ابن قيم] مُتَصَدِّيًا لِلْإِفْتَاءِ بِمَسْأَلَةِ الطَّلَاقِ

 وَقَدْ كَانَ [أي ابن قيم] مُتَصَدِّيًا لِلْإِفْتَاءِ بِمَسْأَلَةِ الطَّلَاقِ *الَّتِي اخْتَارَهَا الشَّيْخُ تَقِيُّ الدِّينِ ابْنُ تَيْمِيَّةَ*، وَجَرَتْ لَهُ بِسَبَبِهَا فُصُولٌ يَطُولُ بَسْطُهَا مَعَ قَاضِي الْقُضَاةِ تَقِيِّ الدِّينِ السُّبْكِيِّ وَغَيْرِهِ

البداية والنهاية

അയൽവാസി അവിശ്വാസിയാണങ്കിലും അവകാശമുണ്ട്. حقوق الجاري المسلم والكافر

  അയൽവാസികളോടുളള അവകാശങ്ങൾ .

അയൽവാസി അവിശ്വാസിയാണങ്കിലും അവകാശമുണ്ട്.

حقوق الجاري المسلم والكافر

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي

..............................

വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ സൂറത് അന്നിസാ (4:36) പറയുന്നു.

“അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുവിൻ; 

അവനോട് ഒന്നിനെയും പങ്ക്ചേർക്കരുത്.

മാതാപിതാക്കൾക്ക് നന്മ ചെയ്യുക.

ബന്ധുക്കൾക്കും, അനാഥർക്കും,

 ദരിദ്രർക്കും,

അടുത്തുള്ള അയൽക്കാരനും

 ദൂരെയുള്ള അയൽക്കാരനും,

സമീപസുഹൃത്തിനും (ഒപ്പമുള്ള കൂട്ടുകാരനും),

യാത്രക്കാരനും, നിങ്ങളുടെ വലങ്കൈകൾ ഉടമസ്ഥതയിൽ ഉള്ളവർക്കും (ദാസന്മാർക്കും അടിമകൾക്കും) 

നന്മ ചെയ്യുക.

തീർച്ചയായും, അഹങ്കാരിയും പുകഴ്ത്തുപറയുന്നവനുമായ ആരെയും അല്ലാഹു സ്നേഹിക്കുന്നില്ല.”

واعبدوا الله ولا تشركوا به شيئا وبالوالدين إحسانا وبذي القربى واليتامى والمساكين والجار ذي القربى والجار الجنب والصاحب بالجنب وابن السبيل وما ملكت أيمانكم إن الله لا يحب من كان مختالا فخورا

ഇബ്ന്‍ റജബ് അൽ-ഹൻബലി (റഹി.) മേൽ ആയത്തിന്റെ തഫ്സീരിൽ പറയുന്നതു പോലെ:

“ചില പണ്ഡിതർ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ ആണ്:

‘അൽ-ജാർ ദുൽ-ഖുർബാ’ (അടുത്തുള്ള അയൽക്കാരൻ) എന്നത് മുസ്ലിം അയൽക്കാരൻ ആണെന്നും,

‘അൽ-ജാർ അൽ-ജുനുബ്’ (ദൂരെയുള്ള അയൽക്കാരൻ) എന്നത് കാഫിർ അയൽക്കാരൻ ആണെന്നും.”

‘മുസ്നദ് അൽ-ബസ്സാർ’ എന്ന ഹദീസ് ഗ്രന്ഥത്തിൽ,

ജാബിർ (റ.അ.)ൽ നിന്നുള്ള  ഹദീസ് 

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“അയൽക്കാരൻമാർ മൂന്ന് വിഭാഗമാണ്:

1:ഒരു അവകാശം മാത്രം ഉള്ള അയൽക്കാരൻ –

2:രണ്ട് അവകാശങ്ങൾ ഉള്ള അയൽക്കാരൻ.

3:മൂന്ന് അവകാശങ്ങൾ ഉള്ള അയൽക്കാരൻ –

ഒരു അവകാശം മാത്രം ഉള്ളവൻ:

രക്തബന്ധമില്ലാത്ത മുഷ്‌രി കായ (ബഹുദൈവവിശ്വാസി) അയൽക്കാരൻ.

അവന് അയൽക്കാരൻ എന്ന  അവകാശം  ഉണ്ട് .

രണ്ട് അവകാശങ്ങൾ ഉള്ളവൻ:

മുസ്ലിം അയൽക്കാരൻ.

അവന് ഇസ്‌ലാമിന്റെ അവകാശവും

അയൽക്കാരൻ എന്ന അവകാശവും ഉണ്ട്.

മൂന്ന് അവകാശങ്ങൾ ഉള്ളവൻ:

ബന്ധുവായ മുസ്ലിം അയൽക്കാരൻ.

അവന്

ഇസ്‌ലാമിന്റെ അവകാശം,

അയൽക്കാരൻ എന്ന അവകാശം,

രക്തബന്ധത്തിന്റെ അവകാശം –

ഈ മൂന്നു അവകാശങ്ങളും ഉണ്ട്.”**

وفي تفسير ابن رجب الحنبلي

ومنهم من قال: الجار ذو القربى: الجار المسلم، والجار الجنب: الكافر . 

وفي "مسند البزار " من حديث جابر مرفوعا: "الجيران ثلاثة: جار له حق واحد وهو أدنى الجيران حقا، وجار له حقان، وجار له ثلاثة حقوق، وهو أفضل الجيران حقا . فأما الذي له حق واحد فجار مشرك لا رحم له، له حق الجوار، وأما الذي له حقان، فجار مسلم له حق الإسلام، وحق الجوار، وأما الذي له ثلاثة حقوق، فجار مسلم ذو [ ص: 335 ] رحم، له حق الإسلام، وحق الجوار، وحق الرحم " .

 ഇമാം അത്തബരി (أبو جعفر الطبري) رحمه الله تعالى

﴿وَالْجَارِ الْجُنُبِ﴾ 

എന്ന ആയത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ പറയുന്നു. (:

“ പണ്ഡിതൻമാർ പറഞ്ഞു: ‘അൽ-ജാർ അൽ-ജുനുബ്’ എന്നത് മുഷ്‌രിക്കായ അയൽക്കാരനാണ്.”

 പരാമർശം:

നൗഫ് അശ്ശാമി رحمه الله

പറഞ്ഞു:

‘അൽ-ജാർ അൽ-ജുനുബ്’ എന്നു പറയുന്നത് യഹൂദനും ക്രിസ്ത്യാനിയുമാണ്.

അബൂ ജഅ്ഫർ

 (ഇമാം അത്വബരിرحمه الله) പറഞ്ഞു:

ഇവയിൽ ഏറ്റവും ശരിയായ അഭിപ്രായം –

‘അൽ-ജുനുബ്’ എന്നത് ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്

അകന്ന അയൽക്കാരനെയാണ് (ബന്ധമില്ലാത്ത അയൽക്കാരൻ),

അവൻ മുസ്ലിം ആയാലും, മുഷ്‌രിക് ആയാലും, യഹൂദനായാലും, ക്രിസ്ത്യാനിയായാലും. ഉൾപ്പെടും.

കാരണം, മുമ്പ് നാം വിശദീകരിച്ചതുപോലെ

‘അൽ-ജാർ ذو القربى’ എന്നത്

ബന്ധവും രക്തബന്ധവും ഉള്ള അയൽക്കാരനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

അതിനാൽ,

‘അൽ-ജാർ അൽ-ജുനുബ്’

ബന്ധമില്ലാത്ത, അകന്ന അയൽക്കാരനാകണം,

അങ്ങനെ ആയാൽ

അയൽക്കാരുടെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങൾക്കും—

അടുത്തവർക്കും അകലെയുള്ളവർക്കും—

നന്മ ചെയ്യാനുള്ള ഉപദേശം പൂർണ്ണമാകും.

وقال آخرون هو الجار المشرك .

ذكر من قال ذلك :

9456 - حدثني محمد بن عمارة الأسدي قال حدثنا عبيد الله بن موسى قال حدثنا سفيان عن أبي إسحاق عن نوف الشامي : والجار الجنب قال اليهودي والنصراني .

قال أبو جعفر : وأولى القولين في ذلك بالصواب قول من قال معنى الجنب في هذا الموضع الغريب البعيد مسلما كان أو مشركا يهوديا كان أو نصرانيا لما بينا قبل من أن الجار ذي القربى هو الجار ذو القرابة والرحم والواجب أن يكون الجار ذو الجنابة الجار البعيد ليكون ذلك وصية بجميع أصناف الجيران قريبهم وبعيدهم . تفسير الطبري

പ്രമുഖ സ്വഹാബി വര്യർ ഇബ്നു അബ്ബാസ് റ വിന്റെ ശിഷ്യനായ

മുജാഹിദ് (رحمه الله) പറയുന്നു:

അബ്ദുള്ളാഹ് ബിൻ അമ്ര് (رضي الله عنه)യുടെ വീട്ടിൽ ഒരു ആടിനെ അറുത്തു. 

അദ്ദേഹം വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ചോദിച്ചു:

“നമ്മുടെ യഹൂദനായ അയൽക്കാരന്‍ നിങ്ങള്‍ സമ്മാനം കൊടുത്തോ? നമ്മുടെ യഹൂദനായ അയൽക്കാരന്‍ നിങ്ങള്‍ സമ്മാനം കൊടുത്തോ?”

പിന്നീട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

“ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻ ﷺ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്:

‘ജിബ്രീൽ (അലൈഹിസ്സലാം) അയൽക്കാരനെ കുറിച്ച് എനിക്ക് തുടർച്ചയായി ഉപദേശം നൽകി കൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട്, അവനെ (അയൽക്കാരനെ) അനന്തരഅവകാശിയായി (വാരിസായി) പ്രഖ്യാപിക്കുമെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്.’”

(തിർമിദി റിവായത്ത്)

( അദബുൽ മുഫ്റദ് ഇമാം ബുഖാരി 58 )

👉 ഇതിന്റെ ആശയം:

അയൽക്കാരൻ മുസ്ലിം ആണോ അല്ലയോ എന്ന വ്യത്യാസമില്ലാതെ, അയൽക്കാരനോടുള്ള അവകാശങ്ങളും കരുതലും ഇസ്‌ലാമിൽ എത്രത്തോളം പ്രധാനമാണെന്നതാണ് ഈ ഹദീസ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. യഹൂദനായ അയൽക്കാരനോടുപോലും സമ്മാനം നൽകണമെന്ന് അബ്ദുള്ളാഹ് ബിൻ അമ്ര് (റ) പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചത്, അയൽവാസാവകാശത്തിന്റെ വ്യാപ്തി വ്യക്തമാക്കുന്നു.

عن مجاهد أن عبد الله بن عمرو ذبحت له شاة في أهله فلما جاء قال أهديتم لجارنا اليهودي أهديتم لجارنا اليهودي سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول ما زال جبريل يوصيني بالجار حتى ظننت أنه سيورثه  

رواه الترمذي

الأدب المفرد للبخاري

البخاري - محمد بن إسماعيل البخاري الجعفي

105 - حدثنا محمد بن سلام ، قال : أخبرنا سفيان بن عيينة ، عن داود بن شابور ، وأبي إسماعيل ، عن مجاهد ، عن عبد الله بن عمرو ، أنه ذبحت له شاة ، فجعل يقول لغلامه : أهديت لجارنا اليهودي ؟ أهديت لجارنا اليهودي ؟ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول : " ما زال جبريل يوصيني بالجار حتى ظننت أنه سيورثه "

ലോക പ്രശസ്ത ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതൻ ഇമാം ഗസാലി അദ്ധേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്ത ഗ്രന്തമായ ഇഹ് യാഉലൂമുദ്ധീനിൽ പറയുന്നു.

അറിയുക: അയൽവാസം (ജിവാർ) എന്നത്, ഇസ്‌ലാമിലെ സഹോദരത്വം ആവശ്യപ്പെടുന്ന അവകാശങ്ങൾക്ക് പുറമേ കൂടുതൽ അവകാശങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്.

അതിനാൽ ഒരു മുസ്ലിം അയൽക്കാരന് എല്ലാ മുസ്ലിമിനും ലഭിക്കുന്ന അവകാശങ്ങൾക്കും പുറമെ കൂടുതൽ അവകാശങ്ങൾ അർഹതയുണ്ട്. നബി ﷺ പറഞ്ഞതുപോലെ:

“അയൽക്കാർ മൂന്നു തരമാണ്:

ഒരു അവകാശമുള്ള അയൽക്കാരൻ,

രണ്ടു അവകാശമുള്ള അയൽക്കാരൻ,

മൂന്നു അവകാശമുള്ള അയൽക്കാരൻ.”

അപ്പോൾ:

മൂന്നു അവകാശമുള്ള അയൽക്കാരൻ → ബന്ധുവായ മുസ്ലിം അയൽക്കാരൻ.

അവന്‍ അയൽവാസാവകാശം, ഇസ്‌ലാം അവകാശം, ബന്ധുവിന്റെ അവകാശം — ഈ മൂന്നു അവകാശങ്ങളും ഉണ്ട്.

രണ്ടു അവകാശമുള്ള അയൽക്കാരൻ → ബന്ധുവല്ലാത്ത മുസ്ലിം അയൽക്കാരൻ.

അവന്‍ അയൽവാസാവകാശവും, ഇസ്‌ലാം അവകാശവും ഉണ്ട്.

ഒരു അവകാശമുള്ള അയൽക്കാരൻ → മുഷ്രിക് (മുസ്ലിം അല്ലാത്ത) അയൽക്കാരൻ.

അവന്‍ അയൽവാസാവകാശം മാത്രം ഉണ്ട്.

👉 ഇത് ശ്രദ്ധിക്കുക: വെറും അയൽക്കാരനെന്ന കാരണത്താൽ പോലും, മുഷ്രിക്കിനും ഒരു അവകാശം നബി ﷺ ഉറപ്പാക്കിയിരിക്കുന്നു.

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“നിനക്കൊപ്പം താമസിക്കുന്നവനോടു നല്ല അയൽവാസം പാലിക്കുക; അങ്ങനെ നീ യഥാർത്ഥ മുസ്ലിമാകും.”

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“ജിബ്രീൽ (അലൈഹിസ്സലാം) എനിക്ക് അയൽക്കാരനെ കുറിച്ച് തുടർച്ചയായി ഉപദേശം നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ട്, അയൽക്കാരനെ അവകാശിയായി പ്രഖ്യാപിക്കുമെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്.”

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“അല്ലാഹുവിലും അന്ത്യദിനത്തിലും വിശ്വസിക്കുന്നവൻ തന്റെ അയൽക്കാരനെ ആദരിക്കട്ടെ.”

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“ഒരു അടിയനും യഥാർത്ഥ വിശ്വാസിയാവില്ല; അവന്റെ ഉപദ്രവങ്ങളിൽ നിന്ന് അയൽക്കാരൻ സുരക്ഷിതനാകുന്നതുവരെ.”

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“ഖിയാമത്ത് ദിനത്തിൽ ആദ്യം തർക്കിക്കുന്ന രണ്ട് പേർ അയൽക്കാർ ആയിരിക്കും.”

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“നീ അയൽക്കാരന്റെ നായയിലേക്കു പോലും കല്ലെറിയുകയാണെങ്കിൽ, നീ അവനെ ഉപദ്രവിച്ചവനാകുന്നു.”

ഒരു വ്യക്തി ഇബ്ന്‍ മസൂദ് (رضي الله عنه)യോട് പറഞ്ഞു:

“എനിക്ക് ഒരു അയൽക്കാരൻ ഉണ്ട്; അവൻ എന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു, ശപിക്കുന്നു, എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് സൃഷ്ടിക്കുന്നു.”

അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

“നിനക്കോട് അവൻ അല്ലാഹുവിനെ അവഗണിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നീ അവനോട് അല്ലാഹുവിനെ അനുസരിക്ക.”

(അഥവാ: അവന്റെ ദുഷ്കൃത്യത്തിന് നീ സൽപ്രവൃത്തിയിലൂടെ മറുപടി നൽകുക)

നബി ﷺയോട് പറഞ്ഞു:

“ഒരു സ്ത്രീ പകൽ ഉപവസിക്കുകയും രാത്രി നമസ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; പക്ഷേ അവൾ അയൽക്കാരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു.”

അപ്പോൾ നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“അവൾ നരകത്തിലാണ്.”

ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ അയൽക്കാരനെക്കുറിച്ച് നബി ﷺയോട് പരാതി പറഞ്ഞു. നബി ﷺ അവനോട് പറഞ്ഞു:

“സഹിക്കുക.”

മൂന്നാമോ നാലാമോ തവണ വീണ്ടും വന്നപ്പോൾ, നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“നിന്റെ സാധനങ്ങൾ വഴിയിലിടുക.”

അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ, ആളുകൾ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ചോദിച്ചു:

“എന്താണ് കാര്യം?”

അവർ പറഞ്ഞു: “അവന്റെ അയൽക്കാരൻ അവനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു.”

അപ്പോൾ ആളുകൾ പറഞ്ഞു: “അല്ലാഹു അവനെ ശപിക്കട്ടെ.”

ഇത് കേട്ട് അയൽക്കാരൻ വന്ന് പറഞ്ഞു:

“നിന്റെ സാധനങ്ങൾ തിരികെ എടുക്കൂ; അല്ലാഹുവിനെ സാക്ഷിയാക്കി പറയുന്നു, ഇനി ഞാൻ ഒരിക്കലും ഉപദ്രവിക്കില്ല.”

(ഇഹ് യാഉലൂമുദ്ധീൻ)

👉 സാരം:

ഇസ്‌ലാമിൽ അയൽക്കാരന്റെ അവകാശം അതീവ ഗൗരവമുള്ളതാണ്. അയൽക്കാരൻ മുസ്ലിം ആണോ അല്ലയോ എന്നതിനെക്കാൾ, അയൽവാസം തന്നെയാണ് അവകാശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. വിശ്വാസത്തിന്റെ പൂർണ്ണത പോലും അയൽക്കാരനോടുള്ള പെരുമാറ്റവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

اعلم أن الجوار يقضي حَقًّا وَرَاءَ مَا تَقْتَضِيهِ أُخُوَّةُ الْإِسْلَامِ

فَيَسْتَحِقُّ الجار المسلم ما يستحقه كُلُّ مُسْلِمٍ وَزِيَادَةٌ إِذْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجِيرَانُ ثَلَاثَةٌ جَارٌ لَهُ حَقٌّ وَاحِدٌ وَجَارٌ لَهُ حَقَّانِ وَجَارٌ لَهُ ثَلَاثَةُ حُقُوقٍ فَالْجَارُ الَّذِي لَهُ ثَلَاثَةُ حُقُوقٍ الْجَارُ الْمُسْلِمُ ذُو الرَّحِمِ فَلَهُ حَقُّ الْجِوَارِ وَحَقُّ الْإِسْلَامِ وَحَقُّ الرَّحِمِ وَأَمَّا الَّذِي لَهُ حَقَّانِ فَالْجَارُ الْمُسْلِمُ لَهُ حَقُّ الْجِوَارِ وَحَقُّ الْإِسْلَامِ وَأَمَّا الَّذِي لَهُ حَقٌّ وَاحِدٌ فَالْجَارُ الْمُشْرِكُ (١)

فَانْظُرْ كَيْفَ أَثْبَتَ لِلْمُشْرِكِ حَقًّا بِمُجَرَّدِ الجوار وقد قال صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسِنْ مُجَاوَرَةَ مَنْ جاورك تكن مسلماً (٢)

وقال النبي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا زَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ (٣)

وَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ جَارَهُ (٤)

وَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنْ عَبْدٌ حَتَّى يَأْمَنَ جَارُهُ بَوَائِقَهُ (٥)

وَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وسلم أول خصمين يوم القيامة جاران (٦)

وقال صلى الله عليه وسلم إذا أنت رميت كلب جارك فقد آذيته (٧)

ويروى أن رجلاً جاء إلى ابن مسعود رضي الله عنه فقال له إن لي جاراً يؤذيني ويشتمني ويضيق علي فقال اذهب فإن هو عصى الله فيك فأطع الله فيه

وَقِيلَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ فُلَانَةَ تَصُومُ النَّهَارَ وَتَقُومُ اللَّيْلَ وَتُؤْذِي جِيرَانَهَا فَقَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هِيَ في النار (٨)

وجاء رجل إليه صلى الله عليه وسلم يشكو جاره فقال له النبي صلى الله عليه وسلم {اصبر} ثم قال له في الثالثة أو الرابعة اطرح متاعك في الطريق قال فجعل الناس يمرون به ويقولون مالك فيقال آذاه جاره قال فجعلوا يقولون لعنه الله فجاءه جاره فقال له رد متاعك فوالله لا أعود (٩)

صحيح البخاري

സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത    അയൽവാസി ബന്ധങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള തിരുവചനങ്ങൾ വിവരിച്ചുകൊണ്ട് അതിന്റെ വ്യാഖ്യാതാവ് 

 **ഇബ്ന്‍ ഹജർ (റ)**യുടെ ഫത്‌ഹുൽ ബാരിയിലെ  പ്രധാന വിശദീകരണം ഇങ്ങനെയാണ്

 👇

“ജാർ (അയൽക്കാരൻ)” എന്ന പദം

മുസ്ലിം, കാഫിർ, ആരാധനയുള്ളവൻ, പാപി, സുഹൃത്ത്, ശത്രു, അന്യൻ, നാട്ടുകാരൻ, ഉപകാരി, ഉപദ്രവി, അടുത്തവൻ, അകന്നവൻ, വീട്ടിനോട് അടുത്തവൻ, ദൂരെയുള്ളവൻ — ഇവരെയെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ്.

അയൽക്കാർക്ക് പല നിലകൾ (മർതബകൾ) ഉണ്ട്.

അവയിൽ ചിലത് മറ്റുള്ളതിനെക്കാൾ മേൽക്കോയ്മയുള്ളതാണ്.

ഏറ്റവും ഉന്നത നില:

മേൽ പറഞ്ഞ നല്ല ഗുണങ്ങൾ എല്ലാം ഒരാളിൽ കൂടിയാൽ.

അതിനുശേഷം:

ഗുണങ്ങൾ കൂടുതലുള്ളവർ, പിന്നെ കുറവുള്ളവർ — ഇങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ.

അതിന്റെ മറുവശം:

നെഗറ്റീവ് ഗുണങ്ങൾ കൂടുതലായി ഒരാളിൽ കൂടിയാൽ, അവനുള്ള അവകാശം അതനുസരിച്ച് കുറയും.

👉 ഓരോ അയൽക്കാരനും അവന്റെ നിലയ്ക്കനുസരിച്ചുള്ള അവകാശം നൽകണം.

ചിലപ്പോൾ ഒരാളിൽ രണ്ടോ അതിലധികമോ ഗുണങ്ങൾ തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടാം (ഉദാ: മുസ്ലിം ആണെങ്കിലും ദോഷം ചെയ്യുന്നവൻ). അപ്പോൾ:

ചില ഗുണങ്ങൾ മുൻതൂക്കം നൽകും,

അല്ലെങ്കിൽ സമമായി കണക്കാക്കും.

പ്രായോഗിക ഉദാഹരണം

ഈ ഹദീസ് റിവായത്ത് ചെയ്തവരിൽ ഒരാളായ അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ഉമർ (റ)

ഇത് പൊതുവായ അർത്ഥത്തിൽ എടുത്തു.

അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി ഒരു ആട് അറുത്തപ്പോൾ, 👉 യഹൂദിയായ അയൽക്കാരനു പോലും അതിൽ നിന്ന് നൽകാൻ അദ്ദേഹം ഉത്തരവിട്ടു.

ഇത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്:

ബുഖാരി – അൽ അദബ് അൽ മുഫ്രദ്

തിർമിദി (ഹദീസ് ഹസൻ എന്ന് വിലയിരുത്തി)

ഹദീസ് (തബറാനിയിൽ നിന്നും, ജാബിർ (റ) വഴി)

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

അയൽക്കാർ മൂന്നു തരമാണ്:

1️⃣ ഒരു അവകാശമുള്ള അയൽക്കാരൻ

→ അവൻ  അമുസ്ലിം ആണ് → അയൽക്കൂട്ടാവകാശം മാത്രം

2️⃣ രണ്ട് അവകാശമുള്ള അയൽക്കാരൻ

→ മുസ്ലിം → അയൽക്കൂട്ടാവകാശം + ഇസ്ലാമിന്റെ അവകാശം

3️⃣ മൂന്ന് അവകാശമുള്ള അയൽക്കാരൻ

→ മുസ്ലിം, ബന്ധുവും കൂടിയായാൽ

→ അയൽക്കൂട്ടാവകാശം + ഇസ്ലാം + ബന്ധുത്വം

(സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയുടെ വ്യാഖ്യാനം ഫത്ഹുൽ ബാരി)

സംക്ഷേപം

അയൽക്കാരൻ എന്നത് മതം നോക്കിയല്ല,

അടുത്ത് താമസിക്കുന്നവൻ എന്ന നിലയിൽ തന്നെ അവകാശമുള്ളവനാണ്.

എന്നാൽ അവകാശങ്ങളുടെ തോത് അയാളുടെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടും.

وفي فتح الباري

واسم الجار يشمل المسلم والكافر والعابد والفاسق والصديق والعدو والغريب والبلدي والنافع والضار والقريب والأجنبي والأقرب دارا والأبعد ، وله مراتب بعضها أعلى من بعض 

 فأعلاها من اجتمعت فيه الصفات الأول كلها ثم أكثرها وهلم جرا إلى الواحد ، وعكسه من اجتمعت فيه الصفات الأخرى كذلك ، فيعطى كل حقه بحسب حاله ، وقد تتعارض صفتان فأكثر فيرجح أو يساوي ، وقد حمله عبد الله بن عمرو أحد من روى الحديث على العموم ، فأمر لما ذبحت له شاة أن يهدى منها لجاره اليهودي ، أخرجه البخاري في " الأدب المفرد " والترمذي وحسنه ، وقد وردت الإشارة إلى ما ذكرته في حديث مرفوع أخرجه الطبراني من حديث جابر رفعه الجيران ثلاثة : جار له حق وهو المشرك له حق الجوار ، وجار له حقان وهو المسلم له حق الجوار وحق الإسلام ، وجار له ثلاثة حقوق مسلم له رحم له حق الجوار والإسلام والرحم  

فتح الباري

باب الوصاة بالجار وقول الله تعالى واعبدوا الله 

ولا تشركوا به شيئا وبالوالدين إحسانا إلى قوله مختالا فخورا

5668 حدثنا إسماعيل بن أبي أويس قال حدثني مالك عن يحيى بن سعيد قال أخبرني أبو بكر بن محمد عن عمرة عن عائشة رضي الله عنها عن النبي صلى الله عليه وسلم قال ما زال يوصيني جبريل بالجار حتى ظننت أنه سيورثه

باب إثم من لا يأمن جاره بوايقه يوبقهن يهلكهن موبقا مهلكا

5670 حدثنا عاصم بن علي حدثنا ابن أبي ذئب عن سعيد عن أبي شريح أن النبي صلى الله عليه وسلم قال والله لا يؤمن والله لا يؤمن والله لا يؤمن قيل ومن يا رسول الله قال الذي لا يأمن جاره بوايقه  تابعه شبابة وأسد بن موسى وقال حميد بن الأسود

باب من كان يؤمن بالله واليوم الآخر فلا يؤذ جاره

5672 حدثنا قتيبة بن سعيد حدثنا أبو الأحوص عن أبي حصين عن أبي صالح عن أبي هريرة قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم من كان يؤمن بالله واليوم الآخر فلا يؤذ جاره  ومن كان يؤمن بالله واليوم الآخر فليكرم ضيفه ومن كان يؤمن بالله واليوم الآخر فليقل خيرا أو ليصمت

باب من كان يؤمن بالله واليوم الآخر فلا يؤذ جاره

5672 حدثنا قتيبة بن سعيد حدثنا أبو الأحوص عن أبي حصين عن أبي صالح عن أبي هريرة قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم من كان يؤمن بالله واليوم الآخر فلا يؤذ جاره  ومن كان يؤمن بالله واليوم الآخر فليكرم ضيفه ومن كان يؤمن بالله واليوم الآخر فليقل خيرا أو ليصمت [ ص: 460 ]

باب من كان يؤمن بالله واليوم الآخر فلا يؤذ جاره

5672 حدثنا قتيبة بن سعيد حدثنا أبو الأحوص عن أبي حصين عن أبي صالح عن أبي هريرة قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم من كان يؤمن بالله واليوم الآخر فلا يؤذ جاره  ومن كان يؤمن بالله واليوم الآخر فليكرم ضيفه ومن كان يؤمن بالله واليوم الآخر فليقل خيرا أو ليصمت [ 

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي

الولادة

 الولادة

وسن أن يحلق رأسه - ولو أنثى - في السابع، ويتصدق بزنته ذهبا، أو فضة، وأن يؤذن، ويقرأ سورة الاخلاص، وآية: * (إني أعيذها بك وذريتها من الشيطان الرجيم) * بتأنيث الضمير - ولو في الذكر - في أذنهاليمنى، ويقام في اليسرى عقب الوضع.

وأن يحنكه رجل، فامرأة - من أهل الخير - بتمر، فحلو - لم تمسه النار - حين يولد.

ويقرأ عندها - وهي تطلق - آية الكرسي و * (إن ربكم الله) * الآية، والمعوذتان، والاكثار من دعاء الكرب

ـ

قوله: وسن أن يحلق رأسه) أي رأس المولود كله، وذلك للخبر المار أول مبحث العقيقة.

قال في فتح الجواد: وسن أن يكون بعد الذبح، وتقدم عن ع ش أنه قال: ينبغي أن تكون التسمية قبل العق.

وعليه: فالسنة التسمية، ثم الذبح، ثم الحلق.

(قوله: ويتصدق بزنته الخ) أي وسن أن يتصدق بوزن الشعر ذهبا أو فضة، لخبر أنه - صلى الله عليه وسلم -: أمر فاطمة أن تزن شعر الحسين وتتصدق بوزنه فضة، ففعلت ذلك، فوجدته عادل درهما أو درهما إلا شيئا.

قال في شرح الروض: ولا ريب أن الذهب أفضل من الفضة، وإن ثبت بالقياس عليها.

والخبر محمول على أنها كانت هي المتيسرة إذ ذاك.

اه.

(قوله: وإن يؤذن) أي: وسن أن يؤذن أي ولو من امرأة، أو كافر، وذلك لخبر ابن السني: من ولد له مولود فأذن له في أذنه اليمنى، وأقام في اليسرى، لم تضره أم الصبيان، أي التابعة من الجن وهي المسماة عند الناس بالقرينة .. ، ولانه - صلى الله عليه وسلم -: أذن في أذن سيدنا الحسين حين ولدته فاطمة رضي الله عنها.

وليكون إعلامه بالتوحيد أول ما يقرع سمعه حين قدومه إلى الدنيا كما يلقن عند خروجه من الدنيا -، ولما فيه من طراد الشيطان عنه، فإنه يدير عند سماع الأذان.

وقوله: ويقرأ سورة الإخلاص أي وسن أن يقرأ سورة الإخلاص، لما في مسند أبي رزين أنه - صلى الله عليه وسلم -: قرأ في أذن مولود سورة الإخلاص، والمراد أذنه اليمنى.

ونقل عن الشيخ الديربي أنه يسن أن يقرأ في أذن المولود اليمنى: * (إنا أنزلناه) * لأن من فعل به ذلك لم يقدر الله عليه زنا طول عمره.

(قوله: وآية إني الخ) أي وسن أن يقرأ هذه الآية وهي: * (إني

أعيذها بك وذريتها من الشيطان الرجيم) 

فتنبه.

(قوله: ويقرأ عندها الخ) أي وسن أن يقرأ عند المرأة وهي تطلق، آية الكرسي إلخ، ويقرأ أيضا * (إن ربكم الله

الذي خلق السموات والأرض في ستة أيام ثم استوى على العرش يغشي الليل النهار يطلبه حثيثا والشمس والقمر والنجوم مسخرات بأمره ألا له الخلق والأمر تبارك الله رب العالمين) *.

(قوله: والإكثار الخ) معطوف على المصدر المؤول من أن يقرأ، أي وسن الإكثار من دعاء الكرب، وهو: لا إله إلا الله العظيم الحليم، لا إله إلا الله رب العرش العظيم، لا إله إلا الله رب السموات السبع ورب الأرض ورب العرش الكريم.

ويسن إيضا الإكثار من دعاء يونس، وهو: لا إله إلا أنت سبحانك إني كنت من الظالمين.

(فائدة) لوضع الحمل إذا تعسر يكتب في إناء جديد: اخرج أيها الولد من بطن ضيقة إلى سعة هذه الدنيا.

اخرج بقدرة الله الذي جعلك في قرار مكين إلى قدر معلوم * (لو أنزلنا هذا القرآن على جبل لرأيته خاشعا متصدعا من خشية الله وتلك الأمثال نضربها للناس لعلهم يتفكرون هو الله الذي لا إله إلا هو عالم الغيب والشهادة هو الرحمن الرحيم هو الله الذي لا إله إلا هو الملك القدوس السلام المؤمن المهيمن العزيز الجبار المتكبر سبحان الله عما يشركون) * (١)، * (هو الله الخالق البارئ المصور له الأسماء الحسنى يسبح له ما في السموات والأرض وهو العزيز الحكيم) * (٢) * (وننزل من القرآن ما هو شفاء ورحمة للمؤمنين) * (٣) ثم يمحى بماء، وتشربه الحامل، ويرش على وجهها منه.

فتح المعين مع الحاشية

جمعه محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي

ഭാര്യ പിണങ്ങരുത്حقوق الزوج

 

 നിസാഅ്  - 4:34

ٱلرِّجَالُ قَوَّٰمُونَ عَلَى ٱلنِّسَآءِ بِمَا فَضَّلَ ٱللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ وَبِمَآ أَنفَقُوا۟ مِنْ أَمْوَٰلِهِمْ ۚ فَٱلصَّٰلِحَٰتُ قَٰنِتَٰتٌ حَٰفِظَٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ ٱللَّهُ ۚ وَٱلَّٰتِى تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَٱهْجُرُوهُنَّ فِى ٱلْمَضَاجِعِ وَٱضْرِبُوهُنَّ ۖ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا۟ عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا

പുരുഷന്മാര്‍ സ്ത്രീകളെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടവരാണ്. ; അവരില്‍ [മനുഷ്യരില്‍] ചിലരെ ചിലരെക്കാള്‍ അല്ലാഹു ശ്രേഷ്ഠരാക്കിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടും, അവര്‍ [പുരുഷന്മാര്‍] തങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കളില്‍ നിന്ന് ചിലവഴിക്കുന്നതു കൊണ്ടുമാണത് .

 എന്നാല്‍, സദ്‌വൃത്തകളായുള്ളവര്‍ അനുസരണമുള്ളവരും, അല്ലാഹു കാത്തു സൂക്ഷിച്ചപ്രകാരം അസാന്നിധ്യത്തില്‍ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നവരുമാകുന്നു.

 യാതൊരു സ്ത്രീകളുടെ പിണക്കം [ വിരോധം] നിങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞാൽ

 അവര്‍ക്ക് നിങ്ങള്‍ സദുപദേശം നല്‍കുക

 കിടപ്പു സ്ഥാനങ്ങളില്‍ അവരെ വെടിയുക

 അവരെ അടിക്കുക 

 എന്നിട്ട്, അവര്‍ നിങ്ങളെ അനുസരിച്ചുവെങ്കില്‍ (പിന്നെ) അവര്‍ക്കെതിരില്‍ നിങ്ങള്‍ ഒരു മാര്‍ഗവും അന്വേഷിക്കരുത്. നിശ്ചയമായും അല്ലാഹു ഉന്നതനും, വലിയവനുമാകുന്നു.

.......

മേൽ ആയത്ത് വിവരിച്ച് മുഫസ്സിറുകൾ എന്തുപറയുന്നു എന്ന് പരിശോധിക്കാം -

ഇബ്നു അബ്ബാസ് പറയുന്നു.

സ്ത്രീകളുടെ പിണക്കത്തെ നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞാൽ എന്നാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

(തഫ്സീറുൽ വാഹിദി)

പിണക്കം അറിയുകയും ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്താൽ എന്നാണ് ഉദ്ദേശം എന്ന് ഇബ്നു അബ്ബാസ് പറഞ്ഞു.

(തഫ്സീറുൽ ഖുർത്വുബി)

وقوله تعالى: ﴿وَاللَّاتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ﴾. قال ابن عباس: يريد تعلمون نشوزهن(٢٧).

الخامسة : قوله تعالى : واللاتي تخافون نشوزهن اللاتي جمع التي وقد تقدم . قال ابن عباس : تخافون بمعنى تعلمون وتتيقنون

قرطبي

പ്രമുഖ പൗരാണിക മുഫസ്സിറായ ഇമാം ത്വബരി റ പറയുന്നു.

ഇവിടെ നുശൂസ് എന്നാൽ

ഭർത്താകന്മാരെ മേൽ അതിക്രമിക്കുകയും വിരിപ്പിലേക്ക് വരൽ നെ തൊട്ട് മാറി നിൽക്കുകയും തിരിഞ്ഞ് കളയുകയും കോപിക്കുകയും ചെയ്ത് കൊണ്ട് അനുസരിക്കേണ്ട കാര്യത്തിൽ വിരുദ്ധം ചെയ്യുകയും ചെയ്യലാണ്

-തഫ്സീറുത്വബരി -

وأما قوله : { نشوزهن } فإنه يعني : استعلاءهن على أزواجهن , وارتفاعهن عن فرشهم بالمعصية منهن , والخلاف عليهم فيما لزمهن طاعتهم فيه , بغضا منهن وإعراضا عنهم

അവരെ ഉപദേശിക്കുക എന്നാൽ അവർ ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിൻറെ ഭവിഷത്തുകളും അല്ലാഹുവിൻറെ താക്കീതുകളും അവർക്ക് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കലാണ്.

{ فعظوهن } يقول : ذكروهن الله , وخوفوهن وعيده في ركوبها ما حرم الله عليها من معصية زوجها فيما أوجب عليها طاعته فيه.

സ്വഹാബിയായ ഇബ്നു അബ്ബാസ്  റ പറയുന്നു.

അവരെ ഉപദേശിക്കുക കിടപ്പറ വെടിയുക

എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്

ആദ്യം അവരെ ഉപദേശിക്കുക അവർ അനുസരിക്കുകയാണെങ്കിൽ പ്രശ്നമില്ല.അവർ അനുസരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അവരുടെ കിടപ്പറ വെടിയുക

عن ابن عباس , قوله : { فعظوهن واهجروهن في المضاجع } يعني : عظوهن , فإن أطعنكم وإلا فاهجروهن

പ്രമുഖ മുഫസ്സിറും  പണ്ഡിതനായ ഇമാം സുദ്ധി റ പറയുന്നു,

പിണക്കം അറിഞ്ഞാൽ ഭർത്താവ് അവളെ ഉപദേശിക്കണം അവൾ അത് സ്വീകരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ കിടപ്പറയിൽ അവളെ വെടിയണം.

عن السدي : أما { تخافون نشوزهن } فإن على زوجها أن يعظها , فإن لم تقبل فليهجرها في المضجع

طبري

وفي تفسير الواحدي

البسيط للواحدي — الواحدي (٤٦٨ هـ)

﴿ٱلرِّجَالُ قَوَّ ٰ⁠مُونَ عَلَى ٱلنِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ ٱللَّهُ بَعۡضَهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ وَبِمَاۤ أَنفَقُوا۟ مِنۡ أَمۡوَ ٰ⁠لِهِمۡۚ فَٱلصَّـٰلِحَـٰتُ قَـٰنِتَـٰتٌ حَـٰفِظَـٰتࣱ لِّلۡغَیۡبِ بِمَا حَفِظَ ٱللَّهُۚ وَٱلَّـٰتِی تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَٱهۡجُرُوهُنَّ فِی ٱلۡمَضَاجِعِ وَٱضۡرِبُوهُنَّۖ فَإِنۡ أَطَعۡنَكُمۡ فَلَا تَبۡغُوا۟ عَلَیۡهِنَّ سَبِیلًاۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِیࣰّا كَبِیرࣰا﴾ [النساء ٣٤]

وقوله تعالى: ﴿وَاضْرِبُوهُنَّ﴾. يعني ضربا غير مبرح بإجماع(٤٨).

ഇമാം വാഹിദി റ തഫ്സീറിൽ പറയുന്നു.

അലിയ്യ് റ പറയുന്നു

ആദ്യം അവളെ ഉപദേശിക്കണം - അത് കൊണ്ട് അവൾ അവസാനിച്ചാൽ പിന്നെ അവളെ പ്രയാസപ്പെടുത്താൽ അവന്ന് ഒരു നവഴിയുമില്ല -

ഉപദേശിച്ചിട്ടും അവൾ വിലങ്ങുകയാണങ്കിൽ കിടപ്പറ വെടിയണം,

അപ്പോഴും അവൾ വിലങ്ങി നിൽക്കുകയാണങ്കിൽ പ്രയാസമില്ലാത്ത നിലക്ക് അവളെ അടിക്കാം

എന്നിട്ടും അവൾ വിലങ്ങുകയാണങ്കിൽ രണ്ട് വിധികർത്താക്കളെ അയക്കണം.

തഫ്സീറുൽ വാഹിദി

قال القُرخي، عن علي - رضي الله عنه -: يعظُها بلسانه، فإنْ انتهت فلا سبيل له عليها، وإن أَبَت هَجَر مضجعًا، فإن أَبَت ضربها، فإن أبت أن تتّعظ بالضرب بُعِثَ الحكمان(٥٠). 

واضربوهن   ) وفيه مسائل :

المسألة الأولى : قال الشافعي - رضي الله عنه - : أما الوعظ فإنه يقول لها : اتقي الله ، فإن لي عليك حقا وارجعي عما أنت عليه ، واعلمي أن طاعتي فرض عليك . ونحو هذا ، ولا يضربها في هذه الحالة ؛ لجواز أن يكون لها في ذلك كفاية ، فإن أصرت على ذلك النشوز ، فعند ذلك يهجرها في المضجع  وفي ضمنه امتناعه من كلامها ، وقال الشافعي - رضي الله تعالى عنه - : ولا يزيد في هجره الكلام ثلاثا ، وأيضا فإذا هجرها في المضجع فإن كانت تحب الزوج شق عليها ، فتترك النشوز ، وإن كانت تبغضه وافقها ذلك الهجران ، فكان ذلك دليلا على كمال نشوزها ، وفيهم من حمل ذلك على الهجران في المباشرة ؛ لأن إضافة ذلك إلى المضاجع يفيد ذلك ، ثم عند هذه الهجرة إن بقيت على النشوز ضربها . قال الشافعي - رضي الله عنه - : والضرب مباح ، وتركه أفضل . روي عن عمر بن الخطاب - رضي الله عنه - أنه قال : كنا معاشر قريش تملك رجالنا نساءهم ، فقدمنا المدينة فوجدنا نساءهم تملك رجالهم ، فاختلطت نساؤنا فذئرن على أزواجهن ، أي نشزن واجترأن ، فأتيت النبي صلى الله عليه وسلم فقلت له : ذئرت النساء على أزواجهن ، فأذن في ضربهن ، فطاف بحجر نساء النبي - صلى الله عليه وسلم - جمع من النسوان كلهن يشكون أزواجهن ، فقال - صلى الله عليه وسلم - : " لقد أطاف الليلة بآل محمد سبعون امرأة كلهن يشكون أزواجهن ، ولا تجدون أولئك خياركم " ومعناه أن الذين ضربوا أزواجهم ليسوا خيرا ممن لم يضربوا . قال الشافعي - رضي الله عنه - : فدل هذا الحديث على أن الأولى ترك الضرب ، فأما إذا ضربها وجب في ذلك الضرب أن يكون بحيث لا يكون مفضيا إلى الهلاك البتة ، بأن يكون مفرقا على بدنها ، ولا يوالي به في موضع واحد ، ويتقي الوجه ؛ لأنه مجمع المحاسن ، وأن يكون دون الأربعين . ومن أصحابنا من قال : لا يبلغ به عشرين ؛ لأنه حد كامل في حق العبد ، ومنهم من قال : ينبغي أن يكون الضرب بمنديل ملفوف أو بيده ، ولا يضربها بالسياط ولا بالعصا  ، وبالجملة فالتخفيف مراعى في هذا الباب على أبلغ الوجوه .

وأقول : الذي يدل عليه أنه تعالى ابتدأ بالوعظ ، ثم ترقى منه إلى الهجران في المضاجع ، ثم ترقى منه إلى الضرب ، وذلك تنبيه يجري مجرى التصريح في أنه مهما حصل الغرض بالطريق الأخف وجب الاكتفاء به ، ولم يجز الإقدام على الطريق الأشق ، والله أعلم .

المسألة الثانية : اختلف أصحابنا قال بعضهم : حكم هذه الآية مشروع على الترتيب ، فإن ظاهر اللفظ وإن دل على الجمع ، إلا أن فحوى الآية يدل على الترتيب ، قال أمير المؤمنين علي بن أبي طالب - رضي الله تعالى عنه - : يعظها بلسانه ، فإن انتهت فلا سبيل له عليها ، فإن أبت هجر مضجعها ، فإن أبت ضربها ، فإن لم تتعظ بالضرب بعث الحكمين .

....

9381 - حدثني المثنى قال حدثنا حبان بن موسى قال حدثنا ابن المبارك قال أخبرنا شريك عن عطاء بن السائب عن سعيد بن جبير عن ابن عباس واضربوهن " قال ضربا غير مبرح

9385 - حدثنا بشر بن معاذ قال حدثنا يزيد بن زريع قال حدثنا سعيد عن قتادة : واهجروهن في المضاجع واضربوهن قال تهجرها في المضجع فإن أبت عليك فاضربها ضربا غير مبرح أي غير شائن .

9386 - حدثنا المثنى قال حدثنا إسحاق قال حدثنا ابن عيينة عن ابن جريج عن عطاء قال قلت لابن عباس : ما الضرب غير المبرح ؟ قال السواك وشبهه يضربها به . [ ص: 315 ]

9387 - حدثنا إبراهيم بن سعيد الجوهري قال حدثنا ابن عيينة عن ابن جريج عن عطاء قال قلت لابن عباس : ما الضرب غير المبرح قال بالسواك ونحوه

അത്വാഉ റ പറയുന്നു.ഇബ്നു അബ്ബാസിനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു. ഫലനനമില്ലാത്ത അടി എന്താണ് ?

അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു മിസ് വാക്കോ (പല്ല് തേക്കുന്ന ബ്രഷ് ) അതുപോലോത്തതോ കൊണ്ടുള്ളത്

9388 - حدثنا المثنى قال حدثنا حبان بن موسى قال أخبرنا ابن المبارك قال أخبرنا ابن عيينة عن ابن جريج عن عطاء قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم في خطبته : ضربا غير مبرح " . قال السواك ونحوه

9389 - حدثنا القاسم قال حدثنا الحسين قال حدثني حجاج قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم - لا تهجروا النساء إلا في المضاجع واضربوهن ضربا غير مبرح يقول غير مؤثر

ഇത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ അടിക്കേണ്ടി വന്നാൽ ഫലനമുള്ളതല്ലാത്ത അടി മാത്രമേ അടിക്കാവൂ എന്ന് അല്ലാഹുവിൻറെ റസൂൽ പറഞ്ഞു.

ഭംഗി പ്രകടിപ്പിച്ചു നടക്കുന്ന സ്ത്രീകളോട് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ തലയിൽ തട്ടം ഇട്ടു തലമുടി പുറത്ത് കാണിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾعورة المرءة

  ഭംഗി പ്രകടിപ്പിച്ചു നടക്കുന്ന സ്ത്രീകളോട് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ

 തലയിൽ തട്ടം ഇട്ടു തലമുടി പുറത്ത് കാണിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾعورة المرءة

...........................

ഇന്ന് മുസ്ലിം സ്ത്രീകളിൽ അധികവും ഖുർആനുംഇസ്ലാമും പഠിപ്പിച്ച വസ്ത്രധാരണ രീതിയല്ല പിന്തുടരുന്നത്.

നമ്മുടെ പ്രവാചകർ മുത്ത് നബി  മുഹമ്മദ് സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമ പഠിപ്പിക്കാത്ത രീതിയാണ് പിന്തുടരുന്നത്.

ഇന്നത്തെ സ്ത്രീകളുടെ അവസ്ഥ ഇതാണ്

1*ഭംഗി പ്രകടിപ്പിക്കരുത് എന്ന അല്ലാഹുവിൻറെ കല്പന ലംഘിച്ച്  തലമുടിയും കഴുത്തും തണ്ടം കൈയും പുറത്ത് കാണിച്ചു നടക്കുന്ന വർ *

2*ചിലർ തലയിൽ ശിരോവസ്ത്രം ധരിച്ച് അത് മാറിലേക്ക് താഴ്ത്തി ഇടണമെന്ന് അല്ലാഹുവിൻറെ കൽപ്പന ലംഘിച്ച് തട്ടം എന്ന പേരിൽ തലയിൽ ഒരു ശാല്ചുറ്റി തലമുടിയുടെ പല ഭാഗങ്ങളും കാണിച്ചു നടക്കുന്നവർ*

*ചിലർ തലയിൽ തട്ടമിട്ടിട്ടുണ്ട് പക്ഷേ മുടി മുഴുവനും മറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തവർ*

3*ചിലർ തട്ടം തോളിലൂടെ ഇടുന്നവർ*

4*ചിലർ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരാണെങ്കിലും നേരിയ വസ്ത്രം ധരിച്ച് ശരീരത്തിന്റെ നിറം കാണിച്ചു നടക്കുന്ന വർ*

5 * ചിലർ ഭാഗികമായി മാത്രം വസ്ത്രം ധരിച്ച് ശരീരത്തിൻറെ മറ്റു ഭാഗങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നവർ*

6*ചിലർ ജീൻസ് പോലെയുള്ള ഇറുകിയ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു ശരീരത്തിന്റെ വടിവ് കാണിച്ചു നടക്കുന്നവർ *

അല്പം തട്ടമിട്ട്

ഇതിൽ നിന്നും തലമുടി കാണിച്ചു നടക്കുന്ന ഇന്നത്തെ ചില സ്ത്രീകളുടെ അവസ്ഥ വളരെ പരിതാപകരം ആണെന്നും അവർ കടുത്ത തെറ്റാണ് ചെയ്യുന്നത് എന്നും വ്യക്തമാണ്.

മുസ്ലിമീങ്ങൾ ആണെങ്കിൽ വിശുദ്ധ ഖുർആനും തിരുസുന്നത്തും പഠിപ്പിച്ച ആശയത്തിലേക്ക് വരേണ്ടതുണ്ട്.തിരുനബി പഠിപ്പിച്ച ആദർശം പിൻപറ്റേണ്ടതുണ്ട്.നമ്മുടെ മക്കളെക്കൊണ്ടും സഹോദരിമാരെ കൊണ്ടും അത് ചെയ്യിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഇതെല്ലാം അനുവദനീയമാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചാണ് ഇത് ചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ പരലോകത്ത് ശക്തമായ ശിക്ഷയുണ്ട് എന്ന ബോധം നമുക്കുണ്ടാവേണ്ടതുണ്ട്.

തട്ടം തുറന്നിട്ടാൽ ഈമാൻ പോകുമോ എന്ന് ചോദിക്കുന്ന പെൺകുട്ടികൾ വ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

തിന്മകൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ഈമാനിന്റെ പൂർണ്ണത നഷ്ടപ്പെടും എന്ന് തന്നെയാണ് തിരുനബി നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചത് തെറ്റ് ചെയ്യുന്നത് കാരണം അല്ലാഹു പൊറുത്തു തന്നില്ലെങ്കിൽ കടുത്ത ശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരികയും ചെയ്യും

ചില മനസ്സിലാക്കിയത് ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ചെയ്യാം ഇല്ലെങ്കിൽ ചെയ്യേണ്ടതില്ല എന്നാണ്.എന്നാൽ ഇസ്ലാം അതല്ല പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഔറത്ത് മറച്ചു നടക്കൽ നിർബന്ധ കടമയായി തന്നെയാണ് പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത് അല്ലാത്തവർക്ക് ശക്തമായ ശിക്ഷ പരലോകത്ത് ലഭിക്കുന്നതാണ് എന്നുകൂടി പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് അല്ലാതെ എൻറെ ഓപ്ഷനാണെന്ന് പറഞ്ഞു നിയമത്തെ അതിലിക്കുന്നത് പരലോക ശിക്ഷക്ക് കാരണമായിത്തീരുന്നതാണ്.

ഇത്തരം രീതികൾ എല്ലാം ഇസ്ലാം നിരോധിച്ചതും ഖുർആനിന്റെ കൽപ്പനക്ക് വിരുദ്ധമായതും അല്ലാഹു ശക്തമായി വിലക്കിയതും തിരുനബി ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതുമായ രീതികളാണ്.

ഇന്നത്തെ മുസ്ലിം സ്ത്രീകൾ പലരും അല്ലാഹുവും അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ صلى الله عليه وسلم

 പഠിപ്പിച്ച രീതിയിൽ അല്ലാത്ത വസ്ത്രധാരണം സ്വീകരിക്കുകയും ശരീരത്തിൻറെ പലഭാഗങ്ങളും പുറത്തു കാണിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്.

 പ്രായപൂർത്തിയായ മുസ്ലിം സ്ത്രീകളും വകതിരിവെത്തിയ നമ്മുടെ പെൺകുട്ടികളെയും

വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ അല്ലാഹു കൽപ്പിച്ചതും പ്രവാചകർ പഠിപ്പിച്ചതും ആയ വസ്ത്ര രീതി തുടരേണ്ടതാണ്.

അത് സ്കൂളിലേക്ക് പോകുകയാണെങ്കിലും കുടുംബത്തിലേക്ക് പോവുകയാണെങ്കിലും അന്യ പുരുഷൻറെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ഇത് പാലിക്കേണ്ടതാണ്.

മഹറമല്ലാത്ത അന്യ പുരുഷന് മുമ്പിൽ

ഒരു മുസ്ലിം സ്ത്രീ

 അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാഗങ്ങളും മറക്കേണ്ടതാണ്,

വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ അല്ലാഹു പറയുന്നു.

സത്യവിശ്വാസികളായ സ്ത്രീകളോട് തങ്ങൾ പറയൂ

സ്ത്രീകൾ അവരുടെ ദൃഷ്ടികള്‍ താഴ്ത്തുക, അവരുടെ ഗുഹ്യസ്ഥാനങ്ങള്‍ കാത്തുകൊള്ളുകയും ചെയ്യുക .

 *അവരുടെ ഭംഗി (ശരീര സൗന്ദര്യം ) വെളിപ്പെടുത്താതിരിക്കുവാനും പറയുക.* -

 അതില്‍നിന്നു പ്രത്യക്ഷമാകുന്നതല്ലാതെ - (വസ്ത്രത്തിന്റെ മേൽഭാഗം )

*അവര്‍, തങ്ങളുടെ മക്കനകള്‍ [ശിരോവസ്ത്രങ്ങള്‍] അവരുടെ മാര്‍വ്വിടങ്ങളില്‍കൂടി ആക്കിക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യട്ടെ*

*അവര്‍ തങ്ങളുടെ ഭംഗി  വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യരുത്;*

(താഴെ പറയുന്നവര്‍ക്കല്ലാതെ)

 ഭര്‍ത്താക്കള്‍ക്കോ, പിതാക്കള്‍ക്കോ, ഭര്‍ത്താക്കളുടെ പിതാക്കള്‍ക്കോ, തങ്ങളുടെ പുത്രന്‍മാര്‍ക്കോ, ഭര്‍ത്താക്കളുടെ പുത്രന്‍മാര്‍ക്കോ, സഹോദരന്‍മാര്‍ക്കോ, സഹോദരന്‍മാരുടെ പുത്രന്‍മാര്‍ക്കോ, സഹോദരികളുടെ പുത്രന്‍മാര്‍ക്കോ, തങ്ങളുടെ സ്ത്രീകള്‍ക്കോ, തങ്ങളുടെ വലങ്കൈകള്‍ ഉടമപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളവര്‍ക്കോ, പുരുഷന്‍മാരില്‍നിന്ന് (ലൈംഗിക) മോഹമില്ലാത്ത അനുചരന്‍മാര്‍ക്കോ സ്ത്രീ രഹസ്യങ്ങളെപ്പറ്റി മനസ്സിലായിട്ടില്ലാത്ത കുട്ടികള്‍ക്കോ അല്ലാതെ.

*തങ്ങളുടെ അലങ്കാരത്തില്‍നിന്നു മറച്ചുവെക്കുന്നത് അറിയപ്പെടുവാന്‍വേണ്ടി അവര്‍ തങ്ങളുടെ കാലുകള്‍ കൊട്ടുകയും ചെയ്യരുത്.*

 *ഹേ, സത്യവിശ്വാസികളേ - അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക്‌ പശ്ചാത്തപിക്കുവിന്‍! നിങ്ങള്‍ക്ക് വിജയം ലഭിച്ചേക്കാം.*

നൂര്‍  - 24:31

ഇത്രയും ശക്തമായി സ്ത്രീകൾ ഭംഗി പ്രകടിപ്പിച്ചു നടക്കരുത് എന്ന് വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ച് പരിപാലിക്കുന്ന അല്ലാഹു കൽപ്പിച്ചിട്ടും അതൊന്നും അനുസരിക്കാതെ ദുനിയാവിൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെ സ്ഥിതി എന്താണ് ?

തിരുനബി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലം പറയുന്നു.

“എൻറെ ഉമ്മത്തിൽ രണ്ട് വിഭാഗം നരകവാസികളിൽ പെട്ടതാണ് . ഞാൻ  അവരെ കാണുകയില്ല .

അതിൽ ഒരു വിഭാഗം പശുവിന്റെ വാൽപോലുള്ള ചങ്ങലകളുമായി ആളുകളെ അടിക്കുന്നവർ.

രണ്ടാമത്തത് —

*വസ്ത്രം ധരിച്ചിട്ടും നഗ്നരായ സ്ത്രീകൾ;*

തന്നെ വഴിതെറ്റുന്നവരും, മറ്റുള്ളവരെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നവരും;

(അവരിലേക്ക് ആകർഷിക്കാൻ വേണ്ടി പല ക്രീമുകളും മറ്റും തേച്ച് ഭംഗി പ്രദർശിപ്പിച്ച് നടക്കുന്നവർ )

അവരുടെ തലകൾ വളഞ്ഞ -ഒട്ടകത്തിന്റെ കൂമ്പാരം പോലെ;

(ഭംഗി പ്രകടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി തലമുടി മോഡൽ ആക്കുന്നവർ )

*അവർ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ല, അതിന്റെ ഗന്ധം പോലും അവർ അനുഭവിക്കുകയില്ല;

അതിന്റെ ഗന്ധം വളരെ ദൂരം വരെ അനുഭവിക്കാവുന്നതാണ്*

അല്ലാഹുവിൻറെ റസൂൽ മുത്ത് നബി صلى الله عليه وسلم

നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

നീ എവിടെയാണെങ്കിലും അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുക

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

https://chat.whatsapp.com/EyHZeGVBIcC1cSKIRZOcRm

തജ് വീദ് പാലിക്കാത്ത ഖുർആൻ പാരായണം ഹറാമാണ്* التجويد

 

*തജ് വീദ് പാലിക്കാത്ത ഖുർആൻ പാരായണം  ഹറാമാണ്*

التجويد

അസ്‌ലം കാമിൽ സഖാഫി

പരപ്പനങ്ങാടി

.........................................

ചോദ്യം :

തജ് വീദ് അനുസരിച്ച് ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യൽ നിർബന്ധമാണോ?

ഇദ്ഗാമ് ഇഖ്ഫാഉ ഇഖ്ലാബ് തുടങ്ങി നിയമങ്ങൾ പാലിക്കൽ നിർബന്ധമുണ്ടോ ?

മറുപടി :

തജ് വീദ് അനുസരിച്ച് ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധമാണ്

കാരണം തജ് വീദോട് കൂടിയാണ് ഖുർആൻ അല്ലാഹു ഇറക്കിയത് 

والأخذ بالتجويد حتم  لازم

لأنه به الإله أنزلا

എന്ന  ഇമാം ഇബ്നുൽ ജസ്രി റ യുടെ " വാക്ക് വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് .

ശാഫിഈ മദ്ഹബിലെ ആധികാരിക പണ്ഡിതൻ ഇബ്നു ഹജറുൽ ഹൈതമി റ

വിവരിക്കുന്നു.

ഫാതിഹയും  ഖുർആനിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളും ഓതുമ്പോൾ

ഖിറാഅത്തിന്റെ ഇമാമുകൾ നിർബന്ധമാണെന്ന് ഏകോപിച്ച കാര്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കൽ ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നവരുടെ മേലിൽ  ശറഇയ്യായ വാജിബിൽ പെട്ടതാണ് .

ഖിറാഅത്തിന്റെ ഇമാമുമാർ

 അഭിപ്രായവ്യത്യാസം ഉള്ളത് ഇതിൽ പെടുകയില്ല.

കാരണം ഏകോപിക്കപ്പെട്ട കാര്യമാകുമ്പോൾ നബിസല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമ അതല്ലാത്ത മറ്റൊരു രീതിയിൽ അത് പാരായണം ചെയ്തിട്ടില്ല എന്നത് വ്യക്തമാണ്.

തിരുനബിയെ അനുകരിക്കലാണ് ഖുർആൻ പാരായണത്തിന്റെ മാനദണ്ഡം .അതിൽ സ്വന്തം അഭിപ്രായത്തിന് യാതൊരു അവകാശവുമില്ല.

ഖിറാഅത്തിന്റെ ഇമാമുമാർ ഏകോപിച്ചതിന് വിരുദ്ധമായി വല്ലവനും പാരായണം ചെയ്താൽ അല്ലാഹുവിൻറെ വചനത്തിൽ അവൻ പുതിയത് കടത്തികൂട്ടിയവനാകും.

ഖുർആനിൽ വരാത്തത് പുതുതായി നിർമ്മിക്കൽ ശക്തമായ ഹറാമാണ്. എന്നതിൽ ചെറിയ ബുദ്ധിയുള്ളവർക്ക് പോലും സംശയം ഉണ്ടാവുകയില്ല. ഖിറാഅതിൻറെ ഇമാമുകൾക്കിടയിൽ

 അഭിപ്രായവ്യത്യാസം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്രകാരമല്ല.

وبه إن تأملته تعلم أنه لا بد من ذلك التفصيل، وهو أنه يجب وجوبا شرعيا على القارئ أن يراعى في قراءته الفاتحة وغيرها ما أجمع القراء على وجوبه دون ما اختلفوا فيه ، وذلك لأن ما وقع الاتفاق عليه يعلم أنه صلى الله عليه وسلم لم يقر أبغيره ومدار القراءة إنما هو على الاتباع إذ لا مجال للرأى فيها بوجه فمن قرأ بخلاف ما وقع الإجماع عليه يكون مبتدعا شيئا في كلام الله تعالى ، وابتداع مالم يرد في القرآن لا يشك من له أدنى مسكة أنه محرم شديد التحريم بخلاف ما وقع الاختلاف فيه فإنه ليس كذلك ،

 പഠിക്കാൻ സാധിച്ചിരിക്കെ മഗ് റജ് അല്ലാത്തതിൽ നിന്നും അക്ഷരം കൊണ്ട് വന്നാൽ നിസ്കാരം ബാത്വിലാണന്ന് പറഞ്ഞതിൽ നിന്ന് ആ പാരായണവും ബാത്വിലാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

മഗ്റജ് മാറ്റൽ ഹറാമായതുപോലെ

വീട്ടൽ ഏകോപിക്കപ്പെട്ട പാരായണത്തിൽ  ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ മാറ്റം വരുത്തലും ഹറാമാകുന്നതാണ്.

ومما يؤيد ذلك قول شارح المهذب : من أخرج بعض الحروف من غير مخرجه إن أمكنه التعلم بطلت صلاته والافلا انتهى.

 ومن لازم بطلان الصلاة حرمة القراءة فكما حرمت مع تبديل المخرج كذلك تحرم مع تبديل وجوه الأداء المجمع عليها 

يؤيد ذلك أيضا اجماعهم كما قاله النووى رحمه الله خلافالمن وهم فيه على حرمة القراءة بالقراءة الشاذة وإن لم يكن فيها تغيير معنى ولا زيادة ولا نقص في الصلاة وخارجها ،

അർത്ഥം മാറ്റം വരുകയോ  ചുരുക്കലോ വർദ്ധിപ്പിക്കലോ ഇല്ലെങ്കിൽ പോലും  ശാദ്ധായ ഖിറാഅത്ത് കൊണ്ട് (  ഏഴ് അല്ലെങ്കിൽ പത്ത്  ഇമാമുകളുടെ  ഖിറാഅത്ത് അല്ലാത്തത്  കൊണ്ട് ) ഖുർആൻ പാരായണം ഹറാമാണെന്ന് ഇജ്മാ ആണന്ന് ഇമാം നവവി പറഞ്ഞത് 

 അതിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇതിൽ  ചില ആളുകൾ തെറ്റിദ്ധാരണയിൽ അകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

ശാദ്ധായ ഖിറാഅത്ത് പാടില്ല എന്ന് പറയാൻ കാരണം അത് അനിഷേധ്യമായി അറിയപ്പെട്ടിട്ടില്ല എന്നതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്.

കാരണം ഖുർആൻ പാരായണം പിൻപറ്റിപ്പെട്ട ചര്യയാണ്.ആ ചര്യക്ക് വിരുദ്ധം ചെയ്യാൻ പാടില്ല.ഏകോപിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ  ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ പിന്തുടരപ്പെട്ട സുന്നത്തിന് വിരുദ്ധം ചെയ്യലുണ്ട്  .

ഇജ്മാആക്കപ്പെട്ട കാര്യത്തിൽ പാരായണം ചെയ്യുമ്പോൾ ഉള്ള വിവിധ രീധികൾ  ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് എന്നത്  ആർക്കും അവ്യക്തമല്ലല്ലോ.

 وليس  ذلك إلا أنه لم يتواتر قراءة مثبتها لأن القراءة سنة متبعة فلا يجوز مخالفتها ، وهذا كله موجود بتمامه في ترك ما أجمع عليه  من وجوه الأداء كما لا يخفى، 

തക്ബീറത്തു തഹറുമിന്റെ സമയത്ത് ലാമിന്റെയും ഹാഇന്റെയും  ഇടയിലുള്ള

അമിതമായി നീട്ടിയാൽ അത് അനുവദനീയമല്ല ഹറാമാണ് എന്ന് ശറഹുൽ മുഹദ്ധബിൽ പറഞ്ഞതും ഇതിനെ ശക്തിയാക്കുന്നുണ്ട്.കാരണം ഒരു നിസ്കാരത്തിൽ തക്ബീറത്തുൽ തഹ്‌രിമിൽ ഒരു മദ്ധിനെ  അമിതമായി നീട്ടൽ ഹറാമാണെന്ന് പറയുമ്പോൾ ഖുർആനിൽ അത് ഹറാമാവൻ  ഏറ്റവും ബന്ധമാണ്. കാരണം അത്  ഖിറാഅത്തിന്റെ ഇമാമുമാരിൽ ആരും പറയാത്തതാണ് .

അതുകൊണ്ടാണ് ശറഹുൽ ഉബാബിലും മറ്റും അമിതമായ നീട്ടൽ കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നത്

ഖിറാഅത്തിന്റെ ഇമാമുമാരിൽ ആരും പറയാത്തത് എന്ന് ഞാൻ വ്യാഖ്യാനം പറഞ്ഞത്.

ഇത്തറയും വിവരിച്ച് സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയതിൽ നിന്നും ചിലർ പറഞ്ഞ വാദം ദുർബലമാണെന്ന് മനസ്സിലായി അതായത് പ്രത്യക്ഷ മഗ്റജുമായി ബന്ധപ്പെട്ടത് മാത്രമേ വാജിബുള്ളൂ

ഇഖ്ഫാഉ ,ഇഖ്ലാബ്, ഹംസ് , ഇസ്തിഅലാ' ഇസ്തിർഖാ  

തുടങ്ങിയവ ഒന്നും വാജ്യമില്ല എന്ന വാദം ദുർബലമാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി.

ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ സാധാരണക്കാർക്ക് പഠിക്കാൻ പ്രയാസമല്ലേ എന്ന വാദം പരിഗണനീയമല്ല.

കാരണം ഏകോപിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയാസം ആണുള്ളത്. അത്  പ്രയാസമാണെന്ന് വെച്ചാൽ പോലും ആ പ്രയാസത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കപ്പെടുകയില്ല.ഇജ്മാ ഉള്ള കാര്യത്തിൽ പ്രയാസമുണ്ട് എന്നത് പരിഗണിക്കേണ്ടതില്ല.

 (ഫതാവൽ ഹദീസിയ്യ 245-246 )

ويؤيده أيضا أول شرح المهذب من التبصرة في تكبير التحريم لا يجوز المد إلا على التي بين اللام والهاء ولا يخرجها به عن حد الاقتصار إلى الإفراط انتهى إذ ظاهره أن إفراط المد هنا حرام فإذا حرم هنا ففي القرآن أولى فإنه لا يقول به أحد من القراء،

 ومن ثم ضبطت في شرح العباب وغير و الإفراط هنا بأن يطيله إلى حد لا يراه أحد من القراء، وبهذا الذي قررته وأوضحة، وحررته تعلم ضعف . ا في الخادم كالتوسط عن بعض المتأخرين مما يقتضى أن الواجب ما تعلق بالمخارج الظاهرة دون نحو الإخفاء والإقلاب والهمس والاسترخاء والاستعلاء انتهى 

. ووجه ضعفه ما قدمته من أن المدار في القرآن ووجوه أدائه إنما هو الاتباع فهو سنة متبعة ، وحيث لم يرد في السنة في نحو الإخفاء مما ذكر إهماله تعين الإتيان به ولم يجز تركه سواء كان من الأمور الظاهرة أم من الخفية ، وبهذا يتعين أيضا اعتماد ماذكراه أعنى الزركشى والأذرعى فعبر عن ذلك الإمام بأنه لو قيل إن القراءة من غير تصحيح الأداء والمخارج لا تجوز لم يكن بعيدا انتهى . وأما زعمه أن في ذلك حرجا على الناس الممنوع ، وأى حرج في تعلم المجمع عليه إذ هو الذي يجب تعلمه كما مر ، وبفرض أن فيه حرجا لا ينظر إليه لأن الأمور المجمع عليها لا يراعى فيها حرج ولا غيره.

الفتاوي الحديثية 245

--------------------------------

ഖിറാഅതിൻറെ ഇമാമുമാർ ഏകോപിച്ച (ഇജ്മാ ആയ ) കാര്യങ്ങൾ താഴെ വിവരിക്കുന്നു.

_______________________

1*المد*

1*മദ്ദ് മുത്തസ്വിൽ , മദ്ദ് ലാസിംഎന്നിവയെ അസ്വലിയായ മദ്ധിനേക്കാൾ നീട്ടുന്നതിൽ ഖുർറാഉകൾ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.*

നീട്ടേണ്ട ഖദ്ർ എത്ര എന്നതിൽ ഖുർറാഉകൾക്കിടയിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ട്.

2:അസ്വലിയ്യായ മദ്ധ് ഒരു അലിഫിനേക്കാൾ  നീട്ടുക ,

ഒരു അലിഫിനേക്കാൾ ചുരുക്കുക. (ഖുർറാഉകളിൽ ഒരാളെ തൊട്ടും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാത്ത ഖദ്റ് ) 

ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പാടില്ലെന്ന്

ഖുർറാഉകൾ

 ഏകോപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഇത് വസ്വലിലും വഖ്ഫിലും സമമാണ്.

മദ്ദക്ഷരത്തിന്റെ ശബ്ദത്തെ  കൂടുതൽ നീട്ടേണ്ട കാരണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ അവകളുടെ ഉച്ചാരണം പൂർത്തിയാക്കാൻ വേണ്ട സമയം നീട്ടുന്നതിനാണ് അസ്വലിയ്യ് എന്ന് പറയുന്നത്.

സാധാരണയിൽ ഇതിനെ മദ്ദക്ഷരത്തിന് ശേഷം ഹംസയും ശുകൂനും ഇല്ലാതിരിക്കൽ കൊണ്ട് അറിയപ്പെടും .ഇതിൽ ഒരു അലിഫിന്റെ ഖദറിനേക്കാൾ നീട്ടലും ചുരുക്കലും നിഷിദ്ധവും കുറ്റകരവും ആണ് .

ഉദാഹരണം

والضحي.والليل إذا سجي

والشمس وضحاها

قال

പല ഒത്തുകാരും ഇന്ന് ഇതിന് അമിതമായി നീട്ടി ഈ കുറ്റം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നവരാണ് നിൽക്കുന്നവരും അല്ലാത്തവരും വളരെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യമാണിത് .

സമസ്ത അംഗീകരിച്ച ജ്‌വീദിന്റെ ഗ്രന്ഥമായ

 ഈളാഹിൽ പറയുന്നത് കാണുക.

മിതമായ നിലയിൽ ഒരക്ഷരത്തെ ഉച്ചരിക്കാൻ എത്ര സമയം വേണമോ അത്ര സമയം  കൂടി നീട്ടുകയാണ് ഇതിന്റെ ഖദ്റ്.

അപ്പോൾഒരക്ഷരത്തെ മദ്ദ് ചെയ്യുവാൻ രണ്ട് അക്ഷരത്തെ ഉച്ചരിക്കുന്ന സമയം വേണ്ടിവരുന്നതാണ്

ഉ :

فاخرج لهم

എന്നതിൽ എട്ട് അക്ഷരം ഉണ്ട് .

نادى موسى

എന്നതിലും എട്ട് അക്ഷരം തന്നെ പക്ഷേ ഇതിൽനാലു അക്ഷരം മദിയ്യാണ്  -അപ്പോൾ ഇത് രണ്ടിന്റെയും ഉച്ചാരണ സമയത്തിൻറെ ഖദർ ഒന്ന് തന്നെ.

ഈ മദ്ദ് കലിമത്തിന്റെ നടുവിലായാലും   ഒടുവിൽ ആയാലും *വഖ്ഫിലായാലും

വസ്വിലിലായാലും മേൽപ്പറഞ്ഞ ഖദറിനേക്കാൾ .ഏറ്റവും ചുരുക്കലും ഹറാമാണ്*

താടി, മൂക്ക്,ദീനം എന്നീ പദങ്ങൾ എടുത്തു നോക്കുക.ഇവയിൽ കൂടുതൽ നീട്ടുന്നത് അഭംഗിയായി തോന്നുന്നില്ലേ ?

നീട്ടാതിരിക്കുകയാണങ്കിൽ  താടി എന്നത് തടി എന്നും മൂക്ക് എന്നത് മുക്ക് എന്നും ദീനം എന്നത് ദിനം എന്നുമായി മാറി പോകുന്നതാണ് -

സാധാരണ സംസാരത്തിൽ തന്നെ ഇങ്ങനെയുള്ള തകറാറുകൾ സംഭവിക്കുന്നുവെങ്കിൽ

ഖുർആനിൽ അത് ഏറ്റവും  വലിയ തെറ്റാണ്.

وسلموا تسليما

എന്ന ഉദാഹരണംനോക്കുക

ഇതിൽ

سلموا

എന്നതിലെ മീമിന്നും

تسليما

എന്നതിലെ ലാമിന്നും

അവസാനത്തെ മീമിന്നും 

ഒരേ ഖദറ് മാത്രമേ നീട്ടാൻ പാടുള്ളു.

അപ്പോൾ

تسليما .رحيما. ماالطارق.ثاقب.موسي. ضحاها.

തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ വഖ്ഫ് ചെയ്യുമ്പോൾ ചില ആളുകൾ കൂടുതൽ നീട്ടാറുണ്ട് - 

*ഇങ്ങനെ നീട്ടുന്നത് ഹറാമാണ്*

ഇൻശിറാഹു സ്വുദൂറിൽ പറയുന്നത് കാണുക ,

وحده مقدار الف وصلا ووقفا فالزيادة عليها والنقص عنها حرام شرعا فيعاقب علي فعله ويثاب علي تركه  فما يفعله اءمة المساجد واكثر المؤمنين منا الزيادة في المد الطبعي  فمن أقبح البدع واشد الكراهة لا سيما وقد يقتدي بعض الجهلة منا القراء

മദ്ധിന്റെ അളവ് വഖ്ഫിലും 

വസ്വ യിലും ഒരു അലിഫിന്റെ ഖദ്റാണ്. 

അതിനേക്കാൾ വർദ്ധിപ്പിക്കലും ചുരുക്കലും ശറഇൽ ഹറാമാണ് -

അത് കൊണ്ട് പ്രവർത്തിച്ചാൽ ശിക്ഷ ലഭിക്കുകയുംഉപേക്ഷിച്ചാൽ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും.

അതുകൊണ്ട് ചില പള്ളിയിലെ ഇമാമുമാരും

പല വിശ്വാസികളും ചെയ്യാറുള്ള മദ്ധു

ത്വബഇയ്യിൽ  വർദ്ധിപ്പിക്കൽ - ഏറ്റവും മോഷമായ ബിദ്അത്തിലും ഏറ്റവും ശക്തമായ കറാഹത്തുമാണ് - പ്രത്തേകിച്ചു വിവരമില്ലാത്ത ഓത്തുകാർ അത് പിന്തുടരും ന്നതാണ് -

(അൽ ഈളാഹ് -

തീജാനുൽ ഖാരി)

2.المد الفرعي

അർത്ഥസംബന്ധമോ പദസംബന്ധമോ ആയ കാരണങ്ങൾ മൂലം മധ്യക്ഷരത്തിന് ശബ്ദത്തെ കൂടുതൽ നീട്ടുന്നതിനാണ് മദ്ദ് ഫർഇയ്യ് എന്ന് പറയുന്നത്.

ഹംസയും സുകൂനും പദ സംബന്ധമായ കാരണങ്ങളും നിഷേധത്തിൽ കൂടുതൽ ആക്കുക മഹത്വപ്പെടുത്തുക എന്നിവ അർത്ഥ സംബന്ധമായ കാരണങ്ങളുമാണ്.

മുത്തസ്വിൽ , മുൻഫസ്വിൽ , ലാസിം, ആരിള് , ലീൻ , മദ്ദ്ത്ത അളിം ,എന്നിവയെല്ലാം ഇതിൻറെ ഇനങ്ങളാണ് - (നിഹായത്തു  കൗലുൽ  മുഫീദ് 133, 134)

മദ്ദ്മുത്തസ്വിൽ , മദ്ദ്ലാസിം,എന്നിവയെ അസ്വലിയ്യായ മദ്ദിനേക്കാള്‍ നീട്ടുന്നതിൽ ഖുർറാഉകൾ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

നീട്ടേണ്ട ഖദ്റ് എത്രയാണെന്നതിൽ ഖുർറാ ഉകൾക്കിടയിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

ഫർഇയ്യായ മദ്ദ് അമിതമായി നീട്ടുക (ഖുർറാഉകളിൽ നിന്ന് ഒരാളെ തൊട്ടും 

വാരി ദാവാത്ത ഖദ്ർ നീട്ടൽ)

പാടില്ലെന്ന് ഖുർറാഉകൾഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

_____________________________

2 :*اظهار*

ഹൽഖിന്റെ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് മുമ്പിൽ ശുക്കൂനുള്ള നൂനോ തൻവീനോ സംഭവിക്കുമ്പോൾ اظهار ആണ് ചെയ്യേണ്ടത്.

خاء .غين.

*എന്നീ അക്ഷരങ്ങൾ അല്ലാത്ത ബാക്കി നാല് അക്ഷരങ്ങൾക്കു മുമ്പിൽ വരുന്ന നൂനിനേയും തൻവീനി നേയും اظهار

ചെയ്യണമെന്നതിൽ ഖുർറാകൾ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.*

എന്നാൽ പത്ത് മശ്ഹൂറായ ഖുർറാഉകളിൽ പെട്ട അബൂ ജഅഫർ റ എന്നവർ

خاء غين

എന്നീ അക്ഷരങ്ങൾക്കു മുമ്പ്

اخفاء

 ആണ് ചെയ്തത്. 

പക്ഷേ  

والمنخنقة

وان يك غنيا .

وسينغضون

എന്നീ മൂന്ന് കലിമത്തുകളിലും അവരും

أظهار

 ചെയ്തുവെന്നാണ് ചിലരെ തൊട്ട് ഉദ്ധരിച്ചത്.

ഖാലൂൻ എന്നവരും

غين

ന് മുമ്പ് اخفاء

ആണ് ചെയ്യുക എന്ന് ചിലർ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട് .

.................

3:*ادغام بغنة ادغام بلا غنة*

*സുക്കൂനുള്ള നൂനിന്റെയോ തൻവീനിന്റെയോ ശേഷം ادغام ന്റെ അക്ഷരങ്ങളായ

لام راء ياء نون ميم واو

ഇവയിൽ ഒന്ന് വന്നാൽ ادغام* ചെയ്യണം എന്നതിൽ *ഖുർറാഉകൾ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.*

എന്നാൽ لام راء  എന്നിവയിൽ ബിലാഗുന്നയും

ബാക്കിയുള്ളതിൽ ബിഗുന്ന യുമാണ്.

ادغام

വേണ്ടെന്നതിൽ ഇജ്മ ഉള്ളതായി വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

ഇതേപ്രകാരം ياء واو എന്നിവയിൽ ഹംസ റ എന്നിവരെ തൊട്ട് ഖലഫ് റ എന്നിവർ 

*ഗുന്ന കൂടാതെയാണ് ഓതിയിട്ടുള്ളത്.*

എന്നാൽ

بس والقرءان الحكيم

ن والقلم

طسم

എന്നീ മൂന്ന് കലിമത്തുകളിൽ വന്ന സുക്കൂനുള്ള നൂനിൽ ഇമാമുമാർക്കിടയിൽ ഭിന്നതയുണ്ട്.

ഇവിടെ നൂനിനെ വാവിൽ

أظهار

(സകത )ചെയ്താണ് ഹഫ്സ് റ ഓതിയത്.

طسم

എന്ന കലിമത്തിൽ സീനിനെ മീമിനെ 

أظهار

(സകത )ചെയ്താണ് അബൂ ജഅഫർ റ ഓതിയത്.

واو ياء

എന്നിവയുടെ അടുത്ത് സുക്കൂനുള്ള നൂന് ഒരു കലിമത്തിലായി വന്നാൽ اظهار ആണ് ചെയ്യേണ്ടത്.

ഉദാ

بنيان . صنوان. قنوان .دنيا

(ഇതിൽ ഖുർറാഉകൾ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട് )

..................__________________

4*اقلاب*

ബാഇന്റെ മുമ്പിൽ വരുന്ന നൂനിനേയും തൻവീനിനെയും 

اقلاب

ചെയ്യുക ( * മറിച്ചു മണിക്കുക*)

എന്നതിൽ *ഖുർറാഉകൾഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.*

ഉദാ :

صم بكم

من بعد

انبئهم

5*اخفاء*

*ബാക്കിയുള്ള ഹിജാഇയായ 15 അക്ഷരങ്ങളുടെ അടുത്ത് വരുന്ന നൂനിനെയും തൻവീനിനെയും മറിച്ച് മണിക്കുക ചെയ്യുന്നതിൽ ഖുർറാഉകൾ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്* 

എന്നാൽ 

عسق

എന്നതിലെ സീനിന്റെ അവസാനം വന്ന സുകൂനുള്ള നൂറിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസം ഉണ്ട്.

 അബൂ ജഅഫർ എന്നവർ ഇവിടെ സകത ചെയ്തതാണ് ഓതിയത്.

6*اخفاء*

ചെയ്യപ്പെടുന്ന 15 അക്ഷരങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങൾ ചുവടെ ചേർക്കുന്നു.

الصياد.الذال.الثاء.الكاف.الجيم.الشين القاف.السين.الدال.الطاء.الزاء.الفاء.التاء 

الضاد.الظاء.

.................._______________

7*غنة*

*മുശദ്ധദായ എല്ലാ നൂനിനേയും മീമിനേയും*

غنة

*ചെയ്യണമെന്നതിൽ ഖുർറാഉകൾ ഏകോപിച്ചിരിക്കുന്നു*

_________________

8التفخيم والترقيق

റാഅ് :ഇതിൽ തഫ്ഖീം, തർഖീഖ് എന്നീ രണ്ടവസ്ഥകളാണുള്ളത്.

. തഫ്ഖീം

1) കസ്റിന്റെയോ സുകനുള്ള യാഇന്റെയോ ശേഷമല്ലാതെ 

*റാഅ് ഫത്ഹാക്കപ്പെട്ടതായി വരുമ്പോൾ റാഇനെ തഫ്ഖീം ചെയ്യണമെന്നതിൽ ഖുർറാഇന്റെ ഇജ്മാഅ് ഉണ്ട്*.

 (കസ്റി -ന്റെയോ സുകൂനുള്ള യാഇന്റെയോ ശേഷം വരുന്ന ഫത്ഹ് ചെയ്യപ്പെട്ട റാഇനെ 

തർഖീഖ് ചെയ്ത് കൊണ്ടാണ് വർശ് റ വിന്റെ ഖിറാഅത്ത്

ഉദാ : 

ليغفر،بصيرا،خبيرا،حاضرا

അപ്പോൾ ഇതിൽ ഖിലാഫ് ഉണ്ട് . ആയതിനാൽ ഇതിൽ ഇജ്മാഅ് ഖുർറാഉകളെ തൊട്ട് ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുകയില്ല.

*ഫത്ഹ് ചെയ്യപ്പെട്ട റാഅ് കസ്റിന്ന് ശേഷം വരികയും റാഇന്റെ ശേഷം استعلاء ന്റെ അക്ഷരം വരികയും ചെയ്താൽ അവിടെയും തഫ്ഖീം ചെയ്യണമെന്നതിൽ ഖുർറാഉകൾ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്*

فراق (الكهف) صراط (قيامة)

ഈ രണ്ടു കലിമത്തുകൾ മാത്രമേ ഖുർആനിൽ ഇങ്ങനെ വന്നിട്ടുള്ളൂ.

*അതുപോലെ കസ്റിന്റെ ശേഷം വന്ന ഫത്ഹ് ചെയ്യപ്പെട്ട റാഅ് ആവ-ർത്തിക്കപ്പെട്ടതായി വരുന്ന സ്ഥലത്തും റാഇനെ തഫഖീം ചെയ്യണമെന്നതിലും ഖുർറാത്ത് ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.*

 ഉദാ:قرار،فرار،ضرار،

ضم

2) കസ്റിന്റെയോ സുകൂനുള്ള യാഇന്റെയോ ശേഷമല്ലാതെ *റാഅ് ضمചെയ്യപ്പെട്ടതായി വന്നാൽ തഫ് ഖീം ചെയ്യുന്നതിലും ഖുർറാത്ത് ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്*

ഉദാ: اشهر معلوماة، رمان

എന്നാൽ സുകൂനുള്ള യാഇന്റെ ശേഷമോ കസ്റിന്റെ ശേഷമോ (കസ്റിന്റെയും യാഇന്റെയും ഇടയിൽ സുകൂനായ അക്ഷരം കൊണ്ട് പിരിച്ചാലും) 

റാഅ് ضم ചെയ്യപ്പെട്ടതായി വന്നാൽ അതിൽ خلافഉണ്ട്.

 (വർഷ് (റ)-വിൻ്റെ ഖിറാഅത്ത് പ്രകാരം അവിടെ തർഖീഖാണ് ചെയ്യുക).

ഉദാ:

عشرون ،ذكركم ،،يعصرون، كافرون، غيره، سيروا،

3) സുകൂനുള്ള റാഇന്റെ മുമ്പ് -ضم ഓ ഫത്ഹോ വന്നാൽ റാഇനെ തഫ്ഖീം ചെയ്യുക. ഉദാ: 

مرعي، الأرض، برق ،الفرقان ،القرءان

 എന്നാൽ ഫത്തഹിന്റെ ശേഷം വന്ന സുക്കൂൻ ഉള്ള റാഇനെ

والمرء،وروحه ،مريم، قرية

 എന്നീ മൂന്ന് കലിമത്തുകളിലും റാഇൻ്റെ ശേഷം യാ-ഉം കസ്‌റും സംഭവിച്ചതിനാൽ തർഖീഖാണ് വേണ്ടതെന്ന് ഖുർറാഉകളിൽ ചിലരെ തൊട്ട് ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. (അപ്പോൾ ആ കലിമത്തുകളിൽ  خلافഉണ്ട്)

4 ) *സുകൂനുള്ള റാഇൻ്റെ മുമ്പ് വരുന്ന കസ്‌റ് ആരിള് (പുതുതായി ഉണ്ടാകുന്നത്) ആണെ-ങ്കിൽ റാഇനെ തഫ്ഖീം ചെയ്യുന്നതിലും ഖുർറാഅ് ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.* ഉദാ: ،لمن ارتضي،رب ارجعون

 ام ارتابو

5) *സുകൂനുള്ള*റാഇൻ്റെ മുമ്പ് സ്ഥിരമായ സുകൂൻ വരികയും *ശേഷം استعلاء-ൻറെ അക്ഷരം* വരികയും ചെയ്യുമ്പോൾ *റാഇനെ തഫ്ഖീം ചെയ്യുക. ഇതിലും *തഫ്ഖീം ചെയ്യുന്നതിൽ ഖുർറാഅ് ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.*-

مرصاد، ارصاد، فرقة، قرطاس

എന്നീ നാല് കലിമത്തുകളിലാണിങ്ങനെ വന്നത്. 

എന്നാൽ ഇതിൽ നിന്നും

كل فرق كطود العظيم

എന്നതിലെ فرقൽخلاف ഉണ്ട് .

*തർഖീഖ്ترقيق*

 1 )സുകൂനുള്ള റാഇൻ്റെ മുമ്പ് വരുന്ന കസ്റ് സ്ഥിരമായതാണെങ്കിൽ റാഇനെ തർഖീഖ് ചെയ്യുക ഉദാ :،احيرتم ،مرية ،فرعون، وتصاعر واصبر، امرت، واستأجره

2) റാഇന് കസ്റ് വരുമ്പോൾ തർഖീഖ് ചെയ്യുക. കസ്റ് സ്ഥിരമായതോ, അവസാന-ത്തിൽ വന്നതോ ആകാവുന്നതാണ്. ഇതിനെ തർഖീഖ് ചെയ്യണമെന്നതിൽ خلافഇല്ല.

ഉദാ:

بشر الذين ،والفجر ،اصبري، الباري وبضارهم، ، فارض، رزق، واذكر اسم ،

.....................................

9) രണ്ട് സുനുകൾ സംഗമിക്കൽ (التقاء الساكنين)

............

التقاء الساكنين

............

بئس الاسم 

രണ്ട് കലിമത്തുകളിലായി വ സ്വലിന്റെ അവസ്ഥയിൽ വന്ന

بئس الاسم

എന്ന

 *കലിമത്തിൽ لامന് കസ്റ് നൽകിയാണ് 

 ഖുർറാഉകൾ ഒന്നടങ്കം ഓതിയിട്ടുള്ളത്.* 

ഇങ്ങനെ ഓതണമെന്നതിൽ 

ഖുർറാഉകൾ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കൂടാതെ 

سورة ال عمران

ലെ

ألم الله

എന്നതിലും വസല് ചെയ്തു ഓതുമ്പോൾ ميم ഫതഹ് ചെയ്യണമെന്ന് കുർറാഉ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

...........................

 الحروف المقطعات

ഇവ 14 അക്ഷരങ്ങളാകുന്നു. ഇവയിൽ പെട്ട حي طهر

എന്ന അഞ്ചക്ഷരങ്ങളുടെ ഇസ്മ് മൊഴിയുമ്പോൾ അറബി ഭാഷാ പ്രകാരം അവയുടെ ഇസ്മുകളിലുള്ള  همزةയെ കളഞ്ഞു കൊണ്ടുംസ്ഥിരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും പറയാമെങ്കിലും ഖുർആനിൽ രണ്ട് ഹറഫിന്മേൽ ആയി

را،ها،طا،يا،حا،

എന്നിങ്ങനെ ഹംസയെ കളഞ്ഞു കൊണ്ടാണ്

 ഓതേണ്ടത് -

ഇങ്ങനെ ഓതണം ഖുർറാഉ എന്നതിൽ ഇജ്മാആയി .

...................

*إدغام*

إدغام

രണ്ട് വിധം

إدغام الصغير،

 إدغام الكبير

إدغام الصغير،

സുകൂനുള്ള അക്ഷരത്തെ ഹർക്കത്തുള്ള അക്ഷരത്തിൽ ادغامചെയ്യുന്നതിന്

إدغام الصغير،

എന്ന് പറയുന്നു.

ഇതിനെ മൂന്നായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.

1 -متماثلين

2 -متجانسين

3 -متقاربين 

 ഒന്ന് :متماثلين

മഖ്റജിലും സ്വിഫത്തിലും തുല്യമായവ.

إدغام الصغير،

ൽ വരുന്നمتماثلينയിൽ 

 ആദ്യത്തെ അക്ഷരം സകതയുടെ هاءഓ,

 മദ്ദിയ്യായ അക്ഷരമോ ആയിട്ടില്ലെങ്കിൽادغام

ചെയ്യപ്പെടണം എന്നതിൽ ഖുർറാഉകൾ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഉദാ:اينما يوجهه

സകതയുടെ هاءഓ,

 മദ്ദിയ്യായ അക്ഷരമോ ആയാൽ അല്ല -

ഉദാ :

الذي يوسوس 

آمنوا وعملوا 

ماليه هلك

 .................

ലീനിയ്യായ ഹർഫിന്നു ശേഷമാണ് (വാവ്, യാഅ്)مثلين വരുന്നതെങ്കിൽ إدغام ചെയ്യണമെന്നതിൽ ഖുർറാഅ് ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

 ഉദാ: آوواونصروا

عصواوكانوا

........................

2.متجانسين

 മഖ് റജിൽ തുല്യമായതും സ്വിഫത്തിൽ വ്യത്യസ്ഥമായതും

1) ദാലിനെ താഇൽ إدغام ചെയ്യൽ. ഉദാ:قد تبين

2 താഇനെ ദാലിൽإدغام ചെയ്യൽ

ഉദാ :اثقلت دعوى الله

3: താ ഇനെ ط -ൽادغام ചെയ്യൽ

ഉദാ:فقالت طايفة

4: പുള്ളിയുള്ള ذ - നെظ - ൽادغام ചെയ്യൽ

ഉദ : اذ ظلمتم

5: (ഇദ് ഗാം )ط -നെ -ت - ൽادغام ചെയ്യൽ

ഇവകളെ ادغام ചെയ്യുന്നതിൽ ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്

: മഖ്റജിൽ അടുത്തതും സ്വിഫത്തിൽ വ്യത്യസ്ഥമായതും (متقاربين)

ലാമിനെ റാഇൽ ادغام ചെയ്യൽ

ഉദാ :بل رفعه الله

(എന്നാൽ كلا بل ران

എന്നതിൽ ഖിലാഫുണ്ട്.)

ഇതിൽ ഹഫ്സ് റ സകത ചെയ്താണ് ഓതിയത്.

* അപ്രകാരം ق-നെ ك-ൽ ادغام} ചെയ്യൽ. 

ഉദാ: نخلقكمഎന്നതിൽ മാത്രം

എന്നതിൽ മാത്രം (ഇതിൽ നാഖിസ്വ്, താമ്മ് എന്നീ രണ്ടു വജ്ഹുകൾ കൊണ്ടും ഓതാം.)

# അപ്രകാരം مذكر

 എന്ന കലിമത്തും ادغام

ചെയ്യുന്നതിൽ ഖുർറാഅ് ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്. (ഇതിന്റെ

അസ്വല്  مذتكرഎന്നാണ്.

...........

 തഅരീഫിന്റെ ലാമിന് ശേഷം حروف القمريةഎന്നപേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന 14 ഹറഫുകൾ അടുത്ത് വന്നാൽ അവയെ اظهار  ചെയ്യുന്നതിൽ ഖുർറാഉകൾ  ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ابغ حجم وخف عقيمك

ഈ അക്ഷരങ്ങളാണവ

തഅരീഫിന്റെ ലാമിന് ശേഷം حروف الشمسيةഎന്നപേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന 14 ഹറഫുകൾ അടുത്ത് വന്നാൽ അവയെ ادغام  ചെയ്യുന്നതിൽ ഖുർറാഉകൾ  ഏകോപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

طب ثم صل رحما تفز ضف ذا نعم

دع سوء ظن زر شريفا للكرم

ഈ കലിമത്തുകളിലെ ആദ്യക്ഷരങ്ങൾ ആകുന്നു അവحروف الشمسية

.........

ഖുർറാളകൾ ഇജ്‌മാഅ് ഉള്ളതായി ആധികാരികമായി ലഭിച്ച കാര്യങ്ങളാണ് ഈ അദ്ധ്യാ-യത്തിൽ വിവരിച്ചത്. ഈ വിവരിച്ച കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ ഖുർറാഅ് ഉ! ആയിട്ടുള്ളൂ എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. ഇതിൽ പറയാത്ത പലതും വിശ്വാസ യോഗ്യമായി ലഭിച്ചാൽ അവയും ഇവയോടൊപ്പം ചേർത്തു മനസ്സിലാക്കണമെന്ന് ചുരുക്കം.

...........

അവലംബം :

1:അൽ ഫത്താവ ഹദീസിയ്യ ഇബ്ന് ഹജർ رحمه الله

2:കിതാബുന്നശ്റ് ഇമാം ജസരി അൽശാഫിഇയ്യ് റ رحمه الله

3:തീജാനുൽ ഖാരി

4:അൽ ഈളാഹ്

5:അൽ ഫരീദ് ഫീ ഉസ്വൂലിൽ ഖിറാഅത്തി വത്തജ് വീദ്

മുജവവ്വിദ് അബ്ദുറസാഖ് ഉസ്താദ് അൽ ഫുർഖാനി

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري

https://t.me/ahlussnnavaljama

സ്വദഖത്തുല്ലാഹ് ഉസ്താദ്

 📚

*ഓർമ്മ*

______________________

വിദ്യാർത്ഥികൾ വായിച്ചു കൊടുക്കുക, ഉസ്താദ് അർത്ഥം പറയുക എന്ന ശൈലിയായിരുന്നു ബഹുമാനപ്പെട്ട താജുൽ ഉലമാ സ്വദഖതുല്ലാഹ് ഉസ്താദിന് (ഖു.സി). ഉസ്താദിൻ്റെ കൈയിൽ കിതാബ് ഉണ്ടാകാറില്ല. ഒരിക്കൽ 'മഖാമാതുൽ ഹരീരീ' - (അറബി സാഹിത്യത്തിൽ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഗ്രന്ഥമാണിത് ) സബ്ഖ് നടക്കുന്നു. ഒരു സ്ഥലമെത്തിയപ്പോൾ, വാക്കർത്ഥം പറയാതെ ഉസ്താദ് തവഖ്ഖുഫായി..

"റഹീമേ, ആ ഖാമൂസ് ഒന്ന് വായിച്ചാട്ടെ..."

അവിടുത്തെ ശിഷ്യനാണ്, കിടങ്ങഴി അബ്ദുർഹീം മുസ്‌ലിയാർ. കേരള സംസ്ഥാന ജംഇയ്യതുൽ ഉലമാ പ്രസിഡൻ്റും വലിയോറ ദാറുൽ മആരിഫ് അറബിക് കോളജിലെ സീനിയർ മുദർരിസുമാണ് അദ്ദേഹം. അവരാണ് തൻ്റെ നേരനുഭവം എന്നോട് പങ്കുവെക്കുന്നത്. അങ്ങനെ വായിച്ചപ്പോൾ ഉസ്താദ് ചോദിച്ചത്രെ, 'ആ വാക്കിൻ്റെ മേൽ ഒരു വരയിട്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടോ ?' എന്ന്. നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ വരയിട്ടതായി കണ്ടു. ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉസ്താദ് പറഞ്ഞു:

" ഹാ, അതന്നെ എനിക്ക് കിട്ടാതായത്..."

വളരെയധികം ഗരീബായ പദമാകുമ്പോഴാണ് അപ്രകാരം അടയാളപ്പെടുത്തുക. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് തനിക്ക് ലഭിക്കാതായത് എന്ന് വിവരിച്ചത്, അഹങ്കാരമായൊന്നും  കരുതരുത്. ശിഷ്യരുടെ മുന്നിൽ, ക്ലാസിൽ വെച്ച് ഗുരുനാഥന്മാർ പല രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും അവതരിപ്പിക്കുമല്ലോ, അതിൻ്റെ ഭാഗമാണത്. ഉസ്താദിൻ്റെ ഓർമ്മ ശക്തിയും കുശാഗ്ര ബുദ്ധിയും പ്രസിദ്ധമാണ്. അതിലേക്ക് ചേർത്തി വായിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരു അനുഭവ കഥയാണിത്.

ഇനി, മറ്റൊരു സംഭവം പറയാം.

ചന്ദ്രനിൽ മനുഷ്യൻ കാലുകുത്തിയെന്ന് അമേരിക്ക അവകാശ വാദമുന്നയിച്ച കാലം. 'നീലാം സ്ട്രോങ്' എന്ന പേരുള്ള വ്യക്തിയാണത്രേ ആദ്യമായി  കാലുകുത്തിയത്. മനുഷ്യൻ ചന്ദ്രനിലെത്തുക - അതിനെ അനുകൂലിച്ചും പ്രതികൂലിച്ചും ചർച്ചകൾ നടന്നു. അത് അസംഭവ്യമാണെന്ന് ഒരു വിഭാഗം സ്ഥാപിച്ചു കൊണ്ട് രംഗത്തെത്തി. ഗോളങ്ങളെ ഭേദിച്ചു കൊണ്ടുള്ള യാത്ര നടക്കില്ലെന്നായിരുന്നു അവരുടെ ന്യായം. എന്നാൽ, അത് ടോളമിയുടെ പഴയ ശാസ്ത്രമാണെന്നും ശേഷം വന്ന ശാസ്ത്ര നിരീക്ഷണം ഗോളങ്ങളെ ഭേദിക്കാം എന്നാണെന്നുമെല്ലാം വിശദീകരിച്ച് സ്വദഖതുല്ലാഹ് ഉസ്താദ് ലേഖനമെഴുതി. ചന്ദ്രനിൽ കാലുകുത്തിയെന്ന് അനുകൂലിച്ചതല്ല, മറിച്ച്, അതെല്ലാം സംഭവിക്കാവുന്ന കാര്യങ്ങളാണെന്ന് പറഞ്ഞതാണ്. ഇക്കാര്യം സമർത്ഥിച്ച് ലേഖനം എഴുതിപ്പിക്കുന്നതിനിടെ, ടോളമിയുടെ ജന്മവർഷം വിഷയീഭവിച്ചു. അത് ഇന്ന വർഷമാണെന്ന് എഴുതാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ, എഴുത്തുകാരനായിരുന്ന മർഹൂം എൻ.കെ ഉസ്താദ് ആ വർഷത്തിൽ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു. 'മൈബദി'യുടെ ശർഹായ 'ഐനുൽ ഖുള്വാതി'ൽ ആ വർഷമല്ല, മറ്റൊരു തിയതിയാണെന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഉസ്താദ് തിരസ്കരിച്ചു:

"അല്ല, 'മുഖദ്ദിമഃ ബ്നി ഖൽദൂനി'ൽ ഞാൻ പറഞ്ഞ വർഷമാണ്. ഞാൻ ബാഖിയാതിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് നോക്കിയിട്ടുണ്ട്..." ശേഷം, പ്രസ്തുത ഭാഗത്തെ ഉദ്ധരണി കാണാതെ വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ചു.

ഇത് കേട്ട്, കിടങ്ങഴി ഉസ്താദ് (അബ്ദുർറഹീം മുസ്‌ലിയാർ), ജ്യേഷ്ഠൻ (അബ്ദുർറഹ്മാൻ മുസ്‌ലിയാർ) ഹജ്ജ് കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോൾ 'മുഖദ്ദിമഃ ബ്നി ഖൽദൂൻ' കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ തന്നെ, ബെൽറ്റിൽ നിന്നും കാശെടുത്തു കൊടുത്തിട്ട്, അത് കൊണ്ടു വരാൻ കൽപിച്ചു. കൊണ്ടുവന്നു നോക്കിയപ്പോൾ, ഉസ്താദ് പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ കാണാനായി !. ഇത് പറയുന്ന സമയത്ത്, ബാഖിയാതിൽ നിന്നും ബിരുദമെടുത്ത് നാൽപത് വർഷത്തോളം പിന്നിട്ടിരുന്നുവെന്ന് മർഹൂം സ്വമദ് മൗലവി പറഞ്ഞതോർക്കുന്നു. വായനക്കിടയിൽ കണ്ട ടോളമിയുടെ മരണ വർഷം പോലും ഓർമ്മയിൽ നിൽക്കുക എന്നത് അൽഭുതമല്ലാതെ പിന്നെന്താണ് !

سحر النبي صلى الله عليه وسلم

 وَإِنَّمَا أَثَّرَ السِّحْرُ فِي رَسُولِ اللَّهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - مَعَ قَوْله تَعَالَى: {وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ} [المائدة: ٦٧] إمَّا لِأَنَّ الْمُرَادَ مِنْهُ عِصْمَةُ الْقَلْبِ، وَالْإِيمَانِ دُونَ عِصْمَةِ الْجَسَدِ عَمَّا يَرِدُ عَلَيْهِ مِنْ الْحَوَادِثِ الدُّنْيَوِيَّةِ، وَمِنْ ثَمَّ سُحِرَ وَشُجَّ وَجْهُهُ وَكُسِرَتْ رُبَاعِيَّتُهُ وَرُمِيَ

عَلَيْهِ الْكَرِشُ وَالتُّرَابُ وَآذَاهُ جَمَاعَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ، وَإِمَّا لِأَنَّ الْمُرَادَ عِصْمَةُ النَّفْسِ عَنْ الِافْتِلَاتِ دُونَ الْعَوَارِضِ الَّتِي تَعْرِضُ لِلْبَدَنِ مَعَ سَلَامَةِ النَّفْسِ.

وَهَذَا أَوْلَى بَلْ هُوَ الصَّوَابُ لِأَنَّهُ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - كَانَ يُحْرَسُ فَلَمَّا نَزَلَتْ الْآيَةُ أَمَرَ بِتَرْكِ الْحَرْسِ.

الزواجر لابن حجر

الحكمة في كثرة أزواجه ﷺ:

 [ 21 ] والحكمة في كثرة أزواجه ﷺ: أنَّ الأحكام التي ليست ظاهرة يطلعن عليها فينقلنها، وقد جاء عن عائشة من ذلك الكثير الطَّيِّب، ومن ثَمَّ فضلها بعضهم على الباقيات.

[ 📚 فتح الباري لابن حجر ٦٤٤/١ ]  

ബറാഅത്ത് രാവ്: പ്രാർത്ഥന, ഖബർ സിയാറത്ത്, ചീരിണി*

 *ബറാഅത്ത് രാവ്:  പ്രാർത്ഥന, ഖബർ സിയാറത്ത്, ചീരിണി* 

*പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് പ്രത്യേക സ്വീകാര്യത* 

قال الشافي وبلغنا انه كان يقال ان الدعاء يستجاب في خمس ليال:في ليلة الجمعة وليلة الأضحى وليلة الفطر وأول ليلة من رجب وليلة النصف من شعبان 

(كتاب الأم ١/٢٦٤)

" ഇമാം ശാഫിഈ (റ) പറയുന്നു: അഞ്ച് രാത്രികളിൽ പ്രാർത്ഥന പ്രത്യേകം സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതാണ്: വെള്ളിയാഴ്ച രാവ്, ബലിപെരുന്നാൾ രാവ്, ചെറിയ പെരുന്നാൾ രാവ് , റജബ് മാസത്തിലെ ആദ്യ രാത്രി, പിന്നെ ശഅബാൻ പകുതിയുടെ രാത്രി (ബറാഅത്ത് രാവ്) എന്നിവയാണവ."

 *ഖബർ സിയാറത്ത്* 

عن إبن عباس رضي الله عنهما إذا كان يوم العيد ويوم العشر ويوم الجمعة الأولى من شهر رجب *وليلة النصف من شعبان* وليلة الجمعة يخرج الأموات من قبورهم ويقفون على أبواب بيوتهم ويقولون ترحموا علينا في هذه الليلة بصدقة ولو بلقمة من خبز فإنا محتاجون إليها فان لم يجدوا شيئا يرجعون بالحسرة 

( الدرر الحسان في البعث ونعيم الجنان -للامام السيوطي)

ഇമാം സുയൂത്വി(റ)യുടെ 'അദ്ദുററുൽ ഹിസാൻ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു:

ഇബ്നു അബ്ബാസ്(റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: രണ്ട് പെരുന്നാൾ ദിനങ്ങളിലും, ദുൽഹിജ്ജ പത്തിലെ ദിനങ്ങളിലും, റജബ് മാസത്തിലെ ആദ്യ വെള്ളിയാഴ്ചയും, ശഅ്ബാൻ പകുതിയിലെ രാവിലും (ബറാഅത്ത് രാവ്), വെള്ളിയാഴ്ച രാവുകളിലും മരിച്ചവർ അവരുടെ ഖബറുകളിൽ നിന്ന് പുറത്തു വരികയും അവരുടെ വീട്ടുവാതിൽക്കൽ വന്ന് നിൽക്കുകയും ചെയ്യും. അവർ പറയും: "ഈ രാത്രിയിൽ ഒരു കഷ്ണം അപ്പമെങ്കിലും ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കണേ, തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ അതിലേക്ക് ആവശ്യമുള്ളവരാണ്." അവർക്ക് ഒന്നും ലഭിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവർ അങ്ങേയറ്റത്തെ വിഷമത്തോടെ (ഖബറുകളിലേക്ക്) മടങ്ങും.

ففي الحديث دلالة على استحباب *زيارة القبور في ليلة النصف من شعبان* والإستغفار للأقارب والإخوان

 

(التبيان في بيان ما في ليلة النصف من شعبان وليلة القدر من رمضان -ملا علي القاري)

മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി(റ)യുടെ 'അത്തബിയാൻ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന്:

 ഹദീസിൽ കാണാം, ശഅ്ബാൻ പകുതിയിലെ രാവിൽ (ബറാഅത്ത് രാവ്) ഖബർ സിയാറത്ത് ചെയ്യുന്നതും, ബന്ധുക്കൾക്കും സഹോദരങ്ങൾക്കും വേണ്ടി പാപമോചനം തേടുന്നതും (ഇസ്തിഗ്ഫാർ) സുന്നത്താണ്.

 *ചീരിണി* 

وكذا ما اعتيد من الكعك والنقل والسمك في العيد الصغير والحلوى ليلة نصف شعبان 

 

(حاشية الجمل ٤/٤٩٠)

"ശഅ്ബാൻ പകുതിയിലെ രാവിൽ മധുര പലഹാരങ്ങൾ നൽകുക പോലെയുള്ള പതിവ് കാര്യങ്ങൾ ഭാര്യക്ക് കൊടുക്കേണ്ട ചെലവിൽ പെട്ടതാണ്."

(ഹാശിയത്തുൽ ജമൽ 4/490)

 *അശ്റഫ് സഖാഫി വെണ്ണക്കോട്*

90 48 0 1 7 4 7 3

വിശുദ്ധ ഖുർആനും തിരുഹദീസും കേൾക്കുന്നതിലെ(تحمل) വ്യത്യാസം* -

 https://www.facebook.com/100051161541759/posts/pfbid0czAmBxVu5YFCgB8bL7U3dd3DM3HpdxZxbbUeBaELjpvhHA2bAmhQy18wjLPkfTy7l/?app=fbl

*വിശുദ്ധ ഖുർആനും തിരുഹദീസും കേൾക്കുന്നതിലെ(تحمل) വ്യത്യാസം* 

---------------------------

ഇമാം സുയൂത്വി(റ) പറയുന്നു:

ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാരുടെ അടുക്കലുള്ള സമ്പാദന രീതികൾ (تحمل الحديث): ശൈഖിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക (السماع من لفظ الشيخ), ശൈഖിന്റെ മുന്നിൽ ഓതുക (القراءة عليه), മറ്റൊരാൾ ഓതുന്നത് കേൾക്കുക, മുനാവലഹ് (المناولة), ഇജാസഹ് (الإجازة), മുകാതിബഹ് (المكاتبة), വസ്വിയ്യത്ത് (الوصية), ഇഅ്‌ലാം (الإعلام), വിജാദഹ് (الوجادة) എന്നിവയാണ്. ഇതിൽ ആദ്യത്തെ രണ്ടും ഒഴികെയുള്ളവ ഇവിടെ (تحمل القرآن) ഖുർആൻ സമ്പാദനത്തിന് സ്വീകാര്യമല്ല. കാരണം പിന്നീട് വിവരിക്കും.

ശൈഖിന്റെ മുന്നിൽ ഓതുക (القراءة على الشيخ) എന്നത് മാത്രമാണ് ഖുർആൻ സമ്പാദനത്തിന് സലഫും ഖലഫും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രീതി. ശൈഖിന്റെ പാരായണം കേൾക്കുക (السماع من لفظ الشيخ) എന്നത് ഇവിടെ അംഗീകരിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. കാരണം, സഹാബത്ത് (റ) ഖുർആൻ നബി ﷺ-ൽ നിന്ന് കേൾക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. എന്നാൽ ഖുർആൻ പാരായണത്തിന്റെ ഇമാമീങ്ങൾ ആരും അത് സ്വീകരിച്ചില്ല. ശൈഖിന്റെ പാരായണം സ്വീകാര്യമല്ല എന്നതിന്റെ ന്യായം വ്യക്തമാണ്. കാരണം ഇവിടെ (ഖുർആനിൽ) ഉദ്ദേശ്യം പാരായണ രീതിയാണ് (أداء). ശൈഖിന്റെ പാരായണം കേൾക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും ശൈഖ് പാരായണം ചെയ്തത് പോലെ തന്നെ പാരായണം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ ഹദീസിലാവട്ടെ, ഉദ്ദേശ്യം അർത്ഥമോ പദങ്ങളോ ആണ്, ഖുർആനിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് പോലെ പാരായണ രീതി ഉദ്ദേശമല്ല. എന്നാൽ സഹാബിമാർ അവരുടെ സാഹിത്യവും ശുദ്ധ പ്രകൃതിയും നിമിത്തം നബി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലമയിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ പാരായണം ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവരായിരുന്നു. കാരണം വിശുദ്ധ ഖുർആൻ അവതരിച്ചത് അവരുടെ ഭാഷയിലാണ്.

എല്ലാ വർഷവും റമദാൻ മാസത്തിൽ നബി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലം വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ജിബ് രീൽ(അ)മിന് അങ്ങോട്ട് ഓതി കൊടുത്തു എന്നത് ശൈഖിന് അങ്ങോട്ട് ഓതിക്കൊടുക്കണം എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്.

(ഇമാം സുയൂത്വി(റ)/ അൽ ഇത്ഖാൻ 1/322)

قال الإمام السيوطي رحمه الله تعالى:

النوع الرابع والثلاثون: في كيفية تحمله.

...........

وأوجه التحمل عند أهل الحديث: السماع من لفظ الشيخ، والقراءة عليه، والسماع عليه بقراءة غيره، والمناولة والإجازة والمكاتبة والوصية والإعلام، والوجادة. فأما غير الأولين فلا يأتي هنا لما يعلم مما سنذكره.

وأما القراءة على الشيخ فهي المستعملة سلفا وخلفا.

وأما السماع من لفظ الشيخ فيحتمل أن يقال به هنا لأن الصحابة - رضي الله عنهم - إنما أخذوا القرآن من النبي - صلى الله عليه وسلم - لكن لم يأخذ به أحد من القراء، والمنع فيه ظاهر لأن المقصود هنا كيفية الأداء، وليس كل من سمع من لفظ الشيخ يقدر على الأداء كهيئته بخلاف الحديث فإن المقصود فيه المعنى أو اللفظ لا بالهيئات المعتبرة في أداء القرآن. وأما الصحابة فكانت فصاحتهم وطباعهم السليمة تقتضي قدرتهم على الأداء كما سمعوه من النبي صلى الله عليه وسلم لأنه نزل بلغتهم.

ومما يدل للقراءة على الشيخ عرض النبي - صلى الله عليه وسلم - القرآن على جبريل في رمضان كل عام. (الإتقان في علوم القرآن ١/٣٢٢)

വിശുദ്ധ ഖുർആനും തിരുഹദീസും കേൾക്കുന്നതിലെ(تحمل) വ്യത്യാസം

 https://www.facebook.com/100051161541759/posts/pfbid0czAmBxVu5YFCgB8bL7U3dd3DM3HpdxZxbbUeBaELjpvhHA2bAmhQy18wjLPkfTy7l/?app=fbl

*വിശുദ്ധ ഖുർആനും തിരുഹദീസും കേൾക്കുന്നതിലെ(تحمل) വ്യത്യാസം* 

---------------------------

ഇമാം സുയൂത്വി(റ) പറയുന്നു:

ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാരുടെ അടുക്കലുള്ള സമ്പാദന രീതികൾ (تحمل الحديث): ശൈഖിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക (السماع من لفظ الشيخ), ശൈഖിന്റെ മുന്നിൽ ഓതുക (القراءة عليه), മറ്റൊരാൾ ഓതുന്നത് കേൾക്കുക, മുനാവലഹ് (المناولة), ഇജാസഹ് (الإجازة), മുകാതിബഹ് (المكاتبة), വസ്വിയ്യത്ത് (الوصية), ഇഅ്‌ലാം (الإعلام), വിജാദഹ് (الوجادة) എന്നിവയാണ്. ഇതിൽ ആദ്യത്തെ രണ്ടും ഒഴികെയുള്ളവ ഇവിടെ (تحمل القرآن) ഖുർആൻ സമ്പാദനത്തിന് സ്വീകാര്യമല്ല. കാരണം പിന്നീട് വിവരിക്കും.

ശൈഖിന്റെ മുന്നിൽ ഓതുക (القراءة على الشيخ) എന്നത് മാത്രമാണ് ഖുർആൻ സമ്പാദനത്തിന് സലഫും ഖലഫും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന രീതി. ശൈഖിന്റെ പാരായണം കേൾക്കുക (السماع من لفظ الشيخ) എന്നത് ഇവിടെ അംഗീകരിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. കാരണം, സഹാബത്ത് (റ) ഖുർആൻ നബി ﷺ-ൽ നിന്ന് കേൾക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. എന്നാൽ ഖുർആൻ പാരായണത്തിന്റെ ഇമാമീങ്ങൾ ആരും അത് സ്വീകരിച്ചില്ല. ശൈഖിന്റെ പാരായണം സ്വീകാര്യമല്ല എന്നതിന്റെ ന്യായം വ്യക്തമാണ്. കാരണം ഇവിടെ (ഖുർആനിൽ) ഉദ്ദേശ്യം പാരായണ രീതിയാണ് (أداء). ശൈഖിന്റെ പാരായണം കേൾക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും ശൈഖ് പാരായണം ചെയ്തത് പോലെ തന്നെ പാരായണം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ ഹദീസിലാവട്ടെ, ഉദ്ദേശ്യം അർത്ഥമോ പദങ്ങളോ ആണ്, ഖുർആനിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത് പോലെ പാരായണ രീതി ഉദ്ദേശമല്ല. എന്നാൽ സഹാബിമാർ അവരുടെ സാഹിത്യവും ശുദ്ധ പ്രകൃതിയും നിമിത്തം നബി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലമയിൽ നിന്ന് കേട്ടതുപോലെ പാരായണം ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവരായിരുന്നു. കാരണം വിശുദ്ധ ഖുർആൻ അവതരിച്ചത് അവരുടെ ഭാഷയിലാണ്.

എല്ലാ വർഷവും റമദാൻ മാസത്തിൽ നബി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലം വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ജിബ് രീൽ(അ)മിന് അങ്ങോട്ട് ഓതി കൊടുത്തു എന്നത് ശൈഖിന് അങ്ങോട്ട് ഓതിക്കൊടുക്കണം എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്.

(ഇമാം സുയൂത്വി(റ)/ അൽ ഇത്ഖാൻ 1/322)

قال الإمام السيوطي رحمه الله تعالى:

النوع الرابع والثلاثون: في كيفية تحمله.

...........

وأوجه التحمل عند أهل الحديث: السماع من لفظ الشيخ، والقراءة عليه، والسماع عليه بقراءة غيره، والمناولة والإجازة والمكاتبة والوصية والإعلام، والوجادة. فأما غير الأولين فلا يأتي هنا لما يعلم مما سنذكره.

وأما القراءة على الشيخ فهي المستعملة سلفا وخلفا.

وأما السماع من لفظ الشيخ فيحتمل أن يقال به هنا لأن الصحابة - رضي الله عنهم - إنما أخذوا القرآن من النبي - صلى الله عليه وسلم - لكن لم يأخذ به أحد من القراء، والمنع فيه ظاهر لأن المقصود هنا كيفية الأداء، وليس كل من سمع من لفظ الشيخ يقدر على الأداء كهيئته بخلاف الحديث فإن المقصود فيه المعنى أو اللفظ لا بالهيئات المعتبرة في أداء القرآن. وأما الصحابة فكانت فصاحتهم وطباعهم السليمة تقتضي قدرتهم على الأداء كما سمعوه من النبي صلى الله عليه وسلم لأنه نزل بلغتهم.

ومما يدل للقراءة على الشيخ عرض النبي - صلى الله عليه وسلم - القرآن على جبريل في رمضان كل عام. (الإتقان في علوم القرآن ١/٣٢٢)

ഖസ്ർ ആയി നിസ്‌കരിക്കുന്നവൻ മറന്നു കൊണ്ട് മൂന്നാം റക്അത്തിലേക്ക് എഴുന്നേറ്റതിനുശേإذا قام لثالثة من قصر

 ചോദ്യം: ഖസ്ർ ആയി നിസ്‌കരിക്കുന്നവൻ മറന്നു കൊണ്ട് മൂന്നാം റക്അത്തിലേക്ക് എഴുന്നേറ്റതിനുശേഷം ഓർമ്മ വന്നാൽ എന്ത് ചെയ്യണം ?

ഉത്തരം: ഇരുത്തത്തിലേക്ക് മടങ്ങണം. സഹ്‌വിൻ്റെ സുജൂദ് സുന്നത്തുണ്ട്. സലാം വീട്ടുകയും വേണം. ഇനി പൂർണ്ണമായി നിസ്കരിക്കാം എന്ന് കരുതിയാലും ഇരുത്തത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയതിന് ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് പൂർണ്ണമായി നിസ്കരിക്കണം. ഇരുത്തത്തിലേക്ക് മടങ്ങാതെ പറ്റില്ല. (തുഹ്‌ഫ 2-391)

ഫതാവ നമ്പർ (608)

ഉസ്താദ് അബ്ദുൽ ജലീൽ സഖാഫി ചെറുശോല

ഖസ്റായി നിസ്‌കരിച്ചതിനു ശേഷം സമയം കഴിയുന്നതിന് മുമ്പ് നാട്ടിലെത്തിയാൽ

 ചോദ്യം : നിസ്‌കാരം പൂർത്തിയാകുന്നത് വരെ യാത്രക്കാരനായിരിക്കണം എന്നാണല്ലോ നിബന്ധനയിൽ പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ ഖസ്റായി നിസ്‌കരിച്ചതിനു ശേഷം സമയം കഴിയുന്നതിന് മുമ്പ് നാട്ടിലെത്തിയാൽ രണ്ടാമത് നിസ്കകരിക്കേണ്ടതുണ്ടോ ?

ഉത്തരം: നിസ്കാരത്തിനിടയിൽ യാത്ര അവസാനിച്ചാൽ ആ നിസ്കാരം നാല് റക്‌അത്ത് പൂർണ്ണമായി നിസ്കരിക്കണം. ഖസ്റായി നിസ്‌കരിച്ചു സലാം വീട്ടിയതിനു ശേഷം യാത്ര അവസാനിച്ചത് കൊണ്ട് പ്രശ്‌നമില്ല. ആ നിസ്കാരം രണ്ടാമത് നിർവ്വഹിക്കേണ്ടതില്ല.

ഫതാവ നമ്പർ (609)

ഉസ്താദ് അബ്ദുൽ ജലീൽ സഖാഫി ചെറുശോല

ഏതെല്ലാം നിസ്കാരങ്ങളിലാണ് ഖസ്വറ് അനുവദനീയമാവുക ?

 ചോദ്യം: ഏതെല്ലാം നിസ്കാരങ്ങളിലാണ് ഖസ്വറ് അനുവദനീയമാവുക ?

ഉത്തരം: നാല് റക്അത്തുള്ള നിസ്കാരം രണ്ട് റക്‌അത്തായി ചുരുക്കി നിർവ്വഹിക്കലാണല്ലോ ഖസ്വറ്.സുബ്ഹി, മഗ്രിബ് എന്നിവയിൽ ഖസ്വറ് അനുവദനീയമല്ലെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാണ്. ഹറാമല്ലാത്ത ദീർഘ യാത്രയിൽ അദാആയി നിർവ്വഹിക്കുന്ന ളുഹർ, അസ്വർ, ഇശാഅ് എന്നിവയിൽ ഖസ്വറ് അനുവദനീയമാണ്. നേർച്ചയിലൂടെ നിർബന്ധമായ നിസ്‌കാരങ്ങളിലോ സുന്നത്ത് നിസ്ക‌ാരങ്ങളിലോ ഖസ്വറ് ഇല്ല.നാല് റക്അത്ത് നിസ്കരിക്കാൻ നേർച്ചയാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നാലു റക്അത്ത് തന്നെ നിർവ്വഹിക്കണം. രണ്ട് റക്അത്ത് നിസ്ക‌രിച്ച് മതിയാക്കാൻ പറ്റില്ല. ളുഹാ നിസ്‌കാരം നാലു റകഅത്ത് നിസ്‌കരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നാല് തന്നെ നിസ്കരിക്കണം. ഖസ്റായി രണ്ട് റക്‌അത്ത് നിർവ്വഹിക്കാവു ന്നതല്ല. അഥവാ രണ്ട് റക്അത്ത് നിസ്കരിച്ചാൽ അത് നാലിന് പകരമാകുന്നതല്ല.

ഖസ്‌റ് അനുവദനീയമായ യാത്രയിൽ (നിഷിദ്ധമല്ലാത്ത ദീർഘ യാത്ര) ഖളാആയ നിസ്കാരം അതേ യാത്രയിലോ മറ്റൊരു ദീർഘ യാത്രയിലോ ഖളാഅ് വീട്ടുമ്പോഴും ഖസ്‌റ് അനുവദനീയമാണ്. ആ നിസ്കാരങ്ങൾ യാത്ര അവസാനിച്ചതിന് ശേഷം നാട്ടിൽ വെച്ച് ഖളാഅ് വീട്ടുകയാണെങ്കിൽ ഖസ്റ് അനുവദനീയമല്ല. ദീർഘ യാത്രയിൽ ഖളാആയ നിസ്കാരം ഹൃസ്വ യാത്രയിൽ ഖളാഅ് വീട്ടുമ്പോഴും ഖസ്‌റ് പറ്റില്ല. യാത്രയിലല്ലാത്തപ്പോഴോ ഹൃസ്വ യാത്രയിലോ ഖളാആയ നിസ്കാരം ഖളാഅ് വീട്ടുമ്പോൾ ദീർഘ യാത്രയിലാണെങ്കിലും ഖസ്റ് അനുവദനീയമല്ല. പൂർണ്ണമായി തന്നെ നിസ്കരിക്കണം.

ഫതാവ നമ്പർ (593)

ഉസ്താദ് അബ്ദുൽ ജലീൽ സഖാഫി ചെറുശോല

ഏതെല്ലാം നിസ്‌കാരങ്ങളാണ് ജംആയി നിസ്കരിക്കാവുന്നത്?جمع الصلواة

 ചോദ്യം : ഏതെല്ലാം നിസ്‌കാരങ്ങളാണ് ജംആയി നിസ്കരിക്കാവുന്നത്?

ഉത്തരം: രണ്ട് സമയങ്ങളിലെ നിസ്കാരങ്ങൾ ഒന്നിന്റെ സമയം നിർവ്വഹിക്കലാണല്ലോ ജംഅ്. ളുഹ്റും അസറും പരസ്പ‌രം ജംആയി നിസ്‌കരിക്കാം. ളുഹറും അസ്‌റും ളുഹറിന്റെ സമയത്ത് നിസ്‌കരിക്കാവുന്നതാണ്. ഇത് അസ്വറിനെ മുന്തിച്ചു ജംആക്കലാവുന്നു. രണ്ടും അസ്വറിന്റെ സമയം നിസ്കരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അത് ളുഹറിനെ പിന്തിച്ചു ജംആക്കലാണ്. ഇപ്രകാരം തന്നെ മഗ്‌രിബും ഇശാഉം മുന്തിയും പിന്തിച്ചും ജംആക്കാവുന്നതാണ്. സുബ്ഹി നിസ്ക്കാരം മറ്റൊന്നിൻ്റെ കൂടെ ജംഅ് പറ്റില്ല. അസ്വറും മഗ്‌രിബും തമ്മിലും ജംഅ് അനുവദനീയമല്ല.

ഫതാവ നമ്പർ (594)

ഉസ്താദ് അബ്ദുൽ ജലീൽ സഖാഫി ചെറുശോല

അമുസ്ലിമായ ഭരണാധികാരി മുസ്ലിംകൾക്ക് ഖാസിയായി ഒരു പണ്ഡിതനെ നിശ്ചയിച്ചു تولية الكافر القاضي

 ചോദ്യം: ഒരു നാട്ടിലെ അമുസ്ലിമായ ഭരണാധികാരി മുസ്ലിംകൾക്ക് ഖാസിയായി ഒരു പണ്ഡിതനെ നിശ്ചയിച്ചു തന്നാൽ അദ്ദേഹം ഖാസിയാകുമോ? അമുസ്ലിമായ അധികാരിയുടെ നിയമനം സാധുവാകുമോ?

ഉത്തരം: ഭരണാധികാരി അമുസ്‌ലിമാണെങ്കിലും ഖാസി നിയമനം നടത്തിയാൽ ആ നിയമനം സാധുവാകുമെന്ന് ഫത്ഹുൽ മുഈൻ പേജ് 612 നിന്ന് വ്യക്തമാണ്

ഫതാവാ നമ്പർ938

ഉസ്താദ് അബ്ദുൽ ജലീൽ സഖാഫി ചെറുശ്ശോല

.

ജുമുഅയും അസറും തമ്മിൽ ജംഅ് അനുവദനീയമാണോ ?

 ചോദ്യം: ജുമുഅയും അസറും തമ്മിൽ ജംഅ് അനുവദനീയമാണോ ?

ഉത്തരം: ജുമുഅയെ അസ്റിലേക്ക് പിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ജംഅ് പറ്റില്ല. അസ്റിനെ ജുമുഅയിലേക്ക് മുന്തിച്ചു കൊണ്ട് ജംഅ് അനുവദനീയമാണ്. അതിനാൽ ജംഅ് -ഖസ്റിനുള്ള നിബന്ധനകൾ പൂർണ്ണമായ യാത്രക്കാരൻ ജുമുഅയിൽ പങ്കെടുത്ത് കൊണ്ട് ജുമുഅ നിർവ്വഹിച്ചാൽ ഉടനെ അതിൻ്റെ കൂടെ മുന്തിച്ചു ജംആക്കി കൊണ്ട് അസ്വർ  നിസ്കരിക്കാവുന്നതാണ്. മുന്തിച്ചു ജംഅ് ചെയ്യുന്നതിനുള്ള നിബന്ധനകൾ പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇങ്ങനെ ജുമുഅയിലേക്ക് മുന്തിച്ചു കൊണ്ട് അസ്വർ നിസ്കരിക്കുമ്പോൾ പ്രസ്‌തുത അസ്വർ ഖസ്റായി രണ്ട് റക്അത്തും പൂർണ്ണമായി നാലു റക്അത്തും നിസ്‌കരിക്കാവുന്നതാണ്. ജുമുഅയിൽ ഖസ്റ് ഇല്ലെന്ന് വ്യക്തമാണല്ലോ.(നിഹായ: 2-273, തുഹ്ഫ: 2-394 കാണുക)

ഫതാവ നമ്പർ (599)

ഉസ്താദ് അബ്ദുൽ ജലീൽ സഖാഫി ചെറുശോല

സ്വലാത്ത് -അഥവാ - നിസ്കാരം

 സ്വലാത്ത് -അഥവാ -

നിസ്കാരം 

കർമ്മശാസ്ത്രത്തെ നാല് വിഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു:

1: ആരാധനാ കർമ്മങ്ങൾ, 2:ഇടപാടുകൾ, 

3:വിവാഹം, 

4:കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ. 

ഈ വിഭാഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് ആരാധനാ കർമ്മങ്ങളാണ്. 

ശാരീരിക ആരാധനകളിൽ ഏറ്റവും മികച്ചത് നിസ്കാരമാണ് '

ഭാഷാപരമായി സ്വലാത്ത് എന്നാൽ പ്രാർത്ഥന എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്,

 ശറഇൽ  സ്വലാത്ത് എന്നാൽ

 തക്ബീറിൽ ("അല്ലാഹു അക്ബർ" എന്ന് പറയുന്നത്) ആരംഭിച്ച് തസ്ലീമിൽ ("അസ്സലാമു അലൈക്കും" എന്ന് പറയുന്നത് )കൊണ്ട് അവസാനിക്കുന്ന നിർദ്ദിഷ്ട വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളുമാണ്.

നിർബന്ധിത പ്രാർത്ഥനകൾ ഓരോ ദിവസവും  പകലും രാത്രിയും അഞ്ച് ആണ്.

 പ്രവാചകത്വത്തിന് ശേഷം പത്ത് വർഷവും മൂന്ന് മാസവും കഴിഞ്ഞ്, റജബ് ഇരുപത്തിയേഴ്  ഇസ്രാഅ് രാത്രി  യാണ് ഫർള്നിസ്കാരം നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടത്.

അങ്ങനെ ആ ദിവസം ളുഹ്റ് മുതൽ അത് നിർവ്വഹിക്കപ്പെട്ടു.

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري

الصَّلاة

الْفِقْهُ يَنْقَسِمُ إِلَى أَرْبَعَةِ أَقْسَامِ الْعِبَادَاتُ وَالْمُعَامَلَاتُ وَالْمُنَا كَحَاتُ وَالْجِنَايَاتُ. وَأَهَمُ هَذِهِ الْأَقْسَامِ الْعِبَادَاتُ. وَأَفْضَلُ الْعِبَادَاتِ الْبَدَنِيَّةِ الصَّلَاةُ وَالصَّلَاةُ لُغَةً: الدُّعَاءُ وَشَرْعًا: أَقْوَالُ وَأَفْعَالُ مَخصُوصَةً مُفْتَتَحَةُ بِالتَّكْبِيرِ مُخْتَتَمَةٌ بِالتَّسْلِيمِ. وَالْمَفْرُوضَاتُ الْعَيْنِيَّةُ خَمْسٌ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ. شُرِعَتْ لَيْلَةَ الإِسْرَاءِ بَعْدَ النُّبُوَةِ بِعَشْرِ سِنِينَ وَثَلَاثَةِ أَشْهُرٍ لَيْلَةَ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ مِنْ رَجَبٍ. فَأُقِيمَتْ مِنْ ظُهْرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ.

من خلاصة الفقه الاسلامي

https://chat.whatsapp.com/EyHZeGVBIcC1cSKIRZOcRm

_____________________

*നമസ്കാരം നിർബന്ധമുള്ളവർ*

പ്രായപൂർത്തിയായ, ബുദ്ധിയുള്ള

ശുദ്ധിയുള്ള ഓരോ മുസ്ലീമിനും മാത്രമേ അഞ്ച് ദിവസത്തെ നമസ്കാരങ്ങൾ നിർബന്ധമുള്ളൂ. 

 

*ആദ്യകാല നിസ്കാരം വീട്ടൽ നിർബന്ധമില്ലാത്തവർ*

1: ആദ്യമേ അമുസ്ലിമായ വ്യക്തി ഇസ്ലാമിലേക്ക് കടന്നുവന്നതിന് ശേഷവും

2: കുട്ടി പ്രായപൂർത്തിയായതിനുശേഷവും

3:ഭ്രാന്ത് അല്ലെങ്കിൽ ബോധക്ഷയം പോലുള്ള എന്തെങ്കിലും കാരണമുള്ളയാൾ ബോധം തെളിഞ്ഞതിനുശേഷവും

4:ആർത്തവമുള്ള സ്ത്രീക്കോ, പ്രസവാനന്തര രക്തസ്രാവമുള്ള (നിഫാസ് ) സ്ത്രീക്കോ ശുദ്ധിയായതിനു ശേഷം ​

ആദ്യകാല നിസ്കാരം വീട്ടൽ നിർബന്ധമില്ല.

കാരണം മുമ്പുള്ള ഘട്ടങ്ങളിൽ അവർക്ക് നിസ്കാരം നിർബന്ധമില്ല.

5:ഒരു ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്കോ മറ്റോ ബോധം നീക്കം ചെയ്യാൻ ആരെങ്കിലും നിർബന്ധിതനായാൽ  അത് അതിക്രമം അല്ല . അവൻ കളാ വീട്ടിൽ നിർബന്ധവുമില്ല.

 ................

*ആദ്യകാല നിസ്കാരം ഖളാ

വീട്ടൽ സുന്നത്തുള്ളവർ*

 1: വകതിരിവ് പ്രാപിച്ചതിന് ശേഷമുള്ള

കുട്ടിക്കാലത്തെ  നഷ്ടപ്പെട്ട നിസ്കാരം ഖളാ വീട്ടിൽ സുന്നത്താണ് .

 2:ഭ്രാന്തും അബോധാവസ്ഥയും ഉള്ള കാലഘട്ടങ്ങളിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടത് ഖളാ വീട്ടൽ സുന്നത്താണ് .

 *കളാ വീട്ടൽ ഹറാം ഉള്ളവർ *

 1:ആർത്തവത്തിലും പ്രസവാനന്തര രക്തസ്രാവത്തിലും (നിഫാസ് ) നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെ ഖളാ വീട്ടൽ  നിഷിദ്ധമാണ്.

 *കളാ വീട്ടൽ 

നിർബന്ധമുള്ളവർ ( വാജിബ്)*

1:നമസ്കാരം നിർബന്ധമുള്ളയാൾ മനപ്പൂർവ്വമാ മറന്നോ  നമസ്ക്കരം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയാൽ

2:മതത്യാഗി : (ഇസ്ലാം ആയ ആൾ ഇസ്ലാമിൽ നിന്നും പുറത്തുപോയി വീണ്ടും ഇസ്ലാമിലേക്ക് വന്നാൽ )

3: ലഹരി കാരണം അതിക്രമി : 

മദ്യപിച്ചു കൊണ്ടോ മറ്റോ അതിക്രമം ചെയ്തു ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു നമസ്കാരം കളാ ആയവൻ.

നമസ്കാരം കളാ വീട്ടൽ നിർബന്ധമാണ്.

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري

وُجُوبُ الصَّلاةِ

إِنَّمَا تَجِبُ الْمَكْتُوبَاتُ الْخَمْسُ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ مُكَلَّفٍ طَاهِرٍ. فَلَا يَجِبُ الْقَضَاءُ عَلَى كَافِرٍ أَصْلِي إِذَا أَسْلَمَ، وَلَا عَلَى صَبِي إِذَا بَلَغَ وَلَا عَلَى مَنْ زَالَ عَقْلُهُ بِنَحْوِ جُنُونٍ أَوْ إِغْمَاءٍ إِذَا أَفَاقَ، وَلَا عَلَى حَائِضِ وَلاَ نُفَسَاءَ إِذَا طَهَرَنَا. لَكِنْ يُسَنُّ قَضَاءُ مَا فَاتَ زَمَنَ الصِّبَا، بَعْدَ التَّمْبِينِ، وَزَمَنَ الْجُنُونِ وَالإِغْمَاءِ وَيَحْرُمُ قَضَاءُ مَا فَاتَ زَمَنَ الْحَيْضِ وَالنِّفَاسِ. أَمَّا الْمُرْتَدُّ وَالْمُتَعَدِّي بِسَكْرِهِ فَيَجِبُ عَلَيْهِمَا الْقَضَاءُ، وَمَنِ اضْطُرَّ إِلَى إِزَالَةِ عَقْلِهِ لِعَمَلِيَّةٍ جِرَاحِيَّةٍ  أَوْ نَحْوِهَا فَلَا تَعَدِّيَ فِيهِ، فَلَا إِثْمَ وَلَا قَضَاءَ. 

من خلاصة الفقه الاسلامي

മിഅ്റാജ് നോമ്പ് നാല് മദ്ഹബിലും*

 https://www.facebook.com/100051161541759/posts/pfbid0MCKjRDDfJXmdiafu4rYELucdYc9mANYZU4X7NJrs7Mi5ijCByrhjszhaLUp6Mnqpl/?app=fbl

 *മിഅ്റാജ് നോമ്പ് നാല് മദ്ഹബിലും* 

-----------------------------------------

റജബ് മാസം 27 മിഅ്റാജ് ദിനത്തിൽ നോമ്പ് പുണ്യകരമാണെന്ന് പറഞ്ഞ ഇമാമീങ്ങൾ നാല് മദ്ഹബിലും ഉണ്ട്. തിരുനബി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലമക്ക് നൽകപ്പെട്ട മിഅ്റാജ് എന്ന അനുഗ്രഹത്തിന് നന്ദി ആയിട്ടാണ് അന്നേദിവസം നോമ്പ് അനുഷ്ഠിക്കൽ പുണ്യകരമായത്.

ഇമാം അബൂഹനീഫ(റ) മിഅ്റാജ് ദിനത്തിൽ നോമ്പ് മുസ്തഹബ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞതായി ഇമാം ഖറാഫി(റ) അൽ ദഖീറഃ 2/532 ൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

മാലികി മദ്ഹബിലെ മവാഹിബുൽ ജലീൽ പേജ് 2/406 ലും ഹമ്പലി മദ്ഹബിലെ അത്തൗളീഹ് പേജ് 2/461ലും ശാഫിഈ മദ്ഹബിൽ സുലൈമാനുൽ ജമൽ(റ) ഹാശിയത്തു ശറഹിൽ മൻഹജ് പേജ്  2/249 ലും ഈ നോമ്പ് സുന്നത്താണെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇമാം ഗസാലി(റ)  ഇഹ് യാ ഉലൂമിദ്ദീൻ പേജ് (1/361)ലും ഈ നോമ്പിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സുന്നത്തുകളാണെങ്കിലും* *നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കാനുണ്ട്.*

 📚

*സുന്നത്തുകളാണെങ്കിലും*

*നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കാനുണ്ട്.*

___________________________

ഹജ്ജിനിടയിൽ നാല് ഖുത്വുബഃകൾ നിർവ്വഹിക്കാനുണ്ട്. 

ഒന്ന്: ദുൽഹിജ്ജഃ ഏഴിന് മക്കഃയിൽ വെച്ച്.

രണ്ട്: അറഫാ ദിവസം.

മൂന്ന്: പെരുന്നാൾ ദിവസം

നാല്: അയ്യാമുത്തശ്‌രീഖിൻ്റെ രണ്ടാം നാൾ.

ഇതിലെ രണ്ടാം ഖുത്വുബഃ ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാം ളുഹ്റ് നിസ്കാര ശേഷമാണ്. രണ്ടാമത്തേതാകട്ടെ, ളുഹ്റിന് മുമ്പ്, രണ്ട് ഖുത്വുബഃയായിട്ട്, ജുമുഅഃയിലുള്ളത് പോലെ നിർവ്വഹിക്കുക.

ഇവയെല്ലാം നിർവ്വഹിക്കേണ്ടത് ഇമാമോ, ഹജ്ജ് കർമ്മങ്ങളുടെ മുഖ്യ രക്ഷാധികാരിയായി ഇമാം ഏൽപിക്കുന്ന അമീറോ ആയിരിക്കണം. എന്നാൽ, മൂന്ന് - നാല് ഖുത്വുബഃകൾ പക്ഷെ, സുന്നതാണെങ്കിലും കാലങ്ങളായി ഇവ നടപ്പില്ലെന്ന് ഇബ്നു ഹജർ(റ) പറയുന്നു. ശേഷം, മഹാൻ ഒരു കാര്യം ഉണർത്തുന്നുണ്ട്. അഥവാ, ഭരണാധികാരിയുടെ കൽപന പ്രകാരമല്ലാതെ ഈ സുന്നതുകൾ വീണ്ടും നടപ്പിൽ വരുത്താതിരിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. കാരണം ഫിത്‌നഃകൾ ഉണ്ടാവാനിടയുണ്ട്. 

وَتُرِكَتَا مِنْ أَزْمِنَةٍ عَدِيدَةٍ وَمِنْ ثَمَّ لَا يَنْبَغِي فِعْلُهَا الْآنَ إلَّا بِأَمْرِ الْإِمَامِ أَوْ نَائِبِهِ لِمَا يُخْشَى مِنْ الْفِتْنَةِ. اهـ

(تحفة: ٤/١٣٠)

ഇനി, നമ്മുടെ നാട്ടിലേക്കും പരിസരങ്ങളിലേക്കും നോക്കൂ. പല സുന്നതുകളും നടപ്പിലില്ല. സ്വുബ്ഹിനു മുമ്പ് തഹജ്ജുദിൻ്റെ നേരത്തെ ബാങ്ക്, ജുമുഅഃയുടെ ഖുത്വുബഃയിൽ 'സൂറതുൽ ഖാഫ്' തീർത്തും ഓതുന്നത് തുടങ്ങി പലതുമുണ്ട്. മഗ്‌രിബിന് മുമ്പുള്ള രണ്ട് റക്അത് സുന്നത് നിസ്കാരം, മഗ്‌രിബ് നിസ്കാര ശേഷം മുപ്പത്തിമൂന്ന് വീതം ചൊല്ലുന്ന വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ദിക്റുകൾ - ഇങ്ങനെ ചിലത് പഴയകാലത്തെ പല പള്ളികളിലും നടപ്പില്ല. സൂക്ഷ്മതയും പവിത്രതയും നിറഞ്ഞ വലിയ പണ്ഡിതരുടെ കാലത്തും, അവരുടെ അറിവോടെയും ഈ രീതി തന്നെയാണ് തുടർന്നു പോന്നത്. അവരാരും അത്തരം കാര്യങ്ങളെ സുന്നതുകളാണെന്ന് കരുതി നടപ്പിലാക്കിയില്ല. ന്യായങ്ങൾ പലതാവാം. എല്ലാം നമുക്കറിയുകയുമില്ല. ഇബ്നു ഹജർ(റ) പറഞ്ഞത് പോലെ, പല ഫിത്‌നഃകളും ഭയന്നിരിക്കാം.

അപ്പോൾ, നാട്ടിൽ ഭിന്നിപ്പുണ്ടാവുക പോലോത്ത ഫിത്‌നഃകൾ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തിയ ശേഷമായിരിക്കണം, സുന്നതുകൾ നടപ്പിലാക്കേണ്ടത്.

എന്നാൽ, ശവ്വാൽ മാസം ആറു ദിവസത്തെ സുന്നതു നോമ്പിനെക്കുറിച്ച് ഇമാമുകൾക്കിടയിൽ വ്യത്യസ്ത നിലപാടാണ്. മദീനഃക്കാർ, അത് ചെയ്തു വരുന്നില്ലെന്നും അതിനാൽ സുന്നതില്ലെന്നുമാണ് ഇമാം മാലിക്(റ)വിൻ്റെ വീക്ഷണം. എന്നാൽ ശാഫിഈ മദ്ഹബിൽ ഇത് സുന്നതാണ്. ഇമാം മാലിക്(റ)യുടെ ന്യായത്തെ ഇമാം നവവി(റ) നിരൂപിക്കുന്നത് നോക്കൂ:

قَوْلَهُ ﷺ (مَنْ صَامَ رَمَضَانَ ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِتًّا مِنْ شَوَّالٍ كَانَ كَصِيَامِ الدَّهْرِ) ... 

وَقَالَ مَالِكٌ وَأَبُو حَنِيفَةَ يُكْرَهُ ذَلِكَ، قَالَ مَالِكٌ فِي الْمُوَطَّأِ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يَصُومُهَا قَالُوا فَيُكْرَهُ لِئَلَّا يُظَنَّ وُجُوبُهُ، وَدَلِيلُ الشَّافِعِيِّ وَمُوَافِقِيهِ هَذَا الْحَدِيثُ الصَّحِيحُ الصَّرِيحُ وَإِذَا ثَبَتَتِ السُّنَّةُ لَا تُتْرَكُ لِتَرْكِ بَعْضِ النَّاسِ أَوْ أَكْثَرِهِمْ أَوْ كُلِّهِمْ لَهَا. اهـ

(شرح مسلم للنووي: ٨/٥٦)

"സ്വഹീഹായ ഹദീസിൽ, വ്യക്തമായ കൽപനയുണ്ടായിരിക്കെ, അത് ഒഴിവാക്കേണ്ടതില്ല. ഒരു വിഭാഗമോ, കൂടുതൽ പേരോ, എന്നല്ല എല്ലാവരും ഉപേക്ഷിച്ചാൽ തന്നെയും, സ്ഥിരപ്പെട്ട സുന്നതുകളെ മാറ്റി നിർത്തേണ്ടതല്ല. "

ഈ നിലപാട്, നാം ആദ്യം പറഞ്ഞതിനോട് എതിരാണെന്ന് തോന്നിയേക്കാം. ഇല്ല, സുന്നതുകൾ ജന സമക്ഷം നടപ്പിൽ വരുത്തുന്നതും, നോമ്പ് പോലോത്ത സ്വന്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങളും വ്യത്യാസമുണ്ടല്ലോ. ആദ്യത്തേതിൽ പല ഫിത്‌നഃകളും ഉണ്ടാകാം. രണ്ടാമത്തേതിൽ അങ്ങനെ വരുന്നില്ല. 

✨

الجهاد ليس دفاعا فقط

 (وَعَنْ أَنَسٍ رضي الله عنه، عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ»): أَيْ: قَاتِلُوهُمْ، وَهُوَ بِظَاهِرِهِ يَشْمَلُ الْحَرَمَ وَالْأَشْهُرَ الْحُرُمَ وَالْبَدْءَ بِالْقِتَالِ. *قَالَ ابْنُ الْهُمَامِ: وَقِتَالُ الْكُفَّارِ الَّذِينَ لَمْ يُسْلِمُوا وَهُمْ مِنْ مُشْرِكِي الْعَرَبِ، أَوْ لَمْ يُسْلِمُوا وَلَمْ يُعْطُوا الْجِزْيَةَ مِنْ غَيْرِهِمْ وَاجِبٌ وَإِنْ لَمْ يَبْدَؤُونَا ; لِأَنَّ الْأَدِلَّةَ الْمُوجِبَةَ لَهُ لَمْ تُقَيِّدِ الْوُجُوبَ بِبَدْئِهِمْ خِلَافًا لِمَا نُقِلَ عَنِ الثَّوْرِيِّ. وَالزَّمَانُ الْخَاصُّ كَالْأَشْهُرِ الْحُرُمِ وَغَيْرِهَا سَوَاءٌ خِلَافًا لِعَطَاءَ، وَلَقَدِ اسْتُبْعِدَ مَا عَنِ الثَّوْرِيِّ. وَتَمَسُّكُهُ بِقَوْلِهِ تَعَالَى: ﴿فَإِنْ قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ﴾ [البقرة: ١٩١] فَإِنَّهُ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ نَسْخُهُ وَصَرِيحُ قَوْلِهِ - ﷺ - فِي الصَّحِيحَيْنِ:»«أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ» " الْحَدِيثَ. تُوجِبُ ابْتِدَاءَهُمْ بِأَدْنَى تَأَمُّلٍ.* 

وَحَاصَرَ - ﷺ - الطَّائِفَ لِعَشْرٍ بَقِينَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ إِلَى آخِرِ الْمُحَرَّمِ، أَوْ إِلَى شَهْرٍ، وَقَدِ اسْتُدِلَّ عَلَى نَسْخِ الْحُرْمَةِ فِي الْأَشْهُرِ الْحُرُمِ بِقَوْلِهِ تَعَالَى: ﴿فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ﴾ [التوبة: ٥] وَهُوَ بِنَاءٌ عَلَى التَّحَرُّزِ بِلَفْظِ: حَيْثُ فِي الزَّمَانِ، وَلَا شَكَّ أَنَّهُ كَثِيرٌ فِي الِاسْتِعْمَالِ. وَقَوْلُهُ: (بِأَمْوَالِكُمْ): أَيْ: بِالتَّجْهِيزِ (وَأَنْفُسِكُمْ): أَيْ: بِالْمُبَاشَرَةِ (وَأَلْسِنَتِكُمْ): أَيْ: بِدَعْوَتِهِمْ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى، *وَقَالَ الْمُظْهِرُ: أَيْ: جَاهِدُوهُمْ بِهَا ; أَيْ: بِأَنْ تَذُمُّوهُمْ وَتَعِيبُوهُمْ وَتَسُبُّوا أَصْنَامَهُمْ وَدِينَهُمُ الْبَاطِلَ، وَبِأَنْ تُخَوِّفُوهُمْ بِالْقَتْلِ وَالْأَخْذِ وَمَا أَشْبَهَ ذَلِكَ، فَإِنْ قُلْتَ: هَذَا يُخَالِفُ قَوْلَهُ تَعَالَى: ﴿وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ﴾ [الأنعام: ١٠٨] قُلْتُ: كَانَ الْمُسْلِمُونَ يَسُبُّونَ آلِهَتَهُمْ فَنُهُوا، لِئَلَّا يَكُونَ سَبُّهُمْ سَبَبًا لِسَبِّ اللَّهِ تَعَالَى، وَالنَّهَيُ مُنْصَبٌّ عَلَى الْفِعْلِ الْمُعَلَّلِ، فَإِذَا لَمْ يُؤَدِّ السَّبُّ إِلَى سَبِّ اللَّهِ تَعَالَى جَازَ اهـ.*

وَفِيهِ أَنَّهُ سَبَبٌ غَالِبِيٌّ، وَعَدَمُ كَوْنِهِ سَبَبًا أَمْرٌ مَوْهُومٌ فَيَتَعَيَّنَ النَّهْيُ، لَا سِيَّمَا مَبْنَى الْأَحْكَامِ الشَّرْعِيَّةِ عَلَى أُمُورِ الْغَالِبِيَّةِ، مَعَ أَنَّ حَالَةَ الِاسْتِوَاءِ، بَلْ وَقْتُ الِاحْتِمَالِ يُرَجِّحُ النَّهْيَ، نَعَمْ يُمْكِنُ أَنْ يَكُونَ النَّهْيُ وَارِدًا عَلَى أَنْ يَكُونَ الِابْتِدَاءُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ) ; لِأَنَّهُ رُبَّمَا يَكُونُ سَبَبًا لِسَبِّهِمْ، أَمَّا إِذَا كَانَ الِابْتِدَاءُ مِنْهُمْ فَلَيْسَ كَذَا ; لِأَنَّ هَذَا الْخَوْفَ فِي الَّذِينَ غَلَبَ الْجَهْلُ وَالسَّفَهُ عَلَيْهِمْ مِنَ الْكُفَّارِ، *أَمَّا أَكْثَرُهُمْ فَيُعَظِّمُونَ اللَّهَ! وَيَقُولُونَ: ﴿هَؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ - وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ﴾* [لقمان: ١٨ - ٢٥] (رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ، وَالنَّسَائِيُّ، وَالدَّارِمِيُّ): وَكَذَا أَحْمَدُ وَابْنُ حِبَّانَ وَالْحَاكِمُ.

مرقاة المفاتيح

ഇബ്നു തൈമിയ്യയെ പെടുത്തിയ ഇന്ത്യൻ പണ്ഡിതൻ....... ജിഹത്ത് വാദം ഇബ്നു തൈമിയ്യയെ വീഴ്ത്തി .......ابن تيمية مع الصفي الهندي

 ഇബ്നു തൈമിയ്യയെ പെടുത്തിയ ഇന്ത്യൻ പണ്ഡിതൻ.......

ജിഹത്ത് വാദം ഇബ്നു തൈമിയ്യയെ വീഴ്ത്തി .......

ഇമാം താജുദ്ദീൻ അസ്സുബ്കി (റ) അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ത്വബഖാത്തുശ് ശാഫിഇയ്യതിൽ കുബ്റാ' എന്ന വിഖ്യാത ഗ്രന്ഥത്തിൽ, പ്രമുഖ പണ്ഡിതനായിരുന്ന സഫിയുദ്ദീൻ അൽ-ഹിന്ദി (റ) യെ കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു..

മുഹമ്മദ് ബിൻ അബ്ദുറഹീം ബിൻ മുഹമ്മദ്, ശൈഖ് സഫിയുദ്ദീൻ അൽ-ഹിന്ദി അൽ-അർമവി. അബുൽ ഹസൻ അശ്അരിയുടെ (അശ്അരി മദ്ഹബ്) ആദർശങ്ങളിൽ അഗാധപണ്ഡിതനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഇന്ത്യയിൽ (ഹിജ്റ 644-ൽ) ജനിച്ച അദ്ദേഹം പിന്നീട് യമൻ, ഈജിപ്ത്, റൂം എന്നിവിടങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുകയും അവസാനം ദമസ്കസിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം വളരെ ലളിതമായി ജീവിച്ചിരുന്ന, തമാശകൾ ആസ്വദിച്ചിരുന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നു.

ഇബ്നു തൈമിയ്യയുമായുള്ള സംവാദം:

ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ 'അൽ-അഖീദത്തുൽ ഹമവിയ്യ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ചില പരാമർശങ്ങൾ (പ്രത്യേകിച്ച് അല്ലാഹുവിന് ദിശയുണ്ട് - ജിഹത്ത് - എന്ന വാദം) വലിയ വിവാദമുണ്ടാക്കിയപ്പോൾ അമീർ തൻകസ് ഒരു പണ്ഡിത സഭ വിളിച്ചുകൂട്ടി. അവിടെ ഇബ്നു തൈമിയ്യയോട് സംവദിക്കാൻ എല്ലാവരും നിർദ്ദേശിച്ചത് ശൈഖ് സഫിയുദ്ദീൻ അൽ-ഹിന്ദിയെ ആയിരുന്നു.

> "ശൈഖ് ഹിന്ദി ഒരു വിഷയം അവതരിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ വളരെ ദീർഘമായി, എല്ലാ വശങ്ങളും ചിന്തിച്ച്, എതിരാളികൾക്ക് മറുപടി പറയാൻ ഇടയില്ലാത്ത വിധം വ്യക്തമായി സംസാരിക്കുന്ന ശൈലിയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റേത്. ഹിന്ദി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ഇബ്നു തൈമിയ്യ തന്റെ പതിവുപോലെ ധൃതി കാണിക്കാനും ഒരു വിഷയത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു വിഷയത്തിലേക്ക് ചാടിപ്പോകാനും ശ്രമിച്ചു.

> 

> അപ്പോൾ ഹിന്ദി അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: 'ഇബ്നു തൈമിയ്യ, നിങ്ങളെ ഞാൻ ഒരു കുരുവിയെപ്പോലെയേ കാണുന്നുള്ളൂ; ഒരിടത്ത് നിന്ന് പിടിക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരിടത്തേക്ക് നിങ്ങൾ പറന്നു മാറുന്നു.'

> 

> ആ സഭയിലുണ്ടായിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാരുടെയെല്ലാം ഉസ്താദായിരുന്നു ശൈഖ് ഹിന്ദി. അമീർ തൻകസിന് അദ്ദേഹത്തോട് വലിയ ബഹുമാനമായിരുന്നു. എല്ലാവരും ഹിന്ദിയുടെ അഭിപ്രായത്തെ ശരിവെച്ചു. അല്ലാഹുവിന് 'ജിഹത്ത്' (ദിശ) ഉണ്ടെന്ന വാദമുയർത്തിയ ആ വിഷയത്തിന്റെ പേരിൽ ഇബ്നു തൈമിയ്യ തടവിലാക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികളെ തൽസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യുകയും നഗരത്തിൽ വിളംബരം നടത്തുകയും ചെയ്തു."

(ത്വബഖാത്തുൽ ഇമാമി സുബ്കി )

*ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ اﻟﺮﺣﻴﻢ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ اﻟﺸﻴﺦ ﺻﻔﻲ اﻟﺪﻳﻦ اﻟﻬﻨﺪﻱ* اﻷﺭﻣﻮﻱ

اﻟﻤﺘﻜﻠﻢ ﻋﻠﻰ ﻣﺬﻫﺐ اﻷﺷﻌﺮﻱ

ﻛﺎﻥ ﻣﻦ ﺃﻋﻠﻢ اﻟﻨﺎﺱ ﺑﻤﺬﻫﺐ اﻟﺸﻴﺦ ﺃﺑﻲ اﻟﺤﺴﻦ ﻭﺃﺩﺭاﻫﻢ ﺑﺄﺳﺮاﺭﻩ ﻣﺘﻀﻠﻌﺎ ﺑﺎﻷﺻﻠﻴﻦ

اﺷﺘﻐﻞ ﻋﻠﻰ اﻟﻘﺎﺿﻲ ﺳﺮاﺝ اﻟﺪﻳﻦ ﺻﺎﺣﺐ اﻟﺘﺤﺼﻴﻞ

ﻭﺳﻤﻊ ﻣﻦ اﻟﻔﺨﺮ ﺑﻦ اﻟﺒﺨﺎﺭﻱ

ﺭﻭﻯ ﻋﻨﻪ ﺷﻴﺨﻨﺎ اﻟﺬﻫﺒﻲ

ﻭﻣﻦ ﺗﺼﺎﻧﻴﻔﻪ ﻓﻲ ﻋﻠﻢ اﻟﻜﻼﻡ اﻟﺰﺑﺪﺓ ﻭﻓﻲ ﺃﺻﻮﻝ اﻟﻔﻘﻪ اﻟﻨﻬﺎﻳﺔ ﻭاﻟﻔﺎﺋﻖ ﻭاﻟﺮﺳﺎﻟﺔ اﻟﺴﻴﻔﻴﺔ

ﻭﻛﻞ ﻣﺼﻨﻔﺎﺗﻪ ﺣﺴﻨﺔ ﺟﺎﻣﻌﺔ ﻻ ﺳﻴﻤﺎ اﻟﻨﻬﺎﻳﺔ

 *ﻣﻮﻟﺪﻩ ﺑﺒﻼﺩ اﻟﻬﻨﺪ ﺳﻨﺔ ﺃﺭﺑﻊ ﻭﺃﺭﺑﻌﻴﻦ ﻭﺳﺘﻤﺎﺋﺔ* 

ﻭﺭﺣﻞ ﺇﻟﻰ اﻟﻴﻤﻦ ﺳﻨﺔ ﺳﺒﻊ ﻭﺳﺘﻴﻦ ﺛﻢ ﺣﺞ ﻭﻗﺪﻡ ﺇﻟﻰ ﻣﺼﺮ ﺛﻢ ﺳﺎﺭ ﺇﻟﻰ اﻟﺮﻭﻡ ﻭاﺟﺘﻤﻊ ﺑﺴﺮاﺝ اﻟﺪﻳﻦ

ﺛﻢ ﻗﺪﻡ ﺩﻣﺸﻖ ﺳﻨﺔ ﺧﻤﺲ ﻭﺛﻤﺎﻧﻴﻦ ﻭاﺳﺘﻮﻃﻨﻬﺎ ﻭﺩﺭﺱ ﺑﺎﻷﺗﺎﺑﻜﻴﺔ ﻭاﻟﻈﺎﻫﺮﻳﺔ اﻟﺠﻮاﻧﻴﺔ ﻭﺷﻐﻞ اﻟﻨﺎﺱ ﺑﺎﻟﻌﻠﻢ

 *ﺗﻮﻓﻲ ﺑﺪﻣﺸﻖ ﺳﻨﺔ ﺧﻤﺲ ﻋﺸﺮﺓ ﻭﺳﺒﻌﻤﺎﺋﺔ* 

ﻭﻛﺎﻥ ﺧﻄﻪ ﻓﻲ ﻏﺎﻳﺔ اﻟﺮﺩاءﺓ ﻭﻛﺎﻥ ﺭﺟﻼ ﻇﺮﻳﻔﺎ ﺳﺎﺫﺟﺎ ﻓﻴﺤﻜﻰ ﺃﻧﻪ ﻗﺎﻝ ﻭﺟﺪﺕ ﻓﻲ ﺳﻮﻕ اﻟﻜﺘﺐ ﻣﺮﺓ ﻛﺘﺎﺑﺎ ﺑﺨﻂ ﻇﻨﻨﺘﻪ ﺃﻗﺒﺢ ﻣﻦ ﺧﻄﻲ ﻓﻐﺎﻟﻴﺖ ﻓﻲ ﺛﻤﻨﻪ ﻭاﺷﺘﺮﻳﺘﻪ ﻷﺣﺘﺞ ﺑﻪ ﻋﻠﻰ ﻣﻦ ﻳﺪﻋﻲ ﺃﻥ ﺧﻄﻲ ﺃﻗﺒﺢ اﻟﺨﻄﻮﻁ ﻓﻠﻤﺎ ﻋﺪﺕ ﺇﻟﻰ اﻟﺒﻴﺖ ﻭﺟﺪﺗﻪ ﺑﺨﻄﻲ اﻟﻘﺪﻳﻢ

 *ﻭﻟﻤﺎ ﻭﻗﻊ ﻣﻦ اﺑﻦ ﺗﻴﻤﻴﺔ ﻓﻲ اﻟﻤﺴﺌﻠﺔ اﻟﺤﻤﻮﻳﺔ ﻣﺎ ﻭﻗﻊ ﻭﻋﻘﺪ ﻟﻪ اﻟﻤﺠﻠﺲ ﺑﺪاﺭ اﻟﺴﻌﺎﺩﺓ* ﺑﻴﻦ ﻳﺪﻱ اﻷﻣﻴﺮ ﺗﻨﻜﺰ ﻭﺟﻤﻌﺖ اﻟﻌﻠﻤﺎء ﺃﺷﺎﺭﻭا ﺑﺄﻥ اﻟﺸﻴﺦ اﻟﻬﻨﺪﻱ ﻳﺤﻀﺮ ﻓﺤﻀﺮ ﻭﻛﺎﻥ اﻟﻬﻨﺪﻱ ﻃﻮﻳﻞ اﻟﻨﻔﺲ ﻓﻲ اﻟﺘﻘﺮﻳﺮ ﺇﺫا ﺷﺮﻉ ﻓﻲ ﻭﺟﻪ ﻳﻘﺮﺭﻩ ﻻ ﻳﺪﻉ ﺷﺒﻬﺔ

ﻭﻻ اﻋﺘﺮاﺿﺎ ﺇﻻ ﻗﺪ ﺃﺷﺎﺭ ﺇﻟﻴﻪ ﻓﻲ اﻟﺘﻘﺮﻳﺮ ﺑﺤﻴﺚ ﻻ ﻳﺘﻢ اﻟﺘﻘﺮﻳﺮ ﺇﻻ ﻭﻗﺪ ﺑﻌﺪ ﻋﻠﻰ اﻟﻤﻌﺘﺮﺽ ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﻪ *ﻓﻠﻤﺎ ﺷﺮﻉ ﻳﻘﺮﺭ ﺃﺧﺬ اﺑﻦ ﺗﻴﻤﻴﺔ ﻳﻌﺠﻞ ﻋﻠﻴﻪ ﻋﻠﻰ ﻋﺎﺩﺗﻪ* ﻭﻳﺨﺮﺝ ﻣﻦ ﺷﻲء ﺇﻟﻰ ﺷﻲء *ﻓﻘﺎﻝ ﻟﻪ اﻟﻬﻨﺪﻱ ﻣﺎ ﺃﺭاﻙ ﻳﺎ اﺑﻦ ﺗﻴﻤﻴﺔ ﺇﻻ ﻛﺎﻟﻌﺼﻔﻮﺭ ﺣﻴﺚ ﺃﺭﺩﺕ ﺃﻥ ﺃﻗﺒﻀﻪ ﻣﻦ ﻣﻜﺎﻥ ﻓﺮ ﺇﻟﻰ ﻣﻜﺎﻥ ﺁﺧﺮ* ﻭﻛﺎﻥ اﻷﻣﻴﺮ ﺗﻨﻜﺰ ﻳﻌﻈﻢ اﻟﻬﻨﺪﻱ ﻭﻳﻌﺘﻘﺪﻩ ﻭﻛﺎﻥ اﻟﻬﻨﺪﻱ ﺷﻴﺦ اﻟﺤﺎﺿﺮﻳﻦ ﻛﻠﻬﻢ ﻓﻜﻠﻬﻢ ﺻﺪﺭ ﻋﻦ ﺭﺃﻳﻪ *ﻭﺣﺒﺲ اﺑﻦ ﺗﻴﻤﻴﺔ ﺑﺴﺒﺐ ﺗﻠﻚ اﻟﻤﺴﺌﻠﺔ ﻭﻫﻲ اﻟﺘﻲ ﺗﻀﻤﻨﺖ ﻗﻮﻟﻪ ﺑﺎﻟﺠﻬﺔ ﻭﻧﻮﺩﻱ ﻋﻠﻴﻪ ﻓﻲ اﻟﺒﻠﺪ ﻭﻋﻠﻰ ﺃﺻﺤﺎﺑﻪ* ﻭﻋﺰﻟﻮا ﻣﻦ ﻭﻇﺎﺋﻔﻬﻢ

طبقات الامام السبكي

പ്രധാന പോയിന്റുകൾ:

 * സഫിയുദ്ദീൻ അൽ-ഹിന്ദി: ഇന്ത്യയിൽ ജനിച്ച പ്രമുഖ അശ്അരി പണ്ഡിതൻ.

 * വിവാദം: ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ 'ഹമവിയ്യ' എന്ന പുസ്തകത്തിലെ അല്ലാഹുവിന് ദിശയുണ്ട് എന്ന വാദം.

 * വിധി: സഫിയുദ്ദീൻ അൽ-ഹിന്ദിയുടെ വാദങ്ങൾ അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ വാദങ്ങൾ തള്ളപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ജയിലിലായി.

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

https://chat.whatsapp.com/25iXC28SbjWFoTZeUBXBoh

https://t.me/ahlussnnavaljama

മഹാന്മാർ ഉസ്തദുമാർ ശ്രേഷ്ഠതയുള്ളവർ വരുമ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കൽ*

 *മഹാന്മാർ ഉസ്തദുമാർ ശ്രേഷ്ഠതയുള്ളവർ വരുമ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കൽ*

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

_____________________

അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ്    ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക.

https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0

______________________

ലോകപ്രശസ്ത പണ്ഡിതരും മുഹദ്ധിസും ഫാഖീഹു ആയഇമാം നവവിയുടെ 'അൽ-അദ്കാർ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു

 'ശ്രേഷ്ഠരായ വ്യക്തികൾക്കായി എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുന്നതിന്റെ വിധി' 

فَصْلُ [جواز القيام لأصحاب الفضل] :

١٣٦٣- وأما إكرامُ الداخل بالقيام،

 فالذي نختارهُ أنه مستحبّ لمن كان فيه فضيلةٌ ظاهرةٌ من علم، أو صلاح، أو شرفٍ، أو ولايةٍ مصحوبةٍ بصيانةٍ، أو له ولادةٌ، أو رَحِمٌ مع سنّ ونحو ذلك، ويكون هذا القيام للبِرّ والإِكرام والاحترام، لا للرياء والإِعظام،

 

" ശ്രേഷ്ഠരായ വ്യക്തികൾക്കായി എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുന്നതിന്റെ അനുവാദ നീയമാണ് .

വിജ്ഞാനം, സൽസ്വഭാവം (സ്വലാഹ്), മാന്യത (ശറഫ്), അല്ലെങ്കിൽ നീതിയോടുകൂടിയ അധികാരം (വിലായത്ത്) തുടങ്ങിയ പ്രകടമായ ശ്രേഷ്ഠതകളുള്ളവർക്ക് വേണ്ടിയോ, മാതാപിതാക്കൾ, കുടുംബബന്ധമുള്ളവർ, പ്രായമുള്ളവർ തുടങ്ങിയവർക്ക് വേണ്ടിയോ എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുന്നത് മുസ്തഹബ്ബ് (അഭികാമ്യം) ആണ്.

പുറത്തുനിന്ന് ഒരാൾ വരുമ്പോൾ അയാളെ ആദരിക്കുന്നതിനായി എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുന്ന വിഷയത്തിൽ ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന അഭിപ്രായം (മദ്ഹബ്) ഇതാണ്: 

ഈ എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കൽ അവർക്കുള്ള ഗുണകാംക്ഷ (ബിർറ്), ആദരവ് (ഇക്റാം), ബഹുമാനം (ഇഹ്തിറാം) എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണം; അല്ലാതെ കാണിക്കാനോ (രിയാഅ്) അതിരുകടന്ന മഹത്വപ്പെടുത്താനോ (ഇഅ്ളാം) ആകരുത്. ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത ഈ അഭിപ്രായത്തിന് അനുസരിച്ചാണ് മുൻഗാമികളും (സലഫ്) പിൻഗാമികളും (ഖലഫ്) പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഈ വിഷയത്തിൽ ഞാൻ ഒരു പ്രത്യേക ലഘുഗ്രന്ഥം (ജുസ്അ്) തന്നെ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളെ ശരിവെക്കുന്ന ഹദീസുകളും ചരിത്രരേഖകളും മുൻഗാമികളുടെ വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും അതിൽ ശേഖരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന് വിരുദ്ധമായി വന്ന കാര്യങ്ങളും അവയ്ക്കുള്ള വ്യക്തമായ മറുപടികളും ഞാൻ അതിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആർക്കെങ്കിലും ഈ വിഷയത്തിൽ സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ ആ ഗ്രന്ഥം വായിക്കാവുന്നതാണ്; ഇൻഷാ അല്ലാഹ്, അതിലൂടെ അവരുടെ സംശയങ്ങൾ ദൂരീകരിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവൻ."

(അൽ അദ്കാറ് അന്നവവി പേ:439 )

(അത്തിബ് യാൻ അന്നവവി رحمه الله 

പേജ് 303)

സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിൽ ഇങ്ങനെ കാണാം

باب قول النبي صلى الله عليه وسلم قوموا إلى سيدكم

5907 حدثنا أبو الوليد حدثنا شعبة عن سعد بن إبراهيم عن أبي أمامة بن سهل بن حنيف عن أبي سعيد أن أهل قريظة نزلوا على حكم سعد فأرسل النبي صلى الله عليه وسلم إليه فجاء فقال قوموا إلى سيدكم أو قال خيركم

നബി ﷺ

 “നിങ്ങളുടെ നേതാവിനുവേണ്ടി എഴുന്നേൽക്കൂ” 

എന്ന് പറഞ്ഞ വാക്ക്

 അബൂ സഈദ് (റ) ൽ നിന്ന് روایت ചെയ്യുന്നു:

ബനു ഖുറൈള

 സഅ്ദ് (റ)യുടെ വിധി അംഗീകരിച്ച് കീഴടങ്ങിയപ്പോൾ, 

നബി ﷺ സഅ്ദിനെ വിളിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം വന്നപ്പോൾ

 നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“നിങ്ങളുടെ നേതാവിനുവേണ്ടി എഴുന്നേൽക്കൂ”

അഥവാ: “നിങ്ങളിലെ ഉത്തമനുവേണ്ടി എഴുന്നേൽക്കൂ.”

ഇബ്ന്‍ ബത്താലിന്റെ വ്യാഖ്യാനം:

قال ابن بطال : في هذا الحديث أمر الإمام الأعظم بإكرام الكبير من المسلمين ومشروعية إكرام أهل الفضل في مجلس الإمام الأعظم والقيام فيه لغيره من أصحابه وإلزام الناس كافة بالقيام إلى الكبير منهم .

ഈ ഹദീസിൽ ലഭിക്കുന്നത്.

മുസ്ലിംകളിൽ പ്രായത്തിലും സ്ഥാനത്തിലും മഹത്തായവരെ ആദരിക്കണമെന്ന്

ഇമാമിന്റെയും നേതാവിന്റെയും സന്നിധിയിൽ ഗുണഗണങ്ങളുള്ളവരെ ആദരിക്കുന്നത് ശരിയാണെന്നും

*നേതാവിനോ വലിയ വ്യക്തിക്കോ വേണ്ടി എഴുന്നേൽക്കുന്നത് അനുവദനീയമാണെന്നും

സമൂഹത്തിലെ എല്ലാവരെയും വലിയവർക്കായി എഴുന്നേൽക്കാൻ ബാധ്യതയാണന്നും  വ്യക്തമാകുന്നു.

وقد منع من ذلك قوم واحتجوا بحديث أبي أمامة قال خرج علينا النبي - صلى الله عليه وسلم - متوكئا على عصا فقمنا له فقال لا تقوموا كما تقوم الأعاجم بعضهم لبعض 

وأجاب عنه الطبري بأنه حديث ضعيف مضطرب السند فيه من لا يعرف ،

 واحتجوا أيضا بحديث عبد الله بن بريدة أن أباه دخل على معاوية فأخبره أن النبي - صلى الله عليه وسلم - قال من أحب أن يتمثل له الرجال قياما وجبت له النار . 

وأجاب عنه الطبري بأن هذا الخبر إنما فيه نهي من يقام له عن السرور بذلك لا نهي من يقوم له إكراما له

ചിലർ ഇതിനെ നിരസിച്ചു. അവർ അബൂ ഉമാമ (റ)യിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഒരു ഹദീസ് ഉദ്ധരിച്ചു:

നബി ﷺ ഒരു വടി ചാരിയായി പുറത്തുവന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോൾ നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“അന്യജാതികൾ തമ്മിൽ തമ്മിൽ ചെയ്യുന്ന പോലെ നിങ്ങൾ എഴുന്നേൽക്കരുത്.”

ഇതിന് ത്വബരീ رحمه الله മറുപടി പറഞ്ഞു:

ഈ ഹദീസ് ദുർബലവും (ദയീഫ്) സനദ് അസ്ഥിരവുമാണ്; അറിയപ്പെടാത്ത റാവികൾ അതിലുണ്ട്.

അവർ മറ്റൊരു ഹദീസും ഉദ്ധരിച്ചു:

അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ബുറൈദ തന്റെ പിതാവിൽ നിന്ന് روایت ചെയ്യുന്നു:

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

“ആൾക്കാർ തനിക്കുവേണ്ടി എഴുന്നേൽക്കുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവന് നരകം നിർബന്ധമാണ്.”

*തബരീ رحمه الله

ഇതിന് മറുപടി പറഞ്ഞു:*

ഇത് എഴുന്നേൽക്കുന്നതിനെ നിരോധിക്കുന്നതല്ല, മറിച്ച് തനിക്കുവേണ്ടി എഴുന്നേൽക്കുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കുന്ന അഹങ്കാര മനോഭാവത്തെയാണ് നിരോധിക്കുന്നത്.

وقال الخطابي في حديث الباب " 

جواز إطلاق السيد " على الخير الفاضل ، وفيه أن قيام المرءوس للرئيس الفاضل والإمام العادل والمتعلم للعالم مستحب وإنما يكره لمن كان بغير هذه الصفات .

 ومعنى حديث " من أحب أن يقام له " أي بأن يلزمهم بالقيام له صفوفا على طريق الكبر والنخوة

ഖത്താബിയുടെ വിശദീകരണം:

ഈ ഹദീസിൽ “സയ്യിദ്” (നേതാവ്/പ്രമുഖൻ) എന്ന പദം നല്ലവർക്കും ശ്രേഷ്ഠർക്കും ഉപയോഗിക്കാം എന്നതിന് തെളിവുണ്ട്.

* നീതിമാനായനേതാവിനും, നല്ല ഇമാമിനും, പണ്ഡിതനുമൊക്കെയായി എഴുന്നേൽക്കുന്നത് മുസ്തഹബ്ബാണ്.*

എന്നാൽ ഈ ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവർക്ക് അത് ചെയ്യുന്നത് പാടുള്ളതല്ല

.

“ആൾക്കാർ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവൻ” എന്ന ഹദീസിന്റെ അർത്ഥം:

അഹങ്കാരത്തോടെ, നിർബന്ധിച്ച്, ആളുകളെ നിരയായി എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്.

അനസ് (റ) ൽ നിന്ന് വരുന്ന മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ട്:

തബറാനി “അൽ-അൗസത്” ൽ അനസ് (റ) ൽ നിന്ന് روایت ചെയ്യുന്നു:

“നിങ്ങള്ക്ക് മുൻപുള്ളവർ നശിച്ചത് അവരുടെ രാജാക്കന്മാർ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവർ എഴുന്നേറ്റ് അതിക്രമമായി ആദരിച്ചതിനാലാണ്.”

മുന്‍പറഞ്ഞ തബരിرحمه الله

യുടെ അഭിപ്രായം 

ഇമാം മുന്ദിരിرحمه الله

 ഉദ്ധരിക്കുന്നു:

നിരോധനം എഴുന്നേൽക്കുന്നതിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്ന അഹങ്കാര മനോഭാവത്തോടാണ് മാത്രം ബന്ധപ്പെട്ടത്.

നവവി (റഹ്) യുടെ നിലപാട്:

ഹദീസ് (മുഅാവിയ (റ) വഴി വന്നത്)യുടെ ശരിയായ അർത്ഥം:

ആൾക്കാർ തനിക്കുവേണ്ടി എഴുന്നേൽക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം ഹറാമാണെന്ന് മുന്നറിയിപ്പാണ്.

അതിൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് തന്നെ ഹറാമാണെന്ന് എവിടെയും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

ഒരാൾക്ക് അങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹം ഇല്ലാതെ ആളുകൾ എഴുന്നേറ്റാൽ അവനു കുറ്റമില്ല.

എഴുന്നേറ്റാലും ഇല്ലെങ്കിലും, ഹൃദയത്തിലെ ആഗ്രഹമാണ് പാപം.

അതിനാൽ ഈ ഹദീസ് ഉപയോഗിച്ച് എഴുന്നേൽക്കൽ പൂർണ്ണമായി നിരോധിക്കാനാവില്ല.

“എഴുന്നേൽക്കൽ ആഗ്രഹത്തിലേക്ക് നയിക്കും” എന്ന വാദം ദുർബലമാണ്; കാരണം നിരോധനം ആഗ്രഹത്തോടാണ് മാത്രം ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഫത്ഹുൽ ബാരി 51 / 11

ചുരുക്കത്തിൽ

👉 നേതാവിനോ പണ്ഡിതനോ ശ്രേഷ്ഠനോ വേണ്ടി ആദരത്തോടെ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് പുണ്യമാണ്

👉 അഹങ്കാരത്തോടെ ആളുകളെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതാണ് നിരോധിച്ചത്.

وفي فتح الباري11/51

قلت وورد في خصوص القيام على رأس الكبير الجالس ما أخرجه الطبراني في " الأوسط " عن أنس قال : إنما هلك من كان قبلكم بأنهم عظموا ملوكهم بأن قاموا وهم قعود ثم حكى المنذري قول الطبري ، وأنه قصر النهي على من سره القيام له لما في ذلك من محبة التعاظم ورؤية منزلة نفسه وسيأتي ترجيح النووي لهذا القول .

وقال النووي في الجواب عن حديث معاوية : إن الأصح والأولى بل الذي لا حاجة إلى ما سواه أن معناه زجر المكلف أن يحب قيام الناس له قال وليس فيه تعرض للقيام بمنهي ولا غيره وهذا متفق عليه .

قال والمنهي عنه محبة القيام فلو لم يخطر بباله فقاموا له أو لم يقوموا فلا لوم عليه فإن أحب ارتكب التحريم سواء قاموا أو لم يقوموا قال فلا يصح الاحتجاج به لترك القيام فإن قيل فالقيام سبب للوقوع في المنهي عنه قلنا هذا فاسد لأنا قدمنا أن الوقوع في المنهي عنه يتعلق بالمحبة خاصة انتهى ملخصا ولا يخفى ما فيه .

فتح الباري

ഇതിൽ നിന്നും മഹത്തുക്കൾ പണ്ഡിതന്മാർ സ്വാലിഹീങ്ങൾ മാതാപിതാക്കൾ തുടങ്ങിയവർ വരുമ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കൽ പുണ്യമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം .അത് സുന്നത്തും സലഫു സ്വാലിഹീങ്ങളുടെ ചര്യയുമാണ്.

പക്ഷേ ഒരാൾ എനിക്കുവേണ്ടി എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കണമെന്ന് ഇഷ്ടപ്പെടാൻ പാടില്ല.

അതിനെ തിരുനബി വിരോധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

كتاب الأذكار للنووي 439

٣٧٨- فَصْلُ [جواز القيام لأصحاب الفضل] :

١٣٦٣- وأما إكرامُ الداخل بالقيام،

 فالذي نختارهُ أنه مستحبّ لمن كان فيه فضيلةٌ ظاهرةٌ من علم، أو صلاح، أو شرفٍ، أو ولايةٍ مصحوبةٍ بصيانةٍ، أو له ولادةٌ، أو رَحِمٌ مع سنّ ونحو ذلك، ويكون هذا القيام للبِرّ والإِكرام والاحترام، لا للرياء والإِعظام، وعلى هذا الذي اخترناه استمرّ عمل السلف والخلف؛ وقد جمعت في ذلك جزءاً١ جمعتُ فيه الأحاديث والآثار، وأقوال السلف، وأفعالهم الدّالة على ما ذكرته، ذكرتُ فيه ما خالفها، وأوضحتُ الجوابَ عنهُ، فمن أشكلَ عليهِ من ذلك شيءٌ ورغبَ في مُطالعةِ ذلكَ الجزءِ رجوتُ أن يزُول إشكالهُ إن شاءَ الله تعالى؛ واللهُ أعلمُ. [راجع "التبيان"، رقم: ٣٠٣] .كتاب الأذكار للنووي

439

അസ്‌ലം കാമിൽ സഖാഫി

പരപ്പനങ്ങാടി

https://chat.whatsapp.com/25iXC28SbjWFoTZeUBXBoh

https://t.me/ahlussnnavaljama

മക്ക മുശ്രിക്കുകളുടെ തല്‍ബിയത്.* മക്കാ മുശ്രിക്കുകളുടെ വിശ്വാസവും സുന്നികളുടെ വിശ്വാസവും

 📙📘📓📒📔📕📗അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക.

https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0

*സംശയാ നിവാരണം ക്ലാസ്സ്റൂം*

➖➖➖➖➖➖➖➖

*മക്ക മുശ്രിക്കുകളുടെ തല്‍ബിയത്.*

മക്കാ മുശ്രിക്കുകളുടെ വിശ്വാസവും

 സുന്നികളുടെ വിശ്വാസവും

=======================

*⭕ചോദ്യം:*1⃣3⃣

*അല്ലാഹുവിലേക്ക് അടുപ്പിക്കാനാണ് ഞങ്ങള്‍ കുട്ടി ദൈവങ്ങളെ* *ആരാധിക്കുന്നത് എന്നും നീ ഉടമയാക്കി കൊടുത്ത കൂട്ടുകാരനല്ലാതെ നിനക്കില്ല എന്ന്‍ തല്ബിയത്തില്‍ പോലും 

പറഞ്ഞിരുന്ന മക്ക മുശ്രിക്കുകളും സുന്നികളും ഒരുപോലെയല്ലേ❓*

*1⃣മഹാന്മാര്‍ ശുപാര്‍ഷകരാണന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ സുന്നികള്‍ മഹാന്മാരോട് ശുപാര്‍ശ തേടുന്നതും 

മക്ക മുശ്രിക്കുകള്‍ അവര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ശുപാര്‍ഷകര്‍ ആണെന്നും പറഞ്ഞു അവരുടെ നേതാക്കളെ വിളിച്ചു പ്രാര്‍തിച്ചതും ഒരുപോലെയല്ലേ❓*

*✅ഉത്തരം:*

*📚അല്ല. ഒരുപോലെയല്ല. 

*സുന്നികളുടെ വിശ്വാസം *

അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിയും ഉദ്ധേശവും ഇല്ലാതെ ഒരു വലിയ്യും ഒരുഉപകാരവും സുബാർശയും ചെയ്യുകയില്ല.

മക്കാ മുശ്രിക്കുകളുടെ വിശ്വാസം :

*📓അല്ലാഹു അല്ലാത്ത ബഹുദൈവങ്ങളെ ആരാധിച്ചിരുന്ന മക്കാ മുശ്രിക്കുകൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്

 വലിയ ദൈവത്തിന്‍റെ 

ഉദ്ദേശമില്ലാതെ കുട്ടി ദൈവങ്ങള്‍ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുന്നതാണ് ..*

*📖മക്ക മുശ്രിക്കുകളുടെ വിശ്വാസം എന്താണെന്ന് ഇബ്നു തൈമിയ്യ തന്നെ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.*

                                                

*അയാള്‍ പറയുന്നു .

 മലക്കുകളെയും നബിമാരെയും സ്വലീഹീങ്ങളെയും ശുപാര്‍ഷകര്‍ ആണെന്ന് പറഞ്ഞ മുശ്രിക്കുകള്‍ അവരുടെ

രൂപങ്ങള്‍ സ്ഥാപിച്ചു അവരോടു ശുപാര്‍ശ തേടി.*

*രാജാക്കാന്മാരിലേക്ക് അവരുടെ  പ്രത്തേകക്കാരെ (മന്ത്രിമാര്‍) കൊണ്ട് ഇടയാളന്‍മാരാകുമ്പോള്‍  

 *അവര്‍ രാജാക്കളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ രാജാവിന്‍റെ അടുത്ത് ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുംപോലെ*

രാജാവ് മന്ത്രിമാരെ ഭയന്ന് കൊണ്ടും മന്ത്രിമാരിലേക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് 

കൊണ്ടും ശുപാര്‍ശക്ക് ഉത്തരം ചെയ്യലിലേക്ക് ആവശ്യമാവും എന്നത് പോലെ ആയിരുന്നു 

മുശ്രിക്കുകള്‍ കരുതിയിരുന്നത്.

ഈ ശുപാര്‍ശയാണ് അല്ലാഹു എതിര്‍ക്കുന്നത്.

അല്ലാഹു പറയുന്നു. 

ആരാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ ഉദേശമില്ലാതെ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുന്നവര്‍.

അല്ലാഹു വീണ്ടും പറയുന്നു , അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുകയും ത്രിപ്തിയാവുകയും ചെയ്തവര്‍ക്ക് 

അല്ലാഹുവിന്‍റെ ഉദ്ദേശമില്ലാതെ ശുപാര്‍ശ ഉപകരിക്കാത്ത എത്രയോ മലക്കുകള്‍ ഉണ്ട് ആകാശത്ത്.

*അല്ലാഹുവിനെ ഭയന്ന്‌ പ്രതീക്ഷയര്‍പ്പിച്ച് അവന്‍ ത്രിപ്തിയുള്ളവര്‍ക്കല്ലാതെ  അവര്‍ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുകയില്ല.*

*അല്ലാഹുവിനെ കൂടാതെ നിങ്ങള്‍ വാദിക്കുന്നവരെ നിങ്ങള്‍ വിളിക്കുക,*

*ആകാശത്തോ ഭൂമിയിലോ ഒരു അണുവിന്‍ തൂക്കവും അവര്‍ ഉടമപ്പെടുതുകയില്ല. അവര്‍ക്ക് ഇവയില്‍ ഒരു പങ്കുമില്ല.*

*📚അല്ലാഹുവിനെ കൂടാതെ അവര്‍ക്ക് ഉപകാരവും ഉപദ്രവമോ ചെയ്യാത്തവര്‍ക്ക് അവര്‍ ആരായിരുന്നു? ഇവര്‍ അല്ലാഹുവിന്‍റെ അടുത്ത് ശുപാര്‍ഷകര്‍ ആണെന്ന് അവര്‍ പറയുന്നു.(മജ്മൂഅ' ഫതാവ , ഇബ്നു തൈമിയ്യ)*

*(മജ്മൂഅ' ഫതാവ 24/155 , ഇബ്നു തൈമിയ്യ).                                            *. 

فالمشركون كانوا يتخذون من دون الله شفعاء من الملائكة والأنبياء والصالحين ويصورون تماثيلهم فيستشفعون بها ويقولون : هؤلاء خواص الله فنحن نتوسل إلى الله بدعائهم وعبادتهم ليشفعوالنا كما يتوسل إلى الملوك بخواصهم لكونهم أقرب إلى الملوك من غيرهم فيشفعون عند الملوك بغير إذن الملوك وقد يشفع أحدهم عند الملك فيما لا يختاره فيحتاج إلى إجابة شفاعته رغبة ورهبة . فأنكر الله هذه الشفاعة فقال تعالى : } من ذا الذي يشفع عنده إلا بإذنه { وقال : } وكم من ملك في السماوات لا تغني شفاعتهم شيئا إلا من بعد أن يأذن الله لمن يشاء ويرضى { وقال عن الملائكة :} وقالوا اتخذ الرحمن ولدا سبحانه بل عباد مكرمون { } لا يسبقونه بالقول وهم بأمره يعملون { } يعلم ما بين أيديهم وما خلفهم ولا يشفعون إلا لمن ارتضى وهم من خشيته مشفقون { وقال : } قل ادعوا الذين زعمتم من دون الله لا يملكون مثقال ذرةفي السماوات ولا في الأرض وما لهم فيهما من شرك وما له منهم من ظهير { } ولا تنفع الشفاعة عنده إلا لمن أذن له { وقال تعالى : } ويعبدون من دون الله ما لا يضرهم ولا ينفعهم ويقولون هؤلاء شفعاؤنا عند الله قل أتنبئون الله بما لا يعلم في السماوات ولا في الأرض سبحانه وتعالى عما يشركون { وقال تعالى : } وأنذر به الذين يخافون أن يحشروا إلى ربهم ليس لهم من دونه ولي ولا شفيع لعلهم يتقون { وقال تعالى : } الله الذي خلق السماوات والأرض وما بينهما في ستة أيام ثم استوى على العرش ما لكم من دونه من ولي ولا شفيع أفلا تتذكرون { وقال تعالى : } ولا يملك الذين يدعون من دونه الشفاعة إلا من شهد بالحق وهم يعلمون { وقال تعالى : } ولقد جئتمونا فرادى كما خلقناكم أول مرة وتركتم ما خولناكم وراء ظهوركم وما نرى معكم شفعاءكم الذين زعمتم أنهم فيكم شركاء لقد تقطع بينكم وضل عنكم ما كنتمتزعمون { وقال تعالى : } أم اتخذوا من دون الله شفعاء قل أولو كانوا لا يملكون شيئا ولا يعقلون{ } قل لله الشفاعة جميعا له ملك السماوات والأرض ثم إليه ترجعون { } وإذا ذكر الله وحده اشمأزت قلوب الذين لا يؤمنون بالآخرة وإذا ذكر الذين من دونه إذا هم يستبشرون { وقال تعالى : } وخشعت الأصوات للرحمن فلا تسمع إلا همسا { }يومئذ لا تنفع الشفاعة إلا من أذن له الرحمن ورضي له قولا { وقال صاحب يس : } وما لي لا أعبد الذي فطرني وإليه ترجعون { } أأتخذ من دونه آلهة إن يردن الرحمن بضر لا تغن عني شفاعتهمشيئا ولا ينقذون { } إني إذا لفي ضلال مبين { } إني آمنت بربكم فاسمعون 

 .

ഇങ്ങനെ തുടങ്ങി ധാരാളം ആയത്തുകള്‍ ഇബ്നു തീമിയ്യ ഉദ്ധരിച്ച് തെളിവ് നിരത്തുന്നു.

മുശ്രിക്കുകള്‍ വിശ്വസിച്ച വലിയ ദൈവം ഉദ്ദേശിക്കാത്ത വിഷയത്തില്‍ കുട്ടി ദൈവങ്ങള്‍ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുമെന്നു മക്കാ മുശ്രിക്കുകള്‍ക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു.

അത് കൊണ്ടാണ്  അവർ ശുപർശ സ്വീകരിച്ചിരുന്നത് എന്നതായിരുന്നു മുശ് രിക്കുക്കളുടെ വിശ്വാസം

അതിന് ഈ ആയത്ത് തെളിവാണ് എന്ന് ഇബ്നു തീമിയ്യ മജ്മൂഉല്‍  പറയുകയും ചെയ്യുന്നു .

*🔹ചുരുക്കത്തില്‍  രാജാവ് ഉദ്ദേശിക്കാത്ത വിഷയത്തില്‍ മന്ത്രിമാര്‍ രാജാവിന്റെ അനുമതിയില്ലാതെ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ,*

*രാജാവ് മന്ത്രിയെ പേടിച്ചു , മന്ത്രിയിലേക്ക് ആവശ്യമുള്ളതിനു വേണ്ടി ശുപാര്‍ശ സ്വീകരിക്കല്‍ രാജാവിന്‍റെ മേല്‍ കടമയാണ്* 

*എന്നത് പോലെ വലിയ ദൈവത്തിന്‍റെ അടുത്ത് കുട്ടി ദൈവങ്ങള്‍ വലിയ ദൈവം ഉദേഷിക്കാത്ത വിഷയത്തില്‍ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുകയും ,* 

*കുട്ടി ദൈവങ്ങളെ പേടിച്ചതിനു വേണ്ടിയും അവരിലേക്ക്‌ ആവശ്യമുള്ളതിനും വേണ്ടിയും വലിയ ദൈവം ശുപാര്‍ശ സ്വീകരിക്കലിലേക്ക് ആവശ്യമാവും എന്നാ വിശ്വാസമായിരുന്നു മക്ക മുശ്രിക്കുകള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്ന്

ഇബ്നു തീമിയ്യയുടെ മേല്‍ ഉദ്ധരണിയില്‍ നിന്നും ഗ്രഹിക്കാന്‍ കഴിയും.*

*ഇത്തരം ഒരു വിശ്വാസം മുസ്ലിമീങ്ങല്‍ക്കില്ല. അല്ലാഹുവിന്‍റെ ഉദ്ദേശം ഇല്ലാതെ ഭൗതികമോ അഭൌതികമോ ആയ ഒരു കാര്യവും മറ്റു ഒരു ശുപാര്‍ശയും മഹാന്മാരായ അല്ലാഹുവിന്‍റെ മഹത്തുക്കള്‍ക്ക് നിര്‍വഹിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നതാണ് മുസ്ലിംങ്ങളുടെ വിശ്വസിക്കുന്നത്.

ഒരു കൈ വിരല്‍ പോലും ഇളക്കാന്‍ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചാല്‍ മാത്രമേ കഴിയു എന്നാണു മുസ്ലിമീങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നത്*.

            

*മുസ്ലിമീങ്ങളുടെ ഈ വിശ്വാസവും മുശ്രിക്കുകളുടെ വിശ്വാസവും തമ്മില്‍ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള അന്തരത്തെക്കാള്‍ വലുതാണ്‌.

ഒന്ന് തൗഹീദും മറ്റൊന്ന് ശിര്‍ക്കുമാണ്.*

*ആകാശ ഭൂമി സൃഷ്ടിച്ചത് അല്ലാഹു ആണെന്ന് ഒരാള്‍ വിശ്വസിച്ചാല്‍ പോലും , രാജാവ് മന്ത്രിമാര്‍ക്ക് എല്ലാ അധികാരം*

*നല്‍കി രാജ്യത്തിന്‍റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങള്‍ വിട്ടു കൊടുത്തു മന്ത്രിയെ തന്നെ വളര്‍ത്തി വലുതാക്കി എല്ലാം നല്‍കിയതിനു ശേഷം

രാജാവ് ഉദ്ധേശിക്കാത വിഷയത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും ഭൗതികമോ അഭൌതികമോ ആയ  ഒരു ചെറിയ കാര്യത്തില്‍ വരെ ഉപകാരമോ ഉപദ്രവമോ ചെയ്യുംമെന്ന് വിശ്വസിക്കും പോലെ , വലിയ ദൈവത്തിന്‍റെ ഉദ്ദേശമില്ലാതെ കുട്ടി ദൈവങ്ങള്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഉപകാരമോ , ഉപദ്രവമോ ശുപാര്‍ശയോ ചെയ്യുംമെന്ന് വിശ്വസിച്ചാല്‍ അത് ശിര്‍ക്കാവുന്നതാണ്.*

🔹എല്ലാം സൃഷ്ട്ടിച്ചതും അധികാരം നല്കിയതും വലിയ ദൈവമാണ് എന്ന് സമ്മതിച്ചാല്‍ പോലും വലിയ

ദൈവത്തിന്‍റെ ഉദ്ദേശമില്ലാത്തതില്‍ കുട്ടി ദൈവങ്ങള്‍ ഉപകാര ഉപദ്രവ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യും എന്നാ വിശ്വാസം ഉണ്ടായാല്‍ അതു ശിര്‍ക്ക് ആണ്.

അങ്ങനെയുള്ള വിശാസമായിരുന്നു മക്ക മുശ്രിക്കുകള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്ന ഇബ്നു തൈമിയ്യ മജ്മൂഉല്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയതാണ് നാം മുകളില്‍ വായിച്ചത്.

🔰എന്നാല്‍ സുന്നികളുടെ വിശ്വസം ഒരു ഉപകാരവും ഉപദ്രവവും ശുപാര്‍ശയും അല്ലാഹുവിന്‍റെ ഉദ്ദേശമില്ലാതത്തില്‍ ആര്‍ക്കും ചെയ്യാന്‍ സാധ്യമല്ല എന്നാണു.

അതുകൊണ്ട് അത് തൌഹീദ് ആണ്.

*മക്കാമുശ്രിക്കുകളുടെ വിവരിച്ചു ഇബ്നു കസീര്‍ പറയുന്നത് കാണുക*,

*രാജാക്കന്മാര്‍ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും അവരെ ഉദ്ദേശം ഇല്ലാതെ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുന്ന മന്ത്രിമാരെ പോലെയല്ല മലക്കുകള്‍,* 

*മറിച്ച് അവര്‍ അല്ലാഹുവിന്‍റെ അടിമകളും അല്ലാഹുവിന് കീഴോതിങ്ങിയവരുമാണ് എന്നാണ് അല്ലാഹു പറയുന്നത്.( തഫ്സീര്‍ ഇബ്നു കസീര്‍ 4/45)*.

                

🔸ചുരുക്കത്തില്‍ ഈ വിശ്വാസത്തിലുള്ള മുശ്രിക്കുകളുടെ ശുപാര്‍ശ തേടലിനെയാണ്  അല്ലാഹു ധാരാളം ആയത്തില്‍ ഖണ്ഡിക്കുന്നത്.

ഇങ്ങനെയുള്ള മുശ്രിക്കുകളെ പറ്റിയുള്ള ആയത്തുകള്‍,  മുശ്രിക്കുകളുടെ ഈ വിശ്വാസമില്ലാതെ അല്ലാഹുവിന്‍റെ ഉദ്ദേശം ഇല്ലാതെ ഒരു ശുപാര്‍ശയും 

ഉപകാരവും ചെയ്യാന്‍ ഒരാള്‍ക്കും സാധ്യമല്ല എന്ന തൌഹീദില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കുന്ന മുസ്ലിമീങ്ങളുടെ മേല്‍ ഓതികൊണ്ടിരിക്കയാണ് ആധുനിക ഖവാരിജുകള്‍.

*📖ഹജറുല്‍ അസ് വദിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു ഉമര്‍(റ) പറഞ്ഞു ,

നീ ഒരു കല്ലാണ്.*

*ഇത് വിവരിച്ചു ശൈഖുല്‍ ഇസ്ലാം ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജര്‍ ഫതുഉല്‍ ബാരിയില്‍ പറയുന്നു,*

*അതായതു അല്ലാഹുവിന്റെ ഉദ്ധേശമ്മില്ലാതെ ഉപകാര ഉപദ്രവം ചെയ്യുകയില്ല.( ഫതുഉല്‍ ബാരിയില്‍)*.

1520 حدثنامحمد بن كثيرأخبرناسفيان عن الأعمش عنإبراهيم عن عابس بن ربيعة عن عمررضي الله عنهأنه جاء إلى الحجر الأسود فقبله فقال إني أعلم أنك حجر لا تضر ولا تنفع ولولا أني رأيت النبي صلى الله عليه وسلم يقبلك ما.                مرفوعا ، أن لهذاالحجرلسانا وشفتين يشهدان لمن استلمه يوم القيامة بحق ، وصححه أيضاابن حبان،والحاكم، وله شاهد من حديث                رقم:1.   

  قوله : ) 

                                تضر ولا تنفع  أي إلا بإذن الله ،   

فتح الباري

    

ن الناس كانوا حديثي عهد بعبادة الأصنام ، فخشي عمرأن يظن الجهال أن استلام الحجرمن باب تعظيم بعض الأحجار كما كانت العرب تفعل في الجاهلية ، فأرادعمرأن يعلم الناس أن استلامه اتباع لفعل رسول الله صلى الله عليه وسلم ، لا لأن الحجر ينفع ويضر بذاته كما كانت الجاهلية تعتقده في الأوثان ، وقال المهلب: حديث عمر هذا يرد على من قال : إن الحجر يمين الله في الأرض يصافح بها عباده ، ومعاذ الله أن يكون لله جارحة ،

فتح الباري. 14/

                                          

*📚ഇമാം ത്വബിരി(റ) പറയുന്നു -*

*ജാഹിലായ ആളുകള്‍ അവര്‍ വിഗ്രഹങ്ങളെ പറ്റി വിശ്വസിച്ചത് അവ സ്വയം ഉപകാരവും ഉപദ്രവവും ചെയ്യുന്നതാണ് എന്നാണു*.

*അതുകൊണ്ട് അറബികൾ ജാഹിലിയ കാലത്ത് ചെയ്തത് പോലെയല്ല, ഹജറുല്‍ അസ്വദിനേ ചുംബിക്കുന്നത് മറിച്ച് ഈ വിശ്വാസമില്ലാതെ 

നബി(സ)യോട് പിന്തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടാണ്.*

ജനങ്ങള്‍ വിഗ്രഹാരാധന കൊണ്ട് അവരുടെ വിശ്വാസ പ്രകാരമാണ് ഹജര്‍ ചുംബിക്കുനത് എന്ന് വിവരമില്ലാത്തവര്‍ ഭാവിക്കേണ്ടതില്ല

എന്ന് ജനങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാനാണ് ഉമര്‍ (റ) ഇത് പറഞ്ഞത് *( തഫ്സീര്‍ ത്വബ്രി 462/3)*  

*📖 ഇബ്നുതൈമിയ്യ  വീണ്ടും പറയുന്നു* :

*സൃഷ്ടികള്‍ സ്രിഷ്ടിക്കളുടെ അടുത്ത് ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുംപോലെ ഉള്ളതും , രാജാക്കന്മാരുടെ മന്ത്രിമാരാര്‍ രാജാക്കന്മാരുടെ 

ഉദ്ദേശം ഇല്ലാതെ ചോദിച്ചാല്‍ രാജാക്കന്മാര്‍ക്ക് മന്ത്രിമാരിലേക്ക് ആവശ്യമുള്ളതിനു വേണ്ടി രാജാക്കന്മാര്‍ മന്ത്രിമാരുടെ ശുപാര്‍ശക്ക് ഉത്തരം ചെയ്യല്‍ നിര്‍ബന്ധമാണ്‌. അങ്ങനെ രാജാക്കന്മാരോട് മന്ത്രിമാര്‍ ശുപാര്‍ശ ചെയ്യും പോലെയുള്ള ശിര്‍ക്കായ ശുപാര്‍ശയാണ് മുശ്രിക്കുകള്‍ സ്ഥിരപ്പെടുതിയത്*.

*അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കല്‍ ഇങ്ങനെയുള്ള ശുപാര്‍ശ സ്ഥിരപ്പെടുതിയവന്‍ മുശ്രിക്കും കാഫിറും ആണ്.

കാരണം അല്ലാഹുവിന്‍റെ അടുക്കല്‍ അവന്‍റെ ഉദേശംഇല്ലാതെ ഒരാളും ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുകയില്ല.  അല്ലാഹു സൃഷ്ട്ടികളില്‍ ഒരാളിലെക്കും ആവശ്യമുള്ളവനല്ല.

ശുപാര്‍ഷകരുടെ ശുപാര്‍ശ സ്വീകരിക്കല്‍ അല്ലാഹുവിന്‍റെ കാരുണ്യവും ഔദാര്യവുമാണ് *( മജ്മൂഅ' ഫതാവ 23/150)*

*തുടര്‍ന്ന് ഇങ്ങനെയുള്ള ശുപാര്‍ശയാണ് മുശ്രിക്കുകളുടെ വിശ്വാസമെന്നതിനു ധാരാളം ആയത്തുകള്‍ ഇബ്നു തൈമിയ്യ തെളിവായി ഉദ്ധരിക്കുന്നു.*

*( മജ്മൂഅ' ഫതാവ 23/150)*.

തൈമിയ്യ).*

فالمشركون أثبتوا الشفاعة التي هي شرك ; كشفاعة المخلوق عند المخلوق كما يشفع عند الملوك خواصهم لحاجة الملوك إلى ذلك فيسألونهم بغير إذنهم وتجيب الملوك سؤالهم لحاجتهم إليهم فالذين أثبتوا مثل هذه الشفاعة عند الله تعالى مشركون كفار ; لأن الله تعالى لا يشفع عنده أحد إلا بإذنهولا يحتاج إلى أحد من خلقه بل من رحمته وإحسانه إجابة دعاء الشافعين وهو سبحانه أرحم بعباده من الوالدة بولدها. ولهذا قال تعالى : }ما لكم من دونه من ولي ولا شفيع{ وقال : }وأنذر به الذين يخافون أن يحشروا إلى ربهم ليس لهم من دونه ولي ولا شفيع{ وقال تعالى : }أم اتخذوا من دون الله شفعاء قل أولو كانوا لا يملكون شيئا ولا يعقلون{ }قل لله الشفاعة جميعا{ وقال تعالى عن صاحب" يس " : }أأتخذ من دونه آلهة إن يردن الرحمن بضر لا تغن عني شفاعتهم شيئا ولا ينقذون{ }إني إذا لفي ضلال مبين{ }إني آمنت بربكم فاسمعون{ .وأماالخوارجوالمعتزلة: فإنهم أنكرواشفاعة نبينا صلى الله عليه وسلم في أهل الكبائر من أمتهوهؤلاء مبتدعة ضلال مخالفون للسنة المستفيضة عن النبي صلى الله عليهوسلم ولإجماع خير القرون .

  1  23 /150 مجموع فتاوي لابن تيمية.

*ഈ ആയത്തുകളാണ് വഹാബി പാതിരികള്‍ മുശ്രിക്കുകളുടെ വിശ്വാസമില്ലാത്ത സുന്നികളുടെ മേല്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.*

*🔰എന്ന് മാത്രമല്ല , മലക്കുകള്‍ ദൈവ പുത്രിമാരും , ചില നബിമാര്‍ ദൈവ പുത്രന്മാരുമാണെന്നു വിശ്വസിച്ചു.* 

*മുശ്രിക്കുകള്‍ പുത്രന്മാര്‍ക്കും പുത്രിമാക്കും എല്ലാ കഴിവുകളും നല്‍കിയത് വലിയ ദൈവമാണെങ്കിലും പിതാവിന്‍റെ ഉദ്ദേശമില്ലാതെ പുത്രാ പുത്രികള്‍ക്ക് അവരോടു ശുപാര്‍ശ തേടിവരുന്നവര്‍ക്ക് പിതാവിന്‍റെ അരികില്‍ പോയി പിതാവ് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും ഉപകാരങ്ങളും ശുപാര്‍ശയും ചെയ്യാനുള്ള അധികാരം കുട്ടി ദൈവങ്ങള്‍ക്കും ദേവികളുമായ ഇവര്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാ ചിന്തയും ഈ ശിര്‍ക്കും ഇസ്ലാമിന് വിരുദ്ധവും , തൌഹീദ്നു നിരക്കാതതുമാണ്.* 

*ഇങ്ങനെ ഒരു വിശ്വാസവും സുന്നികള്‍ക്ക് ഇല്ല.

ചുരുക്കത്തില്‍ മന്ത്രിസഭ പോലെയും കുടുംബ സഭ പോലെയുമാണ് ലോകത്തിന്‍റെ ഭരണം നടക്കുന്നത് എന്നാ ചിന്തയാണ് പലര്‍ക്കുമുള്ളത്‌ എന്ന് മനസിലാക്കാം.*

*കുട്ടി ദൈവങ്ങള്‍ ദൈവങ്ങള്‍ സൃഷ്ട്ടിച്ചാലെ ശിര്‍ക്ക് വരൂ എന്ന വാദം സുന്നികള്‍ക്ക് ഇല്ല. ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഷയത്തില്‍ സൃഷ്ട്ടാവ് ഉദ്ദേശിക്കാത്ത ഏതെങ്കിലും ഉപകാരം ആര്‍കെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമെന്ന് പറഞ്ഞാലും തൌഹീദിനു വിരുദ്ധമാണ്*. 

*അത് തൌഹീദ് സൂറത്ത് ആയ ഇഖ്‌ലാസ് സൂറത്തില്‍ നിന്നും മനസിലാക്കാം.*

തൌഹീദിനെ വിവരിച്ച അല്ലാഹു ഖുര്‍ആനില്‍ പറഞ്ഞത് എങ്ങനെയാണ്.

ഇതില്‍ നിന്നും അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കാതെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ശുപാര്‍ശ ആരെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ കഴിയുംമെന്ന് വിശ്വസിച്ചാല്‍ അത് 

തൌഹീദിനു വിരുദ്ധമായി. കാരണം അല്ലാഹുവിനെ ആശ്രയിക്കാതെ ഉള്ള ശുപാര്‍ശയാണ് ഇവര്‍ ചെയ്യുന്നത് എന്നാ വിശ്വാസം, എല്ലാ വിഷയത്തിലും അല്ലാഹുവിലേക്ക് 

ആശ്രയിക്കുന്നവന്‍ എന്നാ ഖുര്‍ആനില്‍ പറഞ്ഞ ആശയത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്.

*തൌഹീദ് വിരുദ്ധമാവാന്‍ കുട്ടി ദൈവങ്ങള്‍ ഒരു വിഷയത്തിലും അല്ലാഹുവിലേക്ക് ആശ്രയിക്കുന്നില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കണമെന്നില്ല.*

*മറിച് ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഷയത്തില്‍ അത് ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുന്ന വിഷയത്തില്‍ ആവട്ടെ , അല്ലാഹുവിലേക്ക് ആശ്രയിക്കാതെ അവന്‍ ഉദ്ദേശിക്കാതെ കുട്ടി ദൈവങ്ങള്‍ ചെയ്യുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചാല്‍ അത് ശിര്‍ക്ക് ആണ്, അത് സൂറത്തുല്‍ ഇഖ്ലാസിനു വിരുദ്ധമാണ്, അല്ലാഹു പഠിപ്പിച്ച തൌഹീദിനു വിരുദ്ധമാണ്*. 

*തൌഹീദ് പഠിപ്പിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയ ഖുര്‍ആനില്‍ ഒരൊറ്റ ആയതില്‍ പോലും അഭൌതികമായ നിലക്ക് സഹായിക്കലോ ,സഹായ തേട്ടമോ ആണ് ശിര്‍ക്ക് തൌഹീദിന്റെ മാനധണ്ടം എന്ന് പറഞ്ഞത് ഒരു വാഹാബിക്കും തെളിയിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ല.*

🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴

_*ദുആ വസിയ്യത്തൊടെ സംശയാനിവാരണം*_ *ഇസ്ലാമിക് റൂമിനു വേണ്ടി

.

 അസ്ലം കാമിൽ സഖാഫി പരപ്പനങ്ങാടി*

    🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹

SHARE MAX👬