മുത്ത്നബി സ്വ യുടെ പേരകുട്ടിയുടെ മരണ സമയം ............

 

മുത്ത്നബി സ്വ യുടെ പേരകുട്ടിയുടെ മരണ സമയം

............

 ഉസാമ ബിൻ സൈദ് (റ) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു:

നബി ﷺയുടെ മകൾ നബി ﷺക്ക് സന്ദേശമയച്ചു: 

"എന്റെ മകൻ മരണാസന്നനാണ്. ദയവായി താങ്കൾ വരിക."

അപ്പോൾ നബി ﷺ അവർക്കു സലാം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറയാൻ ആളെ അയച്ചു:

"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്. എല്ലാ കാര്യത്തിനും അവന്റെ അടുക്കൽ നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്. അതിനാൽ അവൾ ക്ഷമിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ."

എന്നാൽ നബി ﷺ നിർബന്ധമായും വരണമെന്ന് സത്യം ചെയ്ത് വീണ്ടും ആളെ അയച്ചു.

അപ്പോൾ നബി ﷺ എഴുന്നേറ്റ് പുറപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം സഅ്ദ് ബിൻ ഉബാദ (റ), മുആദ് ബിൻ ജബൽ (റ), ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബ് (റ), സൈദ് ബിൻ സാബിത് (റ) എന്നിവരും മറ്റ് ചില സ്വഹാബികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

കുഞ്ഞിനെ നബി ﷺയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. നബി ﷺ അവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. അപ്പോൾ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ പുറത്തുപോകുന്ന അവസാന ശ്വാസം (തൊണ്ടയിൽ ശബ്ദമുണ്ടാകുന്ന നില) ആയിരുന്നു.

ഇത് കണ്ടപ്പോൾ നബി ﷺയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.

അപ്പോൾ സഅ്ദ് (റ) ചോദിച്ചു:

"അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഇത് എന്താണ്?"

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

"ഇത് അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വെച്ച കാരുണ്യമാണ്."

മറ്റൊരു റിവായത്തിൽ:

"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."

ഉറവിടം: Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim (മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി).

 الله صلى الله عليه وسلم وحبه وابن حبه رضي الله عنهما قال : أرسلت بنت النبي صلى الله عليه وسلم إن ابني قد احتضر فاشهدنا . فأرسل يقرئ السلام ويقول : إن لله ما أخذ وله ما أعطى وكل شيء عنده بأجل مسمى ، فلتصبر ولتحتسب   . فأرسلت إليه تقسم عليه ليأتينها . فقام ومعه سعد بن عبادة ومعاذ بن جبل وأبي بن كعب وزيد بن ثابت ورجال رضي الله عنهم فرفع إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم الصبي فأقعده في حجره ونفسه تقعقع ففاضت عيناه . فقال سعد : يا رسول الله ما هذا ؟ فقال : هذه رحمة جعلها الله تعالى في قلوب عباده .

وفي رواية في قلوب من شاء من عباده وإنما يرحم الله من عباده الرحماء متفق عليه .

ഈ ഹദീസിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ഫാഇദകൾ (പാഠങ്ങൾ):

മരണവും ജീവിതവും അല്ലാഹുവിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.

"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്." എന്ന വാക്കുകൾ എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ അമാനത്താണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഓരോ ജീവനും നിശ്ചിത സമയമുണ്ട്.

"എല്ലാ കാര്യത്തിനും നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്." അതിനാൽ മരണം നേരത്തെയോ വൈകിയോ വരില്ല.

മുസീബത്ത് വന്നാൽ ക്ഷമ (സബ്ര്) പാലിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണം (ഇഹ്തിസാബ്).

പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണത്തിൽ കരയുന്നത് അനുവദനീയമാണ്, അത് അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയോട് പ്രതിഷേധമോ വിലാപമോ അല്ലെങ്കിൽ.

കരുണ കാണിക്കൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ മഹത്തായ സ്വഭാവമാണ്.

നബി ﷺയുടെ കണ്ണുനീർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുണയുടെ തെളിവാണ്.

ഹൃദയത്തിലെ കാരുണ്യം ഈമാന്റെ നല്ല ലക്ഷണമാണ്.

കരുണ കാണിക്കുന്നവരോട് അല്ലാഹുവും കരുണ കാണിക്കും.

"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."

രോഗിയെയും മരണാസന്നനെയും സന്ദർശിക്കുന്നത് സുന്നത്താണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ബന്ധുക്കളെയും അടുത്തവരെയും.

മുസീബത്ത് അനുഭവിക്കുന്നവരെ നല്ല വാക്കുകളിലൂടെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം.

നബി ﷺ മനുഷ്യനായിരുന്നതിനാൽ സ്വാഭാവികമായ വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയിൽ പൂർണ്ണ തൃപ്തിയോടെയായിരുന്നു.

Aalam Kamil saquafi parappanangadi

മുത്ത്നബി സ്വ യുടെ പേരകുട്ടിയുടെ മരണ സമയം

............

 ഉസാമ ബിൻ സൈദ് (റ) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു:

നബി ﷺയുടെ മകൾ നബി ﷺക്ക് സന്ദേശമയച്ചു: 

"എന്റെ മകൻ മരണാസന്നനാണ്. ദയവായി താങ്കൾ വരിക."

അപ്പോൾ നബി ﷺ അവർക്കു സലാം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറയാൻ ആളെ അയച്ചു:

"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്. എല്ലാ കാര്യത്തിനും അവന്റെ അടുക്കൽ നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്. അതിനാൽ അവൾ ക്ഷമിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ."

എന്നാൽ നബി ﷺ നിർബന്ധമായും വരണമെന്ന് സത്യം ചെയ്ത് വീണ്ടും ആളെ അയച്ചു.

അപ്പോൾ നബി ﷺ എഴുന്നേറ്റ് പുറപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം സഅ്ദ് ബിൻ ഉബാദ (റ), മുആദ് ബിൻ ജബൽ (റ), ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബ് (റ), സൈദ് ബിൻ സാബിത് (റ) എന്നിവരും മറ്റ് ചില സ്വഹാബികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

കുഞ്ഞിനെ നബി ﷺയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. നബി ﷺ അവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. അപ്പോൾ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ പുറത്തുപോകുന്ന അവസാന ശ്വാസം (തൊണ്ടയിൽ ശബ്ദമുണ്ടാകുന്ന നില) ആയിരുന്നു.

ഇത് കണ്ടപ്പോൾ നബി ﷺയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.

അപ്പോൾ സഅ്ദ് (റ) ചോദിച്ചു:

"അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഇത് എന്താണ്?"

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

"ഇത് അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വെച്ച കാരുണ്യമാണ്."

മറ്റൊരു റിവായത്തിൽ:

"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."

ഉറവിടം: Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim (മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി).

 الله صلى الله عليه وسلم وحبه وابن حبه رضي الله عنهما قال : أرسلت بنت النبي صلى الله عليه وسلم إن ابني قد احتضر فاشهدنا . فأرسل يقرئ السلام ويقول : إن لله ما أخذ وله ما أعطى وكل شيء عنده بأجل مسمى ، فلتصبر ولتحتسب   . فأرسلت إليه تقسم عليه ليأتينها . فقام ومعه سعد بن عبادة ومعاذ بن جبل وأبي بن كعب وزيد بن ثابت ورجال رضي الله عنهم فرفع إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم الصبي فأقعده في حجره ونفسه تقعقع ففاضت عيناه . فقال سعد : يا رسول الله ما هذا ؟ فقال : هذه رحمة جعلها الله تعالى في قلوب عباده .

وفي رواية في قلوب من شاء من عباده وإنما يرحم الله من عباده الرحماء متفق عليه .

ഈ ഹദീസിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ഫാഇദകൾ (പാഠങ്ങൾ):

മരണവും ജീവിതവും അല്ലാഹുവിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.

"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്." എന്ന വാക്കുകൾ എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ അമാനത്താണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഓരോ ജീവനും നിശ്ചിത സമയമുണ്ട്.

"എല്ലാ കാര്യത്തിനും നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്." അതിനാൽ മരണം നേരത്തെയോ വൈകിയോ വരില്ല.

മുസീബത്ത് വന്നാൽ ക്ഷമ (സബ്ര്) പാലിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണം (ഇഹ്തിസാബ്).

പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണത്തിൽ കരയുന്നത് അനുവദനീയമാണ്, അത് അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയോട് പ്രതിഷേധമോ വിലാപമോ അല്ലെങ്കിൽ.

കരുണ കാണിക്കൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ മഹത്തായ സ്വഭാവമാണ്.

നബി ﷺയുടെ കണ്ണുനീർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുണയുടെ തെളിവാണ്.

ഹൃദയത്തിലെ കാരുണ്യം ഈമാന്റെ നല്ല ലക്ഷണമാണ്.

കരുണ കാണിക്കുന്നവരോട് അല്ലാഹുവും കരുണ കാണിക്കും.

"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."

രോഗിയെയും മരണാസന്നനെയും സന്ദർശിക്കുന്നത് സുന്നത്താണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ബന്ധുക്കളെയും അടുത്തവരെയും.

മുസീബത്ത് അനുഭവിക്കുന്നവരെ നല്ല വാക്കുകളിലൂടെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം.

നബി ﷺ മനുഷ്യനായിരുന്നതിനാൽ സ്വാഭാവികമായ വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയിൽ പൂർണ്ണ തൃപ്തിയോടെയായിരുന്നു.

Aalam Kamil saquafi parappanangadi

വ്യഭിചാരവും .വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും

 

വ്യഭിചാരവും

.വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും

വ്യഭിചാരവും

.വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും (الذرائع) ഒഴിവാക്കണമെന്നതിന് ഖുർആനിലും ഹദീസിലും വ്യക്തമായ തെളിവുകളുണ്ട്.

1. ഖുർആൻ

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَى ۖ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا

"വ്യഭിചാരത്തോട് അടുക്കുകപോലും ചെയ്യരുത്. തീർച്ചയായും അത് അത്യന്തം നീചമായ പ്രവൃത്തിയും ദുഷിച്ച വഴിയുമാകുന്നു." — സൂറത്തുൽ ഇസ്റാ 17:32

ഇവിടെ "ولا تقربوا" (അടുക്കരുത്) എന്നാണ് അല്ലാഹു പറഞ്ഞത്; "لا تزنوا" (വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്) എന്നല്ല. അതിനാൽ അതിലേക്കു നയിക്കുന്ന മാർഗങ്ങളും വിലക്കപ്പെട്ടവയാണെന്ന് മുഫസ്സിറുകൾ വിശദീകരിക്കുന്നു.

2. നോട്ടം താഴ്ത്താൻ കല്പന

قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ

"വിശ്വാസികളായ പുരുഷന്മാരോട് പറയുക: അവർ തങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി താഴ്ത്തുകയും ചാരിത്ര്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ." — സൂറത്തുൻ നൂർ 24:30

ഇതിന് പിന്നാലെ സ്ത്രീകൾക്കും അതേ കല്പന (24:31) നൽകുന്നു.

3. ഹദീസ്

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

"ആരും ഒരു (അന്യ) സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഏകാന്തതയിൽ ഇരിക്കരുത്. കാരണം അവരുടെ മൂന്നാമൻ പിശാചായിരിക്കും." — ജാമിഉത്തിർമിദി (2165), മുസ്നദ് അഹ്മദ്

4. ഹദീസ്

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

"കണ്ണുകൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് (ഹറാമിലേക്ക്) നോക്കലാണ്. ചെവികൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് കേൾക്കലാണ്... കൈകൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് പിടിക്കലാണ്... കാലുകൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് നടന്നു പോകലാണ്... പിന്നീട് സ്വകാര്യാവയവം അതിനെ സ്ഥിരീകരിക്കുകയോ നിഷേധിക്കുകയോ ചെയ്യും." — സഹീഹുൽ ബുഖാരി, സഹീഹ് മുസ്ലിം

ഈ ഹദീസ് വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഘട്ടങ്ങളെ നബി ﷺ വിശദീകരിക്കുന്നതാണ്.

അതിനാൽ ഖുർആനും സുന്നത്തും ചേർന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നത്, വ്യഭിചാരം മാത്രമല്ല, അതിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും—ഹറാമായ നോട്ടം, അന്യസ്ത്രീ-പുരുഷ ഏകാന്തത, കാമോദ്ദീപക ഇടപെടലുകൾ തുടങ്ങിയവയും—ഒഴിവാക്കണമെന്നാണ്.

നബി(സ)യുടെ രോഗം ക്ഷമയുടെ മഹത്വം

 

നബി(സ)യുടെ രോഗം

ക്ഷമയുടെ മഹത്വം

.........''''

അനസ് (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു:

> നബി(സ)യുടെ രോഗം കഠിനമാവുകയും (മരണാസന്നമായ ഘട്ടത്തിൽ) അദ്ദേഹത്തെ പ്രയാസങ്ങൾ മൂടാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ഫാത്വിമ (റ) പറഞ്ഞു: **"! എന്റെ ഉപ്പയുടെ പ്രയാസമേ!"**

> അപ്പോൾ നബി(സ) പറഞ്ഞു: **

"ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന് ശേഷം നിന്റെ ഉപ്പയ്ക്ക് ഇനി യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല."**

> അങ്ങനെ അദ്ദേഹം വഫാത്തായപ്പോൾ (മരണപ്പെട്ടപ്പോൾ) ഫാത്വിമ (റ) വിലാപത്തോടെ പറഞ്ഞു: **"ഓ എന്റെ ഉപ്പാ! തന്നെ വിളിച്ച രക്ഷിതാവിന്റെ വിളിക്ക് അവിടുന്ന് ഉത്തരം നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഓ എന്റെ ഉപ്പാ! ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസ് ആണ് അങ്ങയുടെ സങ്കേതം. ഓ എന്റെ ഉപ്പാ! അങ്ങയുടെ വിയോഗവാർത്ത ഞങ്ങളതാ ജിബ്‌രീൽ (അ) നെ അറിയിക്കുന്നു."**

> ശേഷം, നബി(സ)യെ ഖബറടക്കിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഫാത്വിമ (റ) ചോദിച്ചു: **

"ഓ അനസ്! റസൂലുള്ളാഹി(സ)യുടെ മേൽ മണ്ണ് വാരിയിടാൻ നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾക്ക് എങ്ങനെയാണ് സാധിച്ചത് (അത്രയും മനക്കരുത്ത് നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെയുണ്ടായി)?"**

> *(സ്വഹീഹ് ബുഖാരി)*

وَعَنْ أنَسٍ رضي الله عنه قَالَ: لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَعَلَ يَتَغَشَّاه الْكَرْبُ، فَقَالَتْ فَاطِمَةُ رضي الله عنها: وَاكَرْبَ أبَتاه، فَقَالَ: «لَيْسَ عَلَىٰ أبِيكِ كَرْبٌ بَعْدَ الْيَوْمِ» فَلَمَّا مَاتَ قَالَتْ: يَا أبَتَاه أجَابَ رَبّاً دَعَاه، يَا أبَتاه جَنَّةُ الْفِرْدَوْسِ مَأْوَاهُ، يَا أبَتَاه إِلىٰ جِبْريلَ نَنْعَاه، فَلَمَّا دُفِنَ قَالَتْ فَاطِمَةُ رضي الله عنها: أطَابَتْ أنْفُسُكُمْ أنْ تَحْثُوا عَلَىٰ رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم التُّرَابَ؟ رَوَاهُ البُخَارِيّ.

### ഹദീഥിന്റെ ലളിതമായ വിശദീകരണം:

 1. **നബി(സ)യുടെ അന്ത്യനിമിഷങ്ങൾ:** പ്രവാചകൻമാർക്ക് സാധാരണ മനുഷ്യരേക്കാൾ കൂടുതൽ ശാരീരിക പരീക്ഷണങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും മരണസമയത്ത് ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. നബി(സ) അനുഭവിച്ച കഠിനമായ വേദന കണ്ട് മകൾ ഫാത്വിമ (റ) സങ്കടത്തോടെയാണ് ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്.

 2. **പരലോകത്തെ ആശ്വാസം:** ദുനിയാവിലെ പ്രയാസങ്ങൾ താൽക്കാലികമാണെന്നും, മരണത്തോടെ ഒരു വിശ്വാസിക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന് ലഭിക്കുന്ന ശാശ്വതമായ സമാധാനത്തെയും കുറിച്ചാണ് "ഇനി നിന്റെ ഉപ്പയ്ക്ക് പ്രയാസങ്ങളില്ല" എന്ന് നബി(സ) പറഞ്ഞത്.

 3. **ഫാത്വിമ(റ)യുടെ വിലാപം:** പ്രവാചകന്റെ മരണത്തിലുള്ള അഗാധമായ ദുഃഖമാണ് ഫാത്വിമ ബീവിയുടെ വാക്കുകളിൽ. എന്നാൽ ഇസ്‌ലാമിൽ വിലക്കപ്പെട്ട രീതിയിലുള്ള അട്ടഹാസമോ ക്ഷമകെട്ടുള്ള വിലാപമോ ആയിരുന്നില്ല അത്.

 4. **അനസ്(റ) വോടുള്ള ചോദ്യം:** ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പ്രവാചകന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് മണ്ണ് വാരിയിടേണ്ടി വന്ന സ്വഹാബികളുടെ അവസ്ഥ ഓർത്ത് ഫാത്വിമ(റ)ക്ക് ഉണ്ടായ സങ്കടമാണ് അവസാന വരികളിൽ വ്യക്തമാകുന്നത്. പ്രവാചകനെ അത്രയധികം സ്നേഹിച്ച സ്വഹാബികൾക്ക് ആ കർമ്മം ചെയ്യേണ്ടി വന്നത് വലിയൊരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു.

Aalam Kamil saquafi parappanangadi

ക്ഷമ വെളിച്ചമാണ്്االصبر ضياء

 الدرس

رياض الصالحبن

ക്ഷമ വെളിച്ചമാണ്

.......

Abu Malik al-Ash'ari (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: Muhammad ﷺ അരുളിച്ചെയ്തു:

"ശുദ്ധി (ത്വഹാറത്ത്) വിശ്വാസത്തിന്റെ പകുതിയാണ്. 'അൽഹംദുലില്ലാഹ്' എന്നത് (നന്മകളുടെ) തുലാസ് നിറയ്ക്കുന്നു. 'സുബ്ഹാനല്ലാഹ്'യും 'അൽഹംദുലില്ലാഹ്'യും ചേർന്ന് ആകാശങ്ങൾക്കും ഭൂമിക്കുമിടയിലുള്ള ഇടം നിറയ്ക്കുന്നു. 

നമസ്കാരം ഒരു പ്രകാശമാണ്. 

ദാനം (സ്വദഖ) ഒരു തെളിവാണ്. 

ക്ഷമ (സ്വബ്റ്) ജ്വലിക്കുന്ന പ്രകാശമാണ്. 

ഖുർആൻ നിനക്ക് അനുകൂലമായോ പ്രതികൂലമായോ സാക്ഷിയാകും. 

എല്ലാ മനുഷ്യരും പ്രഭാതത്തിൽ പുറപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ ചിലർ തങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ (അല്ലാഹുവിന് അനുസരിച്ച്) വിറ്റ് അതിനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു; മറ്റുചിലർ (പാപങ്ങളിലൂടെ) അതിനെ നശിപ്പിക്കുന്നു."

ചുരുക്കം വിശദീകരണം

الطهور شطر الإيمان – ശുദ്ധി (വുദൂഅ്, ഗുസ്ല്, ബാഹ്യ-ആന്തരിക ശുദ്ധി) വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗമാണ്.

الحمد لله تملأ الميزان – അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കുന്ന "അൽഹംദുലില്ലാഹ്" എന്ന ദിക്റിന് അത്യന്തം വലിയ പ്രതിഫലമുണ്ട്.

الصلاة نور – നമസ്കാരം ലോകത്തും പരലോകത്തും വിശ്വാസിക്ക് വഴികാട്ടുന്ന പ്രകാശമാണ്.

الصدقة برهان – ദാനം ഒരാളുടെ സത്യവിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവാണ്.

الصبر ضياء – ക്ഷമ കഠിനത സഹിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന പ്രകാശമാണ്.

القرآن حجة لك أو عليك – ഖുർആൻ അനുസരിച്ച് ജീവിച്ചാൽ അത് നമുക്ക് അനുകൂലമായി സാക്ഷിയാകും; അവഗണിച്ചാൽ പ്രതികൂലമായി സാക്ഷിയാകും.

فبائع نفسه فمعتقها أو موبقها – ഓരോ ദിവസവും മനുഷ്യൻ തന്റെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ തന്റെ ആത്മാവിനെ രക്ഷിക്കുകയോ 

നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു

.وَعَنْ أَبِي مَالِكٍ الْحَارِثِ بْنِ عَاصِمٍ الْأَشْعَرِيِّ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ:

«الطُّهُورُ شَطْرُ الإِيمَانِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَأُ الْمِيزَانَ، وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَآنِ - أَوْ تَمْلَأُ - مَا بَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، وَالصَّلَاةُ نُورٌ، وَالصَّدَقَةُ بُرْهَانٌ، وَالصَّبْرُ ضِيَاءٌ، وَالْقُرْآنُ حُجَّةٌ لَكَ أَوْ عَلَيْكَ، كُلُّ النَّاسِ يَغْدُو، فَبَائِعٌ نَفْسَهُ فَمُعْتِقُهَا، أَوْ مُوبِقُهَا».

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي

പുരുഷന്മാർ മാത്രം

https://chat.whatsapp.com/DpSjQz0mOqp7ptpvjdYuGy

സ്ത്രീകൾ മാത്രം

https://chat.whatsapp.com/LAbjMU1b0rP40578HPbSyK

തൗബ ചെയ്യുക ........شروط التوبة

 തൗബ ചെയ്യുക

........

رياض الصالحبن

റിയാളു സ്സ്വാലിഹീൻ ഇമാം നവവി

തൗബയുടെ അധ്യായം.

പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നു:

*എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും തൗബ ചെയ്യുന്നത് നിർബന്ധമാണ്.*

അല്ലാഹുവിനും അടിമയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള, മറ്റൊരാളുടെ അവകാശവുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത പാപമാണെങ്കിൽ,

 *തൗബയ്ക്ക് മൂന്ന് നിബന്ധനകളുണ്ട്:*

1.ആ പാപം ഉടൻ ഉപേക്ഷിക്കുക.

2.അത് ചെയ്തതിൽ ആത്മാർത്ഥമായി പശ്ചാത്തപിക്കുക.

3.ഇനി ഒരിക്കലും അതിലേക്ക് മടങ്ങില്ലെന്ന് ദൃഢനിശ്ചയം എടുക്കുക.

ഈ മൂന്ന് നിബന്ധനകളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഇല്ലെങ്കിൽ തൗബ ശരിയാകുകയില്ല.

എന്നാൽ പാപം മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ അവകാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ, 

*നാല് നിബന്ധനകളുണ്ട്:*

മേൽ പറഞ്ഞ മൂന്ന് നിബന്ധനകളും പാലിക്കുക.

കൂടാതെ, ആ വ്യക്തിയുടെ അവകാശത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുക.

അതായത്:

*മറ്റൊരാളുടെ സ്വത്ത് കൈവശപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് തിരികെ നൽകണം.*

*അപവാദക്കുറ്റം (ഖദ്‌ഫ്) പോലുള്ള ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമാണെങ്കിൽ, ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാപ്പ് തേടുകയോ വേണം*

ഗീബത്ത്  പറത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അദ്ദേഹത്തോട് ക്ഷമ ചോദിക്കണം.

എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും തൗബ ചെയ്യേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്. ചില പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മാത്രം തൗബ ചെയ്താൽ, ആ പ്രത്യേക പാപത്തിൽ നിന്നുള്ള തൗബ ശരിയായിരിക്കും. എന്നാൽ ബാക്കിയുള്ള പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് തൗബ ചെയ്യാനുള്ള ബാധ്യത തുടരും.

ഖുർആനും സുന്നത്തും ഉമ്മത്തിന്റെ ഏകാഭിപ്രായവും തൗബ നിർബന്ധമാണെന്ന് വ്യക്തമായി തെളിയിക്കുന്നു.

.........

باب التوبة

قَالَ العلماءُ: التَّوْبَةُ وَاجبَةٌ مِنْ كُلِّ ذَنْب, فإنْ كَانتِ المَعْصِيَةُ بَيْنَ العَبْدِ وبَيْنَ اللهِ تَعَالَى لاَ تَتَعلَّقُ بحقّ آدَمِيٍّ, فَلَهَا ثَلاثَةُ شُرُوط:

أحَدُها: أنْ يُقلِعَ عَنِ المَعصِيَةِ.

والثَّانِي: أَنْ يَنْدَمَ عَلَى فِعْلِهَا.

والثَّالثُ: أنْ يَعْزِمَ أَنْ لا يعُودَ إِلَيْهَا أَبَداً. فَإِنْ فُقِدَ أَحَدُ الثَّلاثَةِ لَمْ تَصِحَّ تَوبَتُهُ.

 وإنْ كَانَتِ المَعْصِيةُ تَتَعَلقُ بآدَمِيٍّ فَشُرُوطُهَا أرْبَعَةٌ: هذِهِ الثَّلاثَةُ, وأنْ يَبْرَأ مِنْ حَقّ صَاحِبِها, فَإِنْ كَانَتْ مالاً أَوْ نَحْوَهُ رَدَّهُ إِلَيْه, وإنْ كَانَت حَدَّ قَذْفٍ ونَحْوَهُ مَكَّنَهُ مِنْهُ أَوْ طَلَبَ عَفْوَهُ, وإنْ كَانْت غِيبَةً استَحَلَّهُ مِنْهَا. ويجِبُ أنْ يَتُوبَ مِنْ جميعِ الذُّنُوبِ, فَإِنْ تَابَ مِنْ بَعْضِها صَحَّتْ تَوْبَتُهُ عِنْدَ أهْلِ الحَقِّ مِنْ ذلِكَ الذَّنْبِ, وبَقِيَ عَلَيهِ البَاقي. وَقَدْ تَظَاهَرَتْ دَلائِلُ الكتَابِ, والسُّنَّةِ, وإجْمَاعِ الأُمَّةِ عَلَى وُجوبِ التَّوبةِ:

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي

ആത്മാർത്ഥതالاخلاص والنية

 ദർസ് 452

ഹദീസ് പഠനം 

ആത്മീയത

رياض الصالحبن

റിയാളു സ്സ്വാലിഹീൻ ഇമാം നവവി

-ആത്മാർത്ഥത -

* നിയ്യത്ത് നന്നാക്കിയാൽ

വലിയ പ്രതിഫലം*

വിശ്വാസികളുടെ മാതാവായ ആയിശ (റളിയല്ലാഹു അൻഹാ) പറയുന്നു:

മുഹമ്മദ് (ﷺ) അരുളിച്ചെയ്തു:

"ഒരു സൈന്യം കഅ്ബയെ ആക്രമിക്കാൻ പുറപ്പെടും. അവർ മരുഭൂമിയിലെ 'ബൈദാ' എന്ന സ്ഥലത്തെത്തുമ്പോൾ, അവരുടെ ആദ്യമുതൽ അവസാനവരെ എല്ലാവരെയും ഭൂമി വിഴുങ്ങും."

ഞാൻ ചോദിച്ചു:

"അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവരുടെ കച്ചവടക്കാരും (യുദ്ധത്തിനല്ലാതെ വന്നവരും), അവരിൽ പെട്ടവരല്ലാത്തവരും ഉണ്ടാകുമല്ലോ. അപ്പോൾ എല്ലാവരെയും എങ്ങനെ ഭൂമി വിഴുങ്ങും?"

അപ്പോൾ നബി (ﷺ) പറഞ്ഞു:

"അവരുടെ ആദ്യമുതൽ അവസാനവരെ എല്ലാവരെയും ഭൂമി വിഴുങ്ങും. പിന്നീട് (പരലോകത്തിൽ) ഓരോരുത്തരെയും അവരുടെ നിയ്യത്ത് (ഉദ്ദേശ്യം) അനുസരിച്ചാണ് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടുക."

(Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim)

ഈ ഹദീസിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന പാഠങ്ങൾ

1.നിയ്യത്ത് നന്നാക്കി സൽക്രമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ അവനെ വലിയ പ്രതിഫലം ലഭിക്കും

2.ഖിയാമത്ത് നാളിന് മുമ്പ് കഅബ അക്രമിക്കാൻ സൈന്യങ്ങൾ വരും.

3.ആക്രമികളെയും ആ നാട്ടിലുള്ളവരെയും ഭൂമി വിഴുങ്ങും

4.ഒരു ശിക്ഷ വരുമ്പോൾ തെറ്റ് ചെയ്തവരും അല്ലാത്തവരും അതിൽ ഉൾപ്പെടും.

5:എങ്കിലും പരലോകത്ത് തെറ്റ് ചെയ്യാത്തവരെ  നല്ലവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അല്ലാഹു പുനർജീവിപ്പിക്കും

باب الإِخلاصِ وإحضار النيَّة في جميع الأعمال والأقوال والأحوال البارزة والخفيَّة

وَعَنْ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أُمِّ عَبْدِ اللَّهِ عَائشَةَ رَضيَ الله عنها قالت: قالَ رسول الله صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: "يَغْزُو

جَيْشٌ الْكَعْبَةَ فَإِذَا كَانُوا ببيْداءَ مِنَ الأَرْضِ يُخْسَفُ بأَوَّلِهِم وَآخِرِهِمْ". قَالَتْ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، كَيْفَ يُخْسَفُ بَأَوَّلِهِم وَآخِرِهِمْ وَفِيهِمْ أَسْوَاقُهُمْ وَمَنْ لَيْسَ مِنهُمْ،؟ قَالَ: " يُخْسَفُ بِأَوَّلِهِم وَآخِرِهِمْ، ثُمَّ يُبْعَثُون عَلَى نِيَّاتِهِمْ" مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ: هذَا لَفْظُ الْبُخَارِيِّ

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي

ഹദീസ് പഠനം 

ആത്മീയത

رياض الصالحبن

റിയാളു സ്സ്വാലിഹീൻ ഇമാം നവവി

-ആത്മാർത്ഥത -

നിയ്യത്ത് നന്നാക്കിയാൽ

സൽക്രമം ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നു

ജാബിർ ഇബ്നു അബ്ദുല്ലാഹ് അൽ-അൻസാരി (റളിയല്ലാഹു അൻഹുമാ) പറയുന്നു:

ഞങ്ങൾ ഒരു യുദ്ധയാത്രയിൽ നബി (ﷺ)യുടെ കൂടെയായിരുന്നു. അപ്പോൾ നബി (ﷺ) പറഞ്ഞു:

"മദീനയിൽ ചില ആളുകളുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഏതൊരു ദൂരവും സഞ്ചരിച്ചാലും, ഏതൊരു താഴ് വരയും മുറിച്ചുകടന്നാലും അവർ നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ട്. രോഗമാണ് അവരെ തടഞ്ഞത്."

Sahih Muslimയിലെ മറ്റൊരു റിവായത്തിൽ:

"പ്രതിഫലത്തിൽ അവർ നിങ്ങളോടൊപ്പം പങ്കുചേർന്നവരാണ്."

ഇതിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന പാഠങ്ങൾ

1ഏതൊരു സൽക്രമവും ചെയ്യണമെന്ന് നിയ്യത്ത് ചെയ്യുകയും രോഗം പോലെയുള്ള കാരണങ്ങളാൽ അത് ചെയ്യാൻ അസാധ്യമാവുകയും ചെയ്താൽ ചെയ്ത പ്രതിഫലം അവൻ ലഭിക്കുന്നതാണ്

2.സൽക്രമങ്ങൾ ചെയ്യണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടാകുന്നത് പുണ്യമാണ്.

3.സൽക്രമങ്ങൾ ചെയ്യണമെന്ന ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടും ചെയ്യാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ ചെയ്യുന്നവന്റെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നതാണ്

- وعَنْ أبي عَبْدِ اللَّهِ جابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ رضِيَ اللهُ عنْهُمَا قَالَ: كُنَّا مَع النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم في غَزَاة فَقَالَ: "إِنَّ بِالْمَدِينَةِ لَرِجَالاً مَا سِرْتُمْ مَسِيراً، وَلاَ قَطَعْتُمْ وَادِياً إِلاَّ كانُوا مَعكُم حَبَسَهُمُ الْمَرَضُ" وَفِي روايَةِ: "إِلاَّ شَركُوكُمْ في الأَجْر" رَواهُ مُسْلِمٌ.

ورواهُ البُخَارِيُّ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: رَجَعْنَا مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ مَعَ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم فَقَالَ: "إِنَّ أَقْوَامَاً خلْفَنَا بالمدِينةِ مَا سَلَكْنَا شِعْباً وَلاَ وَادِياً إِلاَّ وَهُمْ مَعَنَا، حَبَسَهُمْ الْعُذْرُ"

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي 

ആത്മാർത്ഥതالاخلاص

 ദർസ് 451

ഹദീസ് പഠനം 

ആത്മീയത

رياض الصالحبن

റിയാളു സ്സ്വാലിഹീൻ ഇമാം നവവി

-ആത്മാർത്ഥത -

അധ്യായം: എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും, വാക്കുകളിലും, അവസ്ഥകളിലും പ്രകടമായതിലും രഹസ്യമായതിലും ഇഖ്‌ലാസ് (ആത്മാർത്ഥത) പുലർത്തുകയും നിയ്യത്ത് (ഉദ്ദേശ്യം) നന്നാക്കുകയും ചെയ്യുക.

അല്ലാഹു തഅാലാ പറയുന്നു:

"അവർക്ക് കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടത് അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം *ആത്മാർത്ഥതയോടെ* ആരാധിക്കുവാനും, സത്യവിശ്വാസത്തിലേക്ക് ചരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നവരാകുവാനും, നമസ്കാരം നിലനിർത്തുവാനും, സകാത്ത് നൽകുവാനും മാത്രമാണ്. അതാണ് നേരായ മതം."

(സൂറത്തുൽ ബയ്യിന: 5)

ഹദീസ് 

വിശ്വാസികളുടെ നേതാവായ അബൂ ഹഫ്സ്, ഉമർ ഇബ്നുൽ ഖത്താബ് (റ) പറഞ്ഞു:

ഞാൻ മുഹമ്മദ് നബി (ﷺ) പറയുന്നത് കേട്ടു:

"തീർച്ചയായും എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും നിയ്യത്ത് (ഉദ്ദേശ്യം) അനുസരിച്ചാണ് സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നത് . ഓരോ വ്യക്തിക്കും അവൻ നിയ്യത്ത് വെച്ചതായിരിക്കും ലഭിക്കുക. അതിനാൽ ആരുടെ ഹിജ്റ (പലായനം) അല്ലാഹുവിലേക്കും അവന്റെ ദൂതനിലേക്കുമാണോ, അവന്റെ ഹിജ്റ അല്ലാഹുവിലേക്കും അവന്റെ ദൂതനിലേക്കും തന്നെയായിരിക്കും. 

എന്നാൽ ആരുടെ ഹിജ്റ ഈ ലോകത്തിലെ എന്തെങ്കിലും നേട്ടത്തിനുവേണ്ടിയോ, അല്ലെങ്കിൽ വിവാഹം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീക്കുവേണ്ടിയോ ആണെങ്കിൽ, അവന്റെ ഹിജ്റ അവൻ ഉദ്ദേശിച്ച ആ കാര്യത്തിലേക്കായിരിക്കും."

ഈ ഹദീസ് സഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലും സഹീഹ് മുസ്ലിംയിലും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടതിനാൽ അതിന്റെ പ്രാമാണികതയിൽ ഏകോപനമുണ്ട് (മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി).

ഇതിൽ നിന്നും കിട്ടുന്ന പാഠങ്ങൾ

1.നമ്മുടെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും ഇഖ്ലാസോടെ നിർവഹിക്കണം

2.രഹസ്യവും പരസ്യവുമായ ഓരോ പ്രവർത്തിയും നിയ്യത്ത് നന്നാക്കി ചെയ്താൽ വലിയ പ്രതിഫലം ലഭിക്കും.

3.ആത്മാർത്ഥത എന്നത് അല്ലാഹുവിൻറെ അടുക്കൽ സ്വീകാര്യത വലിയ അടിസ്ഥാനമാണ്.

4.ഭൗതിക താൽപര്യത്തിനുവേണ്ടി പുണ്യകർമങ്ങൾ ചെയ്താൽ അവൻ അത് ലഭിച്ചേക്കാം

പക്ഷേ  പരലോകത്ത് അതിൻറെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുകയില്ല

5:അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ഓരോ കർമ്മങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയോ സമ്പത്തിനു വേണ്ടിയോ കാര്യലാഭത്തിനു വേണ്ടിയോ ആവാതിരിക്കുകയും ആത്മാർത്ഥതയുണ്ടാവാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യണം

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

وفي رياض الصالحين للامام النبوي

باب الإِخلاصِ وإحضار النيَّة في جميع الأعمال والأقوال والأحوال البارزة والخفيَّة

قَالَ اللهُ تَعَالَى: {وَمَا أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ} [البينة: ٥] 

١/١- وعَنْ أَميرِ الْمُؤْمِنِينَ أبي حفْصٍ عُمرَ بنِ الْخَطَّابِ بْن نُفَيْل بْنِ عَبْد الْعُزَّى بن رياحِ بْن عبدِ اللَّهِ بْن قُرْطِ بْنِ رَزاحِ بْنِ عَدِيِّ بْن كَعْبِ بْن لُؤَيِّ بنِ غالبٍ القُرَشِيِّ العدويِّ. رضي الله عنه، قالَ: سمعْتُ رسُولَ اللهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقُولُ:

 "إنَّما الأَعمالُ بالنِّيَّات، وإِنَّمَا لِكُلِّ امرئٍ مَا نَوَى، فمنْ كانَتْ هجْرَتُهُ إِلَى الله ورَسُولِهِ فهجرتُه إلى الله ورسُولِهِ، ومنْ كاَنْت هجْرَتُه لدُنْيَا يُصيبُها، أَو امرَأَةٍ يَنْكحُها فهْجْرَتُهُ إِلى مَا هَاجَر إليْهِ" متَّفَقٌ عَلَى صحَّتِه.

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي

അദ്കിയാഇലെ 'റുമൈഹ്' പ്രയോഗം* ________________________ حَتَّى إِذَا شَمْسٌ بَدَتْ كَرُمَيْحِنَا صَلَّى لِإِشْرَاقٍ وَقُرْأنًا تَلَا. اهـ

 📚

*അദ്കിയാഇലെ 'റുമൈഹ്' പ്രയോഗം*

________________________

حَتَّى إِذَا شَمْسٌ بَدَتْ كَرُمَيْحِنَا

صَلَّى لِإِشْرَاقٍ وَقُرْأنًا تَلَا. اهـ

മഖ്‌ദൂം(റ) ഓറുടെ പ്രസിദ്ധ അദ്കിയാഇലെ രണ്ടു വരികളാണിത്. സൂര്യോദയം വരെ ദിക്റിൽ മുഴുകി, ഉദയത്തിന് ശേഷം രണ്ട് റക്അത് നിസ്‌കരിക്കാനുണ്ട്. 'ഇശ്റാഖ്' എന്ന പേരിലുള്ള ഈ നിസ്‌കാരം, 'ളുഹാ' നിസ്‌കാരത്തിന് മുമ്പ് നിസ്‌കരിക്കാനുള്ളതാണ്. പക്ഷെ, ഉദയത്തിന് ഉടനെ നിസ്‌കരിക്കാൻ പാടില്ല. സൂര്യൻ അൽപം ഉയർന്നതിന് ശേഷമാണ് നിർവ്വഹിക്കേണ്ടത്.

ഇതിൻ്റെ സമയം കണക്കാക്കുന്നതിൽ ഇമാമുകൾക്കിടയിൽ ഭിന്നാഭിപ്രായമുണ്ട്. ഒരു കുന്തത്തിൻ്റെ അളവ് ഉയരണമെന്നാണ് ഒരുപക്ഷം. അഥവാ, നമ്മുടെ കാഴ്ചയിൽ ഏഴ് മുഴം. 

(ഉദയം മുതൽ 18 മിനിറ്റും 48 സെക്കൻ്റും - കൃത്യമായ സമയം ഇങ്ങനെ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഏകദേശം 20 മിനിറ്റെന്ന് പറയാം.

وقدر الرمح بخمس درجات تقريبًا، وقيل تسع؛ لأن قدر الرمح بالتحقيق أربع درجات وسبعة أعشار درجة، فيجبر الكسر في الرمح الواحد؛ لزيادته عن النصف، وتُلقى في قدر الرمحين لأنه أقل منها، فيكون تسع درج. اهـ 

 (تعليقات المؤلف لباكورة الأجنية ص: ٣٤)

ഇബ്‌നു ഹജർ(റ) പ്രബലപ്പെടുത്തിയത് ഏഴു മുഴം എന്നതാണ്:

وَمِمَّا لَا يُسَنُّ جَمَاعَةً رَكْعَتَانِ عَقِبَ الْإِشْرَاقِ بَعْدَ خُرُوجِ وَقْتِ الْكَرَاهَةِ . اهـ

(تحفة: ٢/٢٣٧)

(وَتُكْرَهُ الصَّلَاةُ عِنْدَ الِاسْتِوَاءِ..وَبَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَرْتَفِعَ الشَّمْسُ كَرُمْحٍ ) طُولُهُ نَحْوُ سَبْعَةِ أَذْرُعٍ فِي رَأْيِ الْعَيْنِ. اهـ 

(تحفة: ١/٤٤١)

എന്നാൽ, അത്ര തന്നെ വേണ്ടതില്ല. അതിൻ്റെ പകുതി മതി എന്ന മറ്റൊരു വീക്ഷണവുമുണ്ട്. ഇമാം ഗസാലി(റ) ഈ പക്ഷത്താണ്:

الورد الثاني ما بين طلوع الشمس إلى ضحوة النهار وأعني بالضحوة منتصف ما بين طلوع الشمس إلى الزوال وذلك بمضي ثلاث ساعات من النهار إذا فرض النهار اثنتي عشرة ساعة وهو الربع وفي هذا الربع من النهار وظيفتان زائدتان إحداهما صلاة الضحى وقد ذكرناها في كتاب الصلاة وأن الأولى أن يصلي ركعتين عند الإشراق وذلك إذا انبسطت الشمس وارتفعت قدر نصف رمح. اهـ

(إحياء علوم الدين: ١/٣٣٧)

ഈ രണ്ടാം വീക്ഷണമാണ്, മഖ്‌ദൂം(റ) 'അദ്കിയാ'ഇലെ

كرميحنا 

എന്ന

تصغير 

ചെയ്ത പ്രയോഗത്തിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇത് ബൈതിന് വേണ്ടി പ്രയോഗിച്ചതാണെന്ന് പറയേണ്ടതില്ല. മറ്റു ന്യായങ്ങൾ ഇല്ലാത്തിടത്താണല്ലോ ഈ

ضرورة 

ലേക്ക് പോകേണ്ടത്. 'അദ്കിയാ'ഇൻ്റെ ശറഹിൽ ഈ ന്യായം പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്:

أي فإذا ظهرت الشمس وارتفعت قدر رمح وهو مقدار سبعة أذرع أو قدر نصفه كما في الإحياء وكما أشار إلى ذلك الناظم بقوله رميحنا بصيغة التصغير. اهـ

(سلالم الفضلاء شرح الأذكياء: ٤٨، للعلامة محمد نَوَوِي الجاوى- رحمه الله)

ഇശ്റാഖ് നിസ്‌കാരത്തിൻ്റെ സമയം, ഇമാം ഗസ്സാലി(റ)യുടെ വീക്ഷണ പ്രകാരമാണ്, യമനിലെ ഹളർമൗത് നാട്ടുകാർ സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഇബ്നു ഹജർ(റ) പ്രബലപ്പെടുത്തിയതിൽ അൽപം ചില മസ്അലഃകളിൽ ഹളർമൗതുകാർ വിയോജിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിലൊന്നാണ് ഇശ്റാഖ് നിസ്‌കാരത്തിലെ സമയം. ഫതാവാ ഇബ്‌നു ഹാമിദിൽ ഇതു പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. യമനികളോടും ഇമാം ഗസ്സാലി(റ)യോടും അനുകരിച്ചിരിക്കുകയാണ് ഇക്കാര്യത്തിൽ മഖ്‌ദൂം ഓർ(റ). 

(١٣٥) سُئِلَ: متى يدخل وقت صلاة الضحى والإشراق؟ والمشهور أن وقتهما متحد بارتفاع الشمس كرمح، لكننا نرى كثيرًا من أهل الفضل -بل والعلم- يصلّي مع ظهور نورها بأعالي الجبال، فهل في ذلك ثم وجه يجوز ذلك؟ أجيبونا وأدلّوا ما عندنا من فعلهم.

فأجاب بقوله: هو أن تعلم أولًا ما في صلاة الإشراق من الخلاف من كونها سنة مستقلة أو هي من الضحى؟ فاعتمد ابن حجر: أنها سنة مستقلة، وكثيرين: أنها من الضحى، وكلاهما وقتها من ارتفاع عين الشمس في الأفق كرمح، وهو باعتبار ما يظهر لنا في رأي العين قدر نحو سبعة أذرع، وباعتبار الزمان قدر أربع درج أو نصف من ظهور الشمس على الجبال، ونقل الأول عن ابن حجر ولم أقف عليه في كتبه، والأربع درج عبارة عن (١٦) دقيقة.

وقال الإمام الغزالي في «الإحياء»: يدخل الوقت بالارتفاع بنصف رمح، وفي بقية كتبه حتى «البداية»: كرمح، وعمل سلفنا على ما يقوله الغزالي، وهو الحجة لهم في العمل، وكفى به قدوة وحجة، واختاروا كلامه في العمل حيث كان متسعًا في العلوم الظاهرة والباطنة من علوم المكاشفة حيث كانت تجانس ما في بواطنهم. اهـ

المسائل التي خالف فيها فقهاء حضرموت الإمام ابن حجر الهيتمي]

كما أنهم اختاروا في الفتيا ما قاله ابن حجر الهيتمي غالبًا، وذلك لاتساعه في العلوم النقلية، ودقة مداركه، وشدة تحريه وورعه فيها، ووليله لأهل الله، لا سيما إن كانوا من سلالة رسول الله، بتوجيه كلامهم بما أمكن؛ حسن ظنه بهم، فلذلك كله لم يخالفوه إلا في مسائل محصورة معلومة، منها:

مسألة العهدة المختارة، مسألة نعمة القرض، ومسألة النذر بقصد حرمان العصبة مثلاً؛ وفي الصلاة على الآل في التشهد الأول؛ فهم يصلونها تبعًا للإمام الغزالي، إذ هو قدوتهم في العمل.

وأيضًا: في صلاة الإشراق بعد نصف ربع تبعًا لما قاله في «الإحياء» كما مر. وخالفوه في فعل الصلاة المندوبة ونحوها كسجود التلاوة في الأوقات التي تحرم الصلاة فيها مع نحو السبب، فهم لا يفعلون ذلك فيها مطلقًا تبعًا لصاحب كتاب «قوت القلوب» أبي طالب المكي، ومن ذلك صلاة الجنازة يصلونها بعد صلاة العصر والصبح، وقنوت كل ليلة في السنة يفعلونه تبعًا للمذهب القديم مع الأئمة الثلاثة. اهـ ملخصا 

(فتاوى ابن حامد: ٢٤٢ - ٢٤٥)

✨

ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുമോ

 

"ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുമോ?"

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

ഇമാം ശഅറാനി റ

അൽ മൻഹജുൽ മുത്വഹ്ഹർ പേ 188

എന്ന ഗ്രന്തത്തിൽ പറയുന്നു.

"ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുമോ?"

ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുന്നത് സ്വഹീഹാകുമോ എന്ന വിഷയത്തിൽ പണ്ഡിതന്മാർ രണ്ട് അഭിപ്രായങ്ങളിലാണ്.

ഹദീസ്-പരമ്പരയും കശ്ഫ് (ആത്മീയ അനുഭവം) ഉള്ളവരിൽ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ അഭിപ്രായം: ഇബ്ലീസിന് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കൽ സ്വഹീഹാവില്ല , കാരണം ലോകത്തിലെ എല്ലാ കുഫ്റിന്റെയും ശിർക്കിന്റെയും മൂലകാരണം അവനാണ്. എന്നാൽ അവന്റെ അനുയായികളായ ജിന്നുകളിലും മനുഷ്യരിലുമുള്ള അവിശ്വാസികൾക്ക് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കാം. മനുഷ്യരിൽ അത് എല്ലാവർക്കും വ്യക്തമായി കാണാവുന്നതാണ്; ജിന്നുകളിൽ അത് കശ്ഫുള്ളവർക്ക് അറിയാം.

ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നുവെങ്കിൽ, പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി ദുർമാർഗ്ഗത്തിലാകേണ്ടവരെ വഴിതെറ്റിക്കുന്ന പ്രധാന കാരണം ഇല്ലാതാകുമായിരുന്നു. പാപങ്ങളിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കാൻ ആരും ശേഷിക്കില്ലായിരുന്നു. ജിന്നോ മനുഷ്യനോ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പാപത്തിന്റെയും പിന്നിൽ അവന്റെ പ്രേരണയാണുള്ളത്.

ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുമെന്നത് ശരിയായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ഒരിക്കലും നരകത്തിൽ പ്രവേശിക്കില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ ഖുർആനിലെ വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ പ്രകാരം അവൻ നരകത്തിൽ പ്രവേശിക്കും. അവിടെ തന്റെ അനുയായികളോട് പ്രസംഗിക്കുകയും അവരിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കുകയും, അവർക്കെതിരെ തെളിവ് സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും. അവൻ പറയും:

"നിങ്ങളെ നിർബന്ധിക്കാൻ എനിക്ക് യാതൊരു അധികാരവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിച്ചു; നിങ്ങൾ എന്റെ വിളി സ്വീകരിച്ചു. അതിനാൽ എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ട; നിങ്ങളെത്തന്നെയാണ് കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ടത്. ഞാൻ മുമ്പ് നിങ്ങൾ എന്നെ അല്ലാഹുവിനോട് പങ്കുചേർത്തതിനെ ഞാൻ നിഷേധിക്കുന്നു." (സൂറത്ത് ഇബ്രാഹീം: 22)

എന്നാൽ ആ സമയത്തെ അവന്റെ ഈ നിരാകരണം അവന് യാതൊരു പ്രയോജനവും ചെയ്യില്ല. കാരണം അത് പരീക്ഷണലോകത്തിൽ (ദുനിയാവിൽ) അല്ല.

അതുപോലെ, ഒരാളെ കുഫ്റിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിച്ച ശേഷം അവനോട്:

"ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് മുക്തനാണ്; ഞാൻ ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുന്നു." (സൂറത്ത് അൽ-ഹഷ്ർ: 16)

എന്ന് പറയുന്നതും അവന് പ്രയോജനപ്പെടില്ല. കാരണം അത് സത്യസന്ധമായ ഭയമല്ല; കാപട്യപരമായതാണ്.

ഇമാം ശഅറാനി റ

അൽ മൻഹജുൽ മുത്വഹ്ഹർ പേ 188

هل يصح أن يسلم إبليس ؟!

وقد اختلف العلماء في إبليس هل يصح أن يسلم أو لا؟ على قولين، والجمهور من أهل النقل والكشف: لا يصح منه إسلام، لأنه هو الذي من الكفر والشرك في العالم، بخلاف جنوده من كفار الجن والإنس بصح منهم الإسلام، كما هو مشاهد في الإنس لكل الناس، وفي الجن لأهل الكشف، إذ لو صح إسلام إبليس الأكبر في دار التكليف، التعطلت قبضة أهل الشقاء، ولم يبق لهم من يوسوس لهم بالمعاصي، ومعلوم أن أحدا من الجن والإنس لا يعصي إلا بواسطة وسوسته، فهو الذي يسن الكفر والشرك في جميع العالم، ولو أنه يصح منه إسلام، ما كان دخل النار أبدا. وقد جاءت النصوص القطعية بدخوله النار، وأنه يخطب في النار لأتباعه، ويتبرأ منهم ويقيم الحجة عليهم في محل يصدق فيه الكذوب، فقوله: ﴿وَمَا كَانَ لِي عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلَّا أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلَا تَلُومُونِي وَلُوهُوا أَنفُسَكُمْ مَا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُم بِمُصْرِينَ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ [إبراهيم: (٢٢) لكن لا ينفعه ذلك التبرؤ، لأنه لم يكن في دار التكليف، كما لا ينفعه قوله للإنسان إذا وسوس له بالكفر وكفر : إِنِّي بَرِيءٌ مِنكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ [الحشر: ١٦] لأنه خوف نفاق، وما وسوس له بالكفر أو الشرك حتى يصوره في نفسه ذوقا على صورة إذا حصلت في نفس المشرك أو الكافر، كان بها مشركا أو كافرا، وزالت عنه صورة التوحيد، فإذا تصورها في نفسه على هذه الصورة، فقد خرج من التوحيد ضرورة، وحصل له بذلك الشقاء الأبدي، فإنه كان عزمه أن يشقى العباد ما عاش، فعاد وبال نيته عليه.

 المنهج المطهر للشعراني

Aslam Kamil saquafi parappanangadi 

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي

https://youtube.com/shorts/jRG7zYBrIk0?si=uLe12Lk4QQLfrc89

മുഅജിസത്ത് കറാമത്തും കഴിവുകളും المعجزات والكرامات مع الاختيار .........

 മുഅജിസത്ത് കറാമത്തും കഴിവുകളും

المعجزات والكرامات مع الاختيار

..............

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

സാധാരണയും  അസാധാരണയുമായ എല്ലാ കഴിവുകളും അല്ലാഹു അപ്പപ്പോൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതാണ് 

ഒരു കാര്യത്തിനും ഒരാൾക്കും ഒരു കഴിവും മുൻകൂട്ടി സ്റ്റോറ്റാക്കാക്കി  തന്നതല്ല .

എന്നാൽ സാധാരണക്കാർക്ക് സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുള്ള പാകത ഉള്ളത് പോലെ അസാധാരണക്കാർക്ക് അസാധാരണകാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനും കാണാനും കേൾക്കാനുമുള്ള പാകതയുണ്ടാവുന്നതാണ്.

തെളിവുകൾ

കഴിവുകൾ അപ്പപ്പോൾ നൽകുന്നു.

പ്രശസ്ത മുഫസറും പണ്ഡിതനുമായ ഇമാം നസഫി റ  

അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ വിശ്വാസം വിവരിക്കുന്ന അൽ അഖാഇദ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു

والاستطاعة مع الفعل خلافاً للمعتزلة، وهي حقيقة القدرة التي يكون بها الفعل.

العقاءد

"ഇസ്തിതാഅത്ത് (കഴിവ്/ശേഷി) പ്രവൃത്തിയോടൊപ്പമാണ് ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്; ഇത് മുഅ്തസിലികളുടെ അഭിപ്രായത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്.  

ആ ഇസ്തിതാഅത്താണ് പ്രവൃത്തി സംഭവിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ കഴിവ്."

(അൽ അഖാഇദ്)

ഇത് വിവരിച്ചു കൊണ്ട്

ഇമാം സഅദുദ്ധീൻ തഫ്തസാനി റ വിവരിക്കുന്നു

[2] قوله: [للمعتزلة] فهم يقولون: إنّ الاستطاعة سابقة على الفعل. ١٢

മേൽ കഴിവ് പ്രവർത്തിക്ക് മുമ്പേ നൽകപ്പെട്ടതാണന്നാണ് മുഅതസിലത്തിന്റെ വാദം

(ശറഹുൽ അഖാഇദ്)

ചുരുക്തത്തിൽ

ഈ കഴിവ് നേരത്തെ നൽകിയിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് പഴയ കാല പുത്തൻ വാദികളായമുഅതസിലത്തും 

ഈ മുഅതസിലീ വാദം പേറുന്നവരാണ്  ഒഹാബികളും

........

*മുഅജിസത്ത് കറാമത്തിൽ അവർക്ക് അസാധാരണമായ ശേഷി ഉണ്ട്* എന്നതിനും *അവരുട ഇഷ്ടപ്രകാരം അത് ഉണ്ടാവും* എന്നതിനും തെളിവ് കാണുക

 ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ അസ്ഖലാനി رحمه الله عليه

ഉദ്ധരിക്കുന്നു.

നുബുവ്വത്ത് എന്നാൽ

മറ്റുള്ളവർ അത് കൊണ്ട് വേർതിരിയുന്ന

നബിക്ക് മാത്രം പ്രതേകമായ  ഒന്നാണ്......

 നബിമാരല്ലാത്തവർക്ക്

ഇഖ്തിയാരിയായ

 ഇഷ്ടപ്രകാരമുള്ള *സാധാരണ പ്രവർത്തനം പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്തേക ശേഷി ഉള്ളത് പോലെ

നബിക്ക് ഒരു ശേഷിയുണ്ട്*

അസാധാരണമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അത് മുഖേനെ  അവർക്ക് പൂർണമാവുന്നതാണ് '

കാഴ്ച്ചയുള്ളവന്ന് അന്തനെ തൊട്ട് വേർത്തിരിയുന്ന 

ഒരു പ്രത്തേക ശേഷി ഉള്ളത് പോലെ *നബിക്ക് പ്രത്തേക

ഒരു ശേഷിണ്ട്

അത് മുഖേനെ മലാഇ കത്തുകളേയും അദ്രശ്യ ലോകവും ദർശിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിക്കും*

ബുദ്ധിയുള്ളവൻ ബുദ്ധിയില്ലാത്തവനെ തൊട്ട് അവനെ വേർതിരിക്കുന്ന ഒരു

പ്രത്തേക ശേഷിണം  അവന്ന് ഉള്ളത് പോലെ

*നബിക്ക് ഒരു പ്രതേക ശേഷിണ്ട്

അത് മുഖേനെ

അദ്രശ്യത്തിലുള്ളതിനെ അറിയുന്നതാണ്*

*അത്  മുഖേനെ

ലൗഹുൽ മഹ്ഫൂളിൽ ഉള്ളതിനെ പാരായണം ചെയ്യാൻ സാധിക്കുന്നതുമാണ്*

ഇത് സമ്പൂർണ വിശേഷണമാണ് നബി ക്കുള്ള താണ് ഫത്ഹുൽ ബാരി 12 /367

لأن النبوة عبارة عما يختص به النبي ويفارق به غيره ، وهو يختص بأنواع من الخواص منها أنه يعرف حقاءق الأشياءالمتعلقة بالله وصفاته وملائكته والدار الآخرة لا كما يعلمه غيره بل عنده من كثرة المعلومات وزيادة اليقين والتحقيق ما ليس عند غيره ،. وله صفة تتم له بها الأفعال الخارقة للعادات کالصفة التي بها تتم لغيره الحركات الاختبارية ، وله صفة يبصر بها الملائكة ويشاهد بها الملكوت كالصفة التي يفارق بها البصير الأعمى ، وله صفة بها يدرك ما سيكون في الغيب ، ويطالع بها ما في اللوح المحفوظ كالصفة التي يفارق بها الذكي البليد ، فهذه صفات کمالات ثابتة للنبي فتح الباري 12/367

ഇമാം ഗസാലി റ ഇത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്

 പ്രവാചകന്മാർക്കുള്ള പ്രത്യേകതകൾ എണ്ണിപ്പറ ത്തുകൊണ്ട് ഇബ്‌നുഹജർ(റ) ഉദ്ധരിക്കുന്നു:

تَاسِعُهَا : ذَكَاءُ بَصَرِهِ، حَتَّى يَكَادُ يُبْصِرُ الشَّيْئَ مِنْ أَقْصَى الْأَرْضِ عاشرها : ذَكَاءُ سمعه، حتى ! سمعه، حتَّى يَسْمَعُ مِنْ أَقْصَى الْأَرْضِ مَا لَا يَسْمَعهُ غَيْرُهُ، حَادِيَ عَشَرَهَا : ذَكَاءُ شَمِّهِ، كَمَا وَقَعَ لِيَعْقُوبَ فِي قَمِيصِ يُوسُفَ ثَانِي عَشَرَهَا : تَقْوِيَةُ جَسَدِهِ، حَتَّى سَارَ فِي لَيْلَةٍ مَسِيرَةً ثَلَاثِينَ لَيْلَةً ثَالِثَ عَشَرَهَا : عُرُوجُهُ إِلَى السَّمَوَاتِ )( فتح الباري: (۱۲:۳۰۸

-

(ഒമ്പത്) ദൂരെയുള്ളത് കാണാൻ പറ്റിയ വിധത്തിലുള്ള കാഴ്ച യുടെ മൂർച്ചയാണ് (പത്ത്) മറ്റുള്ളവർ കേൾക്കാത്ത വിധം ദൂരെയു ള്ളത്. കേൾക്കാൻ പറ്റിയ മൂർച്ചയുള്ള കേൾവിയാണ്. (പതിനൊന്ന്) യൂസുഫ്(അ)മിൻ്റെ കുപ്പായത്തിൽ യഅ്ഖൂബ് നബി(അ)ക്ക് സംഭവിച്ചത് പോലെ ദൂരെയുള്ളത് വാസനിക്കാൻ പറ്റിയ ശക്തിയാണ്. (പന്ത്രണ്ട്) കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് അധികദൂരം സഞ്ചരിക്കാൻ പറ്റിയ ദേഹശക്തിയാണ്. (പതിമൂന്ന്) ആകാശ ലോകത്തേക്ക് സഞ്ച രിക്കാൻ പറ്റിയ സ്വഭാവമാണ്. (ഫത്ഹുൽബാരി 12.308).

 സൂര്യഗ്രഹണവും അതിൻ്റെ നിസ്‌കാരവും സവിസ്‌തരം വിവരിച്ചശേഷം ആ നിസ്കാ രത്തിലുണ്ടായ ഒരു സംഭവം ഇബ്നുഅബ്ബാസ്(റ) തങ്ങൾ ഉദ്ധരി ക്കുന്നു.

قَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْنَاكَ تَنَاوَلْتَ شَيْئً فِي مَقَامِكَ، ثُمَّ رَأَيْنَاكَ تَكَعَكَعْتَ، قَالَ: «إِنِّي رَأَيْتُ الْجَنَّةَ، فَتَنَاوَلْتُ عَنقُودًا، وَلَوْ أَصَبْتُهُ لأَكَلْتُمْ مِنْهُ مَا بَقِيَتِ الدُّنْيَا، وَرَأَيْتُ النَّارَ، فَلَمْ أَرَ مَنْظَرًا كَالْيَوْمَ قَطَّ أفظع» (بخاري)

നബിയേ, അങ്ങ് നിസ്‌കാര വേളയിൽ നിൽക്കുന്ന സന്ദർഭത്തിൽ എന്തോ ഒന്നു പിടിക്കാൻ കൈ നീട്ടുന്നതും പിന്നീട് പിന്നോട്ട് തന്നെ

നീങ്ങുന്നതും ഞങ്ങൾ കണ്ടല്ലോ എന്നു സ്വഹാബികൾ ചോദിച്ചു. നബി(സ്വ) പറഞ്ഞു: ഞാൻ ആ നിൽപ്പിൽ സ്വർഗം കണ്ടു. സ്വർഗത്തിലെ ഒരു മുന്തിരിക്കുല പിടിക്കാൻ കൈ നീട്ടി. ഞാനത് 

കരസ്ഥമാക്കി കൊണ്ട് വന്നിരുന്നെങ്കിൽ ലോകം നിലനിൽക്കുന്ന കാലമത്രയും നിങ്ങൾക്കതിൽ നിന്നു ഭക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. ഞാൻ നരകത്തെയും കണ്ടു. ആ കണ്ടപോലെയുള്ള ഭയാനകമായ ഒരു കാഴ്ച‌ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല (ബുഖാരി). ഈ ഹദീസിൻ്റെ വ്യാഖ്യാന ത്തിൽ ഇബ്നുഹജർ(റ) തങ്ങൾ പറയുന്നു.

ظَاهِرُهُ أَنَّهَا رُؤْيَةُ عَيْنٍ، فَمِنْهُمْ مَنْ حَمَلَهُ عَلَى أَنَّ الْحُجُبَ كُشِفَتْ لَهُ دُونَهَا، فَرَاهَا عَلَى حَقِيقَتِهَا، وَطُويَتِ الْمَسَافَةُ بَيْنَهُمَا، حَتَّى أَمْكَنَهُ أَنْ

يتناول منها (فتح الباري: ٢:٥٤١)

*ഇത് നബി(സ്വ)യുടെ കണ്ണു കൊണ്ടുള്ള കാഴ്ചയാണെന്നാണ് വ്യക്തമാവുന്നത്.* സ്വർഗത്തിൽ നിന്നു ഒരു വസ്തു എടുക്കാൻ സാധ്യമാവുന്ന വിധം മറകൾ നീക്കപ്പെടുകയും വഴിദൂരം ചുരുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്‌തുകൊണ്ടു യഥാർത്ഥത്തിൽ അവയെ കാണുകയുണ്ടായി എന്നു വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്. (ഫത്ഹുൽബാരി 2:2, 2: 541).

قَالَ الْقُرْطُبِي: لَا إِحَالَةَ فِي إِبْقَاءِ هَذِهِ الْأُمُورِ عَلَى ظَوَاهِرِهَا، لَا سِيِّمَا عَلَى مَذْهَبَ اهل السنة، في أَنَّ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ قَدْ خُلِقَنَا وَوُجِدَتَا، فَيَرْجِعُ إِلَى أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ لَنَبِيِّهِ إِذْرَاكًا خَاصًا بِهِ، أَدْرَكَ بِهِ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ عَلَى

حقيقتهما ( فتح الباري: ٢:٥٤١)

'ഇമാം ഖുർത്തുബി റ പറയുന്നു .ഇത്തരം കാര്യങ്ങളെ അതിന്റെ ബാഹ്യപ്രകാരമാക്കുന്നതിൽ യാതൊരു വിരോധവുമില്ല. വിശിഷ്യാ സ്വർഗവും നരകവും ഇപ്പോൾ തന്നെ സൃഷ്‌ടിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് അഹ്ലുസ്സുന്നത്തിൻ്റെ അഭിപ്രായപ്രകാരം അപ്പോൾ *സ്വർഗവും നരകവും നേരിട്ട് കാണാനുള്ള ഒരു കഴിവ് അല്ലാഹു നബി(സ്വ)ക്ക് സൃഷ്ടിച്ചുകൊടുത്തു എന്നതാണ് സാരം* സംഘം ചേർന്നുള്ള നിസ്കാരത്തിനിടയിൽ നബി(സ്വ) പിന്നിലുള്ളവരെയും അവരുടെ ഭക്തിയെയും കാണുന്നുണ്ട് എന്നു നബി(സ്വ) പറഞ്ഞ ഹദീസിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഇമാം നവവി(റ) പറയുന്നു:

خلق له إدراكا فى قفاه يبصر به من ورائه شرح مسلم: (٤:١٤٩)

 പിന്നിലുള്ളത് കാണത്തക്കവിധം ഒരു കാഴ്ചയെ അല്ലാഹു റബിക്ക് പടച്ചുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു (ശറഹ് മുസ്‌ലിം 4-149).

محمول على ظاهره، وأن هذا الابصار ادراك حقیقی خاص به

انْخَرَقَتْ لَهُ فِيهِ الْعَادَةُ (فتح الباري: ١:٥١٤)

ഈ ഹദീസ് ബാഹ്യത്തിന്മേൽ തന്നെ ചുമത്തേണ്ടതാണ്. അത് നബി(സ്വ)യെ കൊണ്ട് പ്രത്യേകമായതും അസാധാരണമായതുമായ യഥാർത്ഥ കാഴ്ച‌യാണ് (ഫത്ഹുൽബാരി 1-514).

അഭൗതികമായതും മറഞ്ഞ വഴിയിൽ കൂടി ഉള്ളതുമായ യാതൊന്നും നബി(സ്വ)യിൽ ഇല്ലെങ്കിൽ ജനമധ്യത്തിൽ വെച്ച് ജനം കാണാത്ത ജിബരീൽ(അ)നെ നബി(സ്വ) എങ്ങനെ കാണും? ജനം കേൾക്കാത്ത ശബ്ദത്തെ നബി(സ്വ) എങ്ങനെ കേൾക്കും?

മേൽവിവരണങ്ങളിൽ നിന്നും മഹത്തുക്കൾക്ക് മറ്റുള്ളവർക്കില്ലാത്ത പ്രത്യേക ഒരു ഗുണം തന്നെ ഉണ്ടെന്നു വ്യക്തമാണ്. മഹ ത്തുക്കൾ ജനമധ്യത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ അവരിലേക്ക് മലക്കു വരു ന്നു. സംസാരിക്കുന്നു. സ്വർഗം കാണുന്നു. പിന്നിലുള്ളവരുടെ ഭയഭക്തി കാണുന്നു. നബി(സ്വ)യോടൊപ്പമുള്ളവർ ഇത് കാണുന്നില്ല, കേൾക്കുന്നില്ല. അതിനുള്ള പാകതയും, പക്വതയും,  മഹത്തുക്കൾക്ക് മാത്രമാണുള്ളത്. ചുരുക്കത്തിൽ സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ സ്വതന്ത്ര പ്രവർത്തനങ്ങൾ സാധാരണ കാര്യങ്ങൾക്ക് കാരണ മാവുന്നത് പോലെ മഹത്തുക്കളുടെ സ്വതന്ത്ര പ്രവർത്തനങ്ങൾ അസാധാരണ കാര്യങ്ങൾക്കും കാരണമാവുന്നതാണ്. കാര്യങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് എല്ലായിടത്തും അല്ലാഹു തന്നെയാണ്. ഇത് തന്നെയാണ് ആരാധനക്കർഹനാവാനുള്ള കാരണവും. തൗഹീദിൻ്റെ ആകത്തെ കയും അത് തന്നെ.

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

സ്വഹാബിമാർ ഇസ്‌ലാമിൽ ഇസ്രായേലി കള്ളകഥകൾ കടത്തിക്കൂട്ടിയവരാണെന്ന് വഹാബിമതانكار الصحابة منا الوهابية

 സ്വഹാബിമാർ ഇസ്‌ലാമിൽ ഇസ്രായേലി കള്ളകഥകൾ കടത്തിക്കൂട്ടിയവരാണെന്ന് വഹാബിമത മുജാഹിദ് പുരോഹിതൻ ആൽമനാറിൽ എഴുതി.

ഫറോക്ക് റൗളതുൽഉലൂം കോളേജ് പ്രിൻസിപ്പലായ മുഹമ്മദ്‌ കുട്ടശ്ശേരിയെന്ന  വഹാബി പുരോഹിതൻ 

"ഇസ്‌ലാമിൽ ഇസ്രായേൽ പുരാണേതിഹാസങ്ങൾ പ്രചരിച്ചതെങ്ങനെ," എന്ന തലക്കെട്ടിൽ അൽമാനാർ മാസികയിൽ എഴുതുന്നു.

"മുസ്‌ലിംകളിൽ അന്ധവിശ്വാസം അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുകയും അവരുടെ പ്രവർത്തികളെ ദുഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതിൽ ഏറ്റവും വലിയ പങ്ക് വഹിക്കുന്നത് ഇസ്രായേലി കഥകളാണ്. അഹ് ലുൽ കിതാബിൽ നിന്ന് ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിച്ചവർ മുഖേനയാണ് ഇവ മുസ്‌ലിംകളിൽ പ്രചരിച്ചത്. അവർ സന്ദർഭത്തിനനുസരിച്ച് തൗറാത്തിൽ നിന്നും ഇഞ്ചിലിൽ നിന്നും എടുത്തുദ്ധരിക്കുകയും ചെയ്തു. തമീമുദ്ധാരി, കഅബുൽ അഹ് ബാർ, വഹബ് ബ്നു മുനഹബ്, അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു സലാം എന്നീ നാലുപേരിലാണ് ഇത്തരം റിപ്പോർട്ടുകളധികവും ചെന്നെത്തുക. ഇവർ നാലുപേരും യഹൂദി ക്രിസ്ത്യാനി നിവേദനങ്ങളിൽ പരിജ്ഞാനം ഉള്ളവർ ആയിരുന്നു." പുരോഹിതൻ തുടരുന്നു.

               രണ്ടു കാരണങ്ങളാണ് ഇസ്രായേലി കഥകൾ മുസ്‌ലിംകളിൽ പ്രചരിക്കാൻ ഇടവരുത്തിയത്. ഇസ്‌ലാമിന്റെ ആരംഭദശയിൽ നബിയുടെ വിയോഗശേഷം പള്ളിയിൽ വെച്ചു കഥപറയുന്ന ഒരു പുതിയ സമ്പ്രദായം ആരംഭിച്ചു.

ഹ :ഉമറിന്റെ അവസാനകാലത്തുതന്നെ ഇത് തുടങ്ങി വെച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഉസ്മാൻ( റ )അവർകളുടെ കാലം മുതൽക്കാണ് സർവ്വ പ്രചാരം സിദ്ധിച്ചത്. രാഷ്ട്രീയ കലഹങ്ങൾ ആരംഭിച്ചതോടെ ഇത്തരം കഥാ പ്രസംഗകന്മാരെ പാർട്ടി പ്രചാരണത്തിനുള്ള ഒരു ആയുധം കൂടിയാക്കി, അവർക്ക് പല പാർട്ടികളും വേതനം നൽകുകയും ചെയ്തു ". പുരോഹിതൻ തുടരുന്നു.

    "വഹബ് ബ്നു മുനഹബും ഈ കൂട്ടത്തിൽ പെട്ട ഒരു കഥാകാരൻ തന്നെയാണ് എന്നാൽ മൂന്നാമത്തെ ദേഹമായ കഅബുൽ അഹ് ബാറിൽ നിന്നാണ് ഇസ്രായേലി കഥകൾ കൂടുതൽ പ്രചരിക്കുന്നത്. ഖുർആൻ വ്യാഖ്യാതാക്കളുടെ നേതാവായ ഹ :ഇബ്നു അബ്ബാസ്( റ )വും മുഹദ്ധിസുകളിൽ ഒന്നാംസ്ഥാനമർഹിക്കുന്ന ഹ :അബൂഹുറൈറയുമാണ് കഅബിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും അതികം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തതെന്ന് വരുമ്പോൾ ഇസ്രായേലി പുരാണേതിഹാസങ്ങൾ ഇസ്‌ലാമിൽ എത്രമാത്രം പ്രചരിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് നമുക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതാണ്."(അൽമാനാർ, പു :9,ലക്കം :6,1959മെയ്, പേജ് :151,152).

സ്ത്രീകളുടെ ഖബര്‍ സിയാറത്ത്

 : സ്ത്രീകളുടെ ഖബര്‍ സിയാറത്ത്

സ്ത്രീകൾ ജുമാ ജമാഅത്തിന് പള്ളിയിൽ പോകൽ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുകയും  അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന്റെയും മറ്റു മഹാന്മാരുടെയും ഖബർ സിയാറത്തിനും

മറ്റും പോകുന്നത് തടയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് ?

മറുപടി

സ്ത്രീ പള്ളിയിൽ പോയി നിസ്കരിക്കുന്നതിന് സംബന്ധിച്ച് തിരുനബി പഠിപ്പിച്ചത് അവളുടെ വീട്ടിന്റെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലുള്ള നിസ്കാരം അവൾക്ക് ഉത്തമമാണെന്നാണ്.

എന്നാൽ മഹാന്മാരുടെ ഖബർ സിയാറത്ത് ചെയ്യുന്നത് തിരുനബി സ്ത്രീകളെ ഒരു നിരുത്സാഹ പെടുത്തിയിട്ടില്ല .

എന്നല്ല തിരുനബിയോട് ആയിഷ ബീവി തന്റെ സഹോദരൻ അബ്ദുറഹ്മാൻ എന്ന മഹാന്റെ മഖ്ബറ സിയാറത്ത് ചെയ്യുന്നതിന് സമ്മതം ചോദിച്ചപ്പോൾ അതിന്റെ രൂപങ്ങൾ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

അതാണ് രണ്ടും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം.

 ഇബ്നുഹജര്‍(റ)എഴുതുന്നു:

നാശത്തെ ഭയപ്പെടുന്നതിനാലും സ്ത്രീകള്‍ അത്യുച്ചത്തില്‍ കരയുന്നതിനാലും സ്ത്രീകള്‍ക്കും നപുംസകര്‍ക്കും നിരുപാധികം ഖബ്ര്‍ സിയാറത്ത് കറാഹത്താണ്. എന്നാല്‍ നബി(സ്വ)യുടെ ഖബ്.ര്‍ സന്ദര്‍ശിക്കല്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് സുന്നത്താണ്. മറ്റു *അമ്പിയാഔലിയാക്കളുടെ ഖബ്റുകള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നതും അവര്‍ക്ക് സുന്നത്താണെന്ന് പണ്ഡിതന്മാരില്‍ ചിലര്‍ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.* ഒന്നിലധികം പണ്ഡിതന്മാര്‍ അത് തൃപ്തിപ്പെടുകയും അതുകൊണ്ട് തറപ്പിച്ചു പറയുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു….പണ്ഡിതന്മാര്‍ പോലെയുള്ള മഹാന്മാരും അടുത്തബന്ധുക്കളും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമുണ്ട്. പണ്ഡിതന്മാര്‍ പോലെയുള്ള മഹാന്മാരുടെ ദര്‍ഗകള്‍ സജീവമാക്കി അവരെ ആദരിക്കലാണ് അവരെ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നതിന്‍റെ ലക്ഷ്യം. ഇതിനു പുറമെ അവരെ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അവരില്‍ നിന്ന് ഉഖ്റവിയ്യായ സഹായം ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. അല്ലാഹുവിന്‍റെ റഹ്.മത്ത് തടയപ്പെട്ട ഹതഭാഗ്യരല്ലാതെ അക്കാര്യം നിഷേധിക്കുകയില്ല (തുഹ്ഫത്തുല്‍ മുഹ്താജ്: 3/201).

സ്ത്രീയുടെ അടുത്ത ബന്ധുക്കള്‍ മഹാന്മാരാണെങ്കില്‍ ആ വീക്ഷണത്തില്‍ അവരെ സന്ദര്‍ശിക്കല്‍  സ്ത്രീക്കും സുന്നത്താണ്. അല്ലാമ ശര്‍വാനി(റ) എഴുതുന്നു:  അടുത്തബന്ധുക്കളുടെ ഖബ്റുകള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കല്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് സുന്നത്തില്ലെന്നു പറയുന്നത് അവര്‍ പണ്ഡിതന്മാരോ ഔലിയാക്കളോ സ്വാലിഹീങ്ങളോ ശുഹദാക്കളോ അല്ലെങ്കില്‍ മാത്രമാണ്. (ശര്‍വാനി: 3/201)

ഖത്വീബ് ശിര്‍ബീനി(റ) എഴുതുന്നു:സ്ത്രീകളുടെ സിയാറത്ത് സംബന്ധമായി വന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മുര്‍സലീങ്ങളുടെ നേതാവിന്റെ ഖബ്ര്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിയല്ല. അത് സന്ദര്‍ശിക്കല്‍  സ്ത്രീകള്‍ക്കും പുരുഷന്മാര്‍ക്കും ഏറ്റവും വലിയ ഇബാദത്തുകളില്‍പെട്ടതാണ്. മറ്റു അമ്പിയാക്കള്‍, ശുഹദാക്കള്‍, സ്വാലിഹീങ്ങള്‍ എന്നിവരുടെ ഖബ്റുകള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കലും സ്ത്രീകള്‍ക്കു സുന്നത്താണെന്ന് ഇമാം ദംനഹൂരി (റ) പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്. പൂര്‍വ്വ സൂരികള്‍ അപ്രകാരം പ്രസ്താവിച്ചത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന് ഇമാം അദ്റഈ (റ) പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇക്കാര്യം വളരെ സ്പഷ്ടമാണ്. (മുഗ്.നി: 1/365)

ഇമാം റംലി(റ) പറയുന്നു:നബി(സ്വ)യുടെ ഖബ്.ര്‍  സന്ദര്‍ശിക്കല്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കു കറാഹത്തില്ലെന്നു മാത്രമല്ല അത് സന്ദര്‍ശിക്കല്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കും പുരുഷന്മാര്‍ക്കും ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യകര്‍മ്മങ്ങളില്‍ പെട്ടതാണ്. ഇബ്നുരിഫ്അത്തും (റ) ഖമൂലി(റ)യും പ്രസ്താവിച്ചപോലെ മറ്റു അമ്പിയാഔലിയാക്കളുടെ ഖബ്റുകള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നതും സ്ത്രീകള്‍ക്ക് സുന്നത്താകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.  പ്രബലാഭിപ്രായം അതാണ് (നിഹായ: 3/37)

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

ഹനഫീ മദ്ഹബിലെ പ്രമുഖ പണ്ഡിതനായ ഇബ്നുആബീദീന്‍ (റ) പറയുന്നു:നബി(സ്വ)യുടെ ഖബ്.ര്‍ സന്ദര്‍ശിക്കല്‍ നിബന്ധനയൊത്ത രൂപത്തില്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് സുന്നത്താണെന്നാണ് പ്രബലാഭിപ്രായം. ഇക്കാര്യം പണ്ഡിതരില്‍ ചിലര്‍ വ്യക്തമായിതന്നെ പ്രസ്താവിച്ചതാണ്. ഖബ്ര്‍സിയാറത്തിനുള്ള അനുമതി സ്ത്രീകള്‍ക്കും പുരുഷന്മാര്‍ക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാണെന്ന് കര്‍ഖി(റ)യും മറ്റും പ്രസ്താവിച്ചതാണ് നമ്മുടെ മദ്ഹബിലെ പ്രബലാഭിപ്രായം. ഇതനുസരിച്ച് ഇക്കാര്യത്തില്‍ സംശയമേയില്ല. അതല്ലാത്ത അഭിപ്രായമനുസരിച്ചും സ്ത്രീകള്‍ക്ക് നബി(സ്വ)യുടെ ഖബ്.ര്‍ സിയാറത്ത് സുന്നത്താണെന്ന് അസ്ഹാബ് നിരുപാധികം പ്രസ്താവിച്ചതിനാല്‍ അത് സുന്നത്താണ്. (റദ്ദുല്‍മുഖ്താര്‍: 9/170)

ഹമ്പലി മദ്ഹബിലെ പ്രമുഖ പണ്ഡിതന്‍ അലിയ്യുബ്നു ഉബയ്ദില്ലാഹി സ്സാഗൂനി (റ) (ഹി: 455527) ‘അല്‍ഇഖ്നാഅ്‘ ല്‍ പറയുന്നു: സ്ത്രീകള്‍ കരയാനും ശബ്ദമുയര്‍ത്താനും ഏറെ സാധ്യതകളുള്ളതിനാല്‍ ഖബ്.ര്‍ സിയാറത്ത് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് കറാഹത്താണ്. എന്നാല്‍ നബി(സ്വ)യുടെ ഖബ്.ര്‍ സന്ദര്‍ശിക്കല്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് സുന്നത്താണ്. നിശ്ചയം അത് ഏറ്റം വലിയ ഇബാദത്തുകളില്‍ പെട്ടതുമാണ്. മറ്റു അമ്പിയാക്കള്‍, സ്വാലിഹീങ്ങള്‍, ശുഹദാക്കള്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ ഖബ്റുകളേയും അതോട് താരതമ്യം ചെയ്യല്‍ അത്യാവശ്യമാണ്. (അല്‍ ഇഖ്നാഅ്: 1/192)

മഹതിയായ ബീവി ആഇശാ (റ) നബി(സ്വ)യുടെയും രണ്ട് ഖലീഫമാരുടെയും ഖബ്റുകള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചിരുന്നതായി ഇമാം അഹ്.മദ് (റ) പ്രബലമായ പരമ്പരയിലൂടെ മുസ്നദില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മഹാന്മാരുടെയും അടുത്ത ബന്ധുക്കള്‍ മഹാന്മാരാകുമ്പോള്‍ അവരുടെയും ഖബ്റുകള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കല്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് സുന്നത്താണെന്നതിനു ഈ ഹദീസ് രേഖയാക്കാവുന്നതാണ്. ഹദീസ് വായിക്കുക; 

ആഇഷ(റ)യില്‍ നിന്നു നിവേദനം. അവര്‍ പറയുന്നു: റസൂലുല്ലാഹി(സ്വ)യെയും എന്‍റെ പിതാവിനെയും മറവു ചെയ്യപ്പെട്ട എന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക് പൂര്‍ണ്ണരൂപത്തില്‍ വസ്ത്രം ധരിക്കാതെ ഞാന്‍ പ്രവേശിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്ന് എന്‍റെ ഭര്‍ത്താവും മറ്റേത് എന്‍റെ പിതാവുമാണല്ലോ. എന്നാല്‍ ഉമര്‍(റ)വിനെ കൂടി അവരുടെ കൂടെ മറവു ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍ ഉമര്‍(റ)വിനെ തൊട്ട് ലജ്ജിച്ചതിനാല്‍ പൂര്‍ണ്ണമായ രൂപത്തില്‍ വസ്ത്രം ധരിച്ചുകൊണ്ടല്ലാതെ ഞാന്‍ അവിടേക്ക് പ്രവേശിക്കാറില്ല (മുസ്നദ്: 24480).

ഈ ഹദീസിനെ അധികരിച്ച് നൂറുദ്ദീന്‍ ഹൈസമി(റ) എഴുതുന്നു: ഈ ഹദീസ് അഹ്.മദ് (റ) നിവേദനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിന്‍റെ നിവേദക പരമ്പരയിലുള്ളവര്‍ സ്വഹീഹിന്‍റെ നിവേദകരാണ്. (മജ്മഉസ്സവാഇദ്: 3/372)

നിബന്ധനകള്‍

കിഴവിയായ സ്ത്രീക്ക് സുഗന്ധം ഉപയോഗിക്കാതെയും ആഭരണവും അലങ്കാര വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ച് ഭംഗിയാകാതെയും മഹാന്മാരെ സിയാറത്ത് ചെയ്യാന്‍ പോകാവുന്നതാണ്. അവളുടെ ശരീരം  മറയ്ക്കുന്ന വാഹനമോ മറ്റോ ആവശ്യമില്ല.   എന്നാല്‍ അന്യപുരുഷന്മാരില്‍ നിന്ന് ശരീരം മറയ്ക്കുന്ന വാഹനം പോലെയുള്ളതിലാണ് പോകുന്നതെങ്കില്‍ നാശം ഭയപ്പെടാനില്ലാത്തതിനാല്‍ യുവതിക്കും സിയാറത്ത് സുന്നത്താണ്. ഇബ്നുഹജര്‍ (റ) എഴുതുന്നു: മറ്റു അമ്പിയാക്കള്‍, ഔലിയാക്കള്‍, പണ്ഡിതന്മാര്‍ എന്നിവരുടെ ഖബ്റുകള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കല്‍ സുന്നത്താകുന്ന വിഷയത്തില്‍ സത്യമായ നിലപാട് ഇനിപ്പറയുന്ന വിശദീകരണമാണ്. സ്ത്രീയുടെ ശരീരം അന്യപുരുഷന്മാരില്‍ നിന്ന് മറയ്ക്കുന്ന വാഹനത്തിലോ മറ്റോ അല്ല അവള്‍ പോകുന്നതെങ്കില്‍ അവള്‍ സുഗന്ധം ഉപയോഗിച്ചും ആഭരണവും അലങ്കാര വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചും ഭംഗിയാവാത്ത കിഴവിയായിരിക്കണമെന്ന നിബന്ധനയുണ്ട്. ഇനി അവളുടെ ശരീരം അന്യപുരുഷന്മാരില്‍ നിന്ന് മറയ്ക്കുന്ന വാഹനത്തിലോ മറ്റോ ആണ് അവള്‍ പോകുന്നതെങ്കില്‍ യുവതിക്കും സിയാറത്ത് സുന്നത്താണ്. കാരണം ഈ രൂപത്തില്‍ നാശം ഭയപ്പെടാനില്ലല്ലോ. (തുഹ്ഫ: 3/201)

‘അവളുടെ ശരീരം അന്യപുരുഷന്മാരില്‍ നിന്ന് മറയ്ക്കുന്ന‘ എന്ന പരാമര്‍ശം വിശദീകരിച്ച് അല്ലാമ ശര്‍വാനി(റ) എഴുതുന്നു: ‘അവളുടെ ശരീരം അന്യപുരുഷന്മാരില്‍ നിന്ന് മറയ്ക്കുന്ന എന്തോ ഒന്നില്‍ പോകണമെന്ന് പറയുന്നത് ദര്‍ഗയില്‍ അന്യപുരുഷന്മാരില്‍പെട്ട ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമാണ്. ഇല്ലെങ്കില്‍ അങ്ങനെ ഉപാധിവെക്കുന്നതിന് യാതൊരു ന്യായവുമില്ല. (ശര്‍വാനി: 3/201)

ചുരുക്കത്തില്‍ നബി (സ്വ) അല്ലാത്ത അമ്പിയാക്കള്‍, ഔലിയാക്കള്‍, ശുഹദാക്കള്‍, സ്വാലിഹീങ്ങള്‍, പണ്ഡിതന്മാര്‍, തുടങ്ങിയ മഹാന്മാരുടെ ഖബ്ര്‍സിയാറത്തിനു പോകല്‍ മുകളില്‍ പറഞ്ഞ വിശദീകരണത്തോടെ സ്ത്രീകള്‍ക്കും സുന്നത്താണ്. മഹാന്മാരില്‍ നിന്നു ലഭിക്കുന്ന സഹായങ്ങള്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കും ആവശ്യമാണല്ലോ

[1/9, 4:57 PM] ‪+91 96332 98130‬: *സംശയം: ഏര്‍വാടി, നാഗൂര്‍ തുടങ്ങിയ മഖ്ബറകളിലേക്ക് സിയാറത്ത് യാത്രകള്‍ സംഘടിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ സ്ത്രീകള്‍ പോകുന്നതിന്റെ വിധിയെന്താണ്? അന്യപുരുഷന്മാരുള്ള ബസ്സില്‍ എട്ടോ പത്തോ സ്ത്രീകള്‍ ഉണ്ടാകും. ഇതനുവദനീയമാണോ? ചിലരുടെ കൂടെ ഭര്‍ത്താക്കന്മാര്‍ ഉണ്ടായേക്കും. ഇതിന്റെ മതനിയമം വിശദീകരിച്ചാലും…*

സൈതലവി മുസ്‌ലിയാര്‍

*നിവാരണം:* _സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ഖബ്ര്‍ സിയാറത്ത് കറാഹത്താണ്. എങ്കിലും അമ്പിയാഅ്, ഔലിയാഅ്, ആലിമീങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ ഖബ്ര്‍ സിയാറത്ത് സ്ത്രീകള്‍ക്കും സുന്നത്ത് തന്നെയാണ്._ _സാധാരണക്കാരുടെഅവര്‍ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ ആണെങ്കില്‍ പോലുംഖബ്ര്‍ സിയാറത്താണ് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് കറാഹത്തുള്ളത്. കുടുംബബന്ധത്തിലേറെ മര്‍മ്മമാണ് ഈമാന്‍, തഖ്വ മുഖേനയുള്ള ബന്ധങ്ങള്‍. അതിന് പുറമെ സജ്ജനങ്ങളെ സിയാറത്ത് ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവര്‍ മുഖേന അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളും ആത്മീയ സഹായങ്ങളും ലഭിക്കുമെന്നാണ് ഇസ്ലാമികാദ്ധ്യാപനം._ _ഇതാണ് മേല്‍ പറഞ്ഞ വേര്‍തിരിവിന്റെ കാരണം. ഇമാം ഇബ്നു ഹജര്‍(റ) എഴുതുന്നു: ആലിമീങ്ങള്‍ പോലെയുള്ളവരും സാധാരണക്കാരായ കുടുംബാംഗങ്ങളും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസമുണ്ട്. പണ്ഡിതര്‍, സജ്ജനങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ ഖബ്റുകള്‍ സിയാറത്ത് ചെയ്തുകൊണ്ട് അവരുടെ സ്മരണ നിലനിര്‍ത്തലും അവരെ ആദരിക്കലും ലക്ഷ്യമാണ്. സിയാറത്ത് ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് അവര്‍ മുഖേന ഉഖ്റവിയായ സഹായങ്ങള്‍ ലഭിക്കും._ _നിര്‍ഭാഗ്യവാന്‍ മാത്രമേ ഇവയൊക്കെ നിഷേധിക്കുകയുള്ളൂ. എന്നാല്‍ സാധാരണക്കാരായ കുടുംബാംഗങ്ങളെ സിയാറത്ത് ചെയ്യുന്നത് ഇതുപോലെയല്ല (തുഹ്ഫ: 3/201)._

മഹത്തുക്കളുടെ ഖബ്റുകള്‍ സിയാറത്ത് ചെയ്യല്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് സുന്നത്താണെന്ന് പറഞ്ഞത് നിരുപാധികമല്ല. നിബന്ധനകള്‍ക്ക് വിധേയമാണ്. വഴിയിലും സിയാറത്ത് കേന്ദ്രത്തിലും അന്യപുരുഷന്മാരുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടാത്ത വിധമാണ് പോകുന്നതെങ്കില്‍ യുവതികള്‍ക്കടക്കം സിയാറത്ത് സുന്നത്താണ്. പൂര്‍ണമായി മറച്ച സ്ത്രീ രൂപമെങ്കിലും അന്യപുരുഷന്മാരുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുന്ന സാഹചര്യമാണെങ്കില്‍ സാധാരണഗതിയില്‍ ആശിക്കപ്പെടാത്തവളായിരിക്കുക, ഭംഗി വസ്ത്രം, ആഭരണം എന്നിവ ധരിക്കാതിരിക്കുക, സുഗന്ധമുപയോഗിക്കാതിരിക്കുക എന്നിവ നിബന്ധനകളാണ്. ഈ നിബന്ധനകള്‍ പാലിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കണം സ്ത്രീകള്‍ മഹാന്മാരുടെ ഖബ്റുകള്‍ സിയാറത്ത് ചെയ്യുന്നത് (തുഹ്ഫ: 3/201 കാണുക).

സിയാറത്തിന് വേണ്ടി സ്ത്രീ യാത്ര പോകുന്നുവെങ്കില്‍ ഭര്‍ത്താവോ മഹ്റമായ (സ്പര്‍ശനത്തിലൂടെ വുളൂഅ് മുറിയാത്ത) പുരുഷനോ കൂടെയുണ്ടാകല്‍ നിര്‍ബന്ധമാണ്. സ്ത്രീകള്‍ കൂടെയുള്ളതുകൊണ്ടായില്ല. നിര്‍ബന്ധമായ ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടിയാണ് യാത്രയെങ്കില്‍ വിശ്വസ്തരായ സ്ത്രീകള്‍ കൂടെയുണ്ടായാലും മതിയാകുന്നതാണ്. എന്നാല്‍ സുന്നത്തോ കേവല അനുവദനീയമോ ആയ കാര്യത്തിന് വേണ്ടിയാണ് യാത്രയെങ്കില്‍ഹൃസ്വ യാത്രയായാല്‍ പോലുംഭര്‍ത്താവോ മഹ്റമായ പുരുഷനോ ഇല്ലാതെ സ്ത്രീ യാത്ര ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലെന്നാണ് നിയമം.

ഇമാം ഇബ്നു ഹജര്‍(റ) എഴുതുന്നു: സുന്നത്തിനു വേണ്ടി സ്ത്രീകളോടൊപ്പംകൂടുതല്‍ പേരുണ്ടെങ്കിലുംയാത്ര പുറപ്പെടല്‍ സ്ത്രീക്ക് അനുവദനീയമല്ല (തുഹ്ഫ: 4/25). ഇമാം റംലി(റ) എഴുതുന്നു: സ്ത്രീകളോടൊന്നിച്ച് സുന്നത്തിനു വേണ്ടി സ്ത്രീ യാത്ര പുറപ്പെടല്‍ഹൃസ്വ യാത്രയാണെങ്കിലുംനിഷിദ്ധമാണ് (നിഹായ: 3/250).

അല്ലാമ അലിയ്യുശ്ശബ്റാ മല്ലസി(റ) വിശദീകരിക്കുന്നു: ഖബ്ര്‍ സിയാറത്തിനുവേണ്ടി സ്ത്രീകള്‍ നാടിന് പുറത്ത് പോകുന്നത്ഭര്‍ത്താവിന്റെ സമ്മതപ്രകാരമാണെങ്കിലുംഈ പറഞ്ഞതില്‍ പെട്ടതാണ് (ഹാശിയത്തുന്നിഹായ: 3/250).

ഭര്‍ത്താവോ മഹ്റമായ പുരുഷനോ കൂടെയില്ലാതെ സ്ത്രീകള്‍ ഏര്‍വാടി, നാഗൂര്‍ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര പോകുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് മേല്‍ ഉദ്ധരണികളില്‍ നിന്ന് വ്യക്തമാണ്.

*****ً

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

സൽബുകൾ പരിചയപ്പെടാം

 📚

*ചില സൽബുകൾ പരിചയപ്പെടാം*

_________________

ചില ക്രിയകളെ പ്രത്യേക വസ്‌നുകളിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, ഇല്ലാതാക്കുക എന്ന അർത്ഥം ലഭിക്കും. അതാണ് സൽബ് എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഖുർആനിലെയും ഹദീസുകളിലെയും ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ നോക്കാം:

*ഒന്ന്:*

{ إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِیَةٌ أَكَادُ أُخۡفِیهَا لِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا تَسۡعَىٰ }

[طه- ١٥]

ഇവിടെ,

أخفي 

എന്നത്

أفعل - يُفْعِل

ബാബിൽ പെട്ടതാണ്. മറച്ച് വെക്കുക എന്നാണ് യഥാർത്ഥ അർത്ഥമെങ്കിലും, ഇവിടെ സൽബിനുള്ളതാണ്. അപ്പോൾ മറച്ച് വെക്കുക എന്നത് ഇല്ല, അഥവാ വെളിവാക്കുക എന്നാണ്:

{أُخْفِيهَا} عَنْ النَّاس وَيَظْهَر لَهُمْ قُرْبهَا بِعَلَامَاتِهَا. اهـ

 (تفسير الجلالين)

*രണ്ട്:*

{ قُلۡ مَنۢ بِیَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَیۡءࣲ وَهُوَ یُجِیرُ وَلَا یُجَارُ عَلَیۡهِ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ } [المؤمنون-٨٨]

{ قُلۡ أَرَءَیۡتُمۡ إِنۡ أَهۡلَكَنِیَ ٱللَّهُ وَمَن مَّعِیَ أَوۡ رَحِمَنَا فَمَن یُجِیرُ ٱلۡكَـٰفِرِینَ مِنۡ عَذَابٍ أَلِیمࣲ } [الملك-٢٨]

ഇതിലെ

یُجِیرُ

എന്നത്

جور 

എന്നതിൽ നിന്ന് നിഷ്‌പന്നമായതാണ്. അക്രമം എന്നാണ് അർത്ഥം.

أفعل - يُفْعِل

എന്ന വസ്‌നിൽ വരുമ്പോൾ

أجَار - یُجِیرُ

എന്നായി. അക്രമം ഒഴിവാക്കി രക്ഷപ്പെടുത്തുക എന്ന് സാരമുണ്ടായി:

{وَهُوَ يُجِير وَلَا يُجَار عَلَيْهِ} يحمي ولا يحمى عليه. اهـ

(تفسير الجلالين)

*മൂന്ന്:*

{ فَإِن یَصۡبِرُوا۟ فَٱلنَّارُ مَثۡوࣰى لَّهُمۡۖ وَإِن یَسۡتَعۡتِبُوا۟ فَمَا هُم مِّنَ ٱلۡمُعۡتَبِینَ } [فصلت-٢٤]

ഇവിടെ, കുറ്റം - ആക്ഷേപം എന്ന് അർത്ഥമുള്ള

العتب

എന്ന വാക്കിൽ നിന്നുള്ളതാണ്,

استعتب، أعتب 

എന്നിവ. കുറ്റത്തെ നീക്കം ചെയ്തു എന്നാണ് ഇവിടെ അർത്ഥമാക്കുന്നത്. നരകാവകാശികൾ, അവരുടെ കുറ്റത്തെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാൻ അപേക്ഷിച്ചാൽ, അത് ഇല്ലാതെയാക്കി ഉത്തരം നൽകപ്പെടില്ല.

وَحَقِيقَتُهُ: أَعْتَبْتَهُ: أَزَلْتَ عَتَبَهُ،..فَإِنْ يَسْتَعْتِبُوا اللَّهَ: أَيْ يَسْأَلُوهُ إِزَالَةَ مَا هُمْ فِيهِ، فَمَا هُمْ مِنَ الْمُجَابِينَ إِلَى إِزَالَتِهِ. اهـ

(البحر المحيط: ٨/٤٠٣)

വേറെയും തഫ്സീറുകളുണ്ട്.

*നാല്:*

{ وَأَنَّا مِنَّا ٱلۡمُسۡلِمُونَ وَمِنَّا ٱلۡقَـٰسِطُونَۖ فَمَنۡ أَسۡلَمَ فَأُو۟لَـٰۤىِٕكَ تَحَرَّوۡا۟ رَشَدࣰا () وَأَمَّا ٱلۡقَـٰسِطُونَ فَكَانُوا۟ لِجَهَنَّمَ حَطَبࣰا () }

[الجنّ - ١٤،١٥]

അക്രമം കാണിക്കുന്നവർ നരകത്തിൽ കത്തിക്കപ്പെടുന്ന വിറകുകളാണെന്ന് ഖുർആനിൽ പറയുന്നു. 

القِسط

എന്നതിന് അക്രമം എന്നാണ് സാരം. എന്നാൽ മറ്റുപല സ്ഥലങ്ങിൽ ആവർത്തിച്ചു വരുന്ന ആയതാണ്

{ إِنَّ ٱللَّهَ یُحِبُّ ٱلۡمُقۡسِطِینَ }

എന്നത്. ഇവിടെ, അക്രമം കാണിക്കാത്തവരെ അല്ലാഹു വെറുതെയാക്കില്ല, അർഹമായ പ്രതിഫലം നൽകി അനുഗ്രഹിക്കുമെന്നാണ് പറയുന്നത്.

قسط: فِي أَسماء اللَّهِ تَعَالَى الْحُسْنَى المُقْسِطُ: هُوَ العادِلُ. يُقَالُ: أَقْسَطَ يُقْسِطُ، فَهُوَ مُقْسِطٌ إِذا عدَل، وقَسَطَ يَقْسِطُ، فَهُوَ قاسِطٌ إِذا جارَ، فكأَن الْهَمْزَةَ فِي أَقْسَطَ للسَّلْب كَمَا يُقَالُ شَكا إِليه فأَشْكاه.اهـ

(لسان العرب)

ഇങ്ങനെ വിശദീകരിക്കാമെങ്കിലും,

قسط

എന്ന പദത്തിന്, അക്രമം കാണിക്കുക - നീതി പാലിക്കുക എന്നീ രണ്ട് അർത്ഥങ്ങളുമുണ്ട്. ഖുർആനിൽ പറയുന്നു:

{ وَإِنۡ حَكَمۡتَ فَٱحۡكُم بَیۡنَهُم بِٱلۡقِسۡطِۚ إِنَّ ٱللَّهَ یُحِبُّ ٱلۡمُقۡسِطِینَ }

[المائدة-٤٢]

ഈ ആയതിൽ

قسط 

എന്ന പദം നന്മക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. നീതി എന്ന് അർത്ഥം. ഭാഷാ ജ്ഞാനികൾ രണ്ടും വിശദീകരിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട് : 

فَفِي الْعَدْلِ لُغَتَانِ: قَسَطَ وأَقْسَطَ، وَفِي الجَوْر لُغَةٌ وَاحِدَةٌ قسَطَ، بغيرِ الأَلف، وَمَصْدَرُهُ القُسُوطُ. اهـ

(لسان العرب)

*അഞ്ച്:*

{ وَلَا تَنفَعُ ٱلشَّفَـٰعَةُ عِندَهُۥۤ إِلَّا لِمَنۡ أَذِنَ لَهُۥۚ حَتَّىٰۤ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمۡ قَالُوا۟ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمۡۖ قَالُوا۟ ٱلۡحَقَّۖ وَهُوَ ٱلۡعَلِیُّ ٱلۡكَبِیرُ }

[السبأ-٢٣]

ഭയം നീക്കപ്പെടുക എന്ന അർത്ഥത്തിനാണ്

فُزِّعَ

എന്ന് പറഞ്ഞത്. ഇത്

فَعَّلَ – يُفَعّلُ – تَفْعِيلًا

വസ്നിൽ വന്നതാണ്.

{حَتَّى إذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبهمْ} كَشَفَ عَنْهَا الْفَزْع بِالْإِذْنِ فِيهَا. اهـ 

(تفسير الجلالين)

*ആറ്:*

قال النبي ﷺ : أَعْذَرَ  اللَّهُ إِلَى امْرِئٍ أَخَّرَ أَجَلَهُ حَتَّى بَلَّغَهُ سِتِّينَ سَنَةً. اهـ (رواه البخاري- ٦٠٥٦)

തിരുനബി(സ്വ) പറഞ്ഞു: "..അറുപത് വയസ്സ് പ്രായം ആയുസ്സ് നൽകിയവന്, ഒഴികഴിവുകൾ  പറയാനുള്ള അവസരം ഇല്ലാതെയാകുന്നതാണ് .."

 (أعذر الله) أي أزال عذره والمعنى أنه لم يبق له اعتذار. اهـ 

(السراج المنير: ٤/٢٤٨)

و «أعْذَر» بالعين المهملة والذال المعجمة، والهمزةُ فيه للإزالةِ، أي: أزالَ الله عُذره، فلم يبقَ له اعتذارٌ. اهـ

(إرشاد الساري: ١٨/١٨١)

قَسَطَ = അന്യായം ചെയ്തു

أَقْسَطَ = നീതി പാലിച്ചു

عَجَمَ = അസ്പഷ്ടമായി, വ്യക്തമല്ലാതെയായി

أَعْجَمَ = വ്യക്തത വരുത്തി, നുക്തകൾ ചേർത്തു

شَكَا = പരാതി പറഞ്ഞു

أَشْكَى = പരാതിക്ക് കാരണമായത് നീക്കി

عَتَبَ = കുറ്റപ്പെടുത്തി, പരിഭവിച്ചു

أَعْتَبَ = സംതൃപ്തനാക്കി, പരിഭവം നീക്കി

ഈ വസ്നുകളിൽ വന്ന എല്ലാ ക്രിയകൾക്കും ഇങ്ങനെ പറ്റില്ല. മറിച്ച്, ഇവ്വിധം അർത്ഥകൽപനങ്ങൾ, ഖുർആനിലോ ഹദീസിലോ, അല്ലെങ്കിൽ അറബികളുടെ പ്രയോഗങ്ങളിലോ കേട്ടതുപോലെ സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ്; അതിന് പൊതുനിയമം ബാധകമല്ല. ഭാഷാജ്ഞാനികൾ ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്:

قَالَ: (وَأَفْعَلَ لِلتَّعْدِيَةِ غَالِبًا، نَحْو: أَجْلَسْتُهُ، وَلِلتَّعْرِيضِ نَحْو: أَبَعْتُهُ، وَلِصَيْرُورَتِهِ ذَا كَذَا، نَحْو: أَغَدَّ الْبَعِيرُ، وَمِنْهُ أَحْصَدَ الزَّرْعُ، وَلِوُجُودِهِ عَلَى صِفَةٍ، نَحْو: أَحْمَدتّهُ وَأَمْخَلْتُهُ، وَلِلسَّلْبِ نَحْوَ: أَشْكَيْتُهُ، وَبِمَعْنَى فَعَلَ نَحْوَ: قِلْتُهُ وَأَقَلْتُهُ).

...وَالْأَغْلَبُ فِي هٰذِهِ الْأَبْوَابِ أَنْ لَا تَنْحَصِرَ الزِّيَادَةُ فِي مَعْنًى، بَلْ تَجِيءُ لِمَعَانٍ عَلَى الْبَدَلِ، كَالْهَمْزَةِ فِي أَفْعَلَ تُفِيدُ النَّقْلَ وَالتَّعْرِيضَ وَصَيْرُورَةَ الشَّيْءِ ذَا كَذَا وَكَذَا فَعَّلَ وغيره.

وَلَيْسَتْ هٰذِهِ الزِّيَادَاتُ قِيَاسًا مُطَّرِدًا؛ فَلَيْسَ لَكَ أَنْ تَقُولَ مَثَلًا فِي ظَرُفَ: أَظْرَفَ، وَفِي نَصَرَ: أَنْصَرَ، وَلِهٰذَا رُدَّ عَلَى الْأَخْفَشِ فِي قِيَاسِ أَظُنُّ وَأَحْسَبُ وَأَخَالُ عَلَى أَعْلَم وَأَرَى.

وَكَذَا لَا تَقُولُ: نَصَّرَ وَلَا دَخَّلَ، وَكَذَا فِي غَيْرِ ذٰلِكَ مِنَ الْأَبْوَابِ، بَلْ يَحْتَاجُ فِي كُلِّ بَابٍ إِلَى سَمَاعِ اسْتِعْمَالِ اللَّفْظِ الْمُعَيَّنِ، وَكَذَا اسْتِعْمَالُهُ فِي الْمَعْنَى الْمُعَيَّنِ.

فَكَمَا أَنَّ لَفْظَ أَذْهَبَ وَأَدْخَلَ يَحْتَاجُ فِيهِ إِلَى السَّمَاعِ، فَكَذَا مَعْنَاهُ الَّذِي هُوَ النَّقْلُ مَثَلًا، فَلَيْسَ لَكَ أَنْ تَسْتَعْمِلَ أَذْهَبَ بِمَعْنَى أَزَالَ الذَّهَابَ أَوْ عَرَّضَ لِلذَّهَابِ أَوْ نَحْوَ ذٰلِكَ. اهـ

(شرح الرضي للشافية لابن الحاجب: ٨٤-١/٨٣)

✨