Sunday, April 15, 2018

ഇസ്റാഉ രാപ്രയാണം; നിസ്തുലമായ ചരിത്രവിസ്മയം

🍿🍔🍿🍔🍿
അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ്    ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക

https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0
രാപ്രയാണം; നിസ്തുലമായ ചരിത്രവിസ്മയം

● അലവിക്കുട്ടി ഫൈസി എടക്കര



നബി(സ്വ)ക്ക് മാത്രം സിദ്ധമായ മഹത്തായ മുഅ്ജിസത്താണ് മിഅ്‌റാജ്. ഇസ്‌റാഉം മിഅ്‌റാജും കേവലമായ മുഅ്ജിസത്ത് മാത്രമല്ല, ആദരം കൂടിയാണ്. ജിബ്‌രീൽ(അ) എന്ന ഇടനിലക്കാരനില്ലാതെ അല്ലാഹുവുമായി മുനാജാത്ത് നടത്താൻ നബി(സ്വ)ക്ക് അന്നു ഭാഗ്യമുണ്ടായി. എന്നത്തേക്കുമുള്ള ദൃഷ്ടാന്ത വിസ്മയങ്ങളായി ഇസ്‌റാഉം മിഅ്‌റാജും നിലനിൽക്കുന്നു.

നബി(സ്വ)യുടെ ജീവിതത്തിലെ ദുഃഖസംഭവങ്ങളായിരുന്നു അബൂത്വാലിബിന്റെയും ഖദീജ ബീവി(റ)യുടെയും വഫാത്ത്. കാരണം അവർ രണ്ടു പേരും പ്രവാചകർ(സ്വ)ക്ക് സമൂഹത്തിലും വീട്ടിലും തുണയും സഹായവും സാന്ത്വനവുമായിരുന്നു.

അബൂത്വാലിബ് തിരുനബി(സ്വ)ക്ക് നൽകിയ സംരക്ഷണം കുടുംബപരമായ ബാധ്യത എന്ന നിലയിലായിരുന്നു. നാൽപത് വർഷക്കാലം അത് പ്രവാചകർക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിൽ പത്തു വർഷത്തോളം നബിയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചതിന്റെ ശേഷമാണ്. അബൂത്വാലിബ് ജീവിച്ചിരിക്കെ നബി(സ്വ)യെ പീഡിപ്പിക്കാൻ ഖുറൈശികൾ ധൈര്യം കാണിച്ചിരുന്നില്ല. നബി(സ്വ) തന്നെ ഇതു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: ‘അബൂത്വാലിബ് മരണപ്പെടുന്നതു വരെ ഖുറൈശികളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഉപദ്രവം ഏൽക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല’ (ബൈഹഖി, ദലാഇൽ).

ഖുറൈശികളിൽ പെട്ട ചിലർ റസൂൽ(സ്വ)യുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് മണ്ണ് വാരിയെറിഞ്ഞതിനു ശേഷം വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ പുത്രി അത് തട്ടിക്കൊടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കെയാണ് നബി(സ്വ) ഇതു പറഞ്ഞത്. നാൽപതു വർഷത്തെ സംരക്ഷണം നബി(സ്വ)ക്ക് ഉപകാരപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ഖദീജ(റ) നബി(സ്വ)യുടെ യൗവന കാലത്താണ് ജീവിത സഖിയായെത്തുന്നത്. നാൽപതു വയസ്സുണ്ടായിരുന്ന മഹതി പ്രായത്തിന്റെ പക്വതയോടെ തിരുനബി(സ്വ)ക്ക് തുണയായി. അവരുടെ സാമ്പത്തിക പിന്തുണയും റസൂലിന് വലിയ ഉപകാരമായിട്ടുണ്ട്. നബി(സ്വ)യുടെ സന്താനങ്ങളുടെ മാതാവ് എന്ന ബഹുമതി കൂടി മഹതിക്കുണ്ട്. ഒരു പുരുഷനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ജീവിതത്തിലെ കൂട്ടാളിയുടെ മരണം സ്വാഭാവികമായും ദുഃഖം പടർത്താതിരിക്കില്ല.

രണ്ടുപേരുടെയും മരണത്തോടെ മക്കയിൽ സംജാതമായ അപായകരമായ സാഹചര്യം അവിടുത്തെ ആശങ്കപ്പെടുത്തി. അമ്മാവന്മാരുടെ നാടായ ത്വാഇഫിലേക്കു പോകാമെന്നു വെച്ചു. അവിടെയും പീഡനമേൽക്കേണ്ടി വന്നു. ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ തിരുനബി(സ്വ)ക്ക് ആദരവും ആശ്വാസവും പ്രബോധന വഴിയിൽ വലിയ സഹായവുമായാണ് ഇസ്‌റാഉം മിഅ്‌റാജും നടന്നത്.

ഇസ്‌റാഅ്

മക്കയിൽ നിന്നു ഖുദ്‌സിലേക്ക് നടന്ന രാത്രി സഞ്ചാരത്തെയാണ് ഇസ്‌റാഅ് എന്നു പറയുന്നത്. അല്ലാഹു പറയുന്നു: തന്റെ അബ്ദിനെ ഒരു രാത്രിയിൽ മസ്ജിദുൽ ഹറാമിൽ നിന്നും ചുറ്റുപാടും ബറകത്ത് നൽകിയ മസ്ജിദുൽ അഖ്‌സ്വായിലേക്ക് പ്രയാണം ചെയ്യിച്ചവൻ ഏറെ പരിശുദ്ധനാണ് (ഇസ്‌റാഅ്/1). മക്കയിൽ നിന്നും ഒരു മാസം ഒട്ടകപ്പുറത്ത് യാത്ര ചെയ്താലാണ് ഖുദ്‌സിലെത്തിച്ചേരാനാവുക. ഇന്നത്തെ പോലെ വേഗത കൂടിയ യാത്രാ സൗകര്യങ്ങളില്ലാത്ത കാലം. അതിനാൽ അതൊരു അത്ഭുത യാത്രയായിരുന്നു. അതെന്തിനു വേണ്ടി എന്ന് ഖുർആൻ തന്നെ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ‘അതിന്റെ പരിസരം നാം ബറകത്ത് ചെയ്തിരിക്കുന്നു’ എന്നാണ് പരാമർശം. തിരുനബി(സ്വ)ക്ക് വ്യക്തിപരമായി ലഭിക്കുന്ന ഒരു ഭാഗ്യമാണ് അനുഗ്രഹീത സ്ഥലത്തെത്തുക എന്നത്. ആത്മീയ പ്രാധാന്യമുള്ള അനുഗ്രഹ പ്രദേശമാണ് ഖുദ്‌സ്. ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണും അരുവിയും പുഴകളും കൃഷികളുമുള്ള ആകർഷണീയ ഭൂമി.

മൂസാ(അ) ഉൾപ്പെടെ അമ്പിയാക്കളിൽ ധാരാളം പേർക്ക് വഹ്‌യ് അവതരിച്ച ഇടം. അവരുടെ ഇബാദത്തുകളും ദഅ്‌വത്തും നടന്ന പ്രദേശം. ഇബ്‌റാഹിം, ഇസ്ഹാഖ്, യഅ്ഖൂബ്, ഈസാ(അ) തുടങ്ങിയ അമ്പിയാക്കളുടെ പാദസ്പർശം കൊണ്ടനുഗ്രഹീതമാണ് ഖുദ്‌സ്. അവിടെ നബി(സ്വ) ശാരീരികമായി എത്തിച്ചേരുന്നു. അമ്പിയാക്കൾക്ക് ഇമാമായി നിസ്‌കാരം നിർവഹിക്കുന്നു. അമ്പിയാക്കളുടെയെല്ലാം നേതാവ് എല്ലാ അമ്പിയാക്കൾക്കും മുന്നിൽ നിന്ന് നേതൃത്വം നൽകി. നബി(സ്വ)യുടെ മഹത്ത്വവും പദവിയും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അനുഭവപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുകയായിരുന്നു ഇതിലൂടെ.

യാത്രക്കിടയിൽ ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ നിസ്‌കരിക്കാൻ നബി(സ്വ)യോട് ജിബ്‌രീൽ (അ) ആവശ്യപ്പെടുകയും നിസ്‌കരിക്കുകയുമുണ്ടായി. ത്വയ്ബ, ത്വൂരിസീനാ, ബൈത്‌ലഹം എന്നീ സ്ഥലങ്ങൾ ചരിത്രപ്രധാനമാണ്. ത്വയ്ബയാണ് മദീനതുർറസൂൽ(സ്വ) ആയത്. ത്വൂരിസീനാ മൂസാ നബി(അ) അല്ലാഹുവിനോട് സംസാരിച്ച സ്ഥലമാണ്. ബൈത്‌ലഹം ഈസാ നബി(അ) പ്രസവിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലവും. നബി(സ്വ)യിൽ ആത്മീയ മധുരാനുഭവങ്ങൾ പകരുന്നതായിരുന്നു ഇവിടങ്ങളിലെ നിസ്‌കാരം.

‘എന്നെ രാപ്രയാണം ചെയ്യിച്ച രാത്രിയിൽ, മൂസാ(അ) ഖബ്‌റിൽ വെച്ച് നിസ്‌കരിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുകയുണ്ടായി’ (ബസ്സാർ) എന്നു നബി (സ്വ) പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഫിർഔന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ ഭൃത്യയായിരുന്നപ്പോഴും തൗഹീദിൽ അടിയുറച്ച് ജീവിച്ച ഒരു മഹതിയുണ്ടായിരുന്നു. ഫിർഔന്റെ പുത്രിയുടെ മുടി ചീകുന്നവരായതിനാൽ അവർ ചരിത്ര പ്രസിദ്ധയായത് മാശിത്വ (മുടിചീകുന്നവൾ) എന്ന പേരിലാണ്. നബി(സ്വ) ഇസ്‌റാഇന്റെ രാത്രിയിലുണ്ടായ അനുഭവം ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു: ‘ഞാൻ പ്രയാണം ചെയ്ത രാത്രിയിൽ ഒരു സുഗന്ധം അനുഭവപ്പെട്ടു. ജിബ്‌രീലിനോട് ഈ വാസന എന്താണെന്നു ഞാൻ ചോദിച്ചു. ‘അതു ഫിർഔന്റെ മകളുടെ മുടി ചീകിക്കൊടുത്തിരുന്നവരുടെ സുഗന്ധമാണ് എന്നെന്നോട് പറഞ്ഞു’ (അഹ്മദ്).

ശത്രുപീഡനങ്ങളിൽ പതറാതിരിക്കാനുള്ള സൂചന കൂടി ഈ സംഭവത്തിലുണ്ടെന്ന് പണ്ഡിതർ. നബി(സ്വ)ക്ക് സമാധാനവും പ്രബോധന വഴിയിൽ കരുത്തും പകരുന്ന വേറെയും അനുഭവങ്ങൾ ഇസ്‌റാഇനിടയിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

മക്കയിലെ ജനങ്ങൾക്ക് ഖുദ്‌സും അവിടേക്കുള്ള അകലവും അറിയാം. അവിടേക്കും തിരിച്ചും യാത്ര ചെയ്ത അനുഭവമുള്ളവർ അവർക്കിടയിലുണ്ട്. അവരുടെ മുമ്പിലവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതാണീ യാത്രയും. അതിനാൽ തന്നെ അവരുടെ അറിവനുഭവങ്ങൾക്കതീതമായ വിധം അത്ഭുത സംഭവമായി രുന്നു ഇസ്‌റാഅ്.

അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പരിഹസിക്കാനെളുപ്പമുള്ളതായിരുന്നു പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ഇത്. പരിഹാസവും കളവാക്കലും ഭയന്നതിനാലാണ് ഉമ്മുഹാനിഅ്(റ) നബി(സ്വ)യോട് ഈ വിവരം പരസ്യപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചത്. പക്ഷേ, നബി(സ്വ) പരസ്യപ്പെടുത്തി. കാരണം അത് വിവരിക്കാനുള്ളതായിരുന്നു. അതിൽ അടങ്ങിയ പ്രബോധനപരമായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ പൂർത്തീകരിക്കാൻ അതനിവാര്യമാണ്.

യാത്രയിൽ ഉണ്ടായ ചില അനുഭവങ്ങൾ കാരണം നബി (സ്വ)യെ കളവാക്കാൻ സാധാരണ ഗതിയിൽ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ വന്നു. നബി(സ്വ) പറയുന്നു: യാത്രക്കിടയിൽ ഞാൻ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ കച്ചവട സംഘത്തെ കാണുകയുണ്ടായി. എന്റെ വാഹനത്തിന്റെ സാന്നിധ്യവും ശബ്ദവും കാരണം അവരുടെ ഒരൊട്ടകം ഓടിപ്പോയി. അങ്ങനെ ഞാനവർക്ക് ഒട്ടകത്തെക്കുറിച്ച് അറിയിച്ചുകൊടുക്കുകയുണ്ടായി. ഞാൻ ഫലസ്തീനിലേക്ക് പോകുമ്പോഴായിരുന്നു അത്. തിരിച്ചുവരുമ്പോഴും ഞാനവരെ കണ്ടു. അവർ ഒരിടത്തു വിശ്രമത്തിനിടെ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. അവരുടെ വെള്ളപ്പാത്രത്തിൽ നിന്ന് ഞാനെടുത്തു കുടിച്ചു. പാത്രം മൂടിവെച്ചു. വർത്തക സംഘത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഒരൊട്ടകമുണ്ട്. അതിന്റെ നിറം കറുപ്പും വെളുപ്പും കലർന്നതാണ്. അതിന്റെ മേൽ രണ്ടു ഭാണ്ഡങ്ങളുണ്ട്. ഒന്ന് കറുത്തതും മറ്റേത് കറുപ്പും വെളുപ്പും നിറമുള്ളതുമാണ് (ബൈഹഖി).

മക്കക്കാരെ കുറിച്ച് നന്നായറിയുന്ന തിരുനബി(സ്വ) ഇസ്‌റാഅ് വിവരം അവരോടെങ്ങനെയാണവതരിപ്പിക്കുക എന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘എന്നെ പ്രയാണം ചെയ്യിച്ച രാത്രി കഴിഞ്ഞ് പ്രഭാതത്തിൽ ഞാൻ മക്കയിലെത്തി. ഞാൻ പ്രയാസത്തിലായി. ജനങ്ങൾ എന്നെ വാസ്തവമാക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞാൻ മനഃപ്രയാസത്തോടെ അൽപം അകന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അബൂജഹ്ൽ അതു വഴിവന്നു’ (നസാഈ).

അബൂജഹ്ൽ നബി(സ്വ)യെ സമീപിച്ച് പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു:

ഇന്ന് പുതിയതെന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ?

ഞാൻ പറഞ്ഞു: അതേ.

അതെന്താണ്?

‘ഇന്നലെ എന്നെ രാപ്രയാണം ചെയ്യിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.’

എങ്ങോട്ട്?

‘ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിലേക്ക്.’

എന്നിട്ട് നേരം പുലരുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കിടയിലെത്തിയോ?

‘അതേ.’

ഇതുകേട്ട അബൂജഹ്ൽ അത് നിഷേധിക്കാത്ത ഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചു. കാരണം ആളുകളെയെല്ലാംവിളിച്ചുകൂട്ടുമ്പോൾ താൻ കളവാക്കിയതിന്റെ പേരിൽ നബി(സ്വ) സംഭവം നിഷേധിച്ചാലോ എന്നാണ് അബൂജഹ്ൽ വിചാരിച്ചത്. അവൻ ചോദിച്ചു:

ഞാൻ ജനങ്ങളെ വിളിച്ചാൽ അവരോടിത് വിവരിക്കാമോ?

‘തീർച്ചയായും.’

അബൂജഹ്ൽ ഉടനെ കഅ്ബുബ്‌നു ലുഅയ്യ് സന്തതികളേ വരൂ എന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ കഅ്ബക്കരികിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ സഭകളെല്ലാം പിരിഞ്ഞ് അവരടുത്തുവന്നു. അബൂജഹ്ൽ നബി(സ്വ)യോട് പറഞ്ഞു: നീ എന്നോട് പറഞ്ഞതൊക്കെ ഇവരോടും വിവരിക്കൂ.’

നബി(സ്വ) വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി:

‘ഇന്നലെ എന്നെ രാപ്രയാണം ചെയ്യിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.’

അവർ ചോദിച്ചു: എങ്ങോട്ട്?

‘ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിലേക്ക്.’

എന്നിട്ട് നേരം പുലർന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ എത്തിയെന്നോ?

നബി(സ്വ) പറഞ്ഞു: ‘അതേ.’

ഇതുകേട്ടതോടെ ചിലർ കയ്യടിച്ച് പരിഹസിച്ചു. മറ്റു ചിലർ ഇതെന്തൊരു കളവാണേ എന്ന നിലയിൽ തലയിൽ കൈവെച്ച് അത്ഭുതം കൂറി (നസാഈ).

അപ്പോൾ ഖുറൈശി പ്രമുഖനായ ജുബൈറുബ്‌നു മുത്ഇം പറഞ്ഞു: ‘ഞാനെങ്ങാനും പഴയ അവസ്ഥയിലായിരുന്നെങ്കിൽ നീ ഇത് ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പറയില്ലായിരുന്നു’ (ത്വബ്‌റാനി).

നബി(സ്വ)യുടെ ഇസ്‌റാഅ് വിവരണം വിശ്വാസം ഉറച്ചിട്ടില്ലാത്ത ആളുകൾക്കിടയിൽ ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കാൻ ഖുറൈശികൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. അങ്ങനെ ചിലരൊക്കെ അതിൽ സംശയാലുക്കളായി. അബൂബക്കർ(റ)നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാനും ഇതുപകരിക്കുമെന്ന നിലയിൽ മക്കക്കാർ അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ചു പറഞ്ഞു:

നിന്റെ നേതാവ് ഇന്നലെ രാത്രി മസ്ജിദുൽ അഖ്‌സ്വയിൽ പോയി തിരിച്ചെത്തിയെന്ന് വാദിക്കുന്നുണ്ട്, നീ എന്തു പറയുന്നു?

അബൂബക്കർ(റ) ചോദിച്ചു: അവിടുന്ന് അങ്ങനെ പറയുന്നുണ്ടോ?

‘അതേ.’

‘നബി അങ്ങനെ പറയുന്നുവെങ്കിൽ അത് സത്യം തന്നെയാണ്.’

ഈ ഒരൊറ്റ രാത്രിയിൽ മക്കയിൽ നിന്ന് ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിൽ പോയി നേരം പുലരും മുമ്പ് തിരിച്ചുവന്നുവെന്നത് നീ അംഗീകരിക്കുന്നുവോ?

‘അതേ, ഞാനിതിലും വലിയ കാര്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ഉന്നതങ്ങളിൽ നിന്നും വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നുവെന്ന് അവിടുന്ന് പറയുന്നത് ഞാനംഗീകരിക്കുന്നല്ലോ’ (മജ്മഉസ്സവാഇദ്).

അങ്ങനെയാണ് അബൂബക്കർ(റ)ന് ‘അതീഖ’ എന്ന അപര നാമത്തേക്കാൾ പ്രസിദ്ധമായിത്തീർന്ന ‘സ്വിദ്ദീഖ്’ എന്ന നാമം ലഭിക്കുന്നത്.

പിന്നെ ശത്രുക്കൾ അവർക്കറിയാവുന്നതും അറിയേണ്ടതുമായ യാത്രാസംബന്ധിയായ ചില കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു റസൂലിനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. മുത്ഇമിബ്‌നു അദിയ്യ് എന്ന ഖുറൈശി പ്രമുഖൻ കുറേ നന്മകളുള്ളയാളായിരുന്നു. പക്ഷേ, അദ്ദേഹവും ഈ വിഷയത്തിൽ നബി(സ്വ)യെ നിന്ദ്യമാക്കി സംസാരിക്കുകയുണ്ടായി.

‘നീ ഇതുവരെ പറഞ്ഞതു പോലുള്ളതൊന്നുമല്ലല്ലോ ഇത്. ഇത് ശുദ്ധ നുണയാണെന്ന് ഞാൻ സാക്ഷീകരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ കാണാത്ത സ്ഥലമൊന്നുമല്ല ബൈതുൽ മുഖദ്ദസ്. ഒരു മാസം അങ്ങോട്ടും ഒരു മാസം തിരിച്ചും യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വരാറുണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക്. എന്നിട്ട് നീ ഒരൊറ്റ രാത്രിയിൽ അവിടെ പോയി വന്നെന്നു പറയുന്നു. ലാത്തയും ഉസ്സയുമാണ് സത്യം, നിന്നെയും നിന്റെ വാദത്തെയും ഞാനംഗീകരിക്കുകയേയില്ല.’

ഇതുകേട്ട അബൂബക്കർ(റ) മുത്ഇമിനോട് പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങളുടെ നിലപാട് ശരിയായില്ല. അങ്ങനെയൊന്നും പറയരുതായിരുന്നു. ഞാൻ മുഹമ്മദ്(സ്വ) പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്നംഗീകരിക്കുന്നു.’

അപ്പോൾ മുത്ഇം പറഞ്ഞു: മുഹമ്മദേ, എന്നാൽ ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിനെ കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞു തരാമോ?

നബി(സ്വ) പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ രാത്രിയാണവിടെ പോയതും പോന്നതും.’

എന്നിട്ട് തിരുനബി(സ്വ) അതിന്റെ ഓരോ വാതിലിനെക്കുറിച്ചും വെവ്വേറെ വിവരിച്ചുകൊടുത്തു. അബൂബക്കർ(റ) അപ്പോഴൊക്കെ സ്വദഖ്ത്തു (ഞാനംഗീകരിക്കുന്നു) എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു (അബൂയഅ്‌ലാ).

മുത്ഇമും നബി(സ്വ)യും തമ്മിലുള്ള സംസാരം അവസാനിച്ചപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മക്കക്കാർ പറഞ്ഞു: ‘മുത്ഇം, ഇനി ഞങ്ങളൊന്നു ചോദിക്കട്ടെ. ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിനേക്കാൾ ഞങ്ങൾക്കാവശ്യം അതാണ്.’

എന്നിട്ടവർ ചോദിച്ചു: ‘മുഹമ്മദ്, എങ്കിൽ നീ ഞങ്ങളുടെ കച്ചവട സംഘത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുതരൂ.’

നബി(സ്വ): ഇന്ന കുടുംബത്തിന്റെ കച്ചവട സംഘത്തിന്റെ സമീപത്തുകൂടി ഞാൻ യാത്ര ചെയ്തു. അവരുടെ ഒരു ഒട്ടകത്തെ കാണാതായി. അതന്വേഷിക്കാൻ പോയിരിക്കുകയായിരുന്നു (വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു എന്നും നിവേദനമുണ്ട്). അവിടെ അവരുടെ ഒരു വെള്ളപ്പാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ നിന്നു ഞാൻ കുടിച്ചു.

ഇതുകേട്ട മക്കക്കാർ പറഞ്ഞു: ‘ഇതൊരു തെളിവാണ്.’

പ്രവാചകർ(സ്വ) തുടർന്നു: ‘പിന്നെ ഇന്ന കുടുംബക്കാരുടെ കച്ചവട സംഘത്തിനടുത്തെത്തി. എന്റെ വാഹനത്തെ കണ്ട് അവരുടെ ഒരു ഒട്ടകം വിരണ്ടു. പുറത്ത് ചാക്കുകൾ കെട്ടിവെച്ച ഒട്ടകം മുട്ടുകുത്തി വീണു. അതിന്റെ എല്ല് പൊട്ടിയോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. അത് അവരോട് ചോദിച്ചോളൂ.’

ഇതുകേട്ടപ്പോഴും അവർ ‘ഇതും ഒരടയാളം തന്നെ’ എന്നു പറഞ്ഞു.

പിന്നെ ഞാൻ മറ്റൊരു കച്ചവട സംഘത്തെ കണ്ടുമുട്ടി. അവർ തൻഈമിലെത്തിയിരുന്നു. അതിന്റെ മുൻനിരയിൽ ചുവപ്പും വെളുപ്പും കലർന്ന നിറമുള്ള ഒരൊട്ടകമുണ്ട്. ആ സംഘം വളരെ വൈകാതെ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരുന്നതാണ് (അബൂയഅ്‌ലാ).

നബി(സ്വ)യുടെ വിവരണം കേട്ടപ്പോൾ അതു സത്യമാണെന്ന് അംഗീകരിക്കാതിരിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അറിയേണ്ടത് അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പക്ഷേ, അവർ നിലപാട് മാറ്റി. നബി(സ്വ)യിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന വിവരം കൃത്യമായിരിക്കുമെന്ന് അവർക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. വിശ്വസിക്കാൻ തയ്യാറല്ലാത്തതിനാൽ മാരണമാണിതെല്ലാം എന്നു പറഞ്ഞ് ഒഴിയലായിരുന്നു പതിവ്. അതുതന്നെ ഇവിടെയും ആവർത്തിച്ചു.

അവരുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്ന വലീദ് പറഞ്ഞു: ‘മുഹമ്മദ് സിഹ്‌റുകാരൻ തന്നെ.’ അങ്ങനെ അവർ പോയി നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കച്ചവട സംഘം വരുന്നത് നേരിൽ കണ്ടു. നബി(സ്വ) പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തും അടയാളത്തിലും തന്നെ. എന്നിട്ടും അവർ പറഞ്ഞു: വലീദ് പറഞ്ഞതെത്ര സത്യം (അബൂയഅ്‌ലാ).

റസൂൽ(സ്വ)ക്ക് സാധിച്ച ഈ മഹാ സൗഭാഗ്യം ജനങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിൽ താത്കാലിക പ്രയാസമുണ്ടായെങ്കിലും അവിടുത്തേക്ക് വളരെയേറെ സംതൃപ്തിയും മഹത്ത്വവും ലഭിച്ച മുഅ്ജിസത്തായിരുന്നു ഇസ്‌റാഅ്. ഖുറൈശികൾക്ക് നിഷേധിക്കാനാവാത്ത കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ നബി(സ്വ)ക്ക് സാധിച്ചു. ഇസ്‌റാഇന് ശേഷമുണ്ടായ ചോദ്യം ചെയ്യലിനെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് പറയുന്നു:

ഞാൻ കഅ്ബയുടെ സമീപത്ത് ഹിജ്‌റിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഖുറൈശികൾ എന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. അവർ ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിനെ കുറിച്ച് എന്നോടു ചോദിച്ചു. യഥാർത്ഥത്തിൽ അവയൊന്നും കൃത്യമായി ഞാൻ നോക്കി തിട്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. അതിനാൽ തന്നെ മുമ്പൊന്നുമില്ലാത്ത വിധം ഞാൻ മനഃപ്രയാസത്തിലായി. അപ്പോൾ അല്ലാഹു ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിനെ എനിക്ക് പ്രത്യക്ഷമാക്കിത്തന്നു. ഞാനതിലേക്കു നോക്കി അവരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു. ഞാനെല്ലാം വിശദീകരിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണെന്നായി അവർ (ബസ്സാർ, മുസ്‌ലിം, അഹ്മദ്).

ഇസ്‌റാഇന്റെ രാത്രിയിൽ തന്നെ മിഅ്‌റാജുമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. സത്യവിശ്വാസികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈമാൻ വർധിക്കാനും സദ്കർമങ്ങൾ വർധിപ്പിക്കാനും ദുഷ്‌കൃത്യങ്ങളുടെ ഗൗരവമറിയാനും ഉപകാരപ്പെടുന്നതാണ് മിഅ്‌റാജനുഭവവും. പണ്ഡിതലോകത്തിന്റെയും മുൻഗാമികളുടെയും അംഗീകാരമുള്ളതും ചരിത്ര സത്യവുമാണത്.

മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ)യുടെ പ്രവാചകത്വത്തിന്റെ ഉന്നതമായൊരു പ്രമാണമായി അത് പരിലസിക്കുന്നു. മിഅ്‌റാജിന്റെ ആമുഖമായി ഇസ്‌റാഅ് നടന്നതിന്റെ പ്രസക്തി പണ്ഡിതന്മാർ വ്യക്തമാക്കി. ശൈഖ് അബൂ മുഹമ്മദുബ്‌നു ജംറ(റ)യെ ഇബ്‌നുഹജറിൽ അസ്ഖലാനി(റ) ഉദ്ധരിക്കുന്നു:

‘ആകാശാരോഹണത്തിന് മുമ്പ് ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിലേക്ക് രാപ്രയാണം ചെയ്യിച്ചതിലെ ഹിക്മത്ത്, സത്യത്തെ കെടുത്തിക്കളയാനുദ്യമിക്കുന്നവരുടെ മാത്സര്യത്തിനു മേൽ യാഥാർത്ഥ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തി വിജയിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. മക്കയിൽ നിന്ന് തന്നെ മിഅ്‌റാജ് നടന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ ശത്രുക്കളുടെ മത്സരത്തെയും വ്യാഖ്യാനത്തെയും വ്യക്തമാക്കാനോ വിവരിക്കാനോ മാർഗമുണ്ടാവില്ല. എന്നാൽ ഇസ്‌റാഇനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിന്റെ ചെറിയ കാര്യങ്ങളടക്കം അറിയാവുന്നതിനെ കുറിച്ചവർ ചോദിച്ചു. തിരുനബി(സ്വ) ബൈതുൽ മുഖദ്ദസ് മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല എന്ന് അവർക്കറിയാവുന്നതുമാണ്. അങ്ങനെ അവിടുത്തെ വിവരണം കേട്ടപ്പോൾ റസൂലിന്റെ സത്യസന്ധത അവർക്കുറപ്പായി. ഒറ്റ രാത്രിയിൽ ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിൽ പോയത് അംഗീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ തുടർന്ന് പറയുന്നതും അംഗീകരിക്കേണ്ടിവരും. അതിനാൽ തന്നെ രാപ്രയാണം സത്യവിശ്വാസിയുടെ വിശ്വാസത്തിലും നിഷേധിയുടെയും ധിക്കാരിയുടെയും പരാജയത്തിലും വർധനവുണ്ടാക്കി (ഫത്ഹുൽ ബാരി).

മക്കയിലെ അവിശ്വാസികൾ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അടിയറവ് പറയാൻ നിർബന്ധിതരായിത്തീർന്ന പോലെ ഒരു ചരിത്ര വിസ്മയമായി ഇസ്‌റാഅ് എന്നും പ്രോജ്വലിക്കും.

(തുടരും)
🌴🌴🌴🌴🌴🌴
അസ്ലം കാമിൽ സഖാഫി
പരപ്പനങ്ങാടി
*ഈ  സംരംഭം  സോഷ്യല്‍  മീഡിയയിൽ  നിർവ്വഹിച്ചു  വരുന്ന  സേവനം  ഇഷ്ടപ്പെട്ടവർ  താഴെ  കാണുന്ന  ഫേസ്ബുക്ക്  ലിങ്കില്‍  ലൈക്ക് ചെയ്യുക*👇 👇👇👇👇👇👇 https://m.facebook.com/Ahlussunnah-Samshayanivaranam-room-227211094293475/




ത്വരീഖത്ത്, ശൈഖ്: ഇസ്‌ലാം പറയുന്നതെന്ത്?


🍔🍿🍔🍿🍔🍿
അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ്    ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക

https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0 അസ്ലം സഖാഫി പരപ്പനങ്ങാടി

ത്വരീഖത്ത്, ശൈഖ്: ഇസ്‌ലാം പറയുന്നതെന്ത്?

● പൊന്മള അബ്ദുൽഖാദിർ മുസ്‌ലിയാർ



മനുഷ്യരുടെ സൃഷ്ടിപ്പിന്റെ ലക്ഷ്യം അല്ലാഹുവിനെ അറിഞ്ഞ് ആരാധിക്കലാണ്. യജമാനനായ അല്ലാഹുവിനെ നേരിൽ കാണും വിധം ആരാധനയർപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് ആരാധനയുടെ സമ്പൂർണതയിലേക്കെത്തുന്നത്. ഖുർആൻ പറയുന്നു: ആത്മാർത്ഥതയോടെ അല്ലാഹുവിന് ആരാധന ചെയ്യാനല്ലാതെ അവരോട് ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല (അൽബയ്യിന/5).

ഇതിനുവേണ്ടി സ്രഷ്ടാവ് സമർപ്പിച്ച ജീവിത സരണിയാണ് ഇസ്‌ലാമിക ശരീഅത്ത്. ശരീഅത്തിന് ഇൽമ്, അമല്, ഇഖ്‌ലാസ് എന്നീ മൂന്ന് ഘടകങ്ങളുണ്ടെന്ന് ശൈഖ് സർഹിന്ദി(റ) അൽ മുൻതഖബാതു മിനൽ മക്തൂബാത് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നു. ഈ മൂന്ന് ഘടകങ്ങളും മേളിക്കുമ്പോഴാണ് ശരീഅത്ത് പൂർണമാവുന്നത്. ഒരു വിശ്വാസി ശരീഅത്ത് നിയമങ്ങൾ പാലിച്ച് ജീവിച്ചാൽ അവന് അല്ലാഹുവിന്റെ സംതൃപ്തി ലഭിച്ചു. അതാകട്ടെ, ഇഹപര വിജയങ്ങളേക്കാൾ മീതെയാണ് താനും. അപ്പോൾ ഇരുലോക വിജയം ശരീഅത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.

ശരീഅത്തിന്റെ പരിപൂർണതയിലേക്കുള്ള മാർഗങ്ങളായ ത്വരീഖത്ത്, ഹഖീഖത്ത് എന്നിവയിൽ വ്യാപൃതരായി വിജയതീരമണഞ്ഞവരാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ ഔലിയാക്കൾ. മുകളിൽ പറഞ്ഞ ഇഖ്‌ലാസിനെ സാധ്യമാക്കലാണ് ത്വരീഖത്ത്, ഹഖീഖത്തുകളുടെ ധർമം. ശരീഅത്ത് നിയമങ്ങൾ പാലിച്ച് ബാഹ്യചലനങ്ങൾ ഇസ്‌ലാമികമായി ക്രമീകരിച്ചാലും ആന്തരികമായി ശൈത്വാൻ ദുർബോധനം തുടർന്ന് കൊണ്ടേയിരിക്കും. തൽഫലമായുണ്ടാവുന്ന ഹൃദയരോഗങ്ങൾ ചികിത്സിച്ച് ആത്മാവിന് ശാന്തി കൈവരിക്കലാണ് ത്വരീഖത്തിന്റെ ധർമം. ഇതിലേക്കാണ് ‘ഹൃദയത്തിലുള്ള ഒന്നിന്റെ ശിഫയും നിങ്ങൾക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു’ (യൂനുസ്/57) എന്ന ഖുർആൻ സൂക്തം വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്.

ശൈഖ് ദഹ്‌ലാൻ(റ) പറയുന്നു: ഹൃദയത്തിന് നാശമുണ്ടാക്കുന്ന ദുഃസ്വഭാവങ്ങൾ പൊങ്ങച്ചം, അഹങ്കാരം, ലോകമാന്യം, അസൂയ, കോപം, ഉദര താൽപര്യം, ലൈംഗിക വികാരം, നാവിന്റെ നാശങ്ങൾ, സ്ഥാനമോഹം, സാമ്പത്തിക ആർത്തി, വഞ്ചന, വ്യാമോഹം തുടങ്ങിയവയാകുന്നു. ഇതിൽ നിന്ന് ഹൃദയത്തെ രക്ഷപ്പെടുത്തുന്ന ചികിത്സ പാപമോചനം, ക്ഷമ, അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കുള്ള നന്ദി, അല്ലാഹുവിലുള്ള പ്രത്യാശ, അല്ലാഹുവിനെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ഭയം, ദാരിദ്ര്യം, താഴ്മ, ഐഹികാഡംബരങ്ങൾ വെടിയൽ, സൂക്ഷ്മത, സർവം അല്ലാഹുവിൽ അർപ്പിക്കൽ, സദുദ്ദേശ്യം, നിഷ്‌കളങ്കത, സത്യസന്ധത, അല്ലാഹുവിലുള്ള സ്‌നേഹം, അവനിലുള്ള ആഗ്രഹം, അവനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽ വ്യാപരിക്കൽ, അവനിലുള്ള സംതൃപ്തി, ഐഹിക ആഗ്രഹങ്ങളിലുള്ള കുറവ്, മരണത്തെ ഇഷ്ടപ്പെടൽ തുടങ്ങിയവയാകുന്നു. സ്വൂഫികളുടെയും സർവ ത്വരീഖത്തുകളുടെയും അടിസ്ഥാനം തന്നെ ഇൽമ്, അമല്, ദുഃസ്വഭാവങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മുക്തി, സൽസ്വഭാവങ്ങൾ കൊണ്ട് നന്നായിത്തീരൽ എന്നിവയത്രെ (തഖ്‌രീബുൽ ഉസ്വൂൽ/18,19).

ശൈഖ് അബ്ദുല്ലാഹിബ്‌നു അബീബക്കർ അൽ ഐദറൂസി(റ)യുടെ വാക്കുകൾ ഇപ്രകാരം വായിക്കാം: ത്വരീഖത്ത് എന്നാൽ പദവികളും മഖാമുകളും മുറിച്ചുകടന്ന് അല്ലാഹുവിലേക്ക് നിന്നെ അടുപ്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടും തഖ്‌വ കൊണ്ടും പിടിച്ചുനിൽക്കലാകുന്നു (രിസാലതുൽ ഐദറൂസി/11).

ശരീഅത്ത് കൊണ്ടുള്ള ഉദ്ദേശ്യം ബാഹ്യമായ ഇസ്തിഖാമത് (ചൊവ്വാകൽ) ആയതുപോലെ ത്വരീഖത്ത് കൊണ്ടുള്ള ഉദ്ദേശ്യം ആന്തരികമായ ഇസ്തിഖാമത്ത് ആണെന്ന് മേൽപറഞ്ഞ ഉദ്ധരണങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ആന്തരിക വിമലീകരണത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പ്രയത്‌നമായതു കൊണ്ട് ത്വരീഖത്തിനെ അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള പ്രയാണം എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്. ശരീഅത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ കർമങ്ങൾ കൃത്യമായി കൊണ്ടുനടക്കുന്നവർക്കാണ് അടുത്ത ഘട്ടമായ ത്വരീഖത്തിൽ പ്രവേശിക്കൽ ആവശ്യമായി വരുന്നത്. പ്രാഥമിക ശരീഅത്ത് പോലും പാലിക്കാത്തവർ ത്വരീഖത്തിൽ വലിഞ്ഞുകേറുന്നത് കൂടുതൽ നാശത്തിനു വഴിവെക്കും. കെട്ടിടത്തിന് തറയൊരുക്കാതെ വെറും മണ്ണിൽ ചുമർ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്ന വൃഥാവൃത്തിയായേ ഇതിനെ ഗണിക്കാനാവൂ.

അമ്പിയാക്കൾ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ഏതൊരു ജനതയും രണ്ടു വിഭാഗമായി തരം തിരിയുന്നത് കാണാം. ഒന്ന്, അവാമ് (സാധാരണക്കാർ). രണ്ട്, ഖവാസ്വ് (വിശിഷ്ട വ്യക്തികൾ). മനുഷ്യ സ്വഭാവം, ബാഹ്യാധികാരം എന്നിവ യഥാക്രമം ആത്മീയത, ആന്തരികാധികാരം എന്നിവയേക്കാൾ മികച്ച് നിൽക്കുന്നവരാണ് സാധാരണക്കാരെങ്കിൽ മനുഷ്യ സ്വഭാവം, ബാഹ്യാധികാരം എന്നിവയേക്കാൾ ആത്മീയത, ആന്തരികാധികാരം എന്നിവ മികച്ചുനിൽക്കുന്നവരാണ് വിശിഷ്ട വ്യക്തികൾ.

നബി(സ്വ) പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ അതായത് നബിമാരുടെ സമൂഹം, ജനങ്ങളുടെ ബുദ്ധിയനുസരിച്ച് സംസാരിക്കാൻ കൽപിക്കപ്പെട്ടവരാണ്.’ എല്ലാവരും പാലിക്കേണ്ട ശരീഅത്തിനെ കുറിച്ചല്ല റസൂൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. മറിച്ച് ലോകത്തുള്ള സർവ ജനങ്ങളും ത്വരീഖത്ത് പ്രയത്‌നത്തിലൂടെ വിശിഷ്ട ജ്ഞാനങ്ങളും രഹസ്യ കാര്യങ്ങളും അറിയുന്ന ഹഖീഖത്തിന്റെയും മഅ്‌രിഫത്തിന്റെയും സ്ഥാനത്തേക്കെത്തണമെന്നില്ല എന്നതിലേക്കാണിത് സൂചന നൽകുന്നത്. ‘ശൈഖില്ലാത്തവന്റെ ശൈഖ് ശൈത്വാൻ’ എന്ന ആപ്തവാക്യം വലിച്ചുനീട്ടി ഏതൊരാൾക്കും ഏതെങ്കിലുമൊരു ത്വരീഖത്തിൽ പ്രവേശിക്കൽ നിർബന്ധമാണെന്ന് ശഠിക്കുന്നവരുടെ വാദം ശരിയല്ലെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം. എങ്കിൽ ദാഹിച്ചു അവശനായവൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് ആവശ്യമുള്ളവനാവുകയും വെള്ളമന്വേഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ മരിക്കുമെന്ന അവസ്ഥ സംജാതമാവുകയും ചെയ്താൽ വെള്ളമന്വേഷിക്കൽ അനിവാര്യമാണെന്ന് പറയുംപോലെ ആത്മീയ ദാഹം നേരിടുന്നവൻ യഥാർത്ഥ ശൈഖിനെ അന്വേഷിക്കലും ബുദ്ധിപരമായ അനിവാര്യമാണെന്ന് പറയാം.

ശൈഖ് അബുൽ അബ്ബാസ്(റ) പറയുന്നു: തർബിയതിന്റെ ശൈഖിനെ (ത്വരീഖത്തിന്റെ ശൈഖ്) സ്വീകരിക്കൽ ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും നിർബന്ധമുള്ള കാര്യമല്ല. എന്നാൽ ശൈഖുത്തഅ്‌ലീം (ശരീഅത്ത് നിയമങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന ശൈഖ്/ഉസ്താദ്) അങ്ങനെയല്ല; അതെല്ലാവർക്കും അനിവാര്യമത്രെ (അൽ മിഅ്‌യാറുൽ മുഅർറബ് 12/295).

ഇതിൽ നിന്നും ശർഇയ്യായ അനിവാര്യ കാര്യങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുന്ന ഒരു ശൈഖിനെ സ്വീകരിക്കൽ എല്ലാവർക്കും ശർഇയ്യായ നിലക്കുതന്നെ നിർബന്ധമാണെന്നും ത്വരീഖത്തിന്റെ ശൈഖിനെ സ്വീകരിക്കൽ ആർക്കും തന്നെ ശർഇയ്യായ വാജിബ് അല്ലെന്നും എന്നാൽ, അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള വുസ്വൂൽ (ചേരൽ) ഉദ്ദേശിച്ച് അവനിലേക്ക് പ്രയാണം നടത്തുന്ന മുരീദിന് ഒരു ശൈഖ് ബുദ്ധിപരമായി അനിവാര്യമാണെന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

ആരാണ് ശൈഖ്?

ശൈഖുമാർ നാല് വിധമുണ്ട്.

ശൈഖുത്തഅ്‌ലീം (പഠിപ്പിക്കുന്ന ഗുരുനാഥൻ).

ശൈഖുത്തബർറുക് (ബറകത്തിന് വേണ്ടി തുടരപ്പെടുന്ന വ്യക്തി.

ശൈഖുത്തർഖിയത് (സ്ഥാനാരോഹണം കൊടുക്കുന്ന ശൈഖ്).

ശൈഖുത്തർബിയത് (വളർത്തിയെടുക്കുന്ന ശൈഖ്).

ദീനീ വിജ്ഞാനങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ച് കൊടുക്കുന്ന ഗുരുനാഥനാണ് ശൈഖുത്തഅ്‌ലീം. ജ്ഞാനവും ഭക്തിയും ആത്മാർത്ഥതയും മേളിച്ചവരാണ് ശൈഖെങ്കിൽ വിദ്യാർത്ഥികൾ തീർച്ചയായും നല്ലവരായി മാറും.

പുണ്യലബ്ധിക്കു വേണ്ടി തുടരപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയാണ് ശൈഖുത്തബർറുക്. പുണ്യലബ്ധിക്ക് യോഗ്യരായ ആരെയും തബർറുകിന്റെ ശൈഖായി സ്വീകരിക്കാമെന്ന് ഇബ്‌നുഹജർ(റ)വും ഇമാം ശഅ്‌റാനി(റ)വും വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട് (അൽ ഫതാവൽ ഹദീസിയ്യ/76, അൽ അൻവാറുൽ ഖുദ്‌സിയ്യ 1/64).

ക്രമേണയുള്ള പരിപാലനത്തിലൂടെയല്ലാതെ പെട്ടെന്ന് തന്റെ മുരീദിനെ മേൽപദവിയിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ പ്രാപ്തിയുള്ള ശൈഖാണ് തർഖിയത്തിന്റെ ശൈഖ്. മുരീദുമാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പെട്ടെന്ന് തന്നിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കാനുള്ള ആകർഷണ ശക്തിയും മനക്കരുത്തും ആർജിച്ചവരാണിവർ.

തന്റെ മുരീദ് അല്ലാഹുവിലേക്ക് ചേരുകയും സദ്‌വൃത്തനാവുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ അൽപാൽപമായി നിയന്ത്രിച്ചും തിരുത്തിയും വളർത്തിയെടുക്കുന്ന ശൈഖാണ് ശൈഖുത്തർബിയ. മനുഷ്യരുടെ ബാഹ്യജീവിതത്തിന് ശൈശവം, കൗമാരം, യൗവനം എന്നീ ഘട്ടങ്ങളുള്ളത് പോലെ സുലൂകിൽ (അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള പ്രയാണം-ത്വരീഖത്ത്) പ്രവേശിച്ച മുരീദിനും പല ഘട്ടങ്ങളുണ്ട്. ആത്മീയാരോഗ്യത്തിന്റെ പൂർണ ഘട്ടമായ വുസ്വൂൽ (അല്ലാഹുവിലേക്ക് ചേരൽ) സിദ്ധിക്കാൻ ശൈശവ ഘട്ടമായ സുലൂക്ക് മുതൽ മുരീദിനെ അൽപാൽപമായും ലളിതരീതിയിലും അതാത് ഘട്ടങ്ങളിൽ ആവശ്യമായ ദിക്‌റുകൾ കൊടുത്തും നിർദേശങ്ങൾ നൽകിയും പരിചരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കണം. ഈ പ്രക്രിയക്കാണ് സാങ്കേതികമായി തർബിയത് എന്നു പറയുന്നത്. ഇത് നടത്തുന്ന ശൈഖാണ് മുറബ്ബിയായ ശൈഖ്.

അല്ലാഹു പറയുന്നു: സത്യവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന് തഖ്‌വ ചെയ്യുകയും അവനിലേക്ക് വസ്വീലയെ തേടുകയും ചെയ്യുക (മാഇദ/35).

ഈ ആയത്തിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ച് ശൈഖ് ഇസ്മാഈലുൽ ഹിഖി(റ) എഴുതിയത് കാണാം: ഈ സൂക്തം വസ്വീലയെ തേടാൻ ആജ്ഞാപിക്കുകയാണ്. വസ്വീല അത്യാവശ്യമാണ്. കാരണം അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള വുസ്വൂൽ (ചേരൽ) വസ്വീല കൊണ്ടല്ലാതെ സാധിക്കുകയില്ല. ഉലമാഉൽ ഹഖീഖതും (ഹഖീഖത്തിന്റ പണ്ഡിതർ) ത്വരീഖത്തിന്റെ ശൈഖുമാരുമാണ് പ്രസ്തുത വസ്വീല (റൂഹുൽ ബയാൻ 2/388).

ഹിജ്‌റ 914-ൽ വഫാതായ ശൈഖ് അഹ്മദുബിൻ യഹ്‌യൽ വൻശരീസി(റ) പറയുന്നു: തസ്വവ്വുഫിന്റെ മാർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ഒരു ശൈഖിനെ സ്വീകരിക്കൽ അനിവാര്യമാണ്. മുറബ്ബിയായ ഒരു ശൈഖിനെ അവലംബിക്കലാണ് സ്വൂഫിയാക്കളിൽ നിന്നുള്ള പിൽക്കാല ഇമാമുകളുടെ ചര്യ (അൽ മിഅ്‌യാർ 12/296).

മേൽ വാക്യങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാവുന്നത് അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള പ്രയാണം ഉദ്ദേശിക്കുന്ന മുരീദിന് മുറബ്ബിയായ ശൈഖ് അനിവാര്യമാണെന്നാണ്. മുറബ്ബിയായ ശൈഖിന് നിർബന്ധമായും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ധാരാളം നിബന്ധനകളുണ്ട്. ശൈഖ് അഹ്മദ് ളിയാഉദ്ദീൻ(റ) എഴുതുന്നു: മുരീദ് തന്റെ ശരീരത്തെ ഏൽപ്പിക്കുന്ന ശൈഖിന്റെ നിബന്ധനകൾ അഞ്ചെണ്ണമാകുന്നു. 1, വ്യക്തമായ ആസ്വാദന ശേഷിയുള്ള ബുദ്ധിശക്തി. 2, ശരിയായ അറിവ്. 3, ഉയർന്ന മനക്കരുത്ത്. 4, തൃപ്തികരമായ അവസ്ഥ. 5, ഫലപ്രദമായ ഉൾക്കാഴ്ച. ബാഹ്യവും ആന്തരികവുമായ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളൊന്നും പരിപൂർണമായി മേളിക്കാത്ത ഒരു ശൈഖുമായി സഹവസിക്കുന്ന മുരീദുമാർ തീർച്ചയായും നാശത്തിലാണ് (ജാമിഉൽ ഉസ്വൂൽ/39).

അഭിനവ ത്വരീഖത്തുകളിലെ മിക്ക ശൈഖുമാരും സ്വയം മുറബ്ബിയായി ചമയുകയല്ലാതെ മുറബ്ബിയായ ശൈഖിന്റെ നിബന്ധനകൾ മേളിച്ചിട്ടില്ലെന്നതാണ് വസ്തുത. സുലൂകിൽ (ആത്മപ്രയാണം) പ്രവേശിക്കുന്ന മുരീദുമാരിലും ചില നിബന്ധനകൾ മേളിക്കൽ അനുപേക്ഷണീയമാണ്.

ഇബ്‌നു അറബി(റ)യിൽ നിന്ന് ജുർജാനി(റ) ഇപ്രകാരം ഉദ്ധരിക്കുന്നു: മുരീദ് എന്നാൽ സ്വന്തം വീക്ഷണങ്ങളും കണ്ടെത്തലുകളും ഉപേക്ഷിച്ച് അല്ലാഹുവിലേക്ക് ശരണം പ്രാപിച്ചവനത്രെ (തഅ്‌രീഫാത്/140).

അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി മാത്രം കാംക്ഷിച്ചും ദേഹേച്ഛകളെ ഉപേക്ഷിച്ചും ഹൃദയം കൊണ്ട് അല്ലാഹുവിലേക്ക് മുന്നിടുകയെന്നതായിരിക്കണം യഥാർത്ഥ മുരീദിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. ഇമാം ശഅ്‌റാനി(റ) എഴുതുന്നു: ഇതുകൊണ്ടാണ് അവർ മുരീദിനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞത്. ആദ്യമായി നീ നിന്റെ ദീനിൽ ഫഖീഹ് ആവുക. ശേഷം ത്വരീഖത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക (അൽ അൻവാറുൽ ഖുദ്‌സിയ്യ 1/66).

ചുരുക്കത്തിൽ അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ശരീഅത്ത് നിയമങ്ങൾ അറിയുകയും അത് ജീവിതത്തിൽ പകർത്തുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ തുടർന്നുള്ള ജീവിതത്തിൽ സൂക്ഷ്മത പുലർത്തുക കൂടി ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അല്ലാഹുവിലേക്ക് ചേരാനുള്ള നൂറുൽ ഇറാദത്ത് എന്ന കവാടം തുറക്കപ്പെടുന്നത്. ത്വരീഖത്ത്, ശൈഖ്, മുരീദ് തുടങ്ങിയവ ഇത്രമേൽ ഗൗരവമുള്ള വിഷയമായിരിക്കെ അതിനോട് ലാഘവത്തോടെ സമീപിക്കുന്നതാണ് സമകാലിക ലോകത്തെ ആത്മീയ മേഖല നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തം.

ഇമാം ഖുശൈരി(റ) പറയുന്നു: നീ അറിയുക, നിശ്ചയം അല്ലാഹുവിലേക്ക് ചേരാനുള്ള സർവകാര്യത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനം സമ്പൂർണമായി ദീൻ പാലിക്കലും ശരീഅത്തനുസരിച്ചുള്ള ആരാധനകളുമാകുന്നു. അത് നബി(സ്വ)യോടും സ്വഹാബത്തിനോടും മുസ്‌ലിം ഉമ്മത്തിലെ സലഫുസ്വാലിഹുകളോടുമുള്ള അനുകരണത്തോടും അനുധാവനത്തോടും കൂടിയുള്ളതാവുകയും വേണം. ശർഅ് വിമർശിക്കുന്ന ഏതൊരു വ്യക്തിയും വഞ്ചനയിൽ അകപ്പെട്ടവനാണ് (തഖ്‌രീബുൽ ഉസ്വൂൽ/238).

അല്ലാമാ സഅ്ദുദ്ദീനുത്തഫ്താസാനി(റ) രേഖപ്പെടുത്തി: പ്രായപൂർത്തിയും ബുദ്ധിയുമുള്ള ഒരാളും ശറഇന്റെ ആജ്ഞകളും വിലക്കുകളും ബാധകമല്ലാത്തൊരവസ്ഥയിലേക്ക് തീർച്ചയായും എത്തുകയില്ല. എന്നാൽ ചില വിലക്കുകളെ അവഗണിച്ചവർ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ഒരടിമ (അല്ലാഹുവിനോടുള്ള) മഹബ്ബത്തിൽ പരമാവധി സ്ഥാനമെത്തിക്കുകയും തന്റെ ഹൃദയം സ്ഫുടമാവുകയും കാപട്യമില്ലാത്ത വിധം വിശ്വാസത്തെ അവിശ്വാസത്തേക്കാൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്താൽ ശറഇന്റെ ആജ്ഞകളും വിലക്കുകളും അവന് ബാധകമാവുന്നതോ വൻ കുറ്റങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് അല്ലാഹു അവനെ നരകത്തിൽ കടത്തുന്നതോ അല്ല. മറ്റു ചിലർ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ഉപരിസൂചിത അവസ്ഥയെത്തിയാൽ ബാഹ്യ ഇബാദത്തുകളായ നിസ്‌കാരം, നോമ്പ്, സകാത്ത്, ഹജ്ജ് തുടങ്ങിയവ അവന് ബാധകമല്ലാതാവും. (അല്ലാഹുവിലുള്ള) ചിന്ത മാത്രമാവും അവന്റെ ഇബാദത്ത്. ഇപ്പറഞ്ഞതെല്ലാം പിഴച്ച മാർഗവും കുഫ്‌റുമാ(അവിശ്വാസം)കുന്നു. കാരണം ഈമാനിന്റെയും മഹബ്ബത്തിന്റെയും വിഷയത്തിൽ ജനങ്ങളിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും പരിപൂർണർ അമ്പിയാക്കളാണ്. വിശിഷ്യാ അല്ലാഹുവിന്റെ ഹബീബായ മുഹമ്മദ് നബി(സ്വ). എന്നിട്ടും ശറഈ കൽപനകൾ അവരിലാണ് പരിപൂർണമായുള്ളത് (ശർഹുൽ അഖാഇദ്/148).

ശറഇന് വിരുദ്ധമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലേർപ്പെടുന്ന ഒരു ത്വരീഖത്തിനും ഇസ്‌ലാം അനുവാദം നൽകുന്നില്ല എന്നത് മേലുദ്ധരണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഗ്രഹിക്കാവുന്നതാണ്. ശരീഅത്ത് നിയമങ്ങൾ അറിഞ്ഞു അനുഷ്ഠിക്കുമ്പോഴല്ലാതെ ആന്തരിക ശുദ്ധീകരണം സാധ്യമാവുന്നുമില്ല. അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള പ്രയാണം (ത്വരീഖത്ത്) അതി സങ്കീർണമായിരിക്കെ അതിനെ നിസ്സാരമായി സമീപിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. സ്വയം വിലായത്ത് പദവി അവകാശപ്പെട്ടും ശൈഖ് പട്ടം ചമഞ്ഞുമുള്ള വ്യാജന്മാർ ഇന്നു മാത്രമല്ല, മുൻകാലങ്ങളിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇതിന്റെ നാശം സംബന്ധിച്ച് സ്വൂഫിയാക്കളടക്കമുള്ള പണ്ഡിതന്മാർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിട്ടുമുണ്ട്. സയ്യിദ് ഉമറുന്നൂത്വി(റ) പറയുന്നു: പരിപൂർണനായ ഒരു ശൈഖിന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ ശൈഖ് സ്ഥാനം അലങ്കരിക്കുന്നത് വളരെ അപകടമാണ്. അതിനാൽ അന്ത്യം ചീത്തയാകും. തൗബ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ കാഫിറായിട്ടല്ലാതെ അവൻ മരിക്കില്ല (അൽ ഫതാവൽ അസ്ഹരിയ്യ/54).

🌴🌴🌴🌴🌴🌴
അസ്ലം കാമിൽ സഖാഫി
പരപ്പനങ്ങാടി
*ഈ  സംരംഭം  സോഷ്യല്‍  മീഡിയയിൽ  നിർവ്വഹിച്ചു  വരുന്ന  സേവനം  ഇഷ്ടപ്പെട്ടവർ  താഴെ  കാണുന്ന  ഫേസ്ബുക്ക്  ലിങ്കില്‍  ലൈക്ക് ചെയ്യുക*👇 👇👇👇👇👇👇 https://m.facebook.com/Ahlussunnah-Samshayanivaranam-room-227211094293475/



ഇസ്‌റാഅ്, മിഅ്‌റാജ് ശാരീരികം തന്നെ●

🍿🍔🍿🍔🍿
അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ്    ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക

https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0




ഇസ്‌റാഅ്, മിഅ്‌റാജ് ശാരീരികം തന്നെ● സൈനുദ്ദീൻ ഇർഫാനി മാണൂർ 0 COMMENTS

നബി(സ്വ)യുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മക്കയിൽ മതപ്രബോധനം തുടങ്ങിയ കാലം. സത്യപന്ഥാ വിലേക്ക് ജനങ്ങൾ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ബഹുദൈവാരാധനയുടെ കൂരിരുട്ടിൽ നിന്ന് സത്യമതത്തിന്റെ നിത്യ വെളിച്ചത്തിലേക്കെത്തിച്ചേർന്ന ആത്മ നിർവൃതിയിലാണവർ. അതേ സമയം അപവാദപ്രചാരണവും സാമൂഹിക ബഹിഷ്‌കരണവും മാനസിക-ശാരീരിക പീഡനങ്ങളും ശത്രുക്കൾ നിരന്തരം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മക്കക്കാരുടെ കിരീടം വെക്കാത്ത രാജാവായ അബൂത്വാലിബിന്റെ സഹകരണം മാത്രമായിരുന്നു  ക്രൂരമായ മർദനങ്ങൾക്കിടയിലും നബി(സ്വ)ക്ക് ആകെയുണ്ടായിരുന്ന ആശ്വാസം. ആജ്ഞാശക്തിയുള്ള ആ നേതാവിന്റെ വിയോഗം തിരുനബി(സ്വ)യെ ദുഃഖത്തിലാഴ്ത്തി. തൊട്ടടുത്തു തന്നെയുണ്ടായ സഹധർമിണി ഖദീജാ ബീവി(റ)യുടെ വഫാത് അവിടുത്തെ ദുഃഖഭാരം വർധിപ്പിച്ചു. ത്വാഇഫിലെത്തിയ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിനെ ഹൃദ്യമായി സ്വീകരിക്കുന്നതിനു പകരം ക്രൂരമായി മർദിക്കുകയും പരിഹസിക്കുകയുമാണ് ത്വാഇഫുകാർ ചെയ്തത്. ഇങ്ങനെ നിരന്തരമായി നബി(സ്വ)ക്ക് ഏൽക്കേണ്ടി വന്ന മനോവിഷമങ്ങൾ മുഴുവൻ പരിഹരിക്കാനുള്ള  തീർത്ഥാടനമായിരുന്നു ഇസ്‌റാഉം മിഅ്‌റാജും.

മക്കയിലുള്ളവർ മുഴുവൻ അവഗണിച്ചാലും നിരന്തരം അവഹേളിച്ചാലും എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും തിരുനബി(സ്വ)യെ വരവേൽക്കാനും ആദരിക്കാനും തയ്യാറാണെന്ന് നേരിട്ട് കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയായിരുന്നു അല്ലാഹു. ‘ചുറ്റുപാടും നാം അനുഗ്രഹിച്ച മസ്ജിദുൽ അഖ്‌സ്വയിലേക്ക് ആദരണീയമായ പള്ളിയിൽ നിന്ന് തന്റെ അടിമയെ നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ കാണിച്ചു കൊടുക്കാനായി നിശാപ്രയാണം നടത്തിച്ചവൻ (അല്ലാഹു) എത്ര പരിശുദ്ധൻ! തീർച്ചയായും അവൻ എല്ലാം കേൾക്കുന്നവനും കാണുന്നവനുമാണ്’ (വിശുദ്ധ ഖുർആൻ 17/1).

മസ്ജിദുൽ ഹറാമിൽ നിന്ന് മസ്ജിദുൽ അഖ്‌സ്വയിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ് ഇസ്‌റാഅ്. മസ്ജിദുൽ അഖ്‌സ്വയിൽ നിന്ന് ഏഴു ആകാശങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ച സ്ഥലങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രയാണമാണ് മിഅ്‌റാജ്.

തിരുനബി(സ്വ)യുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടായ അസംഖ്യം അമാനുഷികതകളിൽ അതി പ്രധാനമായ ഇസ്‌റാഅ്, മിഅ്‌റാജിന്റെ ചരിത്രം നാൽപത്തഞ്ച് സ്വഹാബികൾ വ്യക്തമായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് (ശർഹുൽ മവാഹിബ് 8/27).

റസൂൽ(സ്വ) ഉമ്മു ഹാനിഅ്(റ)ന്റെ വീട്ടിൽ ഉറങ്ങുമ്പോഴാണ് ജിബ്‌രീൽ(അ) ബുറാഖുമായി വന്ന് ബൈതുൽ മുഖദ്ദസിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയത്. ആകാശ ഭൂമികൾക്കിടയിലുള്ള നിരവധി ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ കണ്ട നബി(സ്വ) അമ്പിയാക്കൾക്ക് ഇമാമായി നിസ്‌കരിക്കുകയുണ്ടായി. ശേഷം നടന്ന ആകാശാരോഹണത്തിൽ ഓരോ ആകാശത്തിലും ഓരോ നബിമാരെ ദർശിക്കുകയുണ്ടായി.  ഏഴാം ആകാശത്തിൽ  ദിവസവും എഴുപതിനായിരം മലക്കുകൾ പ്രവേശിക്കുന്ന ബയ്തുൽ മഅ്മൂറും കണ്ടു. പിന്നീട് സിദ്‌റതുൽ മുൻതഹയിലെത്തി. അവിടെ വെച്ച് ജിബ്‌രീൽ(അ)നെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ കണ്ടു. രണ്ടു തവണയാണ് നബി(സ്വ) ജിബ്‌രീൽ(അ)നെ  യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ കണ്ടിട്ടുള്ളത്. ഒന്ന്, ഭൂമിയിൽ വെച്ച് അത്യുന്നത ചക്രവാളത്തിലും മറ്റൊന്ന്, മിഅ്‌റാജിന്റെ രാത്രിയിൽ സിദ്‌റതുൽ മുൻതഹക്കു സമീപവും. അവസാനം മലക്കുകളുടെ എഴുത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നിടത്ത് വരെ നബി(സ്വ) എത്തി. അവിടെ വെച്ച് പ്രവാചകർ(സ്വ) അല്ലാഹുവിനെ ദർശിച്ചുവെന്നാണ് പ്രബലാഭിപ്രായം. അവിടെ നിന്നാണ് നബി(സ്വ)ക്ക് നൽകാനുള്ള ദിവ്യസന്ദേശങ്ങളെല്ലാം അല്ലാഹു നൽകിയത്.

അല്ലാഹു പറയുന്നു: ‘നക്ഷത്രം അസ്തമിക്കുമ്പോൾ അതു തന്നെ സത്യം. നിങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരൻ വഴിതെറ്റിയിട്ടില്ല. സത്യത്തിൽ നിന്നും വ്യതിചലിച്ചിട്ടുമില്ല. തന്നിഷ്ട പ്രകാരം   അവിടുന്ന് സംസാരിക്കുകയില്ല. അത് അവിടുത്തേക്ക് നൽകപ്പെടുന്ന വഹ്‌യ് മാത്രമാണ്. വലിയ കഴിവുകളുള്ള ഒരാളാണ് പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. ബുദ്ധി ശക്തിയുള്ള ഒരാൾ. അദ്ദേഹം (യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ) നിലകൊണ്ടു. അദ്ദേഹം അത്യുന്നത ചക്രവാളത്തിലായിരുന്നു. പിന്നെ അദ്ദേഹം അടുത്തു. കൂടുതൽ അടുത്തു വന്നു. രണ്ട് വില്ലുകളുടെ അകലത്തിലോ അതിനേക്കാൾ അടുത്തോ ആയിരുന്നു. അപ്പോൾ അല്ലാഹു അവന്റെ അടിമക്ക് സന്ദേശം നൽകിയതെല്ലാം സന്ദേശം നൽകി. അവിടുന്ന് കണ്ട കാഴ്ചയെ ഹൃദയം നിഷേധിച്ചിട്ടില്ല. എന്നിരിക്കെ താൻ കാണുന്നതിന്റെ പേരിൽ അവിടുത്തോട് നിങ്ങൾ തർക്കിക്കുകയാണോ. മറ്റൊരു തവണയും അവിടുന്ന് ആ മലക്കിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അങ്ങേയറ്റത്തെ സിദ്‌റാ വൃക്ഷത്തിനടുത്തു വെച്ച്. അതിനു സമീപമാണ് സ്വർഗമുള്ളത്.  ആ വൃക്ഷത്തെ ആവരണം ചെയ്യുന്നതൊക്കെ ആവരണം ചെയ്തിരുന്നപ്പോൾ. നബിയുടെ കാഴ്ച തെറ്റിയിട്ടില്ല. അത് ക്രമം വിട്ടിട്ടുമില്ല. തീർച്ചയായും തന്റെ നാഥന്റെ അതി മഹത്തായ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിൽ പലതും അവിടുന്ന് കാണുകയുണ്ടായി (വിശുദ്ധ ഖുർആൻ 53/1-18).

ഇസ്‌റാഉം മിഅ്‌റാജും ഉറക്കത്തിലാണോ ഉണർച്ചയിലാണോ ഉണ്ടായത്? ആത്മാവും ശരീരവും  കൂടിയുള്ള പ്രയാണമായിരുന്നോ അതോ ആത്മാവ് മാത്രമുള്ള യാത്രയായിരുന്നോ? എന്നീ കാര്യങ്ങളിൽ ചില വീക്ഷണ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണാമെങ്കിലും ഇസ്‌റാഉം മിഅ്‌റാജും ഒറ്റ രാത്രിയിൽ തിരുനബിയുടെ ഉണർച്ചയിൽ ശരീരത്തോടും ആത്മാവോടും കൂടെയാണുണ്ടായതെന്നാണ് ഭൂരിപക്ഷം പണ്ഡിതന്മാരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് (ഫത്ഹുൽ ബാരി 7/198). മാത്രമല്ല, രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെയും പിൽക്കാലത്തെയും ഇമാമുമാരെല്ലാം ഈ കാര്യത്തിൽ ഏകാഭിപ്രായക്കാരുമാണ് (ഹാശിയത്തുൽ ബാജൂരി അലാ ജൗഹറതിത്തൗഹീദ്/88). ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലുണ്ടായിരുന്ന അഭിപ്രായാന്തരങ്ങൾ പിൽക്കാലത്ത് പൂർണമായും ഇല്ലാതായെന്ന് ചുരുക്കം. മിഅ്‌റാജ് പല തവണ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്നും ആത്മാവ് കൊണ്ടു മാത്രമാണ് നടന്നതെന്ന് പറയുന്നവർ ശരീരവും ആത്മാവും കൂടി നടന്ന വിശ്രുതമായ ഈ മിഅ്‌റാജ്  അല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്നും ഇതു സംബന്ധമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ സ്വരൂപിച്ചു കൊണ്ട് പണ്ഡിതന്മാർ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുമുണ്ട് (ഫത്ഹുൽ ബാരി).

അല്ലാഹു ഖുർആനിൽ ‘തന്റെ അടിമയെ രാപ്രയാണം നടത്തിച്ചു’ എന്നു പരാമർശിച്ചതിൽ നിന്നു തന്നെ കേവലം ആത്മാവിന്റെ പ്രയാണമല്ല ഇസ്‌റാഉം മിഅ്‌റാജുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്. ‘തന്റെ അടിമയുടെ ആത്മാവിനെ രാപ്രയാണം നടത്തിച്ചു’ എന്നല്ല ഖുർആനിന്റെ പ്രയോഗം. മാത്രമല്ല, അടിമ എന്നർത്ഥമുള്ള ‘അബ്ദ്’ എന്ന പദം ഭൗതിക ശരീരവും ആത്മാവും കൂടിയതിനാണ് ഭാഷയിൽ പ്രയോഗിക്കുകയെന്ന് പണ്ഡിന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്. അല്ലാമ ഇബ്‌നു കസീർ എഴുതുന്നു:’ശരീരവും ആത്മാവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിനാണ് അബ്ദ് എന്ന പദം പ്രയോഗിക്കുക’ (തഫ്‌സീറു ഇബ്‌നു കസീർ 2/263).

വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ അബ്ദ് എന്ന പ്രയോഗം പല സ്ഥലങ്ങളിലുമുണ്ട്. അവിടെയെല്ലാം ഇതേ അർത്ഥം തന്നെയാണ്  വിവക്ഷയും. ‘അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമ (നബി) അവനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നപ്പോൾ നബിക്കു നേരെ ശത്രുക്കൾ കൂട്ടം കൂട്ടമായി നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കാറായി’ (72/19). ‘ലോക ജനതയ്ക്ക് താക്കീത് നൽകുന്നവനാകാൻ വേണ്ടി തന്റെ അടിമക്ക്  സത്യാസത്യ വിവേചന ഗ്രന്ഥം ഇറക്കിക്കൊടുത്തവൻ അനുഗ്രഹീതനാണ്’ (25/1). ഒരു അടിമ നിസ്‌കരിക്കുമ്പോൾ അതു തടയുന്നവനെ നിങ്ങൾ കണ്ടുവോ? (96/9-10).

ശരീരമില്ലാതെ ആത്മാവ് മാത്രമാണ് ഇസ്‌റാഅ് നടത്തിയതെന്ന പരാമർശം ബുദ്ധിപരവുമല്ല. കാരണം അങ്ങനെയായിരുന്നുവെങ്കിൽ അതിൽ നുബുവ്വത്തിന്റേയോ രിസാലത്തിന്റേയോ യാതൊരു തെളിവുകളുമുണ്ടാവുമായിരുന്നില്ല. കൂടാതെ ആത്മാവിനു മാത്രം പോവാൻ ബുറാഖ് എന്ന വാഹനത്തിന്റെ ആവശ്യവുമില്ല. വാഹനങ്ങൾ ശരീരത്തെ വഹിക്കാനുള്ളതാണല്ലോ. മാത്രമല്ല, ഇതൊരു സ്വപ്ന കാര്യമാണെങ്കിൽ മക്കാ മുശ്‌രിക്കുകൾക്ക് നബി(സ്വ)യെ നിഷേധിക്കേണ്ട യാതൊരു കാര്യവുമില്ല. കാരണം സ്വപ്നത്തിൽ ഒരു വർഷത്തെ വഴി ദൂരമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പോലും നിമിഷാർധത്തിൽ പോയി വരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഒരു മാസത്തെ വഴിദൂരമുള്ള സ്ഥലത്ത് ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് സ്വപ്നത്തിൽ പോയിവരുന്നതിൽ പിന്നെ എന്ത് അതിശയമാണുള്ളത്? ഇസ്‌റാഅ്, മിഅ്‌റാജ് സംഭവത്തെ ഖുർആൻ ജനങ്ങൾക്കുള്ളൊരു പരീക്ഷണമാണെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത് അത് സ്വപ്ന കാര്യമല്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ്. നബി(സ്വ) കണ്ടത് സ്വപ്നമായിരുന്നുവെങ്കിൽ അതിൽ യാതൊരു പരീക്ഷണവുമില്ലല്ലോ? ”താങ്കളുടെ നാഥൻ മനുഷ്യരെ (ജ്ഞാനം കൊണ്ട്) വലയം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് നാം പറഞ്ഞ സന്ദർഭം ഓർക്കുക. താങ്കൾക്ക് നാം കാണിച്ചു തന്ന ആ ദർശനത്തെ ജനങ്ങൾക്കൊരു പരീക്ഷണമാക്കുക തന്നെയാണ് നാം ചെയ്തത്’ (ഖുർആൻ 17/60).

ഇസ്‌റാഅ്, മിഅ്‌റാജ് വാർത്ത ജനങ്ങൾക്കൊരു  പരീക്ഷണം തന്നെയായിരുന്നുവെന്നാണ് ചരിത്രം പറയുന്നതും. സംഭവം നടന്ന പിറ്റേ ദിവസം പ്രഭാതത്തിൽ നബി(സ്വ) ഈ വൃത്താന്തം  ജനങ്ങളോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഇങ്ങനെയാണു പറഞ്ഞത്: ‘ദൈവമാണേ സത്യം, ഇത് വല്ലാത്ത ഒരത്ഭുതം തന്നെ. മക്കയിൽ നിന്ന് ശാമിലേക്ക് ഒട്ടകപ്പുറത്ത് ഒരു മാസം  സഞ്ചരിക്കാനുള്ള വഴിദൂരമുണ്ട്. തിരിച്ച് ഒരു മാസവും. ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് മുഹമ്മദ് അവിടെ പോയി മക്കയിൽ തിരിച്ചെത്തിയെന്നതു അതിശയകരം തന്നെ! (ഇബ്‌നു ഹിശാം 2/4).

വാർത്ത കേട്ട പലരും പരിഹസിച്ചു തുടങ്ങി. പലരും നാശത്തിലകപ്പെട്ടു. അവർ അബൂബക്കർ(റ)ന്റെ സവിധത്തിലെത്തി. കാര്യം വിശദീകരിച്ച ഉടനെ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: അവിടുന്ന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ?

‘അതേ’ എന്നവർ മറുപടി പറഞ്ഞു.

സിദ്ദീഖ്(റ)വിന്റെ പ്രതികരണം ഇപ്രകാരമായിരുന്നു: ‘അവിടുന്ന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് സത്യമാണ്. ഇതിനേക്കാൾ വിദൂരമായതും ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നതാണ്’ (ദലാഇലുൽ ബൈഹഖി).

ശത്രുപക്ഷം മസ്ജിദുൽ അഖ്‌സ്വയെ കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയുകയും നബി(സ്വ) ഇതിനു മുമ്പൊരിക്കലും കാണാത്ത പള്ളിയെ പറ്റി കൃത്യമായ മറുപടി നൽകുകയും ചെയ്തു (മുസ്‌നദു അഹ്മദ്).

ഇസ്‌റാഉം മിഅ്‌റാജും തിരുനബി(സ്വ)യുടെ ആത്മാവ് കൊണ്ട് മാത്രമാണെന്ന അഭിപ്രായമാണ് മുആവിയ(റ)വിനും ആഇശ ബീവി(റ)ക്കുമുണ്ടായിരുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞ് ശാരീരിക പ്രയാണത്തെ നിഷേധിക്കുന്നവർക്ക് പണ്ഡിതർ മറുപടി നൽകിയിട്ടുണ്ട്. മുആവിയ(റ) ഇസ്‌റാഅ് നടക്കുമ്പോൾ ശത്രുപക്ഷത്തായിരുന്നുവെന്നതും ആഇശ ബീവി(റ) അക്കാലത്ത് നബി(സ്വ)യുടെ ഭാര്യയായിരുന്നില്ലെന്നതും വളരെ ചെറിയ കുട്ടി മാത്രമായിരുന്നുവെന്നതുമാണ് അത്. അതിനാൽ ഏതർത്ഥത്തിലും ഈ പ്രവാചക മുഅ്ജിസത്ത് നിഷേധിക്കാനോ ആത്മീയ പ്രയാണം മാത്രമാക്കി ലഘൂകരിക്കാനോ പഴുതില്ല.
🌴🌴🌴🌴🌴
അസ്ലം കാമിൽ സഖാഫി
പരപ്പനങ്ങാടി
*ഈ  സംരംഭം  സോഷ്യല്‍  മീഡിയയിൽ  നിർവ്വഹിച്ചു  വരുന്ന  സേവനം  ഇഷ്ടപ്പെട്ടവർ  താഴെ  കാണുന്ന  ഫേസ്ബുക്ക്  ലിങ്കില്‍  ലൈക്ക് ചെയ്യുക*👇 👇👇👇👇👇👇 https://m.facebook.com/Ahlussunnah-Samshayanivaranam-room-227211094293475/





ത്വരീഖതും ശൈഖ് മുറബ്ബിയും

ഖമറുൽ ഉലമ കാന്തപുരം ഉസ്താദിന്റെ ത്വരീഖത്ത് എന്ന  പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും*)


🍔🍿🍔🍿🍔🍿
അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ്    ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക

https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0 അസ്ലം സഖാഫി പരപ്പനങ്ങാടി


ശയ്ഖും ത്വരീഖതും

ത്വരീഖത്തിലെ മർമപ്രധാന ഘടകമാണ് ശൈഖ് . ശൈഖ് നിരവധി
അർത്ഥങ്ങളിൽ വരും -

നമ്മുടെ സാങ്കേതികാർഥത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠ പദവി
കരസ്ഥമാക്കിയ വ്യക്തി' ഈ വീക്ഷണപകാരം ഉന്നത പദവി നേടിയ
ഒരു കുഞ്ഞിനും ശൈഖ് എന്നു പറയാവുന്നതാണ്. (ജമൽ )


താരീഖതിൽ ശയ്ഖ് എന്ന പദം അർത്ഥഗർഭമാണ് കേവല ശ്രേഷ്ടത
 അവകാശപ്പെട്ടതു കൊണ്ടുമാത്രം ത്വരിഖതിൽ ശൈഖ് രുപ
പ്പെടില്ല. അനിവാര്യമായതും അസാധാരണവുമായ ആത്മീയ പദവി അലങ്കരിക്കാനാകണം. സാധാരണ ഗതിയിൽ പാണ്ഡിത്യത്തിന്റെയും ഇബാദത്തിന്റെയും പേരിൽ പലരെയും ശൈഖ് എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

ആ അർത്ഥത്തിൽ മാത്രം തസ്വവുഫിൽ ശയ്ഖ് എന്ന പദവിക്ക് ആരും
അർഹരാവുകയില്ല.

തന്റെ പിന്നിൽ നിരന്നവരെ എല്ലാവിധത്തിലും വഴി കാണിക്കുന്ന ഒരു
മഹാനാകുന്നു ത്വരീഖതിൽ ശയ്ഖ് തസ്വവൂഫിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ
മനുഷ്യൻ നിരന്തര യാത്രയിലാണ്. കാരുണ്യവാനായ അല്ലാഹുവിൽ
ക്കുള്ള പ്രയാണമാണ് അവൻ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ആ പ്രയാ
ണത്തിൽ വഴി തെറ്റാതെയിരിക്കാൻ അറിവും കഴിവും ജാഗ്രതയുമുള്ള
ഒരു വഴി കാട്ടി ആവശ്യമാണ്. യാത്രയിലെ ദൂരം, അപകടങ്ങൾ, നിയമങ്ങൾ
പ്രതിസന്ധിക്കുള്ള പരിഹാരങ്ങൾ
എല്ലാറ്റിനെയും പറ്റി തികഞ്ഞ
ബോധമുള്ളവനായിരിക്കണം വഴി കാട്ടി. അത്തരമൊരു വഴി കാട്ടിയാകാൻവേണ്ട എല്ലാ യോഗ്യതയും നിറഞ്ഞ ആത്മീയ പുരുഷനത്ര ത്വരീഖത്ത് ലെശയ്ഖ്'.

അബ്ദുൽ റസാഖുൽകാശാനി(റ) രേഖപ്പെടുത്തുന്നു
"ശരീഅത്, ത്വരീഖത്, ഹഖീഖത് എന്നിവയിൽ അങ്ങേഅറ്റത്തെ അറി
വുളള, മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ രോഗങ്ങളെപ്പറ്റിയും അവയുടെ ചികിത്സയെക്കുറിച്ചും തികഞ്ഞ ജ്ഞാന മുള്ള, രോഗ ങ്ങൾ മാറ്റാൻ കഴിവും
ശക്തിയുമുള്ള, സന്മാർഗ ബോധമുള്ള പൂർണ വ്യക്തിത്വത്തെയാണ
തസ്വവുഫിൽ ശയ്ഖ് എന്നതു കൊണ്ടു വിവക്ഷിക്കുന്നത്.' (മുഅ്ജമു
ഇസ്ത്വിലാഹാതിസഫിയ്യ: 172)
د
الشيخ عند
 الصوفية: يعني الانسان الكامل في علوم الشريعة
والطريقة والحقيقة البالغ الى حد الكمال فيها لعلمه آفات النفوس
وامراضها وادواتها ومعرفة بذواتها وقدرته علي شفائها والقيام بهداهاان اتسعت ووقعت لإهدائها

معجم اصطلاحات الصوفية١٧٢

ശയ്ഖിന്റെ യോഗ്യതകൾ

ത്വരീഖതിൽ ശൈഖിന് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട യോഗ്യതകളിൽ ചിലത്
പരിശോധിക്കാം. സമുദ്ര സമാനമായ ശറഈ ജ്ഞാനമാണ് ഒന്ന്
ഇക്കാര്യം ത്വരീഖത് മേഖലയിൽ അത്യുന്നതങ്ങൾ താണ്ടിയ മഹാനാ
രൊക്കെ സമ്മതിച്ചംഗീകരിച്ചതാണ്. ഇമാം അലയ്യുൽ ഖബ്ബാസ്(റ) പറ
യുന്നു: “ത്വരീഖതിന്റെ ഗുരുവര്യന്മാരൊക്കെ ഏകോപിച്ചു പറഞ്ഞ കാര്യ
മാണു മുരീദുകൾക്കു ശിക്ഷണമേകുവാൻ ഒരുമ്പെടുന്നവനു ശരീഅതിൽസമുദ്ര സമാനമായ അറിവ് വേണമെന്നത്.” (ലത്വാഇഫുൽമിനൻ: 45
(
 علي الخواص رحمه الله يقول: قد جمع اشياخ الطريقة علي انه لا
يجوز لأحد التصدر تربية المريدين الا بعد تبحره في الشريعة وآلاتها
لطائف المنن 45د


ഇമാം അഹ്മദ് ളിയാഉദ്ദീൻ(റ) പറയുന്നു: “ഒരു ശയ്ഖിനുണ്ടാകേണ്ട
അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഗുണമാകുന്നു ശരിയായ ജ്ഞാനം.” (ജാമിഉൽ
ഉസൽ: 18)
അബദുൽഖാദിറുശ്ശഫ്ശാവാനി(റ) പറയുന്നു: “ഒരു ശൈഖിന്നിർബ
മായും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ഒന്നാമത്തെ യോഗ്യത അങ്ങേ അറ്റത്തെ
വാക്കാലും പ്രവർത്തിയാലും അവസ്ഥയാലും ശരീഅതിനെ
സാധൂകരിക്കലുമാകുന്നു.'' (ഹിദായ: 187)
ദുൽബഗ്ദാദി(റ) പറയുന്നു: “ശറഇയ്യായ എല്ലാ ഇൽമിലും പരിപൂർത
ന്തമാക്കിയവനാവുക ശയ്ഖിന്റെ നിബന്ധനയിൽ പെട്ടതാകുന്നു

' (ഹിദായ: 187)



അബ്ദുല്ലാഹിൽ ഹദ്ദാദ്(റ) പറയുന്നതു കാണുക: "ഒരു ശൈഖിൽ
അഞ്ചു ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലായെങ്കിൽ അവൻ ജനങ്ങളെ ജഹാലത്തിലേക്ക്
നയിക്കുന്ന ദജ്ജാലാണെന്നുറപ്പിക്കണം. ശരീഅതിന്റെ വിധി വിലക്ക്
കൾ കൊണ്ടുള്ള തികഞ്ഞ അറിവാകുന്നു ആ ഗുണങ്ങളിൽ പ്രധാനം.
(ശറഹു-ർറാഇയ്യ: ഹിദായ 197)

ഇമാം ശഅ്റാനി(റ) പറയുന്നു: “എന്റെ നേതാവ് അലിയ്യുൽ ഖവ്വാ
സ്വറ പറഞ്ഞു: വിശുദ്ധമായ ശരീഅതുകൊണ്ടു പൊതുവിലും പ്രത്യേ
കവുമായ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടവഅത്രയും അറിയാത്തവനെ ത്വരീഖത്തിന്റെ
ഗുരുഗണത്തിൽ എണ്ണാൻ പറ്റുന്നതല്ല. വ്യാപകാർത്ഥത്തിൽ വന്നത്, പ്രത്യേകാർത്ഥത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ദുർബലമാക്കുന്നത്, ദൂർബല
മാക്കപ്പെട്ടത് തുടങ്ങിയ വിജ്ഞാന ശാഖ-സകലങ്ങളിൽ നിന്ന് ഏതെ
ങ്കിലും ഒന്നിനെപ്പറ്റി അജ്ഞനായാൽ തന്നെ ഗുരുക്കന്മാരുടെ പദവിയിൽ
നിന്നു നിലംപൊത്തിയതായി വിധിക്കാം.” (ഹിദായ); 199)

) قال سيدي علي الخواص لا يكون الرجل معدودا من اهل الطريقة
حتى يكون عالما بالشريعة المطهرة ومجملها ومفصلها ناسخها ومنسوخهاخاصها وعلمها ومن جهل علما واحدا سقط من درجة الرجال ( هداية ١٩٩)

ഇമാം ഗസ്സാലി(റ) പറയുന്നു: “ആത്മീയ ശിക്ഷണത്തിന് അർഹത
പ്പെട്ട ശൈഖ് തികഞ്ഞ പണ്ഡിതനായിരിക്കൽ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
(രിസാലതു അയ്യുഹൽ വലദ്: 17)

ശൈഖിന്റെ ശറഈ ജ്ഞാനത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ഈ ചർച്ചആധ്യാത്മ
വിഷയത്തിൽ സംസാരിക്കാൻ അർഹതപ്പെട്ടവർ അംഗീകരിച്ചതാണ്.
വിജ്ഞാനത്തിൽ ശൈഖിനുയിനുണ്ടായിരിക്കേണ്ട ആഴത്തെ പരാമർശിച്ചു
ത്വരീഖതിന്റെ പണ്ഡിതന്മാരായ അബുൽഹസനുശ്ശാദുലി, അബുൽ
അബ്ബാസൂൽമർസി, സയ്യിദ് യാഖതുൽ അർശീ, ശയ്ഖ് താജുദ്ദീൻ ബിൻ
അത്വാഉല്ലാഹ് (റ: അൻഹും) തുടങ്ങിയ വർ പറഞ്ഞി രിക്കുന്നത്
“വൈജ്ഞാനിക സംവാദത്തിൽ മഹാപണ്ഡിതന്മാരെ പ്രമാണങ്ങൾ

കൊണ്ടു മുട്ടു കുത്തിക്കാൻ മാത്രം അറിവ് ഒരു ശയ്ഖീനു വേണം" എന്നാണ്

ഇമാം ശഅ്റാനി(റ) പറയുന്നതു കാണുക: “വിലായതിന്റെ പദവിഅലങ്കരിക്കുന്ന ആരും ത്വരീഖതിൽ ഒരു 'മുജ്തഹിദ്' ആകാതെ തരമില്ല. ശരീഅത് വ്യക്തമാക്കിയതോ ഇജ്മാഓ അല്ലാതെ അദ്ദേഹം അനുകരണത്തിനു നിൽക്കരുത്. താൻ സമ്പൂർണനാണെന്നുഅവകാശപ്പെ
ടുകയും ഏതെങ്കിലും ഒരു പണ്ഡിതനെ തഖ്ലീദ് ചെയ്യുകയുമായാൽ
അവൻ അസത്യവാനാണെന്നു വന്നു. മുജ്തഹിദുകൾ ജ്ഞാനങ്ങനുകർന്നിടത്തു നിന്നു ജ്ഞാനങ്ങൾ നുകരാൻ ആകാതെത്വരീഖതആരും പൂർണമാകുന്നതല്ലെന്ന് എന്റെ ഗുരു അലിയ്യുൽഖവ്വാസ്യത
ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞതു ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. '' (അൽയവാഖീത് വർ
ഹിർ: 2/82) 72)



മുകളിൽ പറഞ്ഞതിൽ നിന്നും ശയ്ഖാകാൻ ഇജ്തിഹാദിന്റെ പതവി യിലുള്ളമാത്രം അറിവ് വേണമെന്നു വരുന്നു.പ്രശ്നങ്ങളുടെ പരിഹാരത്തിനു

 നബി(സ) ഒഴിച്ചുള്ളവരുടെ അറിവിനെ തൊട്ട് ആവശ്യം തീർന്നവനാവൽ ശയ്ഖിന്റെ നിബന്ധനയാണെന്നു ചില പണ്ഡിതർ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുളും ഇതാണ്, അത്തരമൊരു പദവി ഒരു തികഞ്ഞ മുജ്തഹിദിനല്ലാതെ ലഭ്യമാകുന്നതല്ല. മുജ്തഹിദ് ചെയ്യുന്നതു വിശുദ്ധ ഖുർആൻ
 തിരുനബി(സ) നൽകിയ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ചികഞ്ഞെടുത്തു ശറഇനെ
 വ്യവഛേദിക്കുകയാണ്.

 ഈ ദൗത്യത്തിൽ വിജയിച്ച ഇമാം ശാഫി ഇ(റ)ന് പത്ത് ലക്ഷത്തിൽ പരം ഹദീസുകളിൽ പ്രാവീണ്യമുണ്ടായിരു
ന്നുവെന്നു ചരിത്രം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. പുറമെ മറ്റു വിജ്ഞാനശാക
കളിൽ വ്യുൽപത്തി സ്വന്തമാക്കാനായാലേ ഇജ്തിഹാദിന്റെപദവി അലങ്കരിക്കാനാകൂ. ഈ വിധമൊരു ജ്ഞാന സമൂദ്രമാകുക ഇന്നത്തെ
സാഹചര്യത്തിൽ അസാധ്യം തന്നെയാണ്.

ശറഈ വിജ്ഞാനത്തിൽ സമുദ്രസമാനമായ പാണ്ഡിത്യം മാത്രം ഒരു
ശൈഖിനെ രൂപപ്പെടുത്തില്ല. ബാഹ്യവും ആന്തരികവുമായ ശറഈ
ജീവിതം അയാൾ നയിക്കുക എന്നതും പ്രധാനമാണ്. ആധ്യാത്മ
രംഗത്തെ അതികായനായ ശൈഖ് അബ്ദുൽഖാദിറുൽ ജീലാനി(റ) പറ
യന്നതു കാണുക: “എല്ലാ രംഗത്തും അവസ്ഥകളിലും ശറഇനെ കൂട്ടു
കാരനായി കൂട്ടാത്തവൻ അങ്ങേയറ്റത്ത് നാശകാരികളിൽ പെട്ടവനാ
ണെന്നുമനസ്സിലാക്കണം.” (അൽഫത്ഹുർറബ്ബാനി: 160),

ശറഈ മര്യാദകൾ പാലിക്കുന്നവനെയല്ലാതെ ത്വരീഖതിന്റെ കാര്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നതല്ലെന്നു മഹാന്മാർ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും ഇതിനോട് നാം
കൂട്ടി വായിക്കേണ്ടതുണ്ട്. (ഹിദായ: 190)

 ശയ്ഖിന്റെ യോഗ്യതകൾ വിശ
ദീകരിക്കവൈ ഇമാം ഗസാലി(റ) പറഞ്ഞു. “തർബിയതിനു യോഗ്യനാ
കണമെങ്കിൽ ശയ്ഖ് തികഞ്ഞ പണ്ഡിതനാകണം. എന്നു കരുതി ഏത്
പണ്ഡിതനും ശയാകാൻ കഴിയുമെന്നു ധരിക്കരുത്. ശയ്ഖിന്റെ യോഗ്യ
ളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണു സ്വന്തമായി ശരീരത്തെ മെരുക്കിയെടുക്കൽ
 തീറ്റ, ഉറക്ക്, സംസാരം എന്നിവ കുറച്ചും നിസ്കാരവും ദാനധർമവും നോമ്പും പെരുപ്പിച്ചുമാണ് ഈ സ്വയം സംസ്കരണം സാധ്യമാക്കേണ്ടത്. (രിസാലതു അയ്യുഹൽ വലദ് 18)

ആത്മീയ ഗുരുവിന്റെ ഈഇബാദത്തിനെപ്പറ്റി ചരിത്രത്തിൽ നിന്നു ധാരാളംപാഠങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതാണ്.

   നിർബന്ധ കർമങ്ങളിലും തിരുനബി (സ)
കളിലും യാതൊരു വീഴ്ചയും വരുത്താതിരിക്കുകയാണ്പ്രധാനം ''
സൽകർമ നിരതനായിരിക്കണം ശയ്ക്ക് - പൂർവ കാലത്തെ മഹാന്മാരുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാകുന്നതാണ്


ശൈഖ്
ജീലാനി(റ) ശരീഅതനുസൃത്കർമങ്ങൾ അത്ഭുതാവഹമായി കൊണ്ട്നടന്നിരുന്നതായി കാണാം.
നാല്പതു വർഷത്തോളം അന്തിയുറക്കി.
ല്ലാതെ മഹാൻ ഇബാദത്തിനും കഴിച്ചു കിട്ടിയതായി ചരിത്രം പറയുന്നു.

ശയ്ഖ് അബൂഅബ്ദില്ലാ മുഹമ്മദ് കനാനിനി പറയുന്നു: ആധ്യാത്മജ്ഞാ
നികളുടെ ഗുരുവായ അബൂഅബ്ദില്ലാ മുഹമ്മദ് ബ്ൻ അബിൽ ഫതാഹ് ൽ ഹർ വി പറയുന്നതായി ഞാൻ കേട്ടു: "

എന്റെ ഗുരു ശയ്ഖ് ജീലാനി
(റ)നു ഞാൻ നാല്പതു വർഷം സേവനം ചെയ്തു. അക്കാലയളവിൽഇശാഇനെടുത്ത് വുളു മുറിയാതെ ശയ്ഖവർകൾ സുബ്ഹ് നിസ്കരിക്കുക പതിവായിരുന്നു.” (ബഹ്ജ: 85)


ഇതിനു സമാനമായ നിരവധി സംഭവങ്ങൾ ശയ്ഖിന്റെ ജീവിതത്തിൽ
നിന്നുദ്ധരിക്കാനുണ്ട്. അതുപോലെ അറിയപ്പെട്ട മറ്റെല്ലാ ശയ്ഖുമാരുടെ
ജീവിതത്തിലും ഇബാദത്തിന്റെ കണിശതയും ധാരാളിത്തവും കണ്ടെത്താം -

. ത്വരീഖതിലൂടെ മറ്റുള്ളവരെ ആത്മീയ രംഗത്തേക്കു ആനയിക്കുന്ന
മഹാപുരുഷൻ എന്ന നിലക്ക് ശരീഅതിന്റെ ജീവിക്കുന്ന പതിപ്പായി ശൈഖ് മാറണമെന്നത് ഏതു ബുദ്ധിയും സമ്മതിക്കുന്നതാണ്.

വലിയ്ആകണമെങ്കിൽ തന്നെ നിർബന്ധങ്ങൾക്കു പുറമെ സുന്നത്തുകൾ വർധി
പ്പിക്കുകയാണ് ആവശ്യമെന്നു ഹദീസിൽ കാണാം.

 വളരെ പ്രസിദ്ധനായി
ജനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു ശയ്ഖ്ഖിബ്ലയുടെ ഭാഗത്തേക്കു തുപ്പി
യതു കണ്ട അബൂയസീദുൽ ബിസ്താമി തങ്ങൾ അയാളെ ഇക്കാര്യ
 ത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളില്ലെന്നു പറഞ്ഞു മുഖം കാണാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ മടങ്ങിയതു ചരിത്രത്തിൽ കാണാം
തിരുനബി(സ) തങ്ങൾതുപ്പുന്ന കാര്യത്തിൽ കാണിച്ചു തന്ന ഒരു മര്യാദ ഒഴിവാക്കി എന്നതാണ്
അബൂയസീദ് തങ്ങളെ ചൊടിപ്പിച്ചത്.
ശയ്ഖിന് ശറഈ ജീവിതം എത്ര
ത്തോളം വേണമെന്ന് ഇപ്പറഞ്ഞതിൽ നിന്നു ഗ്രഹിക്കാം.



അഗാധജ്ഞാനം, ഇബാദത്തിൽ കണിശത എന്ന രണ്ടു കാര്യങ്ങ
ളിൽ തിളങ്ങാനാകാത്തവരെ ഒരു നിലക്കും ത്വരീഖതിന്റെ പേരിൽ മഹ
ത്വപ്പെടുത്താവുന്നതല്ല. അങ്ങനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതു ത്വരീഖത്
നെയും ശരീഅതിനെയും ഒരുപോലെ അവമതിക്കുന്നതിനു തുല്യമാണ്.

മേൽ പറഞ്ഞതിനു പുറമെ ശയ്ഖിനുണ്ടായിരിക്കേണ്ട നിരവധി ഗു
ങ്ങളെക്കുറിച്ചു പണ്ഡിതന്മാർ വേറെയും വിവരിച്ചതായി കാണാം.

ശൈഖ്
അബ്ദുൽ അസീസ്(റ) ഉദ്ധരിക്കുന്നു: “തർബിയതിന്റെ ശയ്ഖിന് ഒരു പാട്
ബാഹ്യഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം, ജനങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളആരോടുംനീരസം
കാണിക്കാത്ത മനസ്സിന്റെ ഉടമയാവുക, സമുദായത്തിൽ ഒരാളും ശത്രുവായി ഇല്ലാതിരിക്കുക, തികഞ്ഞ മാന്യനാവുക,
ആരെങ്കിലും വല്ലതും
ചോദിച്ചാൽ അതു നൽകുവാനും ആരെങ്കിലും തന്നോട് അവിവേകം
 ചെയ്താൽ അവനെ ഇഷ്ടപ്പെടുവാനും തയ്യാറാവുക.
തന്റെമുരീദുകളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന പിഴവുകൾ ക്ക് മാപ്പ് നൽകുക
തടങ്ങിയവ അക്കൂട്ടത്തിൽ ചിലതാണ്.

 ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങൾ ബാഹ്യമായി
 തന്നെ പ്രകടമാകാത്തവൻ ശൈഖാവാൻ പറ്റിയവനല്ല,
ഇൽമുൽഖ്ഹിൽ നിന്നും ഇൽമുത്തൗഹീദിൽ നിന്നും വേണ്ടത്ര ജ്ഞാനമുണ്ടായിരിക്കലും ഈ കൂട്ടത്തിൽ പെട്ടതാണ്,

ആന്തരിക-ബാഹ്യ ജ്ഞാന
ങ്ങളിൽ നിന്നും സമ്പൂർണ വിഹിതം കിട്ടാത്തവൻ ശയ്ഖായി
അവനെ പിന്തുടർന്നവർ ഹലാകിൽ എത്താൻ അധിക ദൂരം സഞ്ചരി
ക്കേണ്ടതായി വരുന്നതല്ല.” (അൽ ഇബ്രീസ്: 235 )


മുഹമ്മദ്ബ്ൻ ഉമർ(റ) പറയുന്നു: “സൂഫീ ത്വരീഖതിൽ ശയ്ക്കിന്റെ പദവി മഹത്വം നിറഞ്ഞതാകുന്നു. ശരീഅതിന്റെയും ഹഖീഖതിന്റെയും ജ്ഞാന
ങ്ങൾ സമന്വയിച്ച, സ്വഭാവത്തിലും അനുഷ് ഠാന ത്തിലും നമ്പൂർ
ണനായ വ്യക്തിത്വത്തെയാണു ശയ്ഖ് എന്ന നിലക്ക് അവർ അവതരിപ്പി
ന്നത്.

പരിപക്വമായ അകംകാഴ്ചയുടെ പിൻബലത്തോടെ അല്ലാഹു
വിലേക്കു ക്ഷണിക്കുകയും തന്നെ പിന്തുടർന്നവരെ സത്യപാതയിലൂടെ ആനയിക്കുകയുമാണു ശയ്ഖിന്റെ ദൗത്യം. സത്യത്തിൽ പ്രവാചകത്തത്തിന്റെ ഒരർത്ഥത്തിലുള്ള പകരവും പ്രാതിനിധ്യവും വഹിക്കു
കയാണ് ആത്മീയ ഗുരു ചെയ്യുന്നത്.” (മഖാലതുന്നാസ്വിഹീൻ: 12).


ശയ്ഖ് മുഹമ്മദ് അമീൻ-അൽകുർദീ(റ) രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: മുർശിദീൽ താഴെ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അനിവാര്യമാകുന്നു. (1) തന്റെ മുരീദു
കൾക്കുണ്ടാകുന്ന സംശയങ്ങൾ ദൂരീകരിക്കാനുതകുന്ന വിശ്വാസ-കർമ
ശാസ്ത്രങ്ങളിലെ തികഞ്ഞ അറിവ്

. (2) ഹൃദയത്തിന്റെ രോഗങ്ങൾ അവ
യുടെ മരുന്നുകൾ എന്നിവ അറിഞ്ഞിരിക്കുക, ദേഹേഛയുടെ ആപത്തു
കളും അവ ശരിപ്പെടുത്താൻ ഉതകുന്ന ശിക്ഷണ രീതികളും അറിഞ്ഞി
രിക്കുക, മാനസിക പൂർണതയിൽ മുരീദിനെ എത്തിക്കാനുതകുന്ന
ആത്മീയ ബോധം ഉണ്ടായിരിക്കുക

. (3) മൊത്തത്തിൽ മുസ്ലികളോടും വിശേഷിച്ചു മുരീദുകളോടും കാരുണ്യവും സ്നേഹവും.

4 മുരീദുകളിൽ നിന്ന്തന്നോടു പ്രകടമാകുന്ന ചില്ലറ അപാകതകൾ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാന്നുള്ള സഹിഷ്ണുത.

 (5) മുരീദുകളുടെ സമ്പത്തിൽ ആഗ്രഹം വെക്കാതിരിക്കലും അവരുടെ കൈവശമുള്ളതു കിട്ടണമെന്നു മോഹിക്കാതി രിക്കലും


(9) പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അപ്പടി പ്രവർത്തിക്കലും വില
ക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ആദ്യം തന്നെ സ്വയം ഉപേക്ഷിക്കലും മുരീദു
കൾക്കാത്ത് ആവശ്യത്തിനല്ലാതെ ഇരിക്കാതിരിക്കലും തങ്ങളുടെ ഇബാ
ദത്ത് ശരിയാകാനും ചീത്ത ചിന്തകൾ പോയിമറയാനും ഉദകുന്ന വിതം
ശരീഅതിന്റെയും ത്വരീഖതിന്റെയും ഉൽബോധനങ്ങൾ നൽകൽ
അനാവശ്യ സംസാരം, തമാശ, ദേഹേഛാനുസ്യത കൃത്യങ്ങൾ അനാവശ്യ
 ചിന്ത എന്നിവയിൽ നിന്നു പാടെ മുക്തമാവൽ

. (9) സ്വന്തം കാര്യത്തിൽ സഹിഷ്ണുവാകൽ. തന്നെ ആദരിക്കണമെന്നും അ
ണമെന്നുമുള്ള മോഹം ഉപേക്ഷിക്കൽ. (10) മുരീദിന് ആവ്ശ്വ മായ
ശിക്ഷണം നൽകുന്നതിൽ തികഞ്ഞ ശ്രദ്ധാലുവാകൽ

 11 ആരും കടന്നുവരാത്ത വിധം തനിക്കു മാത്രമായി ഏകാന്തവാസത്തിനു തകുന്ന
ഒരിടം ഉണ്ടാവൽ.

 (12) ഭരണകർത്താക്കൾ, പൗരപ്രമുഖർ തുടങ്ങിയവരെചെന്നു കാണാതിരിക്കൽ. ഇത്തരം ഒട്ടേറെ ഗുണങ്ങൾ ഒരു ശൈഖിൽ
അനിവാര്യമാകുന്നു.

ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ സ്വഹാബികൾക്കിടയിൽ
തിരുനബി(സ) വഹിച്ച പങ്ക് മുരീദുകൾക്കിടയിൽ വഹിക്കാൻ ശൈഖ്
പ്രയത്നിക്കണം. തിരുനബി(സ)യുടെ ചര്യയിൽ അയാൾ മാത്രക യോ
ഗ്യനാകണം. (തൻവീറുൽഖുലൂബ്: 525-527)

അഹ്മദ് ളിയാഉദ്ദീൻ(റ) ഉദ്ധരിക്കുന്നു:

 ശൈഖിന്റെ ഗുണങ്ങൾ അഞ്ചാണ്.
വ്യക്തമായ ആത്മീയ ശുദ്ധി,
ശരിയായ ജ്ഞാനം.
ഉയർന്ന മനക്കരുത്ത്
സംത്യപ്തമായ അവസ്ഥ,
തുളഞ്ഞ അകംകാഴ്ച.

 ഇനി പറയുന്ന
അഞ്ചെണ്ണം ആരിലെങ്കിലും മേളിച്ചാൽ അവൻ ശാകാൻ യോഗ്യനല്ല
ദീൻകാര്യത്തിൽ അജ്ഞത,

 മുസ്ലിംകളുടെ മാന്യത ഇടിച്ചു താഴ്ത്തൽ
ആവശ്യമില്ലാത്തതിൽ ഇടപെടൽ, ദേഹേഛയെ പിൻപറ്റൽ, ചീത്ത
സ്വഭാവം." (ജാമിഉൽസൽ: 18)


സഫീയുടെ ഗുണങ്ങൾ വിവരിക്കവെ ഇമാം ഗസാലി(റ) എഴു
ന്നതു കാണുക: “സംസാരത്തിൽ കഠിന പ്രയോഗങ്ങൾ വെടിയൽ, ശരി
അതിന്റെ ജ്ഞാനം മുറുകെ പിടിക്കൽ. പ്രയത്നം പതിവാക്കൽ, പരി
ശ്രമം നിത്യമാക്കൽ, ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒറ്റപ്പെടൽ, വസ്ത്രങ്ങളിൽ
ആർഭാടം വെടിയൽ, തവക്കുൽ പ്രകടമാക്കൽ, ഇലായ്മയെ തിരഞ്ഞെ
ടുക്കൽ, സദാസമയ ദിക്ർ, സഹവർതിത്വം നന്നാക്കൽ, കൗമാര
ആൺകുട്ടികളെ കാണുമ്പോൾ ദ്യഷ്ടിതാഴത്തൽ. പെൺ സൗഹൃദം ഒഴി
വാക്കൽ, ഖുർആൻ പഠനം ജ്വരമാക്കൽ

.' (അൽ അദബു ഫിദ്ദീൻ: 7






മതപരമായി വിവരം മില്ലാത്തവൻ ശൈഖാ കാൻ പോയിട്ടു വലിയ്യു
പോലുമാകാൻ വകുപ്പില്ലെന്നാണ് പണ്ഡിതമതം'


 ഇബനു ഹജറുൽ ഹൈതമി റ പറയുനനു
 "അറിഞ്ഞിരിക്കാൻ നിർബന്തമായ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാത്തവൻ വലി
യാകാൻ അർഹനല്ല. അത് കൊണ്ട്; യാതൊരു വിവരമില്ലാത്ത ഒരുത്തൻ വലിയ്യാകണമെന്നു അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചാൽ
ആദ്യം പഠിക്കാനുള്ള അവസരവും മനസ്ഥിതിയും അള്ളാഹു സൃഷ്ടിച്ചു
കൊടുക്കുന്നതാണ്. അവ പഠിച്ചി പാവർത്തികമാക്കുന്നതിസരിച്ച് ആത്മജ്ഞാനം നൽകി ഉയർത്തും ശരീഅത്തിന്റെ ജ്ഞാനം
വ്യവസ്ഥാപിതമായി പഠിക്കാതെ കിട്ടുന്നതല്ല. ഇമാം ഇബ്നു അറഫൽ മലിക്കീ പറയുന്നു ശരീഅത്തിന്റെ അറിവുകൾ പഠിക്കാതെ കിട്ടില്ലന്നും ഐക്യഖണ്ഡനയുള്ള  അഭിപ്രായമാകുന്നു .
അതെ സമയം ഔലിയാവിന് ഇതിനപ്പുറം ലഭിക്കുന്ന ജ്ഞാനം ആത്മീയമാണ് . അവ ഒരു മാധ്യമത്താൽ കരസ്ഥമാകുന്നതല്ല  അള്ളാഹു വിന്റെ പക്കൽ നിന്നുള്ള ഔദാര്യത്താൽ കിട്ടുന്നതാണ് " (ഫതാവൽ ഹദീസി 93

മിക്കാത്തവൻ വലിയ്യാകാൻ അർഹനം
വരവുമില്ലാത്ത ഒരുത്തൻ വലിയ്യാകണം.

അവന്ന് ആദ്യം പഠിക
സ്യഷ്ടിച്ചു കൊട
നനുസരിച്ച് ആത്മ

മാലികി(റ) പറയുന്നു.

*ശരീഅതിന്റെ അറിവുകൾ പഠിക്കാതെ കിട്ടില്ലെന്നത് എക്ക
ന്നയുളള അഭിപ്രായമാകുന്നു. അതേസമയം ഔലിയാഇന് ഇതിന
പുറം ലഭിക്കുന്ന ജ്ഞാനം ആത്മീയമാണ്. അവ ഒരു മാധ്യമത്താൽ
കരസ്ഥമാകുന്നതല്ല. അല്ലാഹുവിന്റെ പക്കൽ നിന്നുള്ള ഔദാര്യത്താൽ
കിട്ടുന്നതാണ്.” (ഫതാവൽ ഹദീസിയ്യ: 93).

ഈ പറഞ്ഞതിൽനിന്ന് രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലായി. ഒന്ന് അത്യതാപേക്ഷിതമായ ശറഈ ജ്ഞാനങ്ങൾ വ്യവസ്ഥാപിതമായി പഠിക്കാതെ വലിയ്യുണ്ടാകില്ല. രണ്ട്- അങ്ങനെ പഠിച്ചു അനുഷ്ഠാന നിഷ്ട്ട ഉണ്ടായാൽ ആത്മജ്ഞാനങ്ങൾ കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കാതെയും വലിയുണ്ടാകില്ല.
വലിയ്യിന്റെ വ്യവസ്ഥ തന്നെ ഇതാണെങ്കിൽ പിന്നെ ശയ്ഖിന്റെ കാര്യം
പറയാനില്ലല്ലോ.


🌴🌴🌴🌴🌴🌴
അസ്ലം കാമിൽ സഖാഫി
പരപ്പനങ്ങാടി
*ഈ  സംരംഭം  സോഷ്യല്‍  മീഡിയയിൽ  നിർവ്വഹിച്ചു  വരുന്ന  സേവനം  ഇഷ്ടപ്പെട്ടവർ  താഴെ  കാണുന്ന  ഫേസ്ബുക്ക്  ലിങ്കില്‍  ലൈക്ക് ചെയ്യുക*👇 👇👇👇👇👇👇 https://m.facebook.com/Ahlussunnah-Samshayanivaranam-room-227211094293475/



ത്വരീഖത്ത്തർബിയതിന്റെ തിരോധാനം



ഖമറുൽ ഉലമ കാന്തപുരം ഉസ്താദിന്റെ ത്വരീഖത്ത് എന്ന  പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും*)


🍔🍿🍔🍿🍔🍿
അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ്    ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക

https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0 അസ്ലം സഖാഫി പരപ്പനങ്ങാടി

തർബിയതിന്റെ തിരോധാനം

തർബിയ്യത്ത് അതിന്റെ സ്വഭാവം നോക്കി മൂന്നാക്കി തിരിക്കാമെന്നു നാം പറഞ്ഞു. അവയിൽ രണ്ടെണ്ണത്തെ പരാമർശിക്കുകയും ചെയ്തു.മൂന്നമത്തെതു  ത്വരീഖതിൽ പറയുന്ന തർബിയത്താകുന്നു.      ശയ്ഖത്തർബിയതിന്റെ ദൗത്യമായി വരുന്ന ഈ തർബിയതാണു പ്രധാനമായിട്ടുള്ളത് .ഇതിന്റെ പേരിലാണ് വിവാദങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു കാണുന്നതും
ത്വരീഖത് ചൂഷകരുടെ മുഖ്യമായ പിടിവളളി ഈ തർബിയതാകുന്നു .അതേ സമയം ത്വരീഖതിന്റെ മർമവും ഇതു തന്നെയാണ്.


ആദ്യത്തെ രണ്ടെണ്ണത്തിന്റെ
 കാര്യത്തിൽ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കൽസാധ്യമല്ല. ഒന്നാമത്തേതു സാർവത്രികമായതിനാൽ നാമമാത്രമായി മാത്രമേ അതിനെ തർബിയത് എന്നു പറയുംഎന്നു ന്യായീകരിക്കാം.

രണ്ടാമതു പറഞ്ഞ "തർഖിയത് " അവകാശപ്പെടുന്നേടത്ത് അത്ഭുതകരമായ മാറ്റങ്ങൾ ദുത്രഗതിയിൽ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയണം. അതുകഴിയാത്തതിനാൽ അപ്പേരിലും വ്യാജങ്ങൾ കുറവാണ്.



ഈ അധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ നാം നിർവചിച്ച തർബിയത്താണ്
ചർച്ചാ പ്രധാനമായ മൂന്നാമത്തെ ഇനം. ക്രമാനുഗതമായി മുരീദിനെ
പരിരക്ഷിച്ച് ഉന്നത സ്ഥാനത്തെത്തിക്കുന്നതാണ് ഈ തർബിയതിന്റെരീതി.

 ഇതു പൂർവീകമായി തന്നെ വലിയ അളവിൽ നിലനിന്നിരുന്നതായി
ചരിത്രം പറയുന്നു. ജനലക്ഷങ്ങൾ പൂർവകാലത്ത് ഈ തർബിയതിന്റെ
ഫലം അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു ശയ്ക്കിന്റെ ശിക്ഷണവും മാർഗദർശനവ
മാണിത്. പ്രത്യേക രീതിയിലുള്ള ഈ തർബിയതിന്റെ കാലം തുടങ്ങുന്നതു ഹിജ്റ:യുടെ മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ട ശേഷമാണന്ന്നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചു.

........
 പിൽക്കാ ലത്ത് ഈ തർബിയത്തും
തിരോഭവിച്ചുവെന്നാണു പണ്ഡിത മതം. അതിനു ന്യായങ്ങളും അവർ
നിരത്തിയതായി കാണാം.

അൽഹളറമിയെ ഉദ്ധരിച്ചു തന്റെ ഖവാഇദിൽ ശയ്ഖ് അഹമദ് സുറൂഖ്(റ) സാങ്കേതികാർത്ഥത്തിലുള്ള തർബിയത് അറ്റുപോയിരിക്കുന്നതായി
പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. അൽ ഇബ്രീസ് 207-ാമത്തെ പേജിൽ ഈ പരാമർശം.
കാണാം:

തർബിയതിന്റെ തിരോധാനം നടന്നതായി അഹ്മദ് സുറൂഖ് പറയുന്ന
കാലം ഹിജ്റ: 824 ആണ്. ഇത് ഹിജ്റ: 1426 ആണ്.
  .



 وقال الشيخ زروق :
قال شيخنا الحضرمي : " إرتفعت التربية بالإصطلاح ، ولم يبق إلا الإفادة بالهمة والحال "

فعليكم با الكتاب والسنة من غير زيادة ونقصان
 إنتهى
قواعد التصوف ١١٢  الابريز ٢٠٧


 . وقال الشيخ زروق أيضا ، ولعله عن شيخه المذكور : " رأيت أبواب الله قد استدارت للغلق ، ولم يبق مفتوحا إلا أبواب الصلاة على رسول الله صلى الله عليه وسلم " .


وقال العلاّمة العارف بالله أبو علي اليوسي رضي الله عنه :
قد نص شيوخ الطريق على انقطاع التربية المصطلح عليها منذ أزمان ، وكرهوا السلوك عليها والتسليك بها .


وقال الشيخ سيدي عبد الوهاب الشعراني في موازين القاصرين ما نصه :
" وسبب ترك العارفين فتح باب المشيخة والتسليك في هذا الزمان شهودهم كثرة البلايا النازلة على الخلق ليلا ونهارا ، وعلمهم بأن الأمر نازل إلى وراء ، وقد اشتد الأمر ، ولا يزيد إلا شدة حتى تكمل الدورة وتقوم القيامة " ثم قال : " إذا علمت هذا علمت أن ترك العارفين فتح هذا الباب في هذا الزمان هو الصواب ، فلا يفتحه الآن إلا من أعمى الله تعالى بصيرته وبصره من هؤلاء المدعين للمراتب والمتنازعين عليها ". أهـ . كلام الشعراني



അങ്ങനെ വരു
മ്പോൾ ആറു നൂറ്റാണ്ടിനപ്പുറം തർബിയതിന്റെ തിരോധാനം നടന്നതായി
വരുന്നു. തർബിയതിന്റെ തിരോഭവം നടന്നതായി പണ്ഡിതന്മാർ വ്യക്തമാക്കിയതു സാദു മുസ്ലിമിന്റെ 2-ാം വാള്യം 385-ാമത്തെ പേജിലും കാണാം.


സാങ്കേതിക തർബിയത്തിന്റ തിരോധാനത്തിനു ചരിത്രപരമായ കാരണങ്ങൾ പലതുണ്ട്.

ഒന്നാമത്തേതു       
തർബിയതിന് അവകാശപ്പെട്ട മഹാത്മാക്കൾ കുറഞ്ഞു വന്നതാണ്.

 ഈ വസ്തുത നിഷേധിക്കുന്നതിൽ അർഥമില്ല
നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ വൈവിധ്യത്തിനുസ്യതമായി മതപരമായി നടക്കുന്ന മാറ്റുകുറവ് നബി(സ) മുന്നറിയിപ്പു നൽകിയതാണ്.

നല്ലവർ നടുവിൽ നാട് നീങ്ങുമെന്നും മൂല്യം പിഴിഞ്ഞുമാറ്റിയ ചണ്ടികൾ മാത്രം
 അവർഷിക്കുന്ന സ്ഥിതി വരുമെന്നും ഒട്ടേറെ ഹദീസുകളിലൂടെ നബി സ്വ പഠിപ്പിച്ചതു കാണാം. സ്വാഭാവികമായ ഈ പരിണാമത്തിന്റെ ഫലമായി തർബിയതിനുതകുന്ന ശയ്ഖുമാർ കുറഞ്ഞു വരുന്നതിൽ അതിഷയോക്തി ക്ക് വകുപ്പില്ല.


ഇമാം ഖുശയി രി(റ) പറയുന്നതു കാണുക.

കൂട്ടുകാരെ നിങ്ങൾ മനസ്സിരുത്തുക, അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്കു കരുണ
ചൊരിയട്ടെ ' തരീഖതിന്റെ ഈഗണത്തിൽ പെട്ട അഗ്രേസരന്മാർ അധി
കവും കടന്നു കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഇക്കാലത്ത് ആ കൂട്ടത്തിൽ
അവശേഷിക്കുന്നത് അവരുടെ അടയാളങ്ങൾ മാത്രമാണ്. "തമ്പുകൾ
കണ്ടാൽ അവരുടെ അമ്പുകൾക്കു തുല്യം. പക്ഷേ, അകത്തളത്തിലെ
തരുണികളുടെ ഗ്രോത്രങ്ങൾ വേറെയാണെന്ന് ഒരു കവി പരിതപിച്ചതു
പോലെയാണിന്നത്തെ കഥ.

ഈ ത്വരീഖതിൽ തുടർച്ച മുറിഞ്ഞെന്നു
മാത്രം പറഞ്ഞാൽ പോരാ, മറിച്ച് സത്യമായും തിരസ്കാരം പറ്റിയെന്നു
തന്നെ പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. സമ്മാർഗചരിതരായ ശയ്ഖുമാർകഴിഞ്ഞുപോയി. അവരെ പിന്തുടർന്നും അവരുടെ ചര്യകൾ സ്വാംശീകരിച്ചു വന്നി
രുന്ന ചെറുപ്പക്കാരും കുറഞ്ഞു പോയി.” (രിസാല. 2 /7 I)
ثم اعلموا رحمكم الله أن المحققين من هذه الطائفة انقرض أكثرهم ولم يبق في زماننا هذه الطائفة إلا أثرهم كما قيل
أما الخيام فإنها كخيامهم ............ وأرى نساء الحي غير نسائها

حصلت الفترة في هذه الطريقة , لا بل اندرست الطريقة بالحقيقة , مضى الشيوخ الذين كان بهم اهتداء , وقل الشباب الذين كان لهم بسيرهم وسنتهم اقتداء ,
رسالة القشيري
ഇമാം ഖുശൈറി(റ)ന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ തർബിയതിന്റെ തിരോധാന
കാരണങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേത് അർഹതപ്പെട്ട ഗുരുക്കളുടെ അഭാവമാണ്.
ഇമാം ഖുശൈറിയുടെ ജനനം ഹിജ്റ: 376 റബീഉൽഅവ്വൽ ആണ്. വഫാത്
ഹിജ്: 165 റബീഉൽ ആറ്ഖിറിലും ഹിജ്റ, 438-ലാണ് തന്റെ രചന
യുടെ പൂർത്തീകരണമെന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ട്.

ത്വരീഖത് സംബന്ധമായി
ആധികാരികമായി പറയാൻ അർഹൻ എന്ന നിലക്ക് ഇമാമിന്റെ മേൽ
പ്രസ്താവം അനിഷേധ്യമാകുന്നു. മഹാന്റെ കാലത്ത് തന്നെ തർബിയ
തിനുതകുന്ന ശയ്ഖുമാർ കുറഞ്ഞു വന്നുവെങ്കിൽ അഹ്മദ് സറൂഖിന്റെ
കാലത്തെ അനുഭവം അംഗീകരിക്കേണ്ടതായി വരുന്നു.
--------


തിരോധാനത്തിന്റെ പൊരുൾ
====

തർബിയതിന്റെ തിരോധാനത്തെപ്പറ്റി പറയുമ്പോൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ട പ്രധാന വസ്തുത, തർബിയതിനർഹതപ്പെട്ട ശൈഖുമാർ ഇന്നുണ്ടെങ്കിൽ
തന്നെ അവർ തർബിയതു നിറുത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന യഥാർത്ഥ്യമാണ്-

സാങ്കേതികമായ തർബിയത്ത് അത്തരക്കാർ മാറ്റിവെക്കാൻ പ്രധാനകാരണം ത്വരീഖത്തിലെ വ്യാജന്മാരുടെ വ്യാപനമാകുന്നു.
ഇബ്രീസ് പറയുന്നു.




"തർബിയതിന്റെ യുഗം കഴഞ്ഞു നീങ്ങവെ സത്യവും അസത്യവും
ഇരുട്ടും വെളിച്ചവും തമ്മിൽ കൈകോർക്കുന്ന ദുരവസ്ഥ വന്നു.

അതോടെകള്ളനാണയങ്ങൾ തങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ വരുന്നവരെതർബിയത്തെന്ന
പേരിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി, തെറ്റായി ഉദ്ധേശ്യത്തോടെ യുംസത്യവിരുദ്ധമായ ലക്ഷത്തോടെ യും ജനങ്ങളോട്  ഏകാന്തത കൊണ്ടും
നാമജപം കൊണ്ടുമൊക്കെ അവർ കൽപിച്ചു പോന്നു.

ഈ താന്തോന്നിത്തം ശയ്ഖ് സുറൂഖിന്റെ കാലത്ത് വ്യാപകമായിരുന്നു. അതു ഗ്രഹിച്ച
ശൈഖുമാർ പാവപ്പെട്ട ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ കളളനാണയങ്ങൾ കടന്നു
കയറിയ പരസ്യമായ തർബിയത് മേഖല ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന നിർദേ
ശിക്കുകയായിരുന്നു.” (ഇബ്രീസ്: 208)

ثم بقي الأمر على هذا مدة الي ان اختلط الحق بالباطل والنور
بالظلام. فصار اهل الباطل يربون من يأتيهم بادخال الخلوة وتلقين
الاسماء على نية فاسدة وغرض مخالف للحق وقد يضيفون الي
ذلك عزائم واستخدامات تفضي بهذا المكر من الله تعالي واستدراجات

وكثر هذا الأمر في الاعصار التي ادركها الشيخ زروق رضي الله عنه
رها شيوخة ظهر لهم من النصيحة لله ولرسوله أن يشيرواعلي الناس بل الرجوع من هذه التربية التي كثر فيها المبطلون الابريز ٢٠٨
വിശ്രുതനായ അഹ്മദ് കോയ ശാലിയാതി(റ) പറയുന്നതു കാണുക
തർബിയത് ഉയർന്നുവെന്നു പറയുന്നതു തർബി യതിനുതകുന്ന
. സമ്പൂർണ ശൈഖുമാർ പറ്റെ ഇല്ലാതായതു കൊണ്ടല്ല. അത്തരക്കാർ മാറിമറയുകയും കളളശ്മാരുടെ രംഗപ്രവേശത്താൽ കാര്യങ്ങൾ അം
താളത്തിലാകുകയും ചെയ്തതിനാലാണ്." (അൽഫതാവൽ അസ്ഹരിയ1/55)

അഹ്മദ് സുറൂഖ്(റ)ന്റെ ഈ പ്രഖ്യാപനത്തെ സമകാലീനരോ
പിൽക്കാലക്കാരോ ഖണ്ഡിച്ചതായി കാണുന്നില്ല, അതുകൊണ്ടു ത്വരീഖ
തിന്റെ കാര്യത്തിൽ സംസാരിക്കാൻ അർഹതപ്പെട്ടവർ ഈ വിഷയത്തിൽ
ഏകോപിതരാണെന്നു വന്നു.

ഇബ്രീസിൽ സുറൂഖിന്റെ പ്രസ്താവത്തെ
ന്യായീകരിക്കുന്നതാണു നാം കാണുന്നത്. തർബിയതിന്റെ കാര്യത്തിലെ
സുറുഖി വീക്ഷണം ഒറ്റപ്പെട്ടതാണെന്ന ജൽപനം ചെവികൊടുക്കാവുന്നത
ല്ലെന്നു ഇതോടെ വ്യക്തമായി. പിൽക്കാലത്തു ശഷിച്ചുവെന്നു പറയുന്ന
തർബിയത് സാങ്കേതികാർത്ഥത്തിലുള്ളതല്ലെന്നും ഗ്രാഹ്യമായി.
-----------

ഫ്ളുൽബറകാത്ത്
----------
സാങ്കേതിക തർബിയതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രചാരത്തിലുള്ള ഒരു
സംജ്ഞയാണു ഫ്ളുൽബറകാത്. അനുഗ്രഹങ്ങളുടെ നിവേശമാണ്
ഇതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഒരു സമ്പൂർണ ഗുരുവിൽ നിന്നു തർബിയത് ലഭിക്കൽ പല വിധമാകാം. ബാഹ്യവും പ്രകടവുമായിട്ടുള്ളതാണ്ഒന്ന്

നേരിട്ടു തന്നെ മുരീദിനെ കണ്ടും സംവദിച്ചും ആത്മീയത പകർന്നു
കൊടുക്കാൻ ശൈഖ് സമയം കാണുന്ന ശൈലിയാണിത്.

രണ്ടാമത്തേതിൽ ശയ്ഖിന്റെ പ്രകടവും ബാഹ്യവുമായ ബന്ധപെ
ടൽ ഉണ്ടാകില്ല. ശൈഖിനെ ഭൗതിക തലത്തിൽ കാണാതെ കാലവിത്യാ
സങ്ങൾക്കതീതമായുള്ള ശിക്ഷണം നടക്കുന്നു. ശയ്ഖും മുരീദും ഒരേ
കാലക്കാരായിരിക്കെ തന്നെ ഒരിക്കലും നേർക്കാഴ്ചക്കവസരം കിട്ടാതെ
നടക്കുന്ന തർബിയതും ഈ കൂട്ടത്തിൽ പെട്ടതാണ്. നബി(സ) തങ്ങൾ
ഉവയസുൽഖറനി(റ)നെ തർബിയത്ത് ചെയ്തതും

ജഅ്ഫറുസ്സ്വാദിഖ് (റ)
അബൂയസീദുൽ ബിസ്താമി(റ)നെ തർബിയത്ത് ചെയ്തതും ഇതിനു
ദാഹരണമാണ്. നബി(സ) തങ്ങൾ തന്റെ കാലാനന്തരം നടത്തിയതും.
നടത്തിവരുന്നതുമായ തർബിയതുകൾ ഗുരുവും ശിഷ്യനും തമ്മിലുള്ള
കാലവ്യത്യാസങ്ങൾക്കതീതമായ തർബിയതിനുദാഹരണമാണ്.

സ്വപ്നംമുഖാന്തിരമുള്ളതാണു മറ്റൊരു തർബിയത്. ഒരേ കാലക്കാരായിരിക്കെ
തന്നെ പരസ്പരം കാണാതെ നടക്കുന്നതും അതുപോലെ സ്വപ്നത്തി
ലൂടെ നടക്കുന്നതുമായ തർബിയതുകളെ സാങ്കേതിക ഭാഷയിൽ
"ഫയൽബറകാത്' എന്നാണു പറയുക.
തർബിയത് എന്നു പറയാറില്ല.

തർബിയതിന്റെ ഗണത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊന്നാണ് തർബിയ
തുർറൂഹ്. ആത്മാവിന്റെ ഇടപെടൽ വഴി നടക്കുന്ന ആത്മീയ ശിക്ഷണ
മാണിത്. തിരുനബി(സ) മറ്റുള്ള നബിമാരെ തർബിയത് ചെയ്തത് ഇവി
ധമാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. (തഫ്രീൽഹുൽഖാത്വിർ:5, 64)
🌴🌴🌴🌴🌴🌴🌴
അസ്ലം കാമിൽ സഖാഫി
പരപ്പനങ്ങാടി
*ഈ  സംരംഭം  സോഷ്യല്‍  മീഡിയയിൽ  നിർവ്വഹിച്ചു  വരുന്ന  സേവനം  ഇഷ്ടപ്പെട്ടവർ  താഴെ  കാണുന്ന  ഫേസ്ബുക്ക്  ലിങ്കില്‍  ലൈക്ക് ചെയ്യുക*👇 👇👇👇👇👇👇 https://m.facebook.com/Ahlussunnah-Samshayanivaranam-room-227211094293475/





ഖാദിയാനികളേചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം പറയൂ കാദിയാനികളേ*

*ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം പറയൂ കാദിയാനികളേ*
❓❓❓❓❓❓❓🍿🍔🍿🍔🍿
അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ്    ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക

https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0

മിര്‍സക്ക് ശേഷം വന്ന അയാളുടെ ശിഷ്യന്‍മാരില്‍ പെട്ട പ്രവാചകന്മാരെ എന്തുകൊണ്ട് കാദിയാനികള്‍ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല....

അയാളുടെ ശിഷ്യന്മാരിൽ പെട്ട പ്രവാചക വാദികള്‍ ഇവരാണ്.....

1. ചിറാഗുദീന്‍ സാഹിബ്
2. മുന്‍ഷി വഹീറുദീന്‍ സാഹിബ് (ലാഹോരി വിഭാഗം).... യൂസുഫ് നബിയാണ് എന്നാണ് വാദം....
3. മുഹമ്മദ് ബഖ്ഷ്
4. യാര്‍ മുഹമ്മദ് ഓഷിയാര്‍
5. അബ്ദുല്ല തൈബാപൂരി
6. സയ്യിദ് ആബിദ് അലി സിയാല്‍കോട്

12 പേരോളം ഇനിയും ഉണ്ട്

❓എന്തുകൊണ്ട് ആണ് മിര്‍സക്ക് ശേഷം വന്ന പ്രവാചക വാദികളെ നിങ്ങൾ കള്ള പ്രവാചകത്വ വാദികള്‍ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്?

❓എന്തുകൊണ്ട് ആണ് അവരെ നിങ്ങൾ കാഫിറെന്ന് വിളിക്കുന്നത്?

❓ *മിര്‍സ കുലാം കാദിയാനി അന്ത്യ പ്രവാചകന്‍ ആണെന്നാണോ കാദിയാനികള്‍ പറയുന്നത്*

❓മിര്‍സക്ക് ശേഷം  പ്രവാചകത്വം വാദിച്ചവരെ എന്തുകൊണ്ടാണ് മസ്റൂറികളായ കാദിയാനികള്‍ അംഗീകരിക്കാത്തത്?

❓മുനീറികള്‍ കാഫിറുകള്‍ ആണെന്ന് മസ്റൂറികളും ലാഹോരികളും പഞ്ചാബികളും പറയുന്നു. തിരിച്ചും പരസ്പരം കാഫിറാക്കുന്നു? എന്തുകൊണ്ട് ആണ് മിര്‍സയുടെ ശിഷ്യന്‍മാരായ പുതിയ പ്രവാചകത്വ വാദികളെ നിങ്ങൾ കള്ളമ്മാരെന്നും കാഫിറുകള്‍ എന്നും വിളിക്കുന്നത്?

❓ലോകത്ത് പ്രവാചകർ മുഹമ്മദ് മുസ്തഫ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലമക്ക് ശേഷം മുസൈലമത്തുല്‍ കദ്ദാബ് മുതൽ ഇങ്ങോട്ട് 30 ഓളം കള്ള പ്രവാചകത്വ വാദികള്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്..... അവരിൽ മിര്‍സ കുലാം കാദിയാനി മാത്രം പ്രവാചകന്‍ ആകുന്നതെങ്ങനെയാണ്?

❓അങ്ങനെ എങ്കിൽ അന്ത്യ പ്രവാചകർ മുത്ത് നബി മുഹമ്മദ് മുസ്തഫ സല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലമക്ക് ശേഷം വന്ന കള്ള പ്രവാചകനായ മിര്‍സ കുലാം കാദിയാനി ലഅ്നത്തുല്ലാഹി അലൈഹി കാഫിറിനെയും അനുയായികളെയും ശിഷ്യന്‍മാരെയും അവരുടെ അനുയായികളെയും മുസ്ലിംകള്‍ കാഫിറെന്ന് വിളിക്കുന്നതിനെ തെറ്റാണെന്ന് പറയാന്‍ കാദിയാനികള്‍ക്ക് കഴിയുന്നതെങ്ങിനെ?

റജബ് നോമ്പ് - വിരോധം പറയുന്നവർ ശരീഅത്തറിയാത്ത വിഡ്ഡിവാദികൾ (ഫതാവൽ കുബ്റ- ഇബ്നു ഹജർ റ)*

*"
🍿🍔🍿🍔🍿
അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ്    ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക

https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0


റജബ് നോമ്പ് - വിരോധം പറയുന്നവർ ശരീഅത്തറിയാത്ത വിഡ്ഡിവാദികൾ (ഫതാവൽ കുബ്റ- ഇബ്നു ഹജർ റ)*

_________________⏬⏬⏬

*ശാഫിഈ മദ് ഹബിലെ ആധികാരിക കർമ്മ ശാസ്ത്ര പണ്ഡിതനായ ഇബ്നു ഹജർ ഹൈത്തമി (റ) വിന്റെ ഫതാവൽ കുബ്റയിൽ റജബ് നോമ്പിനെ എതിർക്കുന്നവർക്ക് വായടപ്പൻ മറുപടി , ശരീഅത്ത് അറിയാത്ത പമ്പര വിഡ്ഡിയും , ദീനിൽ തഖ്ലീദ് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തവനാണെന്നും ചതിയനും ഇത്തരം വാദം ഉന്നയിക്കുന്നവൻ തൗബ ചെയ്ത് മടങ്ങണമെന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ ശിക്ഷ കൊടുക്കണമെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് വിശാലമായ മറുപടി ഫതാവ കുബ്റയിലെ കിതാബു സ്വൗമിൽ ഉള്ള ഭാഗം മുഴുവനും കൊടുക്കുന്നു*

❌❌
*ഫതാവൽ കുബ്റയിൽ ഇബ്നു ഹജർ ഹൈത്തമി റ  റജബിന്റെ ഫളാഇലിനെ പറ്റി വന്ന എല്ലാ ഹദീസും ദുർബ്ബലമാണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഇബ്നു ഹജർ തങ്ങളുടെ പേരിൽ പോസ്റ്റുണ്ടാക്കി പച്ചക്കളവ് പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന വഹാബികൾക്ക് വായടപ്പൻ മറുപടി*

*ഒരു തവണ ഇബ്നു ഹജർ തങ്ങളുടെ ഈ ഫതാവയിലെ മുഴുവനും നോക്കി അർഥം സ്വന്തം അണികൾക്ക് പറഞ്ഞ് കൊടുക്കാൻ മുഴുവൻ വഹാബി മൗലവിമാരെയും വെല്ലു വിളിക്കുന്നു*

*കെണിയിലകപ്പെട്ട് പോയവർ കണ്ണ് തുറക്കട്ടെ*

*[كِتَابُ الصَّوْمِ]*    ⏬⏬⏬⏬

ഫതാവയിലെ ചോദ്യം ❓ 
റജബ് മാസത്തിലെ നോമ്പിനെപ്പറ്റി

*ഒരു പണ്ടിതനുണ്ട് ജനങ്ങളെ  റജബ് നോമ്പിനെ തൊട്ട് വിലക്കുന്നു റജബ് നോമ്പിന്റെ ഹദീസുകളൊക്കെ നിർമ്മിച്ചതാണെന്ന് പറയുന്നു നിർമ്മിച്ച (മൗളൂആയ) ഹദീസൊക്കെ സ്വീകരിക്കണ്ടാ എന്ന് നവവി ഇമാമൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ* ????

ِ (وَسُئِلَ) - رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ - قَالَ فِي طَهَارَةِ الْقُلُوبِ لِعَلَّامِ الْغُيُوبِ: شَهْرُ رَجَبٍ شَهْرُ الْحَرْثِ فَاتَّجِرُوا رَحِمَكُمْ اللَّهُ فِي رَجَب فَإِنَّهُ مَوْسِمُ التِّجَارَةِ وَاعْمُرُوا أَوْقَاتَكُمْ فِيهِ فَهُوَ أَوَانُ الْعِمَارَةِ. رُوِيَ أَنَّهُ مَنْ صَامَ مِنْ رَجَب سَبْعَةَ أَيَّامٍ أُغْلِقَتْ عَنْهُ أَبْوَابُ جَهَنَّمَ، وَمَنْ صَامَ مِنْهُ عَشَرَةَ أَيَّامٍ لَمْ يَسْأَلْ اللَّهَ شَيْئًا إلَّا أَعْطَاهُ، وَإِنَّ فِي الْجَنَّةِ قَصْرًا الدُّنْيَا فِيهِ كَمَفْحَصِ الْقَطَاةِ لَا يَدْخُلُهُ إلَّا صَوَّامُ رَجَب وَقَالَ وَهَبُ بْنُ مُنَبِّهٍ: جَمِيعُ أَنْهَارِ الْجَنَّةِ تَزُورُ زَمْزَمَ فِي رَجَب تَعْظِيمًا لِهَذَا الشَّهْرِ قَالَ وَقَرَأْت فِي بَعْضِ كُتُبِ اللَّهِ تَعَالَى مَنْ اسْتَغْفَرَ اللَّهَ تَعَالَى فِي رَجَبٍ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يَرْفَعُ يَدَيْهِ وَيَقُولُ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَتُبْ عَلَيَّ سَبْعِينَ مَرَّةٍ لَمْ تَمَسَّ النَّارُ جِلْدَهُ أَبَدًا ثُمَّ قَالَ بَعْد ذَلِكَ بِأَوْرَاقٍ كَثِيرَةٍ وَفِي الْحَدِيثِ: «مَنْ فَاتَهُ وِرْدُهُ فَصَلَّاهُ قَبْلَ الظُّهْرِ فَكَأَنَّمَا صَلَّاهُ فِي وَقْتِهِ» اهـ وَقَدْ وَرَدَ عَلَيْنَا جَوَابُكُمْ الشَّرِيفُ فِي هَذِهِ الْمَسْأَلَةِ، وَهُوَ جَوَابٌ شَافٍ وَقَدْ حَصَلَ بِهِ النَّفْعُ لِي وَلِمَنْسَمِعَهُ لَكِنَّ الْفَقِيهَ الَّذِي ذَكَرْتُ لَكُمْ فِي السُّؤَالِ يَنْهَى النَّاسَ عَنْ صَوْمِهِ وَيَقُولُ: أَحَادِيثُ صَوْمِرَجَب مَوْضُوعَةٌ وَقَدْ قَالَ النَّوَوِيُّ الْحَدِيثُ الْمَوْضُوعُ لَا يُعْمَلُ بِهِ وَقَدْ اتَّفَقَ الْحُفَّاظُ عَلَى أَنَّهُ مَوْضُوعٌ. اهـ فَالْمَسْئُولُ مِنْكُمْ زَجْرُ هَذَا النَّاهِي حَتَّى يَتْرُكَ النَّهْيَ وَيُفْتِيَ بِالْحَقِّ، وَاذْكُرُوا لَنَا مَا يَحْضُركُمْ مِنْ كَلَام الْأَئِمَّةِ أَثَابَكُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ؟

*മറുപടി ഇബ്നു ഹജർ ഹൈത്തമി (റ)* 

(فَأَجَابَ) - رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ - بِأَنِّي قَدَّمْت لَكُمْ فِي ذَلِكَ مَا فِيهِ كِفَايَة،

ഞാൻ ഇതിൽ മതിയാകുന്ന മനസ്സിലാകുന്ന  ആവശ്യമായ മറുപടി മുമ്പ് പറഞ്ഞതാണ്

وَأَمَّا اسْتِمْرَارُ هَذَا الْفَقِيهِ عَلَى نَهْيِ النَّاسِ عَنْ صَوْمِ رَجَب
റജബ് നോമ്പിനെ വിരോധിച്ച് കൊണ്ട് ഒരു പണ്ടിതൻ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ

فَهُوَ جَهْل
അത് വിവരക്കേടാണ്

ٌ مِنْهُ وَجُزَافٌ عَلَى هَذِهِ الشَّرِيعَةِ الْمُطَهَّرَةِ
പരിശുദ്ധ ശരീ അത്തിൻ മേൽ അയാൾ കടന്നാക്രമിക്കുകയാണ്

فَإِنْ لَمْ يَرْجِع عَنْ ذَلِك
അയാൾ അതിൽ നിന്നും മടങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ

َ وَإِلَّا وَجَبَ عَلَى حُكَّامِ الشَّرِيعَةِ الْمُطَهَّرَةِ زَجْرُهُ وَتَعْزِيرُهُ التَّعْزِيرَ الْبَلِيغَ الْمَانِعَ لَهُ
ശരീ അത്തിന്റെ വിധി കർത്താക്കൾക്ക് ഭരണാധികാരികൾക്ക് ഇത്തരം റജബ് നോമ്പിനെ എതിർക്കുന്നവർക്ക് ശക്തമായ ശിക്ഷ നടപടിയെടുക്കൽ നിർബന്ധമാണ്

وَلِأَمْثَالِهِ مِنْ الْمُجَازَفَةِ فِي دِينِ اللَّهِ تعالى
ഇത്തരം നല്ല കാര്യങ്ങളെ തടയാൻ വേണ്ടി വരുന്നവരെ മുഴുവനും ശിക്ഷയേർപ്പെടുത്തണം

  وَكَأَنَّ هَذَا الْجَاهِلَ يَغْتَرُّ بِمَا رُوِيَ
َ مِنْ أَنَّ جَهَنَّمَ تُسَعَّرُ مِنْ الْحَوْلِ إلَى الْحَوْلِ لِصَوَّامِ رَجَب
റജബ് നോമ്പിനെ എതിർക്കുന്ന പടു വിഡ്ഡി ചില ഹദീസുകളെ കണ്ട് കൊണ്ട്  വഞ്ചനയിൽ പെട്ടതാണ് എങ്ങനെയാണ് പെട്ട് പോയത്

وَمَا دَرَى هَذَا الْجَاهِلُ الْمَغْرُورُ أَنَّ هَذَا حَدِيثٌ بَاطِلٌ كَذِب
റജബുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്  അങ്ങനെ ചില കള്ള ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവാം

ٌ لَا تَحِلُّ رِوَايَتُه
ഇത്തരം ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യേണ്ടതില്ല

ُ كَمَا ذَكَرُهُ الشَّيْخُ أَبُو عَمْرِو بْنِ الصَّلَاحِ
ഇത് പാടില്ലെന്നത് ഇബ്നു സ്വലാഹെന്നവരും പറഞ്ഞതാണ്

وَنَاهِيكَ بِهِ حِفْظًا لِلسُّنَّةِ وَجَلَالَةً فِي الْعُلُوم
അദ്ദേഹം മഹാനാണല്ലോ

ِ وَيُوَافِقهُ إفْتَاءُ الْعِزِّ بْنِ عَبْدِ السَّلَامِ فَإِنَّه
ُ سُئِلَ عَمَّا نُقِلَ عَنْ بَعْضِ الْمُحَدِّثِينَ مِنْ مَنْعِ صَوْمِ رَجَب وَتَعْظِيمِ حُرْمَتِهِ وَهَلْ يَصِحُّ نَذْرُ صَوْمِ جَمِيعِهِ
മഹാനായ ഇസ്സുദ്ദീനുബ്നു അബ്ദുസ്സലാം‌(റ) റ്റടുത്ത് ഒരു ചോദ്യമുണ്ടായിരുന്നു അതായത് റജബ് നോമ്പിനെ തടയുന്ന ചിലയാളുകൾ, അതിന്റെ മഹത്വത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നവർ , ആ റജബിലെ മുഴുവൻ നോമ്പ് നേർച്ചയാക്കി നോറ്റുന്നതിനെപ്പറ്റി ചോദ്യത്തിലുണ്ടായിരുന്നു

فَقَالَ فِي جَوَابِهِ
(സുൽത്വാനുൽ ഉലമ) ഇസ്സിദ്ദീനുബ്നു അബ്ദുസ്സലാം (റ) മറുപടി പറഞ്ഞു

نَذْرُ صَوْمِهِ صَحِيحٌ
റജബ് നോമ്പ് നേർച്ചയാക്കൽ സ്വഹീഹാണ്

لَازِمٌ يَتَقَرَّبُ إلَى
اللَّهِ تَعَالَى بِمِثْلِه
നേർച്ചയാക്കൽ ലാസിമാണ് അത് അല്ലാഹുവിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നതാണ്

ِ وَاَلَّذِي نَهَى عَنْ صَوْمِهِ جَاهِلٌ بِمَأْخَذِ أَحْكَامِ الشَّرْعِ
റജബ് നോമ്പിനെ എതിർക്കുന്നവൻ ജാഹിലാണ് , ശറ ഇന്റെ ഹുക്മുകൾ എങ്ങനെ തെളിവ് പിടിക്കണമെന്ന് അവന്ന് അറിയില്ല

وَكَيْف يَكُونُ مُنْهَيَا عَنْه
ഇത് വിരോധിക്കാൻ എന്ത് ന്യായമാണുള്ളത്

ُ مَعَ أَنَّ الْعُلَمَاءَ الَّذِينَ دَوَّنُوا الشَّرِيعَةَ
ശരീഅത്തിനെ ക്രോടീകരിച്ച ഉലമാക്കൾ പറയുന്നു

لَمْ يَذْكُر أَحَدٌ مِنْهُمْ انْدِرَاجَهُ فِيمَا يُكْرَه صَوْمُهُ
റജബ് നോമ്പിനെ കറാഹത്തെന്നത് പണ്ഡിതരിൽ ഒരാളും പറഞ്ഞിട്ടില്ല

بَلْ يَكُونُ صَوْمُهُ قُرْبَةً إلَى اللَّهِ تَعَالَى
റജബ് നോമ്പ് അല്ലാഹുവിലേക്കടുപ്പിക്കുന്ന പുണ്യ കർമ്മമാണ്

لِمَا جَاءَ فِي الْأَحَادِيثِ الصَّحِيحَة
ഇത് സ്വഹീഹായ ഹദീസിൽ തന്നെ വന്നിട്ടുണ്ട്

ِ مِنْ التَّرْغِيبِ فِي الصَّوْم
നോമ്പിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഹദീസുകൾ ഉണ്ട്

ِ مِثْلُ قَوْلِهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - «يَقُولُ اللَّهُ كُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ لَهُ إلَّا الصَّوْمَ» ، وَقَوْلُهُ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - «لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ» ، وَقَوْلُهُ «إنَّ أَفْضَلَ الصِّيَامِ صِيَامُ أَخِي دَاوُد كَانَ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا» وَكَانَ دَاوُد يَصُومُ مِنْ غَيْرِ تَقْيِيدٍ بِمَا عَدَا رَجَبًا
ദാവൂദ് നബി (അസ) മൊക്കെ റജബിനെ ഒഴിവാക്കിയിട്ടല്ല നോമ്പ് നോറ്റിട്ടുള്ളത്

 مِنْالشُّهُورِ وَمَنْ عَظَّمَ رَجَبًا بِجِهَةٍ غَيْرِ مَا كَانَتْ الْجَاهِلِيَّةُ يُعَظِّمُونَهُ بِه
ജാഹിലിയ്യാ കാലത്ത് റജബിനെ ബഹുമാനിച്ചു  എന്നത് കൊണ്ട് നമുക്ക് ബഹുമാനിക്കാൻ പാടില്ലാ എന്ന് വരുകയില്ല അവർ ബഹുമാനിച്ച ആ സ്ഥിതിയിൽ നമ്മൾ ബഹുമാനിക്കണ്ട

ِ فَلَيْسَ مُقْتَدِيًا بِهِمْ
നമ്മൾ അവരോട് തുടർന്ന് കൊണ്ടല്ല

وَلَيْسَ كُلُّ مَا فَعَلُوهُ مَنْهِيًّا عَنْ فِعْلِهِ
ജാഹിലിയ്യ കാലത്ത് ചെയ്തതൊക്കെ പ്രവർത്തിക്കൽ പാടില്ലെന്നതുണ്ടൊ അങ്ങനെയൊന്നില്ലല്ലോ

إلَّا إذَا نَهَتْ الشَّرِيعَةُ عَنْهُ
നമ്മളുടെ ശരീഅത്ത് വിരോധിക്കണ്ടെ ??

أَوْ دَلَّتْ الْقَوَاعِدُ عَلَى تَرْكِهِ
നമ്മുടെ ശരീഅത്തിന്റെ നിയമം അതുപേക്ഷിക്കണമെന്നത് അറിയിക്കണ്ടെ ?!

وَلَا يُتْرَكُ الْحَقُّ
ഹഖിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പാടില്ല

لِكَوْنِ أَهْلِ الْبَاطِلِ فَعَلُوه
തിന്മയുടെ ആളുകൾ പണ്ട് ചെയ്തിരുന്നു എന്നത് കൊണ്ട്

ُ وَاَلَّذِي يَنْهَى عَنْ صَوْمِهِ جَاهِلٌ مَعْرُوفٌ بِالْجَهْل
റജബ് നോമ്പിനെ എതിർക്കുന്നവൻ ജാഹിലാണ് വിവരക്കേട് കൊണ്ട് മഹ് റൂഫായവൻ ആണ്

ِ وَلَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُقَلِّدَهُ فِي دِينِه
അവനെ ദീനിൽ തഖ് ലീദ് ചെയ്യാനോ സ്വീകരിക്കാനോ പറ്റില്ല

إذْ لَا يَجُوزُ التَّقْلِيد
ആരെങ്കിലും പറയുന്നത് കേട്ട് കൊണ്ട് തഖ്ലീദ് ചെയ്യലല്ല

ُ إلَّا لِمَنْ اُشْتُهِرَ بِالْمَعْرِفَةِ بِأَحْكَامِ اللَّهِ تَعَالَى
അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിതീർപ്പുകളെ അറിയൽ കൊണ്ട് പ്രശസ്തിയാർജ്ജിച്ചവരെയാണ് തഖ് ലീദ് ചെയ്യേണ്ടത്

وَبِمَآخِذِهَا
അതിൽ നിന്ന് പിടിക്കേണ്ടതും

وَاَلَّذِي يُضَاف إلَيْهِ ذَلِكَ بَعِيدٌ عَنْ مَعْرِفَةِ دِينِ اللَّهِ تَعَالَى
ഈ റജബ് നോമ്പിനെ വിരോധിക്കുന്നവർ അല്ലാന്റെ ദീനറിയൽനെ തൊട്ട് വിദൂരമാണ്

فَلَا يُقَلِّد فِيهِ
അവനെ തഖ്ലീദ് ചെയ്യരുത്

وَمَنْقَلَّدَهُ غُرَّ بِدِينِهِ
അങ്ങനെയുള്ളവരെ തഖ്ലീദ് ചെയ്താൽ ദീനിൽ ചതിയിലകപ്പെടും

اهـ جَوَابُهُ
ഇതാണ് സുൽത്വാനുൽ ഉലമ ഇസ്സുദ്ദീനുബ്നു അബ്ദുസ്സലാം (റ) വിന്റെ മറുപടി

فَتَأَمَّل
ഇബ്നു ഹജർ തങ്ങൾ പറയുന്നു ഒന്ന് ചിന്തിച്ച് നോക്ക്

كَلَامَ هَذَا الْإِمَامِ تَجِدهُ مُطَابِقًا لِهَذَا الْجَاهِل الَّذِي يَنْهَى أَهْلَ نَاحِيَتِكُمْ عَنْ صَوْمِ رَجَب وَمُنْطَبِقًا عَلَيْهِ عَلَى أَنَّ هَذَا أَحْقَرُ مِنْ أَنْ يُذْكَرَ
فَلَا يُقْصَدُ بِمِثْلِ كَلَامِ ابْنِ عَبْدِ السَّلَامِ؛

റജബ് നോമ്പിനെ എതിർക്കുന്ന  ജാഹിലായ ആളുകൾ അവരെപ്പറ്റി നമുക്ക് പറയാൻ പറ്റുന്നവനല്ല അവൻ നിസ്സാരനാണ് എന്ന ഇസ്സുദ്ദീനുബ്നു അബ്ദുസ്സലാം (റ) വിന്റെ വാക്ക് മനസ്സിലാക്കി ചിന്തിക്കുക

لِأَنَّهُ إنَّمَا عَنَى بِذَلِكَ بَعْضَ الْمَنْسُوبِينَ إلَى الْعِلْمِ مِمَّنْ زَلَّ قَلَمُهُ وَطَغَى فَهْمُهُ فَقَصْد هُوَ وَابْنُ الصَّلَاحِ الرَّدَّ عَلَيْهِ

وَأَشَارَ إلَى أَنَّهُ يَكْفِي فِي فَضْلِ صَوْمِ رَجَب
റജബ് നോമ്പിന്റെ സ്രേഷ്ടതയിലേക്ക് മഹാനായ ഇസ്സുദ്ദീനുബ്നു അബ്ദുസ്സ്ലാം (റ) സൂചിപ്പിച്ചു

مَا وَرَدَ مِنْ الْأَحَادِيثِ الدَّالَّةِ عَلَى فَضْلِ مُطْلَقِ الصَّوْمِ
റജബിലെ  നോമ്പ് പൊതുവേ  സുന്നത്താണെന്നത് ഹദീസിൽ തെളിവുണ്ട്

 وَخُصُوصِهِ فِي الْأَشْهُرِ الْحُرُم
പ്രത്യേകിച്ച് യുദ്ധം ഹറാമായ നാല് മാസത്തിൽ പെട്ടതാണ് റജബ് മാസം  അതിന്ന് മഹത്വമുണ്ടെന്ന സൂചനയാണ് അവർ നൽകുന്നത്

ِ أَيْ كَحَدِيثِ أَبِي دَاوُد وَابْنِ مَاجَهْ وَغَيْرِهِمَا عَنْ الْبَاهِلِيِّ «أَتَيْت رَسُولَ اللَّهِ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - فَقُلْت: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا الرَّجُلُ الَّذِي أَتَيْتُك عَامَ الْأَوَّلِ قَالَ: فَمَا لِي أَرَى جِسْمَك نَاحِلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَكَلْت طَعَامًا بِالنَّهَارِ مَا أَكَلْته إلَّا بِاللَّيْلِ قَالَ مَنْ أَمَرَك أَنْ تُعَذِّبَ نَفْسَك قُلْت: يَا رَسُولَ اللَّهِ إنِّي أَقْوَى قَالَ صُمْ شَهْرَ الصَّبْرِ وَثَلَاثَةَ أَيَّامٍ بَعْدَهُ وَصُمْ الْأَشْهُرَ الْحُرُمَ» وَفِي رِوَايَةٍ «صُمْ شَهْرَ الصَّبْرِ وَيَوْمًا مِنْ كُلِّ شَهْرٍ قَالَ زِدْنِي فَإِنَّ لِي قُوَّةً قَالَ صُمْ يَوْمَيْنِ قَالَ زِدْنِي فَإِنَّ لِي قُوَّةً قَالَ: صُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ بَعْدَهُ وَصُمْ مِنْ الْحُرُمِ وَاتْرُكْ، صُمْمِنْ الْحُرُمِ وَاتْرُكْ وَقَالَ بِأُصْبُعِهِ الثَّلَاثِ يَضُمُّهَا ثُمَّ يُرْسِلُهَا»

അബൂദാവൂദും ഇബ്നു മാജയും മറ്റുള്ളവരൊക്കെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ഹദീസിൽ ഉണ്ട് നബി സ്വ യുടെ അടുത്ത് ബാഹിലി (റ) ചെന്ന് കൊണ്ട് നോമ്പിനെ സംബന്ധിച്ച്  ചോദിച്ചപ്പോൾ യുദ്ധം ഹറാമായ മാസങ്ങളിൽ നോമ്പ് അനുഷ്ടിച്ചോളൂ എന്നാണ് നബി സ്വ മറുപടി നൽകിയത്

قَالَ الْعُلَمَاءُ وَإِنَّمَا أَمَرَهُ بِالتَّرْكِ؛ لِأَنَّهُ كَانَ يَشُقُّ عَلَيْهِ إكْثَارُ الصَّوْمِ كَمَا ذَكَره فِي أَوَّلِ الْحَدِيثِ فَأَمَّا مَنْ لَا يَشُقّ عَلَيْهِ فَصَوْمُ جَمِيعِهَا فَضِيلَةٌ

فَتَأَمَّلْ أَمْرَهُ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - بِصَوْمِ الْأَشْهُرِ الْحُرُمِ فِي الرِّوَايَةِ الْأُولَى وَبِالصَّوْمِ مِنْهَا فِي الرِّوَايَةِ الثَّانِيَةِ تَجِدهُ نَصًّا فِي الْأَمْرِ بِصَوْمِ رَجَب أَوْ بِالصَّوْمِ مِنْهُ؛ لِأَنَّهُ مِنْ الْأَشْهُرِ الْحُرُمِ بَلْ هُوَمِنْ أَفْضَلِهَا

നീ ഒന്ന് ചിന്തിക്ക് യുദ്ധം ഹറാമായ മാസങ്ങളിൽ നോമ്പനുഷ്ടിക്ക് എന്ന് നബി സ്വ കൽപ്പിച്ചു അത് റജബിലെ നോമ്പും കൽപ്പനയാണ്  , റജബ് യുദ്ധം ഹറാമായ മാസമാണ് അതിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ടമായ മാസമാണ്

فَقَوْلُ هَذَا الْجَاهِل
അപ്പോൾ റജബിനെ എതിർക്കുന്ന പടു ജാഹിലുകളുടെ സംസാരം

ِ إنَّ أَحَادِيثَ صَوْمِ رَجَب مَوْضُوعَةٌ
റജബ് നോമ്പിന്റെ ഹദീസ് മൗളൂആണെന്ന് പറയുന്നത്

إنْ أَرَادَ بِهِ مَا يَشْمَلُ الْأَحَادِيثَ الدَّالَّةَ عَلَى صَوْمِهِ عُمُومًا وَخُصُوصًا
അത് വ്യാപകമായിട്ടും പ്രത്യേകമായിട്ടും റജബ് നോമ്പിന്റെ മേൽ അറിയിക്കുന്ന ഹദീസുകൾ ഒക്കെ മൗളൂആണെന്ന് ഉദ്ദേശിച്ചാൽ

فَكِذْبٌ مِنْه
അത് കളവാണ് എല്ലാ ഹദീസും മൗളൂആണെന്ന് പറയാൻ പറ്റൂല
ُ وَبُهْتَان
അത് നിർമ്മിച്ച കളവാണ്

فَلْيَتُبْ عَنْ ذَلِكَ،
അങ്ങനെ പറയുന്നവൻ തൗബ ചെയ്ത് മടങ്ങണം

وَإِلَّا عُزِّرَ عَلَيْهِ التَّعْزِيرَ الْبَلِيغَ نَعَمْ.
എന്നിട്ടും മടങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ അവന്ന് ശക്തമായ ശിക്ഷ കൊടുക്കണം

رُوِيَ فِي فَضْلِ صَوْمِهِ
നോമ്പിന്റെ ഹദീസുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്

أَحَادِيثُ كَثِيرَةٌ مَوْضُوعَةٌ،
ഹദീസുകളിൽ മൗളൂആയതും ഉണ്ട്

وَأَئِمَّتُنَا وَغَيْرُهُمْ لَمْ يُعَوِّلُوا فِي نَدْبِ صَوْمِهِ عَلَيْهَا
നമ്മുടെ അഹിമ്മത്ത് ആ മൗളൂആയ ഹദീസിലല്ല അവലംബിച്ചത്

حَاشَاهُمْ مِنْ ذَلِك
അങ്ങനെ അവലംബിക്കുന്നവരുമല്ല നമ്മുടെ ഇമാമുമാർ

َ وَإِنَّمَا عَوَّلُوا عَلَى مَا قَدَّمْته وَغَيْره
നാം മുമ്പ് പറഞ്ഞ മറ്റ് പല ഹദീസുകളും ഉണ്ട്  വേറെയും ഉണ്ട് ആ ഹദീസുകൾ മൗളൂഅല്ല അതിന്റെ മേലിലാണ് നമ്മൾ അവലംബിച്ചത്

وَمِنْهُ مَا رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي الشُّعَبِ عَنْ أَنَسٍ
അതിൽ പെട്ടതാണ് അനസ് (റ) ൽ നിന്ന് ഇമാം ബൈഹഖി (റ) ശുഅബുൽ ഈമാനിൽ ഉദ്ധരിച്ച ഹദീസ്

يَرْفَعهُ «أَنَّ فِي الْجَنَّةِ نَهْرًا يُقَالُ لَهُ رَجَبٌ أَشَدُّ بَيَاضًامِنْ اللَّبَنِ وَأَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ، مَنْ صَامَ مِنْرَجَبٍ يَوْمًا سَقَاهُ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ النَّهْرِ»
وَرُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ يَرْفَعهُ «مَنْ صَامَ يَوْمًا مِنْ رَجَبٍ كَانَ كَصِيَامِ سَنَةٍ وَمَنْ صَامَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ غُلِّقَتْ عَنْهُ أَبْوَابُ جَهَنَّمَ، وَمَنْ صَامَ ثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ فُتِحَتْ لَهُ ثَمَانِيَةُ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ، وَمَنْ صَامَ عَشَرَةَ أَيَّامٍ لَمْ يَسْأَلْ اللَّهَ شَيْئًا إلَّا أَعْطَاهُ إيَّاهُ، وَمَنْ صَامَ خَمْسَةَ عَشَرَ يَوْمًا نَادَىمُنَادٍ مِنْ السَّمَاءِ قَدْ غُفِرَ لَك مَا سَلَفَ فَاسْتَأْنِفْ الْعَمَلَ وَقَدْ بُدِّلَتْ سَيِّئَاتُك حَسَنَاتٍ، وَمَنْ زَادَ زَادَهُ اللَّهُ» . ثُمَّ نَقَلَ عَنْ شَيْخِهِ الْحَاكِمِ أَنَّ الْحَدِيثَ الْأَوَّلَ مَوْقُوفٌ عَلَى أَبِي قِلَابَةَ وَهُوَ مِنْ التَّابِعِينَ فَمِثْلُهُ لَا يَقُولُهُ إلَّا عَنْ بَلَاغٍ عَمَّنْ قَوْلُهُ مِمَّا يَأْتِيه الْوَحْيُ ثُمَّ رُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ «أَنَّ النَّبِيَّ - صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ - لَمْ يَصُمْ بَعْدَ رَمَضَانَ إلَّا رَجَبَ وَشَعْبَانَ» ثُمَّ قَالَ إسْنَادُهُ ضَعِيفٌ اهـ

മുകളിൽ ☝ഹദീസുകൾ ഇബ്നു ഹജർ തങ്ങൾ ഉദ്ധരിച്ചതിന്ന് ശേഷം പറയുന്നു

وَقَدْ تَقَرَّرَ أَنَّ الْحَدِيثَ الضَّعِيفَ وَالْمُرْسَلَ وَالْمُنْقَطِعَ وَالْمُعْضِلَ، وَالْمَوْقُوف
സ്ഥിരപ്പെട്ട ഒരു നിയമം ഉണ്ട് അതായത് ളഈഫായ , മുർസലായ , മുൻ ഖതിആയ, മുഹ് ളലായ , മഹ്ഖൂഫായ ഹദീസുകൾ

َ *يُعْمَلُ بِهَا فِي فَضَائِلِ الْأَعْمَالِ إجْمَاعًا*

*ഫളാഇലുൽ അഹ്മാലിന്ന് വേണ്ടി അവലംബിക്കാമെന്നതിന്ന് ഇജ്മാഹ് ആകുന്നു*

وَلَا شَكَّ أَنَّ صَوْمَ رَجَبٍ مِنْ
 فَضَائِلِ الْأَعْمَال
റജബ് നോമ്പ് പുണ്യ കർമ്മമാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല

فَيُكْتَفَى فِيهِ بِالْأَحَادِيثِ الضَّعِيفَةِ

ഹദീസിലെ റാവിമാരിൽ ചില ന്യൂനതകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും അത് മതിയാകുന്നതാണ്

وَنَحْوِهَا
അത് പോലോത്ത മുർസലും , മുൻ ഖതിഉമെല്ലാം മതിയാകുന്നതാണ്

وَلَا يُنْكِرُ ذَلِكَ إلَّا جَاهِلٌ مَغْرُورٌ

അല്ല ഇത് പോരാ എന്ന് പറയുന്നവൻ വിഡ്ഡിയും ചതിയിലകപ്പെട്ടവനുമാണ്

وَرَوَى الْأَزْدِيُّ فِي الضُّعَفَاءِ مِنْ حَدِيثِ السُّنَنِ «مَنْ صَامَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ شَهْرٍ حَرَامٍ الْخَمِيسَ وَالْجُمُعَةَ وَالسَّبْتَ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عِبَادَةَ سَبْعِمِائَةِ عَامٍ» وَلِلْحَلِيمِيِّ فِي صَوْمِ رَجَب كَلَامٌ مُحْتَمَلٌ فَلَا تَغْتَرُّ بِهِ فَإِنَّ الْأَصْحَابَ عَلَى خِلَافِ مَا قَدْ يُوهِمهُ كَلَامُهُ. وَاَللَّهُ سُبْحَانه وَتَعَالَى أَعْلَمُ بِالصَّوَابِ.☝


*പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാർ മനസ്സിലാക്കുക വഹാബികൾ നടത്തുന്ന ഇമാമീങ്ങളുടെ കിതാബിൽ വമ്പൻ തട്ടിപ്പ് മനസ്സിലാക്കുക*
*മലയാളം പോസ്റ്റ് കണ്ട് തെറ്റിധരിച്ച് പോകരുതേ*

✍ *siddheequl misbah*
(09496210086)

വിജ്ഞാനം നുകരാം
sunniknowledge.blogspot.com
ലിങ്കിൽ പോയി☝ സന്ദർശിക്കുക
__________

മൗദൂദിയുടെ ഉപദേശം` *ജനാധിപത്യം* *ഇസ്‌ലാമിന് കടകവിരുദ്ധം

 `മൗദൂദിയുടെ ഉപദേശം` *ജനാധിപത്യം*  *ഇസ്‌ലാമിന് കടകവിരുദ്ധം* ✍️Aslamsaquafisuraiji payyoli  ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ "മുസൽമാന്മാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോള...