരു പച്ചയായ നനവുള്ള കൊമ്പായിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ യാത്ര ഞാൻ നടത്തിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
7. അബൂ നുഐം അൽ-അസ്ഫഹാനി — ഹിൽയതുൽ ഔലിയാഅ്
الجزء 2، الصفحة 48
العربية:
قال: وحدثني من سمع عائشة (ر) تقرأ:
﴿وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾
فتَبكي حتى تبل خمارها.
മലയാള പരിഭാഷ:
ആയിശ (റ) ഈ ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്യുന്നത് കേട്ട ഒരാൾ പറഞ്ഞു:
“അപ്പോൾ അവർ അവരുടെ ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ കരയുമായിരുന്നു.”
8. ഇമാം ബൈഹഖി — ദലാഇലുന്നുബുവ്വ
الجزء 6، الصفحتان 411–412
العربية:
عن قيس بن أبي حازم، عن عائشة، قالت:
وددت أني ثكلت عشرة مثل ولد الحارث بن هشام، وأني لم أسر مسيري الذي سرت.
മലയാള പരിഭാഷ:
ഖൈസ് ബിൻ അബീ ഹാസിം ആയിശ (റ)യിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു:
“ഹാരിസ് ബിൻ ഹിശാമിന്റെ മകനെപ്പോലെയുള്ള പത്ത് പേരെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നാലും, ഞാൻ നടത്തിയ ആ യാത്ര നടത്തിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
9. ബൈഹഖി — അൽ-ഇഅ്തിഖാദ്
الجزء 1، الصفحة 371
العربية:
وروي أنها ما ذكرت مسيرها قط إلا بكت حتى تبل خمارها، وتقول:
يا ليتني كنت نسيا منسيا.
മലയാള പരിഭാഷ:
“അവർ തന്റെ ആ യാത്രയെ ഓർക്കുന്ന ഓരോ തവണയും ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ കരയുകയും പറയുകയും ചെയ്തിരുന്നു: ‘ഞാൻ മറക്കപ്പെട്ട ഒരു വസ്തുവായിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു!’”
10. ഇബ്നു സഅദ് — അത്തബഖാത്തുൽ കുബ്റാ
الجزء 8، الصفحة 64، رقم 4128
العربية:
أخبرنا محمد بن عمر، حدثنا سفيان الثوري، عن الأعمش، عن عمارة بن عمير، قال: حدثني من سمع عائشة إذا قرأت هذه الآية:
﴿وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾
بكت حتى تبل خمارها.
മലയാള പരിഭാഷ:
ഉമാറ ബിൻ ഉമൈർ പറഞ്ഞു:
“ആയിശ (റ) ഈ ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ അവരുടെ ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ കരയുന്നത് കേട്ട ഒരാൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു.”
11. ഇബ്നു അബീദ്ദുന്യാ — അൽ-മുതമന്നീൻ
الجزء 1، الصفحة 48، رقم 64
العربية:
قالت عائشة (ر):
لوددت أني كنت ثكلت عشرة كلهم مثل عبد الرحمن بن الحارث بن هشام، وأني لم أسر مسيري الذي سرت.
മലയാള പരിഭാഷ:
ആയിശ (റ) പറഞ്ഞു:
“അബ്ദുറഹ്മാൻ ബിൻ ഹാരിസ് ബിൻ ഹിശാമിനെപ്പോലെയുള്ള പത്ത് പേരെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നാലും, ഞാൻ നടത്തിയ ആ യാത്ര നടത്തിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
12. ഇബ്നു അബീദ്ദുന്യാ — അൽ-മുതമന്നീൻ
الجزء 1، الصفحة 48، رقم 65
العربية:
قالت عائشة (ر):
لأن أكون جلست عن مسيري، أحب إلي من أن يكون لي عشرة من رسول الله (ص)، مثل ولد الحارث بن هشام.
മലയാള പരിഭാഷ:
ആയിശ (റ) പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ ആ യാത്രയിൽ നിന്ന് മാറിനിന്നിരുന്നെങ്കിൽ അതായിരുന്നു എനിക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം; റസൂൽ ﷺ മുഖേന ഹാരിസ് ബിൻ ഹിശാമിന്റെ മകനെപ്പോലെയുള്ള പത്ത് പേർ എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നാലും.”
13. ഇബ്നുൽ ജൗസി — അൽ-മുന്തളം
الجزء 5، الصفحتان 95–96
العربية:
ما ذكرت عائشة مسيرها قط إلا بكت حتى تبل خمارها، وتقول:
ليتني كنت نسيًا منسيًا.
മലയാള പരിഭാഷ:
“ആയിശ (റ) തന്റെ ആ യാത്രയെ ഓർക്കുന്ന ഓരോ തവണയും ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ കരയുമായിരുന്നു. അവർ പറയുമായിരുന്നു: ‘ഞാൻ ആരും ഓർക്കാത്ത, മറക്കപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നെങ്കിൽ!’”
മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ടിൽ:
العربية:
لو استقبلت من أمري ما استدبرت، ولم أكن خرجت على علي (ر)، كان أحب إلي من أن يكون لي من رسول الله (ص) عشرة كلهم مثل أبي بكر بن عبد الرحمن بن الحارث بن هشام.
മലയാള പരിഭാഷ:
“എന്റെ കാര്യത്തിന്റെ തുടക്കം വീണ്ടും എനിക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ അലി (റ)ക്കെതിരെ പുറപ്പെട്ടിരുന്നില്ലെങ്കിൽ അതായിരുന്നു എനിക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം; റസൂൽ ﷺ മുഖേന അബൂബക്കർ ബിൻ അബ്ദുറഹ്മാൻ ബിൻ ഹാരിസ് ബിൻ ഹിശാമിനെപ്പോലെയുള്ള പത്ത് പേർ എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നാലും.”
14. ഇസ്ഹാഖ് ബിൻ റാഹവൈഹ് — മുസ്നദ്
الجزء 2، الصفحة 34
العربية:
وكانت إذا قرأت الآية:
﴿وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾
بكت حتى تبل دموعها خمارها.
മലയാള പരിഭാഷ:
“അവർ ഈ ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ കണ്ണുനീർ കൊണ്ട് ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ കരയുമായിരുന്നു.”
തുടർന്ന്:
العربية:
وجاء عن عائشة (ر) أنها قالت: إذا مر ابن عمر (ر) فأرونيه، فلما مر بها، قيل لها هذا ابن عمر، فقالت: يا أبا عبد الرحمن ما منعك أن تنهاني عن مسيري؟
മലയാള പരിഭാഷ:
ആയിശ (റ) പറഞ്ഞതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു:
“ഇബ്നു ഉമർ (റ) കടന്നുപോകുമ്പോൾ എന്നെ അദ്ദേഹത്തെ കാണിക്കൂ.”
അദ്ദേഹം കടന്നുപോയപ്പോൾ അവരോട് പറഞ്ഞു: “ഇതാണ് ഇബ്നു ഉമർ.”
അപ്പോൾ ആയിശ (റ) പറഞ്ഞു:
“അബൂ അബ്ദുറഹ്മാൻ! ഞാൻ നടത്തിയ യാത്രയിൽ നിന്ന് എന്നെ വിലക്കുന്നതിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ തടഞ്ഞത് എന്താണ്?”
15. ഇസ്ഹാഖ് ബിൻ റാഹവൈഹ് — മുസ്നദ്
الجزء 2، الصفحة 41
العربية:
وكذا كانت إذا قرأت الآية:
﴿وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾
بكت بكاء شديدًا حتى تبل خمارها.
മലയാള പരിഭാഷ:
“അതുപോലെ തന്നെ, അവർ ഈ ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ ശക്തമായി കരഞ്ഞ് അവരുടെ ഖിമാർ നനയുമായിരുന്നു.”
16. അൽ-ബലാദുരി — അൻസാബുൽ അശ്റാഫ്
الجزء 2، الصفحة 266، رقم 345
العربية:
حدثنا عبد الرحمن بن مهدي، عن سفيان، عن الأعمش، عن أبي الضحى، قال: حدثني من سمع عائشة تقرأ:
﴿وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾
فتَبكي حتى تبل خمارها.
മലയാള പരിഭാഷ:
ആയിശ (റ) ഈ ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്യുന്നത് കേട്ട ഒരാൾ പറഞ്ഞു:
“അപ്പോൾ അവർ അവരുടെ ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ കരയുമായിരുന്നു.”
17. സഈദ് അയ്യൂബ് — സവ്ജാതുന്നബി ﷺ
الجزء 1، الصفحة 52
العربية:
قالت عائشة:
إني أحدثت بعد رسول الله (ص) حدثًا، ادفنوني مع أزواجه.
മലയാള പരിഭാഷ:
ആയിശ (റ) പറഞ്ഞതായി ഉദ്ധരിക്കുന്നു:
“റസൂൽ ﷺക്ക് ശേഷം ഞാൻ ഒരു കാര്യം സംഭവിപ്പിച്ചു/ചെയ്തുപോയി. അതിനാൽ എന്നെ റസൂൽ ﷺയുടെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം അടക്കം ചെയ്യുക.”
അതേ പേജിൽ:
العربية:
وعن عمارة بن عمير، قال: كانت عائشة إذا قرأت هذه الآية:
﴿وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾
بكت حتى تبل خمارها.
മലയാള പരിഭാഷ:
ഉമാറ ബിൻ ഉമൈർ പറഞ്ഞു:
“ആയിശ (റ) ഈ ആയത്ത് പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ അവരുടെ ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ കരയുമായിരുന്നു.”
ചുരുക്കം
നിങ്ങൾ നൽകിയ ഉദ്ധരണികളിൽ ആവർത്തിച്ച് വരുന്ന പ്രധാന വാക്കുകൾ:
بكت حتى تبل خمارها
“ഖിമാർ നനയുന്നതുവരെ അവർ കരഞ്ഞു.”
കൂടാതെ:
وددت أني ... لم أسر مسيري
“ഞാൻ ആ യാത്ര നടത്തിയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ജമൽ സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തന്റെ യാത്രയെ ആയിശ (റ) പിന്നീട് ഖേദത്തോടെയാണ് ഓർത്തിരുന്നതെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന നിരവധി റിപ്പോർട്ടുകൾ ഇവിടെ കാണാം.
ASLAM Kamil saquafi parappanangadi
محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي
