Thursday, July 16, 2026

മഖ്ബറ നിർമ്മാണവും മദീനയിലെ പച്ച ഖുബ്ബയും

 




മഖ്ബറ നിർമ്മാണവും മദീനയിലെ പച്ച ഖുബ്ബയും


യാസീൻ കാമിൽ സഖാഫി കല്ലുവെട്ടുപാറ


മഹാത്മാക്കൾ അന്ത്യ വിശ്രമം കൊള്ളുന്ന സ്ഥലം അനുഗ്രഹത്തിന്റെയും ബറകതിന്റെയും കേന്ദ്രങ്ങളാണെന്നും മറ്റു ഖബറുകളെ അപേക്ഷിച്ച് മഹത്തുക്കളുടെ ഖബറുകൾക്ക് വലിയ മഹത്വമുണ്ടെന്നും കൃത്യമായി വിവരിച്ചു. സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളുടെ ഖബർ സിയാറത് സുന്നത്തില്ലാത്ത സ്ത്രീകൾക്കു പോലും മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബർ സിയാറത് സുന്നത്താണെന്ന് വരെ കർമ്മ ശാസ്ത്ര പണ്ഡിതർ വ്യക്തമാക്കിയതും അതിന്റെ കാരണവും നാം വായിച്ചു. 


ഈ പോയിന്റുകളിലെല്ലാം ബിദ്അതുകാർ സുന്നത്ത് ജമാഅതിനോട് വിയോജിക്കുന്നവരാണെന്നും നമുക്ക് മനസ്സിലായി. ഇനി നമുക്ക് ഈ ബറകതിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങളെ ഏതെല്ലാം രൂപത്തിൽ പരിഗണിക്കാമെന്ന് ദീൻ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നതു കൂടെ പരിശോധിക്കാം. അതിൽ വളരെ പ്രധാനമാണ് മഖ്ബറ നിർമ്മാണം.


മഹാന്മാരുടെ ഖബർ സിയാറതിനും തബറുകിനും വരുന്നവർക്ക് അതിനു വേണ്ടി കൂടുതൽ സൗകര്യങ്ങളൊരുക്കുന്നതിനെ നമുക്ക് മഖ്ബറ/ മഖാം എന്നൊക്കെ വിളിക്കാം. 


മറ്റു ഖബറുകളെ അപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബർ സിയാറതിന് വലിയ ബറകതും പുണ്യവുമുണ്ടെന്ന കാരണം കൊണ്ട് വിശ്വാസികൾ ഖബർ സിയാറതിനായി മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബറിടം സന്ദർശിക്കാൻ വരുമെന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഒരു സാധാരണ വ്യക്തിയുടെ ഖബർ അദ്ധേഹത്തിന്റെ കുടുംബവും മറ്റു പരിചയക്കാരും ആ ഓർമ നിലനിൽക്കുന്ന കാലം വരെ സിയാറത് നിലനിൽക്കുകയുള്ളൂ. ഇത് കാരണം പൊതു സ്മശാനത്തിലെ സാധാരണക്കാരുടെ ഖബർ അതിലുള്ളതെല്ലാം പൂർണ്ണമായും ജീർണ്ണിച്ചു പോകാവുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞാൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി, അത് ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കണമെന്ന കാര്യം സകല കർമ്മ ശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥത്തിലും കാണാനാകും. എന്നല്ല, ആ ഖബർ ഈ സമയം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം മണ്ണുകൂട്ടി നന്നാക്കിയെടുക്കൽ ഹറാമാണ്. കാരണം പൊതുസ്മശാനം മറ്റുള്ളവർക്കും അവകാശപ്പെട്ടതാണ് എന്ന തുതന്നെ!


ഇമാം ഇബ്നു ഹജറുൽ ഹൈതമി(റ) എഴുതുന്നു.


وَلَوْ انْمَحَقَ الْمَيِّتُ وَصَارَ تُرَابًا جَازَ نَبْشُهُ وَالدَفْنُ فِيهِ بَلْ تَحْرُمُ عِمَارَتُهُ وَتَسْوِيَةُ تُرَابِهِ فِي مُسَبَّلَةٍ لِتَحْجِيرِهِ عَلَى النَّاسِ) تحفة المحتاج في شرح المنهاج:3/206 ابن حجر الهيتمي (ت ٩٧٤)


ഒരു മയ്യിത്ത് പൂർണ്ണമായും ദ്രവിക്കുകയും അത് മണ്ണിനോട് ചേരുകയും ചെയ്താൽ ആ ഖബർ മാന്തലും അതിൽ മറവ് ചെയ്യലും അനുവദനീയമാണ്. എന്നല്ല, ആ ഖബർ അതുപോലെ പരിപാലിക്കലും അതിനുമുകളിലുള്ള മണ്ണ് നേരെയാക്കിയിടലും പൊതുസ്മശാനത്തിൽ ഹറാമാണ്. കാരണം അതിൽ ജനങ്ങളുടെ അവകാശം കൈയടക്കലുണ്ട്.(തുഹ്ഫ/ ഇമാം ഇബ്നു ഹജറുൽ ഹൈതമി(റ):3/206)


ഇമാം നവവി(റ) തന്റെ റൗളയിലും ഈ മസ്അലയുട കാരണം എഴുതുന്നത് ‘ദ്രവിച്ചതിനു ശേഷവും ഖബറിന്റെ രൂപത്തിലായി നിലകൊണ്ടാൽ അത് പുതിയ ഖബറാണെന്ന് ധരിച്ചു പോകുന്നതിനാൽ മജനങ്ങൾക്കതിൽ പ്രയാസമുണ്ടാകും എന്നാണ്.’ (റൗളതു ത്വാലിബീൻ/ഇമാം നവവി(റ):2/140) 


وَإِذَا بَلِيَ الْمَيِّتُ، لَمْ يَجُزْ عِمَارَةُ قَبْرِهِ وَتَسْوِيَةُ التُّرَابِ عَلَيْهِ فِي الْمَقَابِرِ الْمُسَبَّلَةِ، لِئَلَّا يَتَصَوَّرَ بِصُورَةِ الْقَبْرِ الْجَدِيدِ فَيَمْتَنِعَ النَّاسُ مِنَ الدَّفْنِ فِيهِ. )روضة الطالبين وعمدة المفتين ٢/‏١٤٠ — النووي (ت ٦٧٦(


എന്നാൽ മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബറിന്റെ ഹുകമ് ഇങ്ങനെയല്ല. അവർ വഫതായതിനു ശേഷവും അത്  എക്കാലത്തുമുള്ള വിശ്വാസികൾക്ക് ബറകതിന്റെ കേന്ദ്രമായി തന്നെ നിലനിർ ത്തണമെന്നതിനാൽ അത് മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ഒഴിഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ പാടുള്ളതല്ല. ആ ഖബർ കൊണ്ട് പ്രത്യേകമായി ലഭിക്കുന്ന തബർറുകെന്ന ഉപകാരം എക്കാലത്തും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട് എന്നതാണ് കാരണം.


ഇമാം ഇബ്നു ഹജറുൽ(റ) തന്നെ തുടർന്നെഴുതുന്നു.


قَالَ بَعْضُهُمْ إلَّا فِي صَحَابِيٍّ وَمَشْهُورِ الْوِلَايَةِ فَلَا يَجُوزُ وَإِنْ انْمَحَقَ وَيُؤَيِّدُهُ تَصْرِيحُهُمَا بِجَوَازِ الْوَصِيَّةِ بِعِمَارَةِ قُبُورِ الصُّلَحَاءِ أَيْ فِي غَيْرِ الْمُسَبَّلَةِ عَلَى مَا يَأْتِي فِي الْوَصِيَّةِ لِمَا فِيهِ مِنْ إحْيَاءِ الزِّيَارَةِ وَالتَّبَرُّكِ) تحفة المحتاج في شرح المنهاج:3/206 ابن حجر الهيتمي (ت ٩٧٤)


എന്നാൽ ചില പണ്ഡിതർ ഈ മസ്അല സ്വഹാബികൾ വിലായതു കൊണ്ട് പ്രസിദ്ധമായവർ എന്നവരിരുടെ ഖബറിന് ബാധകമല്ലെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അവരുടെ ഖബറുകൾ പൊളിച്ചു മാറ്റൽ അനുവദനീയമല്ല. അത് നുരുമ്പിപ്പോയാലും ശരി. സ്വാലിഹീങ്ങളുടെ ഖബറുകൾ പൊതു സ്മശാനമല്ലാത്തിടത്ത് പരിപാലിക്കാൻ വസ്വിയ്യത് ചെയ്യാമെന്ന് ഫുഖഹാക്കൾ വ്യക്തമാക്കിപ്പറഞ്ഞത് ഇതിന് ശക്തിപകരുന്നുണ്ട്. കാരണം തബർറുകും സിയാഖതും നിലനിർത്താൻ വേണ്ടിയാണത്. (തുഹ്ഫ/ ഇമാം ഇബ്നു ഹജർ(റ):3/206)


ചില കിതാബുകൾ കൂടി


بَلْ تَحْرُمُ عِمَارَتُهُ وتسوية التراب عليه لئلا يمتنع الناس منا لدفن فِيهِ لِظَنِّهِمْ عَدَمَ الْبِلَى وَاسْتَثْنَى قُبُورَ الصَّحَابَةِ وَالْعُلَمَاءِ وَالْأَوْلِيَاء)فتح الوهاب بشرح منهج الطلاب ١/‏١١٨ — زكريا الأنصاري (ت ٩٢٦(


وَكَذَا الْإِيعَابُ عِبَارَتُهُ فَاَلَّذِي يُتَّجَهُ أَنَّهُ يَجُوزُ فِيهَا أَيْ فِي قُبُورِ الصَّالِحِينَ فِي الْمُسَبَّلَةِ تَسْوِيَةُ التُّرَابِ وَنَحْوِهَا مِمَّا يَمْنَعُ انْدِرَاسَهَا وَيُدِيمُ احْتِرَامَهَا اهـ.)الشرواني ٣/‏٢٠٦)


قَالَ الْمُوَفَّقُ حَمْزَةُ الْحْمُويُّ فِي مُشْكَلِ الْوَسِيطِ أَنْ يَكُونَ الْمَدْفُونُ صَحَابِيًّا أَوْ مَنْ اُشْتُهِرَتْ وِلَايَتُهُ فَلَا يَجُوزُ نَبْشُهُ عِنْدَ الِانْمِحَاقِ. قَالَ ابْنُ شُهْبَةَ: وَقَدْ يُؤَيِّدُهُ مَا ذَكَرَهُ الشَّيْخَانِ فِي الْوَصَايَا أَنَّهُ تَجُوزُ الْوَصِيَّةُ لِعِمَارَةِ قُبُورِ الْأَنْبِيَاءِ وَالصَّالِحِينَ لِمَا فِيهِ مِنْ إحْيَاءِ الزِّيَارَةِ وَالتَّبَرُّكِ.)مغني المحتاج إلى معرفة معاني ألفاظ المنهاج ٢/‏٦٠ — الخطيب الشربيني (ت ٩٧٧)


ചുരുക്കത്തിൽ പരിശുദ്ധ ഖുർആൻ പോലും പറഞ്ഞ മഹത്തുക്കൾ അന്തിയുറങ്ങുന്ന മഖാമുകളുടെ മഹത്വം ചെറുതൊന്നുമല്ല. ഈ ബറകത് കരസ്ഥമാക്കുവാനായി മഹാന്മാരുടെ ഖബറിനു ചാരെ സിയാറതിനെത്തുന്നവർക്ക് സൗകര്യം ഒരുക്കൽ പോലും പുണ്യകർമ്മമാണെന്ന് ഇമാമീങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.


ഷാഫിഈ മദ്ഹബിലെ ഏറ്റവും അവലംബയോഗ്യ ഗ്രന് ങ്ങളായ തുഹ്ഫയിലും നിഹായയിലും ഒരു പോലെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഈ മസ്അല ശ്രദ്ധിക്കുക:


وشَمِلَ عَدَمُ المَعْصِيَةِ القُرْبَةَ كَعِمَارَةِ المَسَاجِدِ وَلَوْ مِن كَافِرِ وقُبُورِ الأَنْبِيَاءِ والعُلَماءِ وَالصَّالِحِينَ لِمَا فِي ذَلِكَ مِن أَحْيَاءِ الزِّيَارَةِ وَالتَّبَرُّكِ بِها]نهاية المحتاج إلى شرح المنهاج ٤٢/٦] [تحفة المحتاج : ٥/٧[


തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി വസിയ്യത് പാടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതിൽ നിന്ന് പുണ്യകർമ്മങ്ങൾക്ക് വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യാമെന്നായി. പള്ളി പരിപാലിക്കാനും അമ്പിയാക്കൾ, സ്വാലിഹീങ്ങൾ, ഉലമാക്കൾ എന്നിവരുടെ ഖബറുകൾ പരിപാലിക്കാൻ വസിയ്യത് ചെയ്യുന്നത് പോലെ, കാരണം: അതിൽസിയാറത്ത് നില നിർത്തലിനും ബറകതെടുക്കലിനും സൗകര്യം ചെയ്യലുണ്ട്. (നിഹായ:6/42) (തുഹ്ഫതുൽ മുഹ്താജ്: 7/5)


ശാഫിഈ മദ്ഹബിലെ ശൈഖാനി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇമാം നവവി(റ)വും ഇമാം റാഫിഈ(റ)വും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.


)فَرْعُ) يَجُوزُ للمسلم والذِّمى الوَصِيَّةُ لِعِمارَةِ المَسْجِدِ الأقصى وغَيْرِهِ مِنَ المساجد ولِعِمارَةِ قُبُورِ الأنبياء والعُلَماءِ والصَّالِحِينَ لما فيها من إحْياءِ الزِيارَةِ والتَّبَرُّكِ بِها (روضة الطالبين وعمدة المفتين  :-٦/٩٨  النووي) ت ٦٧٦(


ويجوزُ للمُسْلِمِ والذِّمِّيِّ الوصيةُ لِعَمَارَةِ المسْجِدِ الأقْصَى، ولعمارَةِ قُبُورِ الأنْبِيَاءِ والعلَمَاءِ الصَّالِحِينَ  لما فيها من إحياءِ الزِّيارة والتَّبَرُّكِ بها) العزيز شرح الوجيز = الشرح الكبير للرافعي - ط العلمية ٧/‏٨ — الرافعي، عبد الكريم (ت ٦٢٣)


ഒരു മുസ്ലിമിന് മസ്ജിദുൽ അഖ്സയും മറ്റുപള്ളികളും പരിപാലിക്കാൻവേണ്ടിയും അംബിയാഅ്, ഉലമാഅ്, സ്വാലിഹീങ്ങൾ എന്നിവരുടെ ഖബറുകൾ പരിപാലിക്കാൻ വേണ്ടിയും വസിയ്യത് ചെയ്യാവുന്നതാണ്. കാരണം: അതിൽ സിയാറത്ത് നിലനിർത്തുക, തബറുകെടുക്കുക, തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടായതിനു വേണ്ടിയാണ്.(റൗളത്തുത്വാലിബീൻ/ഇമാം നവവി(റ):6/98) (ശറഹുൽ വജീസ് /ഇമാം റാഫിഈ(റ):8/7)


ഫത്ഹുൽ മുഈനിലും തുഹ്ഫയിലും ഈ മസ്അല പറയുന്നത് പൊതുവല്ലാത്തിടത്ത് ഖുബ്ബ പോലുള്ളത് നിർമ്മിക്കാൻ വസ്വിയ്യത് ചെയ്യൽ സുന്നത്താണെന്നാണ്.


وَشَمِلَ عَدَمُ الْمَعْصِيَةِ الْقُرْبَةَ كَبِنَاءِ مَسْجِدٍ وَلَوْ مِنْ كَافِرٍ وَنَحْوِ قُبَّةٍ عَلَى قَبْرِ نَحْوِ عَالِمٍ فِي غَيْرِ مُسَبَّلَةٍ وَتَسْوِيَةِ قَبْرِهِ وَلَوْ بِهَا [تحفة المحتاج ابن حجر الهيتمي: ٥/٧[


وكعمارة نحو قبة على قبر نحو عالم في غير مسبلة. )فتح المعين بشرح قرة العين:424 -زين الدين المعبري )ت ٩٨٧(


فقد جزم الرافعي في أول كتاب الوصية بجواز الوصية لعمارة قبور الأنبياء والعلماء والصالحين، وعلله بأن فيه إحياء للزيارة والتبرك بها فينبغي استثناء هذه الأمور هنا أيضًا، بل تعليل الجواز هناك بإحياء الزيارة يقتضي الجواز مطلقًا هنا أو هناك، لأن زيارة الكل مستحبة. )المهمات في شرح الروضة والرافعي ٦/‏٢٣٠ — الإسنوي (ت ٧٧٢)


ഹമ്പലി മദ്ഹബിലെ ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ തന്നെ


وقال في «التَّرْغيبِ»: تصِحُّ الوَصِيَّةُ لعِمارَةِ قُبورِ المَشايخِ والعُلَمَاءِ. )الإنصاف في معرفة الراجح من الخلاف - التركي ١٧/‏٣١٣ المرداوي الحنبلي (ت ٨٨٥)


وقال في «الترغيب»: تصح الوصية لعمارة قبور المشايخ والعلماء.)شرح منتهى الإرادات لابن النجار ٧/‏٣٥٧ — ابن النجار الفتوحي (ت ٩٧٢)


وَفِي التَّرْغِيبِ تَصِحُّ الْوَصِيَّةُ لِعِمَارَةِ قُبُورِ الْمَشَايِخ وَالْعُلَمَاءِ)شرح منتهى الإرادات للبهوتي ٢/‏٤٥٣ — البهوتي (ت ١٠٥١)


 


ഇതു കാരണമാണ് ഇമാം നവവി(റ) പല മഹത്തുക്കളുടേയും ഖബറുകൾ പരിചയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ അതിനു മുളിൽ ഖുബ്ബയുണ്ടെന്ന് പ്രത്യേകം എടുത്തു പറഞ്ഞത്. ഇതിന്റെ തുടക്കത്തിൽ അത് വിശദമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.


മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി(റ) എഴുതുന്നു.


وَقَدْ أَبَاحَ السَّلَفُ الْبِنَاءَ عَلَى قَبْرِ الْمَشَايِخِ وَالْعُلَمَاءِ وَالْمَشْهُورِينَ لِيَزُورَهُمُ النَّاسُ، وَيَسْتَرِيحُوا بِالْجُلُوسِ فِيهِ اهـ. )مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح:3/1217  —  الملا على القاري  (ت ١٠١٤)


തീർച്ചയായും സലഫുകൾ പ്രസിദ്ധരായ മശാഇഖുമാരുടെയും ഉലമാക്കളുടെയും ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ ജനങ്ങൾക്ക് സിയാറത് ചെയ്യുവാനും അവിടം വരുന്നവർക്ക് വിശ്രമിക്കാനും വേണ്ടി എടുപ്പുണ്ടാക്കൽ അനുവദിനീയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. (മിർഖാത്/മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി(റ):3/1217)


ചില കിതാബുകൾ കൂടി.. 


وقد أباح السلف أن يبنى على قبور المشايخ والعلماء المشهورين ليزورهم الناس، ويستريح الناس بالجلوس في البناء الذي يكون على قبورهم مثل الرباطات والمساجد.)المفاتيح في شرح المصابيح ٢/‏٤٤٧ — مظهر الدين الزيداني (ت ٧٢٧)


وقد أباح السلف البناء على قبور العلماء المشهورين والمشايخ المعظمين؛ ليزورها الناس، ويستريحوا إليها بالجلوس)شرح المصابيح لابن الملك ٢/‏٣٦٥ — ابن الملك (ت ٨٥٤)


وقد أباح السلف البناء على قبور الفضلاء الأولياء والعلماء ليزورهم الناس ويستريحون فيه،)مجمع بحار الأنوار ٥/‏٥٧٩  الفتني (ت ٩٨٦)


ചുരുക്കത്തിൽ മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബറുകൾ ബറകതിന്റെ കേന്ദ്രമാണന്നും അതിനാൽ അവരെ സിയാറത് ചെയ്യുന്നത് വളരെ പുണ്യവും അതിന് സൗകര്യം ചെയ്തു കൊടുക്കൽ പുണ്യ കർമ്മമാണെന്നും കർമ്മ ശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെ ഫുഖഹാക്കൾ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന് വേണ്ടി ഖുബ്ബ നിർമ്മിക്കൽ പോലും മഹത്വമാണെന്ന് ഇമാമീങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു.


അതായത് മഹത്തുക്കളുടെ ഖബറിനു മുകളിൽ സിയാറതിനു വരുന്നവർക്ക് സൗകര്യാർത്ഥം കെട്ടിടവും ഖുബ്ബയും നിർമ്മിക്കുന്നത് അടിസ്ഥാനപരമായി തന്നെ പ്രതിഫലാർഹമായ കാര്യമാണ്. ഇത് പൊതു സ്മശാനത്തിലാകുമ്പോൾ അനുവദ നീയമല്ലെന്ന് പറഞ്ഞവരുണ്ട്. അത് പുറമെയുള്ള മറ്റുള്ളവർക്കു കൂടി അവകാശപ്പെട്ട പൊതുസ്ഥലമെന്ന കാരണത്താലാണ് വിലക്കപ്പെട്ടത്. അത് പള്ളിയാണെങ്കിലും പൊതു ഖബർ സ്ഥാനിനു വേണ്ടിയുള്ള സ്ഥലത്ത് നിർമ്മിക്കൽ അനുവദനീയമല്ല. 


വിധിയിൽ പള്ളിയുണ്ടാക്കുന്ന അതേ സ്ഥാനത്താണ് മഖ്ബറ നിർമ്മിക്കുന്നതിനുമെന്നാണ് പറഞ്ഞുവന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാ ഫിഖ്ഹിന്റെ കിതാബിലും പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ക്കുദാഹരണമായി പള്ളിനിർമ്മിക്കുന്നതിനോട് ഒപ്പം തന്നെ മഖ്ബറയെയും പറഞ്ഞത്. ഈ അടിസ്ഥാന വിധിയെ പരിഗ ണിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇമാം നവവി(റ) ജന്നത്തുൽ ബഖീഇൽ മറമാടിയ പല മഹത്തുക്കളുടെയും ഖബറിനെ കുറിച്ച് തന്നെ അതിനു മുകളിൽ വലിയ ഖുബ്ബയുണ്ടാക്കി സിയാറതിന് സൌക ര്യമേർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയത്. ഇമാം ശാഫി ഈ(റ) വിന്റെ മഖ്ബറയുടെ പ്രൌഡിയും അവിടുന്ന് സുന്ദര മായി രേഖപ്പെടുത്തിയത്.


മുത്ത് നബി(സ)യുടെ ഖബറുശരീഫിനു മേലെയുള്ള ബിദ്അതുകാർ പൊളിച്ചു കളയുമെന്ന് പറയുന്ന ഖുബ്ബ അത് നിർമ്മിക്കുന്നത് തന്നെ പുണ്യകർമ്മമാണെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലായി. ആ പുണ്യകർമ്മത്തെ കുറിച്ച് ബിദ്അതുകാരുടെ വിശ്വാസം കടുത്ത അനാചാരമാണെന്നാണ്. കാരണം ഫുഖഹാക്കൾ ഇത്തരം മസ്അലകളെ കണ്ടരൂപത്തിലല്ല ബിദ്അ തുകാർ കാണുന്നതെന്നതിനാലാണിത്. ബിദഇകൾക്ക് ഇതെല്ലാം ശിർക്കും ശിർക്കിന്റെ കേന്ദ്രവും അനാചാരവും, ശിയായി സവുമാണ്. അല്ലാഹു ദീൻ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ നമുക്ക് തൌഫീഖ് നൽകട്ടെ.. 


 


മദീനത്തെ പച്ച ഖുബ്ബയും തിരു ഖബ്റും


ചോദ്യം: 


നബി(സ)യുടെ ഖബർ ലോകത്ത് ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ള മണ്ണാണെന്ന് സകല ഇമാമീങ്ങളും വ്യക്തമാക്കിയത് വായിച്ചു. ആ ഖബർ ശരീഫിന്റെ അവസ്ഥ എന്താണ്!? അത് കെട്ടിപ്പൊക്കിയിട്ടുണ്ടോ!? അതിനുമുകളിലുള്ള ഖുബ്ബ ഏതു കാലം മുതലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്!? ഇമാം നവവി(റ) കെട്ടിപ്പൊക്കിയിട്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. !? 


മറുപടി


ഖബർ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നതിന്റെ വിധിവിലക്കുകൾ കൃത്യമായി കർമ്മശാസ്ത്ര പണ്ഡിതർ ചർച്ച ചെയ്തത് വിശദമായി ഒരു അധ്യായത്തിൽ മുകളിൽ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്വന്തം അവകാശത്തിലുള്ള സ്ഥലത്ത് കെട്ടിപ്പൊക്കുന്ന ഖബർ പൊളിക്കേണ്ടതു തന്നെയില്ലെന്ന് ഇമാം ശാഫിഈ(റ) തന്നെ വ്യക്തമാക്കി. മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബർ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നത് പൊതു സ്മശാനത്തിലാണെങ്കിൽ പോലും അനുവദനീയമാണെന്ന് പറഞ്ഞ ഫുഖഹാക്കളെ നാം കണ്ടു. 


നബി(സ)യുടെ ഖബർ ആഇശാ(റ)യുടെ വീട്ടിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. അവിടെ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നതിനും പൊക്കാതിരി ക്കുന്നതിനും ഇസ്ലാമിൽ വിലക്കില്ല. കെട്ടിപ്പൊക്കി എന്നതു കൊണ്ട് പ്രത്യേക മഹത്വങ്ങളുമില്ല. അതിനാൽ ഇത്തരം ഒരു ചോദ്യം തന്നെ അസ്ഥാനത്താണ്. കേരളത്തിൽ തന്നെ സുന്നികൾ സിയാറതിനെത്തുന്ന പല വലിയ മഹത്തുക്കളുടെ ഖബറുകളും കെട്ടിപ്പൊക്കാതെ തന്നെ സിയാറതിന് സൗകര്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പൊന്നാണി മഖ്ദൂം തങ്ങളുടെ ഖബർ അതിന് ഉദാഹരമമാണ്. ഖബർ അനുവദിച്ച രൂപത്തിൽ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നത് ഫുഖഹാക്കൾ അംഗീകരിച്ച തബർറുക് എടുക്കാനുള്ള സൗകര്യത്തെ മാനിച്ചു കൂടിയാണ്. ആ തബർറുക് മുത്ത്നബി (സ)യുടെ ഖബറിൽ അനാദരവിന് കാരണവും അദബു കേടു മാണെന്ന് ഇമാമീങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചത് മഖ്ബറയും തബർറുകും എന്ന തലക്കെട്ടിനുള്ളിൽ നന്നായി വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.


പൊതു സ്മശാനത്തിലല്ല ഒരു ബറകതെടുക്കപ്പെടുന്ന മഖ്ബറ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ അതിനു ചാരെ സിയാറതിന് വേണ്ടി സൗകര്യം ഒരുക്കലും മുകളിൽ ഖുബ്ബ നിർമ്മിക്കലും പുണ്യകർമ്മമായ കാര്യമാണെന്ന് സകല കർമ്മശാസ്ത്ര പണ്ഡിതരും ഏകോപന സ്വരത്തിൽ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇമാം നവവി(റ) തന്നെ അത് പറയുകയുണ്ടായി. ഈ പുണ്യ കർമ്മവും വഹാബീ വീക്ഷണത്തിൽ കടുത്ത തെറ്റും അനാചാരവുമാണ്. ഈ വിഷയത്തിൽ വഹാബികളെ നാമാണ് ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടത്. മുത്ത്നബി(സ) യുടെ ഖബറിനു മുകളിൽ ഇന്നും സുന്നികൾ പുണ്യകർമ്മമാണെന്ന് പറയുന്ന പച്ചഖുബ്ബ പൂർണ്ണ ഗാംഭീര്യതയോടെ തന്നെ തല പൊക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ബിദ് അതുകാരുടെ വാദത്തിൽ അത് പൊളിച്ചുമാറ്റേണ്ടതാണെന്നതിൽ അവർക്ക് വല്ല തർക്കവുമുണ്ടോ!? ഇല്ല. എന്നിട്ടും ആ ഖുബ്ബയെ വെച്ചുപൊറുപ്പിക്കുന്ന ബിദ്അതുകാരാണ് ഇവിടെ തോറ്റുപോയത്.


ചുരുക്കത്തിൽ ഖബർ കെട്ടിപ്പൊക്കിയില്ലല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞു ബിദ്അതുകാർക്ക് സുന്നികളെ എതിർക്കാൻ ഒരു സാഹചര്യവും നിലനിൽക്കുന്നില്ല. കെട്ടിപ്പൊക്കാം, പൊക്കാതിരിക്കാം. രണ്ടും ജാഇസാണ്. എന്നാൽ ഖുബ്ബ നിർമ്മിക്കൽ പുണ്യമാണെന്ന് സകല ഇമാമീങ്ങളും പറഞ്ഞതാണ്. വഹാബികളുടെ അനാചാരവും ശിർക്കിന്റെ കേന്ദ്രവുമാണെന്ന വാക്കിന് ഒരു വിലയുമില്ലാതെ ഇന്നും ആ പച്ച ഖുബ്ബ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.


‘ഖുബ്ബ പിൽക്കാലത്തുണ്ടാക്കിയതല്ലെ’ എന്ന് വഹാബികൾ ചില ഇബാറതുകൾ കാണിച്ച് വീമ്പിളക്കാറുണ്ട്. ഖുബ്ബ എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത് വന്ന ഇസ്ലാമിലെ ഒരു ആദരവിന്റെ സൂചകമാണ്. നബി(സ)യുടെ കാലത്തോ സ്വഹാബതിന്റെ കാലത്തോ പള്ളികൾക്കു പോലും ഖുബ്ബയോ മിനാരമോ വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. ആ നിലക്കുള്ള ആദരവ് മഹത്തുക്കളുടെ ഖബറുകൾക്കും ഹലാലായ സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ് പുണ്യകർമ്മമായി ഇമാമീങ്ങൾ പരിചയപ്പെടുത്തിയത്.


മുത്ത്നബി(സ)യെ മറവ് ചെയ്ത മുറിയാണ് ഹുജ്റതു ശരീഫ്(വിശുദ്ധ മുറി). മുത്ത്നബി(സ)യെ അവിടെ മറവ് ചെയ്ത സമയം അതിന്റെ ഭിത്തി ഈന്തപ്പനകൾ കൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു. ഉമർ(റ) വിന്റെ കാലത്ത് അത് ഇഷ്ടികകൾ കൊണ്ട് പുനർനിർമ്മിച്ചു. ആ ഭിത്തികൾ അബ്ദുൽ മലികിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ (ഹി.91) പൊളിഞ്ഞ സമയം ഉമർബ്നു അബ്ദുൽ അസീസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ കറുത്ത കല്ലുകൾ കൊണ്ട് പുനർ നിർമ്മാണം നടത്തി.


ഇതിനുള്ള കാരണം ഇമാംനവവി(റ) പറഞ്ഞത് ആദരിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഭയന്നിട്ടല്ല. ആദരിക്കേണ്ടതെങ്ങനെയാണെന്ന് കൃത്യമായി അവിടുത്തെ കർമ്മ ശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്വഹാബത്ത് വരെ ആഖബിന്റെ മുകളിൽ തലവെച്ചു ചുംബിച്ച പല സംഭവങ്ങൾ മുകളിൽ പറഞ്ഞു. മറിച്ച്, ഇമാം നവവി(റ) പറഞ്ഞത് خَوْفًا مِنَ الْمُبَالَغَةِ فِي تَعْظِيمِهِ وَالِافْتِتَانِ بِهِ فَرُبَّمَا أَدَّى ذَلِكَ إِلَى الْكُفْرِ كَمَا جَرَى لِكَثِيرٍ مِنَ الْأُمَمِ الْخَالِيَةِ ‘ആദരവിൽ അതിരു കവിഞ്ഞു മുൻകാല സമുദായക്കാർ കുഫ്റിലേക്ക് വരെ എത്തുന്ന അവസ്ഥ ഇല്ലാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണിതെന്നാണ്.’ ഇതിൽ ആർക്കും തർക്കമില്ല. പിൽകാലത്ത് ഇത്തരത്തിൽ ചെയ്യാനുണ്ടായ കാരണം ഇസ്ലാം വ്യാപിച്ചതിനാൽ സിയാറതിന് വരുന്നവരുടെ ആധിക്യം കാരണം അനിയന്ത്രിതമാകുന്നതിനാൽ ശറഅ് കൽപ്പിച്ച ആദരവ് നിലനിർത്താനാകില്ല എന്നതുകൊണ്ടും, വിവരമില്ലാത്തവർ സുജൂദ് ചെയ്യുക പോലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൊണ്ട് പരിധിവിടുമെന്ന കാരണത്താലുമാണ്. അങ്ങനെ ഒരാൾക്കും ആ ഖബറിലേക്ക് മുന്നിട്ട് നിസ്കരിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ലാത്ത വിധം പിൽക്കാലത്ത് അതിനു ചുറ്റും മതിലുകൾ നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി. ഇതൊരിക്കലും സുന്നികൾ പറയുന്ന ആദർശത്തെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമേയല്ല.


അഖീദയുടെ അടിസ്ഥാനം: ശിർക്കും ഈമാനും ഹൃദയത്തിലാണ്.

 ക്യാമറക്കണ്ണുകളിലൂടെ 'ശിർക്ക്' നിർമ്മിക്കുന്ന വഹാബി വഞ്ചനയ്ക്കെതിരെ പ്രമാണബദ്ധമായ മഹാഖണ്ഡനം.


"തങ്ങളെ ഞങ്ങളെ ഏറ്റെടുക്കണേ തങ്ങളെ..." എന്ന് വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് മമ്പുറം തങ്ങളുടെ മഖ്ബറയിൽ നിന്നോ ആത്മീയ സദസ്സുകളിൽ നിന്നോ ആവലാതി പറയുന്ന സുന്നി പണ്ഡിതന്മാരുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്തി, അത് വഹാബി ഗ്രൂപ്പുകളിൽ പങ്കുവെച്ച് സുന്നികളെല്ലാം 'മുശ്‌രിക്കുകളാണെന്ന്' സ്ഥാപിക്കാൻ പുത്തൻവാദികൾ നിരന്തരം ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ബാഹ്യമായ ചില ക്രിയകളെ മാത്രം ക്യാമറയിൽ പകർത്തി, ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലെ തൗഹീദ് അളക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഇവരുടെ കപടതയെ ക്ലാസിക്കൽ ഇമാമുമാരുടെ പ്രമാണബദ്ധമായ ഇബാറത്തുകൾ മുൻനിർത്തി ഇവിടെ പൂർണ്ണമായും തുറന്നുകാട്ടുന്നു.


1. അഖീദയുടെ അടിസ്ഥാനം: ശിർക്കും ഈമാനും ഹൃദയത്തിലാണ്.


ഇസ്‌ലാമിക അഖീദ പ്രകാരം ഒരു കാര്യം ശിർക്കാകണമെങ്കിൽ, അല്ലാഹുവല്ലാത്ത ഒരു ശക്തിക്ക് സ്വന്തമായി (അസ്തിത്വപരമായി) ഗുണമോ ദോഷമോ ചെയ്യാൻ കഴിവുണ്ടെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ ഗുണവിശേഷണങ്ങളിൽ ആ ശക്തിക്ക് പങ്കാളിത്തമുണ്ടെന്നോ ഹൃദയത്തിൽ വിശ്വസിക്കണം. അങ്ങനെയൊരു വിശ്വാസമില്ലാതെ കേവലം ബാഹ്യമായി ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തിയും ഒരുകാലത്തും ശിർക്കാവുകയില്ല.


 ഇമാം അബൂ ജഅ്ഫർ അൽത്വഹാവീ (റ) തന്റെ പ്രശസ്തമായ 'അഖീദത്തുത്വഹാവിയ്യ'യിൽ ഈ തത്വം അസന്നിഗ്ദ്ധമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കാണുക:


العَقِيدَةُ الطَّحَاوِيَّةُ لِلإِمَامِ الطَّحَاوِيِّ، المجلد 1، الصفحة 36:

«وَلَا نُخْرِجُ أَحَدًا مِنْ أَهْلِ القِبْلَةِ عَنِ الإِيمَانِ مَا لَمْ يَسْتَحِلَّ مَا أَدْخَلَهُ فِيهِ، وَالإِيمَانُ هُوَ الإِقْرَارُ بِاللِّسَانِ وَالتَّصْدِيقُ بِالجَنَانِ»


അർത്ഥം:


നമ്മുടെ ഖിബ്‌ലയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നിസ്കരിക്കുന്ന (അഹ്‌ലുൽ ഖിബ്‌ലയായ) ഒരു മുസ്‌ലിമിനെയും അവൻ ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച വിശ്വാസത്തെ ഹൃദയം കൊണ്ട് നിഷേധിക്കുന്നത് വരെ നാം ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയില്ല (കാഫിറോ മുശ്‌രിക്കോ ആക്കുകയില്ല). തീർച്ചയായും ഈമാൻ എന്നത് നാവുകൊണ്ടുള്ള പ്രഖ്യാപനവും ഹൃദയം കൊണ്ടുള്ള ദൃഢീകരണവുമാണ്.


ഹൃദയത്തിലുള്ള വിശ്വാസമാണ് ഒരാളെ മുസ്‌ലിമാക്കുന്നതും അല്ലാതാക്കുന്നതും എന്ന് ഇമാം ത്വഹാവീ വ്യക്തമാക്കുമ്പോൾ, ബാഹ്യമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയുടെ വീഡിയോ എടുത്ത് ആളുകളെ മുശ്‌രിക്കാക്കുന്ന വഹാബി സമ്പ്രദായത്തിന്റെ മുനയൊടിയുന്നു.


2. ബാഹ്യമായ പ്രവർത്തിയല്ല, വിശ്വാസമാണ് പ്രധാനം (ഖുർആനിക ദലീൽ)


ബാഹ്യമായി ശിർക്കിന്റെയോ കുഫ്‌റിന്റെയോ രൂപമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്താൽ പോലും ഹൃദയത്തിൽ തൗഹീദ് ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അവൻ യഥാർത്ഥ മുഅ്മിൻ തന്നെയാണ്. ഇതിന് ഏറ്റവും വലിയ തെളിവാണ് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ സൂറത്തുന്നഹ്‌ലിലെ 106-ാം ആയത്തിൽ ഉദ്ധരിച്ച അമ്മാർ ബിൻ യാസിർ (റ) വിന്റെ ചരിത്രം. ശത്രുക്കളുടെ ക്രൂരമായ മർദ്ദനം സഹിക്കവയ്യാതെ ബാഹ്യമായി നാവുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം കുഫ്‌റിന്റെ വചനം ഉച്ചരിച്ചു. എന്നാൽ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈമാൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയത് ഇങ്ങനെയാണ്:


إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ


അർത്ഥം:


ഹൃദയം ഈമാൻ കൊണ്ട് സമാധാനമടഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ നിർബന്ധിതനായവനൊഴികെ...


ഇതേക്കുറിച്ച് ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ ചക്രവർത്തിയായ ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽഅസ്ഖലാനി തന്റെ 'ഫത്ഹുൽ ബാരി'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കാണുക:


فَتْحُ البَارِي بِشَرْحِ صَحِيْحِ البُخَارِيِّ لِابْنِ حَجَرٍ العَسْقَلَانِيِّ، كِتَابُ الإِيمَانِ، المجلد 1، الصفحة 73:

«إِنَّ الأَعْمَالَ الظَّاهِرَةَ لَا تَدُلُّ بِمُجَرَّدِهَا عَلَى حَقِيقَةِ مَا فِي القَلْبِ، فَالْمَدَارُ فِي الإِيمَانِ وَالكُفْرِ عَلَى تَصْدِيقِ القَلْبِ»


അർത്ഥം:


ബാഹ്യമായ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ട് മാത്രം ഹൃദയത്തിലുള്ളതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല. തീർച്ചയായും ഈമാനിന്റെയും കുഫ്‌റിന്റെയും അടിസ്ഥാനം ഹൃദയത്തിന്റെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തലാണ്.


ഒരു സ്വഹാബി ജീവഭയം കൊണ്ട് ബാഹ്യമായി കുഫ്‌റിന്റെ വചനം പറഞ്ഞിട്ട് പോലും ഹൃദയത്തിലെ വിശ്വാസം നോക്കി അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തെ മുഅ്മിനാക്കിയെങ്കിൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ദാസനോടുള്ള ആദരവോടെ ഖബ്‌റിങ്കൽ ചെന്ന് നിൽക്കുന്ന ഒരു സുന്നിയുടെ ബാഹ്യരൂപം കണ്ട് അവൻ ശിർക്ക് ചെയ്തു എന്ന് വിധി എഴുതാൻ പുത്തൻവാദികൾക്ക് ആരാണ് അനുവാദം നൽകിയത്?


3. ഹൃദയം പിളർന്ന് നോക്കാൻ പ്രവാചകൻ വിലക്കിയ ചരിത്രം.


മറ്റൊരാളുടെ ഹൃദയത്തിലെ യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം എന്തെന്ന് ഖണ്ഡിതമായി അറിയാതെ അവനെ മുശ്‌രിക്കോ കാഫിറോ ആക്കാൻ പാടില്ല എന്ന് തിരുനബി (സ്വ) ശക്തമായി വിലക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഉസാമ ബിൻ സെയ്ദ് (റ) യുദ്ധക്കളത്തിൽ വെച്ച് 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്' എന്ന് പറഞ്ഞ ഒരു ശത്രുവിനെ ബാഹ്യമായ അഭിനയമാണെന്ന് കരുതി വധിച്ചപ്പോൾ നബി (സ്വ) ഉസാമ (റ) വിനോട് കഠിനമായി കോപിച്ച സംഭവം സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിമിലുണ്ട്:


صَحِيحُ مُسْلِمٍ، كِتَابُ الإِيمَانِ، حَدِيثُ 96:

«أَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَقَتَلْتَهُ؟ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّمَا قَالَهَا تَعَوُّذًا. قَالَ: فَهَلَّا شَقَقْتَ عَنْ قَلْبِهِ حَتَّى تَعْلَمَ أَقَالَهَا أَمْ لَا؟»


അർത്ഥം:


അവിടുന്ന് ചോദിച്ചു: അവൻ 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്' എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും നീ അവനെ കൊന്നുകളഞ്ഞുവോ? ഉസാമ (റ) പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, അവൻ മരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടി വെറുതെ പറഞ്ഞതാണ്. അപ്പോൾ നബി (സ്വ) അരുളി: "അവൻ അത് (ആത്മാർത്ഥമായി) പറഞ്ഞതാണോ എന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി നീ അവന്റെ ഹൃദയം പിളർന്ന് നോക്കിയോ?!"


അഞ്ചു വക്ത് നിസ്കരിക്കുകയും റബ്ബ് അല്ലാഹുവാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സുന്നി മുസ്‌ലിം മഖ്ബറയിൽ പോയി തവസ്സുൽ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവന്റെ ഹൃദയം പിളർന്നു നോക്കാതെ അവൻ ശിർക്ക് ചെയ്തു എന്ന് ഫത്‌വയിറക്കുന്ന വഹാബി മൗലവിമാർ യഥാർത്ഥത്തിൽ തിരുനബിയുടെ ഈ അധ്യാപനത്തെയാണ് കാറ്റിൽപ്പറത്തുന്നത്.


4. വഫാത്തായ പ്രവാചകനോട് നേരിട്ട് ആവലാതി പറയൽ സ്വഹാബത്തിന്റെ ചര്യ.


വഫാത്തായ പ്രവാചകന്റെ ഖബ്‌റിങ്കൽ വന്ന് നേരിട്ട് ആവലാതി പറയുന്നതും സഹായം തേടുന്നതും സ്വഹാബത്തിന്റെ കാലം തൊട്ടേയുള്ള സുന്നത്തായ ചര്യയാണ്. ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽഅസ്ഖലാനി തന്റെ 'ഫത്ഹുൽ ബാരി'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ സ്വഹീഹായ സംഭവം കാണുക:


فَتْحُ البَارِي بِشَرْحِ صَحِيْحِ البُخَارِيِّ لِابْنِ حَجَرٍ العَسْقَلَانِيِّ، كِتَابُ الِاسْتِسْقَاءِ، المجلد 2، الصفحة 495:

«رَوَى ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ مِنْ رِوَايَةِ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ مَالِكِ الدَّارِ - وَكَانَ خَازِنَ عُمَرَ - قَالَ: أَصَابَ النَّاسَ قَحْطٌ فِي زَمَنِ عُمَرَ، فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى قَبْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا»


അർത്ഥം:


ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് കടുത്ത വരൾച്ചയുണ്ടായപ്പോൾ ബിലാൽ ബിൻ ഹാരിസ് അൽമുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബി നബി (സ്വ) തങ്ങളുടെ ഖബ്‌റിങ്കൽ വന്ന് നേരിട്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അങ്ങ് അല്ലാഹുവോട് മഴക്ക് പ്രാർത്ഥിച്ചാലും; തീർച്ചയായും അവർ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്."


ഈ പ്രവൃത്തിയെ അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഉമർ (റ) അടക്കമുള്ള ഒരു സ്വഹാബിയും ശിർക്കായി കണ്ടിട്ടില്ല. വഫാത്തായ മഹാന്മാരോട് നേരിട്ട് ആവലാതി പറയുന്നത് ശിർക്കാണെങ്കിൽ ഈ സ്വഹാബി മുശ്‌രിക്കാകുമോ?


5. അമ്പിയാക്കളോടും ഔലിയാക്കളോടും സഹായം തേടൽ (ഇസ്തിഗാസ) അനുവദനീയമാണ്

ശാഫീ മദ്ഹബിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഫത്‌വകളുടെ പ്രമാണഗ്രന്ഥമായ 'അൽ-ഫതാവൽ ഹദീസിയ്യ'യിൽ ഇമാം ഇബ്നു ഹജർ അൽഹയ്തമി (റ) എഴുതുന്നു:


الفَتَاوَى الحَدِيثِيَّةُ لِابْنِ حَجَرٍ الهَيْتَمِيِّ، المجلد 1، الصفحة 286:

«الاسْتِغَاثَةُ بِالأَنْبِيَاءِ وَالأَوْلِيَاءِ وَالصَّالِحِينَ حَسَنَةٌ، لِأَنَّهُمْ بَعْدَ مَوْتِهِمْ قَادِرُونَ عَلَى الإِعَانَةِ بِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا كَانُوا فِي حَيَاتِهِمْ»


അർത്ഥം:


അമ്പിയാക്കളെയും ഔലിയാക്കളെയും സ്വാലിഹീങ്ങളെയും വിളിച്ച് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യൽ (സഹായം തേടൽ) നല്ല കാര്യമാണ്. കാരണം, മരണശേഷവും അല്ലാഹുവിന്റെ അനുവാദപ്രകാരം സഹായിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിവുണ്ട്; അവർ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ സഹായിച്ചിരുന്നത് പോലെത്തന്നെ.


6. അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരെ വിളിക്കാൻ തിരുനബിയുടെ കല്പന.


വിജനമായ സ്ഥലത്തോ വെച്ച് അദൃശ്യരായ സൃഷ്ടികളോട് നേരിട്ട് സഹായം ചോദിക്കാൻ തിരുനബി (സ്വ) പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇമാം തബ്‌റാനി (റ) തന്റെ 'അൽ-മുഅ്ജം അൽ-കബീർ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഹദീസ് കാണുക:


المُعْجَمُ الكَبِيرُ لِلطَّبَرَانِيِّ، المجلد 17، الصفحة 117:

«قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا أَضَلَّ أَحَدُكُمْ شَيْئًا أَوْ أَرَادَ أَحَدُكُمْ عَوْنًا وَهُوَ بِأَرْضٍ لَيْسَ بِهَا أَنِيسٌ، فَلْيَقُل يَا عِبَادَ اللَّهِ أَغِيثُونِي»


അർത്ഥം:


നിങ്ങളിൽ ആർക്കെങ്കിലും കാട്ടിൽ വെച്ച് വല്ലതും നഷ്ടപ്പെടുകയോ അല്ലെങ്കിൽ വിജനമായ നാട്ടിൽ വെച്ച് സഹായം ആവശ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ അവൻ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു പറയട്ടെ: "അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസന്മാരേ, എന്നെ സഹായിക്കണേ!"


7. വഹാബികളുടെ സ്വന്തം നേതാക്കളുടെ കിതാബുകളിൽ നിന്നുള്ള ഖണ്ഡനം

വഹാബികളുടെ ആചാര്യനായ ഇബ്നു തൈമിയ്യ തന്റെ 'അൽ-കലിമുത്ത്വയ്യിബ്' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:


الكَلِمُ الطَّيِّبُ لِابْنِ تَيْمِيَّةَ، بَابُ مَا يَقُولُ إِذَا خَدِرَتْ رِجْلُهُ، الصفحة 120:

«عَنِ الْهَيْثَمِ بْنِ حَنَشٍ قَالَ: كُنَّا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَخَدِرَتْ رِجْلُهُ، فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ: اذْكُرْ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَيْكَ. فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ! فَانْبَسَطَتْ رِجْلُهُ»


അർത്ഥം:


അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു ഉമർ (റ) വിന്റെ കാൽ തരിപ്പ് ബാധിച്ചപ്പോൾ ഒരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: "താങ്കൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടയാളെ ഓർക്കുക." ഉടനെ അദ്ദേഹം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: "യാ മുഹമ്മദ് (ഓ മുഹമ്മദ് നബിയേ!)" അതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാൽ തരിപ്പ് മാറി.


മൺമറഞ്ഞുപോയ നബി തങ്ങളെ 'യാ മുഹമ്മദ്' എന്ന് നേരിട്ട് വിളിച്ച സ്വഹാബിയുടെ പ്രവർത്തിയെ വഹാബി ആചാര്യൻ തന്നെ സ്വന്തം ഗ്രന്ഥത്തിൽ തെളിവായി ഉദ്ധരിക്കുമ്പോൾ സുന്നികൾ ചെയ്യുന്ന തവസ്സുൽ എങ്ങനെ ശിർക്കാകും?


8. വഹാബികളുടെ കപടതയും ഖവാരിജീ നിലപാടും

മഖ്ബറയിൽ പോകുന്ന സാധാരണക്കാരായ സുന്നികൾ അല്ലാഹുവാണ് സർവ്വലോക രക്ഷിതാവ് എന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ്. അവർ അവിടെയുള്ള വലിയ്യ് സ്വന്തമായി മഴ പെയ്യിക്കുമെന്നോ, സ്വന്തമായി രോഗം മാറ്റുമെന്നോ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. മറിച്ച്, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ദാസൻ കിടക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് വെച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ അല്ലാഹു ഉത്തരം നൽകുമെന്നും, ആ വലിയ്യ് നമുക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് ശിപാർശ (ശഫാഅത്ത്) ചെയ്യുമെന്നുമാണ് അവരുടെ വിശ്വാസം.


ഈ ഹൃദയത്തിലെ വിശ്വാസം (തൗഹീദ്) നിലനിൽക്കെ, ബാഹ്യമായ ഒരു വീഡിയോ ക്ലിപ്പ് കാണിച്ച് അവരെ മുശ്‌രിക്കുകളാക്കാൻ നോക്കുന്നത് ജനങ്ങളെ വഞ്ചിക്കലാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തിന്റെ പണ്ഡിതന്മാരും സാധാരണക്കാരും ഹൃദയത്തിൽ ശുദ്ധമായ തൗഹീദ് സൂക്ഷിക്കുന്നവരാണ്.


സത്യവിശ്വാസികളെ മുശ്‌രിക്കുകളാക്കുന്ന വഹാബി ശൈലി പണ്ടത്തെ ഖവാരിജുകളുടേതാണ്. ഇമാം ബുഖാരി (റ) തന്റെ സ്വഹീഹിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:


صَحِيحُ البُخَارِيِّ، كِتَابُ اسْتِتَابَةِ المُرْتَدِّينَ، المجلد 9، الصفحة 16:

«وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَرَاهُمْ شِرَارَ خَلْقِ اللَّهِ، وَقَالَ: إِنَّهُمُ انْطَلَقُوا إِلَى آيَاتٍ نُزِلَتْ فِي الْكُفَّارِ فَجَعَلُوهَا عَلَى الْمُؤْمِنِينَ»


അർത്ഥം:


ഇബ്നു ഉമർ (റ) അവരെ (ഖവാരിജുകളെ) അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്ടികളിൽ ഏറ്റവും മോശക്കാരായിട്ടായിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും അവർ കാഫിറുകളുടെ വിഷയത്തിൽ ഇറങ്ങിയ ആയത്തുകളിലേക്ക് പോവുകയും അവ സത്യവിശ്വാസികളുടെ മേൽ ചുമത്തുകയും ചെയ്തു.


വിഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിച്ച മക്കയിലെ അവിശ്വാസികൾക്കെതിരെ ഇറങ്ങിയ ഖുർആൻ വചനങ്ങൾ കാണിച്ച്, മമ്പുറം തങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഔലിയാക്കളെ വസീലയാക്കുന്ന സുന്നികളെ മുശ്‌രിക്കാക്കുന്ന ഇന്നത്തെ പുത്തൻവാദികൾ പിന്തുടരുന്നത് ഇതേ ഖവാരിജീ പാതയാണ്.


ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ സഹോദരന്മാരെ...

സാധാരണക്കാരായ സത്യവിശ്വാസികൾ മനസ്സിലാക്കുക: ആരാധന അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണ്. മമ്പുറം തങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന സുന്നി പണ്ഡിതൻ തങ്ങളെ ദൈവമാക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. മറിച്ച്, അല്ലാഹുവിന്റെ വലിയ്യ് എന്ന പദവി മുൻനിർത്തി അവരോട് സഹായം ചോദിക്കുകയാണ്. അത് റസൂലുള്ളാഹിയും സ്വഹാബത്തും മുൻഗാമികളായ ഇമാമുകളും പഠിപ്പിച്ച ശുദ്ധമായ സുന്നത്തായ കാര്യമാണ്. വഹാബികളുടെ കട്ട് ആൻഡ് പേസ്റ്റ് വീഡിയോകൾ കണ്ട് ആരും ഈമാൻ നശിപ്പിക്കരുത്. പ്രമാണങ്ങളുടെ ബലം എന്നും അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തി വൽ ജമാഅത്തിനാണ്.

Salaf Right Choice Labeeb K T

Monday, July 13, 2026

ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നതും അതിന്റെ പ്രതിഫലം അവർക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുക്കുന്നതും قراءه عند الميت

 മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിക്കുവേണ്ടി ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നതും അതിന്റെ പ്രതിഫലം അവർക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുക്കുന്നതും (ഇഹ്ദാഉസ്സവാബ്) ശരീഅത്തിന്റെ മൗലികമായ അധ്യാപനങ്ങൾക്ക് തികച്ചും അനുസൃതമായ കാര്യമാണ്. ശാഫിഈ മദ്ഹബിന്റെ പ്രബലമായ നിലപാടുകളെയും ക്ലാസിക്കൽ ഇമാമുകളുടെ ഇബാറത്തുകളെയും വക്രീകരിച്ചുകൊണ്ട് പുത്തൻവാദികൾ ഉയർത്തുന്ന ഈ വാദം അവരുടെ പ്രമാണ ദാരിദ്ര്യവും കള്ളപ്രചാരണവും മാത്രമാണ്. അവരുടെ വാദങ്ങളെ അക്കമിട്ട് പ്രമാണബദ്ധമായി താഴെ ഖണ്ഡിക്കുന്നു:


ഒന്ന്: മയ്യിത്തിന് വേണ്ടി ഖുർആൻ ഓതി ദുആ ചെയ്യൽ ശാഫിഈ മദ്ഹബിൽ സുന്നത്ത്


മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ അടുക്കൽ വെച്ച് ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യലും, പാരായണത്തിന് ശേഷം ആ പ്രതിഫലം മയ്യിത്തിന് ലഭിക്കാൻ ദുആ ചെയ്യലും ശാഫിഈ മദ്ഹബിൽ ശക്തമായ സുന്നത്താണെന്ന് ഇമാമുകൾ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മദ്ഹബിന്റെ ആധികാരിക വക്താവായ ഇമാം യഹ്‌യ ബിൻ ശറഫ് അൻ-നവവി (റ) തന്റെ 'കിതാബുൽ അദ്കാറി'ൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:


كِتَابُ أَذْكَارِ الْمُسَافِرِ - بَابُ مَا يُقَالُ بَعْدَ الدَّفْنِ


قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأَصْحَابُهُ: يُسْتَحَبُّ أَنْ يَقْرَءُوا عِنْدَهُ شَيْئًا مِنَ الْقُرْآنِ، قَالُوا: فَإِنْ خَتَمُوا الْقُرْآنَ كُلَّهُ كَانَ حَسَنًا.

(അൽ-അദ്കാർ ലുള്ളമാം ആൻ-നവവി, പേജ്: 169)


ഇമാം ശാഫിഈ (റ) തങ്ങളും അസ്ഹാബും വ്യക്തമാക്കിയത് മയ്യിത്തിന്റെ അടുക്കൽ ഖുർആൻ ഓതൽ സുന്നത്താണെന്നാണ്, ഇനി ഖുർആൻ മുഴുവൻ ഖത്മ് തീർത്താൽ അത് അതീവ ഉത്തമവുമാണ്. മയ്യിത്തിന് പ്രതിഫലം കിട്ടില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് ഈ ഖത്മ് ഓതൽ സുന്നത്താണെന്ന് ഇമാം ശാഫിഈ (റ) തങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കിയത്? പുത്തൻവാദികളുടെ അറിവില്ലായ്മ ഇതിൽ നിന്ന് തന്നെ സുതരാം വ്യക്തമാണ്.


രണ്ട്: മയ്യിത്തിന് പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമെന്നത് ശാഫിഈ മദ്ഹബിലെയും അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തിലെയും ഏകോപിത അഭിപ്രായം


ഓതിയ വ്യക്തി പ്രതിഫലം മയ്യിത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ അല്ലാഹുവോട് ദുആ ചെയ്യുകയോ, മയ്യിത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഓതുകയോ ചെയ്താൽ ആ പ്രതിഫലം മയ്യിത്തിന് ലഭിക്കുമെന്നതിൽ ക്ലാസിക്കൽ ഇമാമുകൾക്കിടയിൽ യാതൊരു തർക്കവുമില്ല. ഇമാം നവവി (റ) തന്റെ 'ശറഹു സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിമി'ൽ ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു:


وَأَمَّا قِرَاءَةُ الْقُرْآنِ فَالْمَشْهُورُ مِنْ مَذْهَبِ الشَّافِعِيِّ أَنَّهُ لَا يَصِلُ ثَوَابُهَا إِلَى الْمَيِّتِ، وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ: يَصِلُ ثَوَابُهَا إِلَى الْمَيِّتِ... وَاخْتَارَ جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِ الشَّافِعِيِّ وُصُولَ ثَوَابِ الْقِرَاءَةِ إِلَى الْمَيِّتِ وَبِهِ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَالْعُلَمَاءُ كَافَّةً.

(ശറഹു സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിം ലുള്ളമാം ആൻ-നവവി, വാള്യം: 11, പേജ്: 85)


ഇവിടെ 'ലാ യസ്വിൽ' (എത്തിച്ചേരില്ല) എന്ന് ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വന്നത് ഓതിയ ശേഷം മയ്യിത്തിന് വേണ്ടി പ്രതിഫലം എത്തിക്കാൻ ദുആ ചെയ്യാതിരിക്കുമ്പോഴുള്ള അവസ്ഥയാണ്. എന്നാൽ ഓതിയ ശേഷം "അല്ലാഹുവേ ഇതിന്റെ പ്രതിഫലം ഇന്ന വ്യക്തിക്ക് നീ എത്തിക്കേണമേ" എന്ന് ദുആ ചെയ്താൽ അത് എത്തിച്ചേരുമെന്നത് അഖില പണ്ഡിതന്മാരുടെയും (ഉലമാഉ കാഫ്ഫഃ) മദ്ഹബിലെ പ്രബലരായ മുഹഖിഖീങ്ങളുടെയും ഏകോപിത നിലപാടാണ്.


ഇമാം ഇബ്നു ഹജർ അൽ-ഹൈതമി (റ) തന്റെ 'തുഹ്ഫത്തുൽ മുഹ്താജി'ൽ ഈ മസ്അല വളരെ കൃത്യമായി വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്:


كِتَابُ الْجَنَائِزِ - بَابُ الدَّفْنِ


وَيَنْفَعُ الْمَيِّتَ قِرَاءَةٌ عِنْدَ قَبْرِهِ بَلْ هُوَ سُنَّةٌ... وَقَدْ جَزَمَ جَمَاعَةٌ بِالْوُصُولِ لِلْمَيِّتِ إنْ نَوَى بِقِرَاءَتِهِ أَوْ دَعَا لَهُ بَعْدَهَا بِأَنْ يَقُولَ: اللَّهُمَّ أَوْصِلْ ثَوَابَ مَا قَرَأْتُهُ لِفُلَانٍ.

(തുഹ്ഫത്തുൽ മുഹ്താജ് ബി ശർഹിൽ മിൻഹാജ്, വാള്യം: 3, പേജ്: 202)


ഖബറിടത്തിനരികിൽ വെച്ചുള്ള ഖുർആൻ പാരായണം മയ്യിത്തിന് ഉപകരിക്കുമെന്നും അത് സുന്നത്താണെന്നും വ്യക്തമാക്കിയ ഇമാം, ഓതിയ ശേഷം മയ്യിത്തിന് വേണ്ടി ദുആ ചെയ്താൽ ആ പ്രതിഫലം തീർച്ചയായും മയ്യിത്തിന് ലഭിക്കുമെന്ന് ഒരു സംഘം പണ്ഡിതന്മാർ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.


മൂന്ന്: ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രമാണങ്ങൾ


ഖബറിന് മുകളിൽ ഈർപ്പമുള്ള ഈത്തപ്പനയോന്തിന്റെ കഷ്ണം വെച്ചപ്പോൾ തിരുനബി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലം തങ്ങൾ അരുളിയത്, അത് ഉണങ്ങാത്ത കാലത്തോളം അവർക്ക് അദാബ് ലഘൂകരിക്കപ്പെടും എന്നാണ്. ഇമാം ബുഖാരി (റ) തന്റെ സ്വഹീഹിൽ ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു:


كِتَابُ الْجَنَائِزِ - بَابُ جَرِيدِ النَّخْلِ عَلَى الْقَبْرِ


عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَرَّ بِقَبْرَيْنِ يُعَذَّبَانِ... فَأَخَذَ جَرِيدَةً رَطْبَةً فَشَقَّهَا نِصْفَيْنِ فَغَرَزَ فِي كُلِّ قَبْرٍ وَاحِدَةً، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا؟ قَالَ: «لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا».

(സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി, ഹദീസ് നമ്പർ: 1378)


ഈ ഹദീസിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (റ) 'ഫത്ഹുൽ ബാരി'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കാണുക:


وَإِذَا حَصَلَ التَّخْفِيفُ بِتَسْبِيحِ النَّبَاتِ، فَكَيْفَ بِقِرَاءَةِ الْقُرْآنِ مِنَ الْمُؤْمِنِ لِلْمَيِّتِ؟ فَقِرَاءَةُ الْقُرْآنِ أَوْلَى بِالْوُصُولِ وَالنَّفْعِ.

(ഫത്ഹുൽ ബാരി ശറഹു സ്വഹീഹിൽ ബുഖാരി, വാള്യം: 3, പേജ്: 223)


ഒരു സസ്യത്തിന്റെ തസ്ബീഹ് കാരണം മയ്യിത്തിന് ആശ്വാസം ലഭിക്കുമെങ്കിൽ, ഒരു മുഅ്മിനായ മനുഷ്യൻ മയ്യിത്തിന് വേണ്ടി ഓതുന്ന ഖുർആൻ പാരായണം വഴി പ്രതിഫലവും ഗുണവും ലഭിക്കാൻ ഏറ്റവും മുൻഗണന അർഹിക്കുന്നത് ഖുർആൻ പാരായണത്തിനാണ് എന്ന് ഹാഫിള് വ്യക്തമാക്കുന്നു.


നാല്: വഹാബികളുടെ ആന്തരിക വൈരുദ്ധ്യം (സ്വന്തം പ്രമാണം കൊണ്ട് ഖണ്ഡിക്കുക)


ഇനി പുത്തൻവാദികളുടെ ആചാര്യനായ ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ ഫത്വ തന്നെ നോക്കുക. മരണപ്പെട്ടവർക്ക് വേണ്ടി ഖുർആൻ ഓതിയാൽ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇബ്നു തൈമിയ്യ മറുപടി നൽകുന്നത്:


سُئِلَ عَنْ قِرَاءَةِ أَهْلِ بَيْتِ الْمَيِّتِ وَتَسْبِيحِهِمْ وَتَحْمِيدِهِمْ... هَلْ يَصِلُ الثَّوَابُ إلَى الْمَيِّتِ؟ فَأَجَابَ: يَصِلُ إلَى الْمَيِّتِ قِرَاءَةُ أَهْلِ بَيْتِهِ وَتَسْبِيحُهُمْ وَتَكْبِيرُهُمْ وَسَائِرُ ذِكْرِهِمْ لِلَّهِ تَعَالَى إذَا أَهْدَوْهُ إلَى الْمَيِّتِ وَصَلَ إلَيْهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ.

(മജ്മൂഉൽ ഫതാവാ ലാബ്നി തൈമിയ്യ, വാള്യം: 24, പേജ്: 324)


അവരുടെ സ്വന്തം നേതാവ് പോലും മയ്യിത്തിലേക്ക് ഖുർആൻ പാരായണത്തിന്റെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമെന്ന് ഫത്വ നൽകുമ്പോഴാണ് കേരളത്തിലെ പുത്തൻവാദികൾ സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ ശാഫിഈ മദ്ഹബിന്റെ പേരിൽ കള്ളം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്.


മരണവീട്ടിൽ ആളുകൾ ഒരുമിച്ചുകൂടി ഖുർആൻ ഓതുന്നതും ദിക്റ് ചൊല്ലുന്നതും മയ്യിത്തിന് വലിയ ആശ്വാസവും മയ്യിത്തിന്റെ പരലോക വിജയത്തിന് കാരണവുമാണ്. പണ്ഡിതന്മാരെ ബഹുമാനപൂർവ്വം ക്ഷണിച്ചു വരുത്തി അവർക്ക് സദഖ നൽകുന്നതും ഇസ്‌ലാമിക ശരീഅത്ത് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച കാര്യമാണ്. ഇതിനെതിരെ കുപ്രചാരണം നടത്തുന്ന ബിദ്അത്തുകാരുടെ വാദങ്ങൾ തികച്ചും പൊള്ളയാണെന്ന് ക്ലാസിക്കൽ ഇമാമുകളുടെ ദലീലുകളിൽ നിന്ന് സ്ഫടികസ്ഫുടം വ്യക്തമാണ്.

മുത്ത്നബി സ്വ യുടെ പേരകുട്ടിയുടെ മരണ സമയം ............

 



മുത്ത്നബി സ്വ യുടെ പേരകുട്ടിയുടെ മരണ സമയം

............



 ഉസാമ ബിൻ സൈദ് (റ) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു:

നബി ﷺയുടെ മകൾ നബി ﷺക്ക് സന്ദേശമയച്ചു: 

"എന്റെ മകൻ മരണാസന്നനാണ്. ദയവായി താങ്കൾ വരിക."

അപ്പോൾ നബി ﷺ അവർക്കു സലാം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറയാൻ ആളെ അയച്ചു:

"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്. എല്ലാ കാര്യത്തിനും അവന്റെ അടുക്കൽ നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്. അതിനാൽ അവൾ ക്ഷമിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ."

എന്നാൽ നബി ﷺ നിർബന്ധമായും വരണമെന്ന് സത്യം ചെയ്ത് വീണ്ടും ആളെ അയച്ചു.

അപ്പോൾ നബി ﷺ എഴുന്നേറ്റ് പുറപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം സഅ്ദ് ബിൻ ഉബാദ (റ), മുആദ് ബിൻ ജബൽ (റ), ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബ് (റ), സൈദ് ബിൻ സാബിത് (റ) എന്നിവരും മറ്റ് ചില സ്വഹാബികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

കുഞ്ഞിനെ നബി ﷺയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. നബി ﷺ അവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. അപ്പോൾ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ പുറത്തുപോകുന്ന അവസാന ശ്വാസം (തൊണ്ടയിൽ ശബ്ദമുണ്ടാകുന്ന നില) ആയിരുന്നു.

ഇത് കണ്ടപ്പോൾ നബി ﷺയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.

അപ്പോൾ സഅ്ദ് (റ) ചോദിച്ചു:

"അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഇത് എന്താണ്?"

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

"ഇത് അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വെച്ച കാരുണ്യമാണ്."

മറ്റൊരു റിവായത്തിൽ:

"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."

ഉറവിടം: Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim (മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി).


 الله صلى الله عليه وسلم وحبه وابن حبه رضي الله عنهما قال : أرسلت بنت النبي صلى الله عليه وسلم إن ابني قد احتضر فاشهدنا . فأرسل يقرئ السلام ويقول : إن لله ما أخذ وله ما أعطى وكل شيء عنده بأجل مسمى ، فلتصبر ولتحتسب   . فأرسلت إليه تقسم عليه ليأتينها . فقام ومعه سعد بن عبادة ومعاذ بن جبل وأبي بن كعب وزيد بن ثابت ورجال رضي الله عنهم فرفع إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم الصبي فأقعده في حجره ونفسه تقعقع ففاضت عيناه . فقال سعد : يا رسول الله ما هذا ؟ فقال : هذه رحمة جعلها الله تعالى في قلوب عباده .


وفي رواية في قلوب من شاء من عباده وإنما يرحم الله من عباده الرحماء متفق عليه .

ഈ ഹദീസിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ഫാഇദകൾ (പാഠങ്ങൾ):

മരണവും ജീവിതവും അല്ലാഹുവിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.

"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്." എന്ന വാക്കുകൾ എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ അമാനത്താണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഓരോ ജീവനും നിശ്ചിത സമയമുണ്ട്.

"എല്ലാ കാര്യത്തിനും നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്." അതിനാൽ മരണം നേരത്തെയോ വൈകിയോ വരില്ല.

മുസീബത്ത് വന്നാൽ ക്ഷമ (സബ്ര്) പാലിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണം (ഇഹ്തിസാബ്).

പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണത്തിൽ കരയുന്നത് അനുവദനീയമാണ്, അത് അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയോട് പ്രതിഷേധമോ വിലാപമോ അല്ലെങ്കിൽ.

കരുണ കാണിക്കൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ മഹത്തായ സ്വഭാവമാണ്.

നബി ﷺയുടെ കണ്ണുനീർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുണയുടെ തെളിവാണ്.

ഹൃദയത്തിലെ കാരുണ്യം ഈമാന്റെ നല്ല ലക്ഷണമാണ്.

കരുണ കാണിക്കുന്നവരോട് അല്ലാഹുവും കരുണ കാണിക്കും.

"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."

രോഗിയെയും മരണാസന്നനെയും സന്ദർശിക്കുന്നത് സുന്നത്താണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ബന്ധുക്കളെയും അടുത്തവരെയും.

മുസീബത്ത് അനുഭവിക്കുന്നവരെ നല്ല വാക്കുകളിലൂടെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം.

നബി ﷺ മനുഷ്യനായിരുന്നതിനാൽ സ്വാഭാവികമായ വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയിൽ പൂർണ്ണ തൃപ്തിയോടെയായിരുന്നു.


Aalam Kamil saquafi parappanangadi



മുത്ത്നബി സ്വ യുടെ പേരകുട്ടിയുടെ മരണ സമയം
............


 ഉസാമ ബിൻ സൈദ് (റ) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു:
നബി ﷺയുടെ മകൾ നബി ﷺക്ക് സന്ദേശമയച്ചു: 
"എന്റെ മകൻ മരണാസന്നനാണ്. ദയവായി താങ്കൾ വരിക."
അപ്പോൾ നബി ﷺ അവർക്കു സലാം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറയാൻ ആളെ അയച്ചു:
"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്. എല്ലാ കാര്യത്തിനും അവന്റെ അടുക്കൽ നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്. അതിനാൽ അവൾ ക്ഷമിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ."
എന്നാൽ നബി ﷺ നിർബന്ധമായും വരണമെന്ന് സത്യം ചെയ്ത് വീണ്ടും ആളെ അയച്ചു.
അപ്പോൾ നബി ﷺ എഴുന്നേറ്റ് പുറപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം സഅ്ദ് ബിൻ ഉബാദ (റ), മുആദ് ബിൻ ജബൽ (റ), ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബ് (റ), സൈദ് ബിൻ സാബിത് (റ) എന്നിവരും മറ്റ് ചില സ്വഹാബികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുഞ്ഞിനെ നബി ﷺയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. നബി ﷺ അവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. അപ്പോൾ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ പുറത്തുപോകുന്ന അവസാന ശ്വാസം (തൊണ്ടയിൽ ശബ്ദമുണ്ടാകുന്ന നില) ആയിരുന്നു.
ഇത് കണ്ടപ്പോൾ നബി ﷺയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.
അപ്പോൾ സഅ്ദ് (റ) ചോദിച്ചു:
"അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഇത് എന്താണ്?"
നബി ﷺ പറഞ്ഞു:
"ഇത് അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വെച്ച കാരുണ്യമാണ്."
മറ്റൊരു റിവായത്തിൽ:
"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."
ഉറവിടം: Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim (മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി).

 الله صلى الله عليه وسلم وحبه وابن حبه رضي الله عنهما قال : أرسلت بنت النبي صلى الله عليه وسلم إن ابني قد احتضر فاشهدنا . فأرسل يقرئ السلام ويقول : إن لله ما أخذ وله ما أعطى وكل شيء عنده بأجل مسمى ، فلتصبر ولتحتسب   . فأرسلت إليه تقسم عليه ليأتينها . فقام ومعه سعد بن عبادة ومعاذ بن جبل وأبي بن كعب وزيد بن ثابت ورجال رضي الله عنهم فرفع إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم الصبي فأقعده في حجره ونفسه تقعقع ففاضت عيناه . فقال سعد : يا رسول الله ما هذا ؟ فقال : هذه رحمة جعلها الله تعالى في قلوب عباده .

وفي رواية في قلوب من شاء من عباده وإنما يرحم الله من عباده الرحماء متفق عليه .
ഈ ഹദീസിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ഫാഇദകൾ (പാഠങ്ങൾ):
മരണവും ജീവിതവും അല്ലാഹുവിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.
"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്." എന്ന വാക്കുകൾ എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ അമാനത്താണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഓരോ ജീവനും നിശ്ചിത സമയമുണ്ട്.
"എല്ലാ കാര്യത്തിനും നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്." അതിനാൽ മരണം നേരത്തെയോ വൈകിയോ വരില്ല.
മുസീബത്ത് വന്നാൽ ക്ഷമ (സബ്ര്) പാലിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണം (ഇഹ്തിസാബ്).
പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണത്തിൽ കരയുന്നത് അനുവദനീയമാണ്, അത് അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയോട് പ്രതിഷേധമോ വിലാപമോ അല്ലെങ്കിൽ.
കരുണ കാണിക്കൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ മഹത്തായ സ്വഭാവമാണ്.
നബി ﷺയുടെ കണ്ണുനീർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുണയുടെ തെളിവാണ്.
ഹൃദയത്തിലെ കാരുണ്യം ഈമാന്റെ നല്ല ലക്ഷണമാണ്.
കരുണ കാണിക്കുന്നവരോട് അല്ലാഹുവും കരുണ കാണിക്കും.
"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."
രോഗിയെയും മരണാസന്നനെയും സന്ദർശിക്കുന്നത് സുന്നത്താണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ബന്ധുക്കളെയും അടുത്തവരെയും.
മുസീബത്ത് അനുഭവിക്കുന്നവരെ നല്ല വാക്കുകളിലൂടെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം.
നബി ﷺ മനുഷ്യനായിരുന്നതിനാൽ സ്വാഭാവികമായ വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയിൽ പൂർണ്ണ തൃപ്തിയോടെയായിരുന്നു.

Aalam Kamil saquafi parappanangadi

വ്യഭിചാരവും .വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും

 


വ്യഭിചാരവും

.വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും




വ്യഭിചാരവും

.വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും (الذرائع) ഒഴിവാക്കണമെന്നതിന് ഖുർആനിലും ഹദീസിലും വ്യക്തമായ തെളിവുകളുണ്ട്.

1. ഖുർആൻ

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَى ۖ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا

"വ്യഭിചാരത്തോട് അടുക്കുകപോലും ചെയ്യരുത്. തീർച്ചയായും അത് അത്യന്തം നീചമായ പ്രവൃത്തിയും ദുഷിച്ച വഴിയുമാകുന്നു." — സൂറത്തുൽ ഇസ്റാ 17:32

ഇവിടെ "ولا تقربوا" (അടുക്കരുത്) എന്നാണ് അല്ലാഹു പറഞ്ഞത്; "لا تزنوا" (വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്) എന്നല്ല. അതിനാൽ അതിലേക്കു നയിക്കുന്ന മാർഗങ്ങളും വിലക്കപ്പെട്ടവയാണെന്ന് മുഫസ്സിറുകൾ വിശദീകരിക്കുന്നു.

2. നോട്ടം താഴ്ത്താൻ കല്പന

قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ

"വിശ്വാസികളായ പുരുഷന്മാരോട് പറയുക: അവർ തങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി താഴ്ത്തുകയും ചാരിത്ര്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ." — സൂറത്തുൻ നൂർ 24:30

ഇതിന് പിന്നാലെ സ്ത്രീകൾക്കും അതേ കല്പന (24:31) നൽകുന്നു.

3. ഹദീസ്

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

"ആരും ഒരു (അന്യ) സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഏകാന്തതയിൽ ഇരിക്കരുത്. കാരണം അവരുടെ മൂന്നാമൻ പിശാചായിരിക്കും." — ജാമിഉത്തിർമിദി (2165), മുസ്നദ് അഹ്മദ്

4. ഹദീസ്

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

"കണ്ണുകൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് (ഹറാമിലേക്ക്) നോക്കലാണ്. ചെവികൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് കേൾക്കലാണ്... കൈകൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് പിടിക്കലാണ്... കാലുകൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് നടന്നു പോകലാണ്... പിന്നീട് സ്വകാര്യാവയവം അതിനെ സ്ഥിരീകരിക്കുകയോ നിഷേധിക്കുകയോ ചെയ്യും." — സഹീഹുൽ ബുഖാരി, സഹീഹ് മുസ്ലിം

ഈ ഹദീസ് വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഘട്ടങ്ങളെ നബി ﷺ വിശദീകരിക്കുന്നതാണ്.

അതിനാൽ ഖുർആനും സുന്നത്തും ചേർന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നത്, വ്യഭിചാരം മാത്രമല്ല, അതിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും—ഹറാമായ നോട്ടം, അന്യസ്ത്രീ-പുരുഷ ഏകാന്തത, കാമോദ്ദീപക ഇടപെടലുകൾ തുടങ്ങിയവയും—ഒഴിവാക്കണമെന്നാണ്.

Sunday, July 12, 2026

നബി(സ)യുടെ രോഗം ക്ഷമയുടെ മഹത്വം

 


നബി(സ)യുടെ രോഗം

ക്ഷമയുടെ മഹത്വം

.........''''


അനസ് (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു:

> നബി(സ)യുടെ രോഗം കഠിനമാവുകയും (മരണാസന്നമായ ഘട്ടത്തിൽ) അദ്ദേഹത്തെ പ്രയാസങ്ങൾ മൂടാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ഫാത്വിമ (റ) പറഞ്ഞു: **"! എന്റെ ഉപ്പയുടെ പ്രയാസമേ!"**

> അപ്പോൾ നബി(സ) പറഞ്ഞു: **

"ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന് ശേഷം നിന്റെ ഉപ്പയ്ക്ക് ഇനി യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല."**

> അങ്ങനെ അദ്ദേഹം വഫാത്തായപ്പോൾ (മരണപ്പെട്ടപ്പോൾ) ഫാത്വിമ (റ) വിലാപത്തോടെ പറഞ്ഞു: **"ഓ എന്റെ ഉപ്പാ! തന്നെ വിളിച്ച രക്ഷിതാവിന്റെ വിളിക്ക് അവിടുന്ന് ഉത്തരം നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഓ എന്റെ ഉപ്പാ! ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസ് ആണ് അങ്ങയുടെ സങ്കേതം. ഓ എന്റെ ഉപ്പാ! അങ്ങയുടെ വിയോഗവാർത്ത ഞങ്ങളതാ ജിബ്‌രീൽ (അ) നെ അറിയിക്കുന്നു."**

> ശേഷം, നബി(സ)യെ ഖബറടക്കിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഫാത്വിമ (റ) ചോദിച്ചു: **


"ഓ അനസ്! റസൂലുള്ളാഹി(സ)യുടെ മേൽ മണ്ണ് വാരിയിടാൻ നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾക്ക് എങ്ങനെയാണ് സാധിച്ചത് (അത്രയും മനക്കരുത്ത് നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെയുണ്ടായി)?"**

> *(സ്വഹീഹ് ബുഖാരി)*


وَعَنْ أنَسٍ رضي الله عنه قَالَ: لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَعَلَ يَتَغَشَّاه الْكَرْبُ، فَقَالَتْ فَاطِمَةُ رضي الله عنها: وَاكَرْبَ أبَتاه، فَقَالَ: «لَيْسَ عَلَىٰ أبِيكِ كَرْبٌ بَعْدَ الْيَوْمِ» فَلَمَّا مَاتَ قَالَتْ: يَا أبَتَاه أجَابَ رَبّاً دَعَاه، يَا أبَتاه جَنَّةُ الْفِرْدَوْسِ مَأْوَاهُ، يَا أبَتَاه إِلىٰ جِبْريلَ نَنْعَاه، فَلَمَّا دُفِنَ قَالَتْ فَاطِمَةُ رضي الله عنها: أطَابَتْ أنْفُسُكُمْ أنْ تَحْثُوا عَلَىٰ رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم التُّرَابَ؟ رَوَاهُ البُخَارِيّ.


### ഹദീഥിന്റെ ലളിതമായ വിശദീകരണം:

 1. **നബി(സ)യുടെ അന്ത്യനിമിഷങ്ങൾ:** പ്രവാചകൻമാർക്ക് സാധാരണ മനുഷ്യരേക്കാൾ കൂടുതൽ ശാരീരിക പരീക്ഷണങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും മരണസമയത്ത് ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. നബി(സ) അനുഭവിച്ച കഠിനമായ വേദന കണ്ട് മകൾ ഫാത്വിമ (റ) സങ്കടത്തോടെയാണ് ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്.

 2. **പരലോകത്തെ ആശ്വാസം:** ദുനിയാവിലെ പ്രയാസങ്ങൾ താൽക്കാലികമാണെന്നും, മരണത്തോടെ ഒരു വിശ്വാസിക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന് ലഭിക്കുന്ന ശാശ്വതമായ സമാധാനത്തെയും കുറിച്ചാണ് "ഇനി നിന്റെ ഉപ്പയ്ക്ക് പ്രയാസങ്ങളില്ല" എന്ന് നബി(സ) പറഞ്ഞത്.

 3. **ഫാത്വിമ(റ)യുടെ വിലാപം:** പ്രവാചകന്റെ മരണത്തിലുള്ള അഗാധമായ ദുഃഖമാണ് ഫാത്വിമ ബീവിയുടെ വാക്കുകളിൽ. എന്നാൽ ഇസ്‌ലാമിൽ വിലക്കപ്പെട്ട രീതിയിലുള്ള അട്ടഹാസമോ ക്ഷമകെട്ടുള്ള വിലാപമോ ആയിരുന്നില്ല അത്.

 4. **അനസ്(റ) വോടുള്ള ചോദ്യം:** ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പ്രവാചകന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് മണ്ണ് വാരിയിടേണ്ടി വന്ന സ്വഹാബികളുടെ അവസ്ഥ ഓർത്ത് ഫാത്വിമ(റ)ക്ക് ഉണ്ടായ സങ്കടമാണ് അവസാന വരികളിൽ വ്യക്തമാകുന്നത്. പ്രവാചകനെ അത്രയധികം സ്നേഹിച്ച സ്വഹാബികൾക്ക് ആ കർമ്മം ചെയ്യേണ്ടി വന്നത് വലിയൊരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു.


Aalam Kamil saquafi parappanangadi


Tuesday, July 7, 2026

ക്ഷമ വെളിച്ചമാണ്്االصبر ضياء

 الدرس

رياض الصالحبن


ക്ഷമ വെളിച്ചമാണ്

.......


Abu Malik al-Ash'ari (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: Muhammad ﷺ അരുളിച്ചെയ്തു:


"ശുദ്ധി (ത്വഹാറത്ത്) വിശ്വാസത്തിന്റെ പകുതിയാണ്. 'അൽഹംദുലില്ലാഹ്' എന്നത് (നന്മകളുടെ) തുലാസ് നിറയ്ക്കുന്നു. 'സുബ്ഹാനല്ലാഹ്'യും 'അൽഹംദുലില്ലാഹ്'യും ചേർന്ന് ആകാശങ്ങൾക്കും ഭൂമിക്കുമിടയിലുള്ള ഇടം നിറയ്ക്കുന്നു. 

നമസ്കാരം ഒരു പ്രകാശമാണ്. 

ദാനം (സ്വദഖ) ഒരു തെളിവാണ്. 

ക്ഷമ (സ്വബ്റ്) ജ്വലിക്കുന്ന പ്രകാശമാണ്. 

ഖുർആൻ നിനക്ക് അനുകൂലമായോ പ്രതികൂലമായോ സാക്ഷിയാകും. 

എല്ലാ മനുഷ്യരും പ്രഭാതത്തിൽ പുറപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ ചിലർ തങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ (അല്ലാഹുവിന് അനുസരിച്ച്) വിറ്റ് അതിനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു; മറ്റുചിലർ (പാപങ്ങളിലൂടെ) അതിനെ നശിപ്പിക്കുന്നു."

ചുരുക്കം വിശദീകരണം


الطهور شطر الإيمان – ശുദ്ധി (വുദൂഅ്, ഗുസ്ല്, ബാഹ്യ-ആന്തരിക ശുദ്ധി) വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗമാണ്.

الحمد لله تملأ الميزان – അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കുന്ന "അൽഹംദുലില്ലാഹ്" എന്ന ദിക്റിന് അത്യന്തം വലിയ പ്രതിഫലമുണ്ട്.

الصلاة نور – നമസ്കാരം ലോകത്തും പരലോകത്തും വിശ്വാസിക്ക് വഴികാട്ടുന്ന പ്രകാശമാണ്.

الصدقة برهان – ദാനം ഒരാളുടെ സത്യവിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവാണ്.

الصبر ضياء – ക്ഷമ കഠിനത സഹിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന പ്രകാശമാണ്.

القرآن حجة لك أو عليك – ഖുർആൻ അനുസരിച്ച് ജീവിച്ചാൽ അത് നമുക്ക് അനുകൂലമായി സാക്ഷിയാകും; അവഗണിച്ചാൽ പ്രതികൂലമായി സാക്ഷിയാകും.

فبائع نفسه فمعتقها أو موبقها – ഓരോ ദിവസവും മനുഷ്യൻ തന്റെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ തന്റെ ആത്മാവിനെ രക്ഷിക്കുകയോ 

നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു


.وَعَنْ أَبِي مَالِكٍ الْحَارِثِ بْنِ عَاصِمٍ الْأَشْعَرِيِّ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ:

«الطُّهُورُ شَطْرُ الإِيمَانِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَأُ الْمِيزَانَ، وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَآنِ - أَوْ تَمْلَأُ - مَا بَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، وَالصَّلَاةُ نُورٌ، وَالصَّدَقَةُ بُرْهَانٌ، وَالصَّبْرُ ضِيَاءٌ، وَالْقُرْآنُ حُجَّةٌ لَكَ أَوْ عَلَيْكَ، كُلُّ النَّاسِ يَغْدُو، فَبَائِعٌ نَفْسَهُ فَمُعْتِقُهَا، أَوْ مُوبِقُهَا».

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي



പുരുഷന്മാർ മാത്രം

https://chat.whatsapp.com/DpSjQz0mOqp7ptpvjdYuGy


സ്ത്രീകൾ മാത്രം

https://chat.whatsapp.com/LAbjMU1b0rP40578HPbSyK

Saturday, July 4, 2026

തൗബ ചെയ്യുക ........شروط التوبة

 തൗബ ചെയ്യുക

........


رياض الصالحبن

റിയാളു സ്സ്വാലിഹീൻ ഇമാം നവവി


തൗബയുടെ അധ്യായം.


പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നു:

*എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും തൗബ ചെയ്യുന്നത് നിർബന്ധമാണ്.*

അല്ലാഹുവിനും അടിമയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള, മറ്റൊരാളുടെ അവകാശവുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത പാപമാണെങ്കിൽ,


 *തൗബയ്ക്ക് മൂന്ന് നിബന്ധനകളുണ്ട്:*


1.ആ പാപം ഉടൻ ഉപേക്ഷിക്കുക.


2.അത് ചെയ്തതിൽ ആത്മാർത്ഥമായി പശ്ചാത്തപിക്കുക.

3.ഇനി ഒരിക്കലും അതിലേക്ക് മടങ്ങില്ലെന്ന് ദൃഢനിശ്ചയം എടുക്കുക.


ഈ മൂന്ന് നിബന്ധനകളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഇല്ലെങ്കിൽ തൗബ ശരിയാകുകയില്ല.


എന്നാൽ പാപം മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ അവകാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ, 


*നാല് നിബന്ധനകളുണ്ട്:*

മേൽ പറഞ്ഞ മൂന്ന് നിബന്ധനകളും പാലിക്കുക.

കൂടാതെ, ആ വ്യക്തിയുടെ അവകാശത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുക.


അതായത്:

*മറ്റൊരാളുടെ സ്വത്ത് കൈവശപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് തിരികെ നൽകണം.*


*അപവാദക്കുറ്റം (ഖദ്‌ഫ്) പോലുള്ള ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമാണെങ്കിൽ, ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാപ്പ് തേടുകയോ വേണം*


ഗീബത്ത്  പറത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അദ്ദേഹത്തോട് ക്ഷമ ചോദിക്കണം.


എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും തൗബ ചെയ്യേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്. ചില പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മാത്രം തൗബ ചെയ്താൽ, ആ പ്രത്യേക പാപത്തിൽ നിന്നുള്ള തൗബ ശരിയായിരിക്കും. എന്നാൽ ബാക്കിയുള്ള പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് തൗബ ചെയ്യാനുള്ള ബാധ്യത തുടരും.


ഖുർആനും സുന്നത്തും ഉമ്മത്തിന്റെ ഏകാഭിപ്രായവും തൗബ നിർബന്ധമാണെന്ന് വ്യക്തമായി തെളിയിക്കുന്നു.

.........

باب التوبة


قَالَ العلماءُ: التَّوْبَةُ وَاجبَةٌ مِنْ كُلِّ ذَنْب, فإنْ كَانتِ المَعْصِيَةُ بَيْنَ العَبْدِ وبَيْنَ اللهِ تَعَالَى لاَ تَتَعلَّقُ بحقّ آدَمِيٍّ, فَلَهَا ثَلاثَةُ شُرُوط:


أحَدُها: أنْ يُقلِعَ عَنِ المَعصِيَةِ.


والثَّانِي: أَنْ يَنْدَمَ عَلَى فِعْلِهَا.


والثَّالثُ: أنْ يَعْزِمَ أَنْ لا يعُودَ إِلَيْهَا أَبَداً. فَإِنْ فُقِدَ أَحَدُ الثَّلاثَةِ لَمْ تَصِحَّ تَوبَتُهُ.


 وإنْ كَانَتِ المَعْصِيةُ تَتَعَلقُ بآدَمِيٍّ فَشُرُوطُهَا أرْبَعَةٌ: هذِهِ الثَّلاثَةُ, وأنْ يَبْرَأ مِنْ حَقّ صَاحِبِها, فَإِنْ كَانَتْ مالاً أَوْ نَحْوَهُ رَدَّهُ إِلَيْه, وإنْ كَانَت حَدَّ قَذْفٍ ونَحْوَهُ مَكَّنَهُ مِنْهُ أَوْ طَلَبَ عَفْوَهُ, وإنْ كَانْت غِيبَةً استَحَلَّهُ مِنْهَا. ويجِبُ أنْ يَتُوبَ مِنْ جميعِ الذُّنُوبِ, فَإِنْ تَابَ مِنْ بَعْضِها صَحَّتْ تَوْبَتُهُ عِنْدَ أهْلِ الحَقِّ مِنْ ذلِكَ الذَّنْبِ, وبَقِيَ عَلَيهِ البَاقي. وَقَدْ تَظَاهَرَتْ دَلائِلُ الكتَابِ, والسُّنَّةِ, وإجْمَاعِ الأُمَّةِ عَلَى وُجوبِ التَّوبةِ:


Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي

Friday, July 3, 2026

ആത്മാർത്ഥതالاخلاص والنية

 ദർസ് 452


ഹദീസ് പഠനം 

ആത്മീയത

رياض الصالحبن

റിയാളു സ്സ്വാലിഹീൻ ഇമാം നവവി


-ആത്മാർത്ഥത -


* നിയ്യത്ത് നന്നാക്കിയാൽ

വലിയ പ്രതിഫലം*


വിശ്വാസികളുടെ മാതാവായ ആയിശ (റളിയല്ലാഹു അൻഹാ) പറയുന്നു:

മുഹമ്മദ് (ﷺ) അരുളിച്ചെയ്തു:

"ഒരു സൈന്യം കഅ്ബയെ ആക്രമിക്കാൻ പുറപ്പെടും. അവർ മരുഭൂമിയിലെ 'ബൈദാ' എന്ന സ്ഥലത്തെത്തുമ്പോൾ, അവരുടെ ആദ്യമുതൽ അവസാനവരെ എല്ലാവരെയും ഭൂമി വിഴുങ്ങും."

ഞാൻ ചോദിച്ചു:

"അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവരുടെ കച്ചവടക്കാരും (യുദ്ധത്തിനല്ലാതെ വന്നവരും), അവരിൽ പെട്ടവരല്ലാത്തവരും ഉണ്ടാകുമല്ലോ. അപ്പോൾ എല്ലാവരെയും എങ്ങനെ ഭൂമി വിഴുങ്ങും?"

അപ്പോൾ നബി (ﷺ) പറഞ്ഞു:

"അവരുടെ ആദ്യമുതൽ അവസാനവരെ എല്ലാവരെയും ഭൂമി വിഴുങ്ങും. പിന്നീട് (പരലോകത്തിൽ) ഓരോരുത്തരെയും അവരുടെ നിയ്യത്ത് (ഉദ്ദേശ്യം) അനുസരിച്ചാണ് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടുക."

(Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim)


ഈ ഹദീസിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന പാഠങ്ങൾ



1.നിയ്യത്ത് നന്നാക്കി സൽക്രമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ അവനെ വലിയ പ്രതിഫലം ലഭിക്കും



2.ഖിയാമത്ത് നാളിന് മുമ്പ് കഅബ അക്രമിക്കാൻ സൈന്യങ്ങൾ വരും.


3.ആക്രമികളെയും ആ നാട്ടിലുള്ളവരെയും ഭൂമി വിഴുങ്ങും


4.ഒരു ശിക്ഷ വരുമ്പോൾ തെറ്റ് ചെയ്തവരും അല്ലാത്തവരും അതിൽ ഉൾപ്പെടും.


5:എങ്കിലും പരലോകത്ത് തെറ്റ് ചെയ്യാത്തവരെ  നല്ലവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അല്ലാഹു പുനർജീവിപ്പിക്കും


باب الإِخلاصِ وإحضار النيَّة في جميع الأعمال والأقوال والأحوال البارزة والخفيَّة


وَعَنْ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أُمِّ عَبْدِ اللَّهِ عَائشَةَ رَضيَ الله عنها قالت: قالَ رسول الله صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: "يَغْزُو

جَيْشٌ الْكَعْبَةَ فَإِذَا كَانُوا ببيْداءَ مِنَ الأَرْضِ يُخْسَفُ بأَوَّلِهِم وَآخِرِهِمْ". قَالَتْ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، كَيْفَ يُخْسَفُ بَأَوَّلِهِم وَآخِرِهِمْ وَفِيهِمْ أَسْوَاقُهُمْ وَمَنْ لَيْسَ مِنهُمْ،؟ قَالَ: " يُخْسَفُ بِأَوَّلِهِم وَآخِرِهِمْ، ثُمَّ يُبْعَثُون عَلَى نِيَّاتِهِمْ" مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ: هذَا لَفْظُ الْبُخَارِيِّ

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي



ഹദീസ് പഠനം 

ആത്മീയത

رياض الصالحبن

റിയാളു സ്സ്വാലിഹീൻ ഇമാം നവവി


-ആത്മാർത്ഥത -



നിയ്യത്ത് നന്നാക്കിയാൽ

സൽക്രമം ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നു



ജാബിർ ഇബ്നു അബ്ദുല്ലാഹ് അൽ-അൻസാരി (റളിയല്ലാഹു അൻഹുമാ) പറയുന്നു:


ഞങ്ങൾ ഒരു യുദ്ധയാത്രയിൽ നബി (ﷺ)യുടെ കൂടെയായിരുന്നു. അപ്പോൾ നബി (ﷺ) പറഞ്ഞു:


"മദീനയിൽ ചില ആളുകളുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഏതൊരു ദൂരവും സഞ്ചരിച്ചാലും, ഏതൊരു താഴ് വരയും മുറിച്ചുകടന്നാലും അവർ നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ട്. രോഗമാണ് അവരെ തടഞ്ഞത്."


Sahih Muslimയിലെ മറ്റൊരു റിവായത്തിൽ:


"പ്രതിഫലത്തിൽ അവർ നിങ്ങളോടൊപ്പം പങ്കുചേർന്നവരാണ്."


ഇതിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന പാഠങ്ങൾ


1ഏതൊരു സൽക്രമവും ചെയ്യണമെന്ന് നിയ്യത്ത് ചെയ്യുകയും രോഗം പോലെയുള്ള കാരണങ്ങളാൽ അത് ചെയ്യാൻ അസാധ്യമാവുകയും ചെയ്താൽ ചെയ്ത പ്രതിഫലം അവൻ ലഭിക്കുന്നതാണ്


2.സൽക്രമങ്ങൾ ചെയ്യണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടാകുന്നത് പുണ്യമാണ്.


3.സൽക്രമങ്ങൾ ചെയ്യണമെന്ന ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടും ചെയ്യാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ ചെയ്യുന്നവന്റെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നതാണ്


- وعَنْ أبي عَبْدِ اللَّهِ جابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ رضِيَ اللهُ عنْهُمَا قَالَ: كُنَّا مَع النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم في غَزَاة فَقَالَ: "إِنَّ بِالْمَدِينَةِ لَرِجَالاً مَا سِرْتُمْ مَسِيراً، وَلاَ قَطَعْتُمْ وَادِياً إِلاَّ كانُوا مَعكُم حَبَسَهُمُ الْمَرَضُ" وَفِي روايَةِ: "إِلاَّ شَركُوكُمْ في الأَجْر" رَواهُ مُسْلِمٌ.


ورواهُ البُخَارِيُّ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: رَجَعْنَا مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ مَعَ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم فَقَالَ: "إِنَّ أَقْوَامَاً خلْفَنَا بالمدِينةِ مَا سَلَكْنَا شِعْباً وَلاَ وَادِياً إِلاَّ وَهُمْ مَعَنَا، حَبَسَهُمْ الْعُذْرُ"


Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي 

ആത്മാർത്ഥതالاخلاص

 ദർസ് 451


ഹദീസ് പഠനം 

ആത്മീയത


رياض الصالحبن

റിയാളു സ്സ്വാലിഹീൻ ഇമാം നവവി


-ആത്മാർത്ഥത -



അധ്യായം: എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും, വാക്കുകളിലും, അവസ്ഥകളിലും പ്രകടമായതിലും രഹസ്യമായതിലും ഇഖ്‌ലാസ് (ആത്മാർത്ഥത) പുലർത്തുകയും നിയ്യത്ത് (ഉദ്ദേശ്യം) നന്നാക്കുകയും ചെയ്യുക.


അല്ലാഹു തഅാലാ പറയുന്നു:

"അവർക്ക് കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടത് അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം *ആത്മാർത്ഥതയോടെ* ആരാധിക്കുവാനും, സത്യവിശ്വാസത്തിലേക്ക് ചരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നവരാകുവാനും, നമസ്കാരം നിലനിർത്തുവാനും, സകാത്ത് നൽകുവാനും മാത്രമാണ്. അതാണ് നേരായ മതം."

(സൂറത്തുൽ ബയ്യിന: 5)


ഹദീസ് 

വിശ്വാസികളുടെ നേതാവായ അബൂ ഹഫ്സ്, ഉമർ ഇബ്നുൽ ഖത്താബ് (റ) പറഞ്ഞു:

ഞാൻ മുഹമ്മദ് നബി (ﷺ) പറയുന്നത് കേട്ടു:

"തീർച്ചയായും എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും നിയ്യത്ത് (ഉദ്ദേശ്യം) അനുസരിച്ചാണ് സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നത് . ഓരോ വ്യക്തിക്കും അവൻ നിയ്യത്ത് വെച്ചതായിരിക്കും ലഭിക്കുക. അതിനാൽ ആരുടെ ഹിജ്റ (പലായനം) അല്ലാഹുവിലേക്കും അവന്റെ ദൂതനിലേക്കുമാണോ, അവന്റെ ഹിജ്റ അല്ലാഹുവിലേക്കും അവന്റെ ദൂതനിലേക്കും തന്നെയായിരിക്കും. 


എന്നാൽ ആരുടെ ഹിജ്റ ഈ ലോകത്തിലെ എന്തെങ്കിലും നേട്ടത്തിനുവേണ്ടിയോ, അല്ലെങ്കിൽ വിവാഹം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീക്കുവേണ്ടിയോ ആണെങ്കിൽ, അവന്റെ ഹിജ്റ അവൻ ഉദ്ദേശിച്ച ആ കാര്യത്തിലേക്കായിരിക്കും."

ഈ ഹദീസ് സഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലും സഹീഹ് മുസ്ലിംയിലും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടതിനാൽ അതിന്റെ പ്രാമാണികതയിൽ ഏകോപനമുണ്ട് (മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി).



ഇതിൽ നിന്നും കിട്ടുന്ന പാഠങ്ങൾ


1.നമ്മുടെ ഓരോ പ്രവർത്തിയും ഇഖ്ലാസോടെ നിർവഹിക്കണം


2.രഹസ്യവും പരസ്യവുമായ ഓരോ പ്രവർത്തിയും നിയ്യത്ത് നന്നാക്കി ചെയ്താൽ വലിയ പ്രതിഫലം ലഭിക്കും.


3.ആത്മാർത്ഥത എന്നത് അല്ലാഹുവിൻറെ അടുക്കൽ സ്വീകാര്യത വലിയ അടിസ്ഥാനമാണ്.


4.ഭൗതിക താൽപര്യത്തിനുവേണ്ടി പുണ്യകർമങ്ങൾ ചെയ്താൽ അവൻ അത് ലഭിച്ചേക്കാം

പക്ഷേ  പരലോകത്ത് അതിൻറെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുകയില്ല


5:അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ ഓരോ കർമ്മങ്ങളും സ്ഥാനമാനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയോ സമ്പത്തിനു വേണ്ടിയോ കാര്യലാഭത്തിനു വേണ്ടിയോ ആവാതിരിക്കുകയും ആത്മാർത്ഥതയുണ്ടാവാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യണം


Aslam Kamil saquafi parappanangadi



وفي رياض الصالحين للامام النبوي

باب الإِخلاصِ وإحضار النيَّة في جميع الأعمال والأقوال والأحوال البارزة والخفيَّة


قَالَ اللهُ تَعَالَى: {وَمَا أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ} [البينة: ٥] 

١/١- وعَنْ أَميرِ الْمُؤْمِنِينَ أبي حفْصٍ عُمرَ بنِ الْخَطَّابِ بْن نُفَيْل بْنِ عَبْد الْعُزَّى بن رياحِ بْن عبدِ اللَّهِ بْن قُرْطِ بْنِ رَزاحِ بْنِ عَدِيِّ بْن كَعْبِ بْن لُؤَيِّ بنِ غالبٍ القُرَشِيِّ العدويِّ. رضي الله عنه، قالَ: سمعْتُ رسُولَ اللهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقُولُ:


 "إنَّما الأَعمالُ بالنِّيَّات، وإِنَّمَا لِكُلِّ امرئٍ مَا نَوَى، فمنْ كانَتْ هجْرَتُهُ إِلَى الله ورَسُولِهِ فهجرتُه إلى الله ورسُولِهِ، ومنْ كاَنْت هجْرَتُه لدُنْيَا يُصيبُها، أَو امرَأَةٍ يَنْكحُها فهْجْرَتُهُ إِلى مَا هَاجَر إليْهِ" متَّفَقٌ عَلَى صحَّتِه.


محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي

Sunday, June 28, 2026

അദ്കിയാഇലെ 'റുമൈഹ്' പ്രയോഗം* ________________________ حَتَّى إِذَا شَمْسٌ بَدَتْ كَرُمَيْحِنَا صَلَّى لِإِشْرَاقٍ وَقُرْأنًا تَلَا. اهـ

 📚

*അദ്കിയാഇലെ 'റുമൈഹ്' പ്രയോഗം*

________________________


حَتَّى إِذَا شَمْسٌ بَدَتْ كَرُمَيْحِنَا

صَلَّى لِإِشْرَاقٍ وَقُرْأنًا تَلَا. اهـ


മഖ്‌ദൂം(റ) ഓറുടെ പ്രസിദ്ധ അദ്കിയാഇലെ രണ്ടു വരികളാണിത്. സൂര്യോദയം വരെ ദിക്റിൽ മുഴുകി, ഉദയത്തിന് ശേഷം രണ്ട് റക്അത് നിസ്‌കരിക്കാനുണ്ട്. 'ഇശ്റാഖ്' എന്ന പേരിലുള്ള ഈ നിസ്‌കാരം, 'ളുഹാ' നിസ്‌കാരത്തിന് മുമ്പ് നിസ്‌കരിക്കാനുള്ളതാണ്. പക്ഷെ, ഉദയത്തിന് ഉടനെ നിസ്‌കരിക്കാൻ പാടില്ല. സൂര്യൻ അൽപം ഉയർന്നതിന് ശേഷമാണ് നിർവ്വഹിക്കേണ്ടത്.

ഇതിൻ്റെ സമയം കണക്കാക്കുന്നതിൽ ഇമാമുകൾക്കിടയിൽ ഭിന്നാഭിപ്രായമുണ്ട്. ഒരു കുന്തത്തിൻ്റെ അളവ് ഉയരണമെന്നാണ് ഒരുപക്ഷം. അഥവാ, നമ്മുടെ കാഴ്ചയിൽ ഏഴ് മുഴം. 

(ഉദയം മുതൽ 18 മിനിറ്റും 48 സെക്കൻ്റും - കൃത്യമായ സമയം ഇങ്ങനെ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഏകദേശം 20 മിനിറ്റെന്ന് പറയാം.


وقدر الرمح بخمس درجات تقريبًا، وقيل تسع؛ لأن قدر الرمح بالتحقيق أربع درجات وسبعة أعشار درجة، فيجبر الكسر في الرمح الواحد؛ لزيادته عن النصف، وتُلقى في قدر الرمحين لأنه أقل منها، فيكون تسع درج. اهـ 

 (تعليقات المؤلف لباكورة الأجنية ص: ٣٤)


ഇബ്‌നു ഹജർ(റ) പ്രബലപ്പെടുത്തിയത് ഏഴു മുഴം എന്നതാണ്:


وَمِمَّا لَا يُسَنُّ جَمَاعَةً رَكْعَتَانِ عَقِبَ الْإِشْرَاقِ بَعْدَ خُرُوجِ وَقْتِ الْكَرَاهَةِ . اهـ

(تحفة: ٢/٢٣٧)


(وَتُكْرَهُ الصَّلَاةُ عِنْدَ الِاسْتِوَاءِ..وَبَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَرْتَفِعَ الشَّمْسُ كَرُمْحٍ ) طُولُهُ نَحْوُ سَبْعَةِ أَذْرُعٍ فِي رَأْيِ الْعَيْنِ. اهـ 

(تحفة: ١/٤٤١)


എന്നാൽ, അത്ര തന്നെ വേണ്ടതില്ല. അതിൻ്റെ പകുതി മതി എന്ന മറ്റൊരു വീക്ഷണവുമുണ്ട്. ഇമാം ഗസാലി(റ) ഈ പക്ഷത്താണ്:


الورد الثاني ما بين طلوع الشمس إلى ضحوة النهار وأعني بالضحوة منتصف ما بين طلوع الشمس إلى الزوال وذلك بمضي ثلاث ساعات من النهار إذا فرض النهار اثنتي عشرة ساعة وهو الربع وفي هذا الربع من النهار وظيفتان زائدتان إحداهما صلاة الضحى وقد ذكرناها في كتاب الصلاة وأن الأولى أن يصلي ركعتين عند الإشراق وذلك إذا انبسطت الشمس وارتفعت قدر نصف رمح. اهـ

(إحياء علوم الدين: ١/٣٣٧)


ഈ രണ്ടാം വീക്ഷണമാണ്, മഖ്‌ദൂം(റ) 'അദ്കിയാ'ഇലെ

كرميحنا 

എന്ന

تصغير 

ചെയ്ത പ്രയോഗത്തിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇത് ബൈതിന് വേണ്ടി പ്രയോഗിച്ചതാണെന്ന് പറയേണ്ടതില്ല. മറ്റു ന്യായങ്ങൾ ഇല്ലാത്തിടത്താണല്ലോ ഈ

ضرورة 

ലേക്ക് പോകേണ്ടത്. 'അദ്കിയാ'ഇൻ്റെ ശറഹിൽ ഈ ന്യായം പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്:


أي فإذا ظهرت الشمس وارتفعت قدر رمح وهو مقدار سبعة أذرع أو قدر نصفه كما في الإحياء وكما أشار إلى ذلك الناظم بقوله رميحنا بصيغة التصغير. اهـ

(سلالم الفضلاء شرح الأذكياء: ٤٨، للعلامة محمد نَوَوِي الجاوى- رحمه الله)


ഇശ്റാഖ് നിസ്‌കാരത്തിൻ്റെ സമയം, ഇമാം ഗസ്സാലി(റ)യുടെ വീക്ഷണ പ്രകാരമാണ്, യമനിലെ ഹളർമൗത് നാട്ടുകാർ സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഇബ്നു ഹജർ(റ) പ്രബലപ്പെടുത്തിയതിൽ അൽപം ചില മസ്അലഃകളിൽ ഹളർമൗതുകാർ വിയോജിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിലൊന്നാണ് ഇശ്റാഖ് നിസ്‌കാരത്തിലെ സമയം. ഫതാവാ ഇബ്‌നു ഹാമിദിൽ ഇതു പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. യമനികളോടും ഇമാം ഗസ്സാലി(റ)യോടും അനുകരിച്ചിരിക്കുകയാണ് ഇക്കാര്യത്തിൽ മഖ്‌ദൂം ഓർ(റ). 


(١٣٥) سُئِلَ: متى يدخل وقت صلاة الضحى والإشراق؟ والمشهور أن وقتهما متحد بارتفاع الشمس كرمح، لكننا نرى كثيرًا من أهل الفضل -بل والعلم- يصلّي مع ظهور نورها بأعالي الجبال، فهل في ذلك ثم وجه يجوز ذلك؟ أجيبونا وأدلّوا ما عندنا من فعلهم.


فأجاب بقوله: هو أن تعلم أولًا ما في صلاة الإشراق من الخلاف من كونها سنة مستقلة أو هي من الضحى؟ فاعتمد ابن حجر: أنها سنة مستقلة، وكثيرين: أنها من الضحى، وكلاهما وقتها من ارتفاع عين الشمس في الأفق كرمح، وهو باعتبار ما يظهر لنا في رأي العين قدر نحو سبعة أذرع، وباعتبار الزمان قدر أربع درج أو نصف من ظهور الشمس على الجبال، ونقل الأول عن ابن حجر ولم أقف عليه في كتبه، والأربع درج عبارة عن (١٦) دقيقة.

وقال الإمام الغزالي في «الإحياء»: يدخل الوقت بالارتفاع بنصف رمح، وفي بقية كتبه حتى «البداية»: كرمح، وعمل سلفنا على ما يقوله الغزالي، وهو الحجة لهم في العمل، وكفى به قدوة وحجة، واختاروا كلامه في العمل حيث كان متسعًا في العلوم الظاهرة والباطنة من علوم المكاشفة حيث كانت تجانس ما في بواطنهم. اهـ


المسائل التي خالف فيها فقهاء حضرموت الإمام ابن حجر الهيتمي]

كما أنهم اختاروا في الفتيا ما قاله ابن حجر الهيتمي غالبًا، وذلك لاتساعه في العلوم النقلية، ودقة مداركه، وشدة تحريه وورعه فيها، ووليله لأهل الله، لا سيما إن كانوا من سلالة رسول الله، بتوجيه كلامهم بما أمكن؛ حسن ظنه بهم، فلذلك كله لم يخالفوه إلا في مسائل محصورة معلومة، منها:

مسألة العهدة المختارة، مسألة نعمة القرض، ومسألة النذر بقصد حرمان العصبة مثلاً؛ وفي الصلاة على الآل في التشهد الأول؛ فهم يصلونها تبعًا للإمام الغزالي، إذ هو قدوتهم في العمل.

وأيضًا: في صلاة الإشراق بعد نصف ربع تبعًا لما قاله في «الإحياء» كما مر. وخالفوه في فعل الصلاة المندوبة ونحوها كسجود التلاوة في الأوقات التي تحرم الصلاة فيها مع نحو السبب، فهم لا يفعلون ذلك فيها مطلقًا تبعًا لصاحب كتاب «قوت القلوب» أبي طالب المكي، ومن ذلك صلاة الجنازة يصلونها بعد صلاة العصر والصبح، وقنوت كل ليلة في السنة يفعلونه تبعًا للمذهب القديم مع الأئمة الثلاثة. اهـ ملخصا 

(فتاوى ابن حامد: ٢٤٢ - ٢٤٥)

Friday, June 26, 2026

ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുമോ

 


"ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുമോ?"


Aslam Kamil saquafi parappanangadi


ഇമാം ശഅറാനി റ

അൽ മൻഹജുൽ മുത്വഹ്ഹർ പേ 188

എന്ന ഗ്രന്തത്തിൽ പറയുന്നു.


"ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുമോ?"


ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുന്നത് സ്വഹീഹാകുമോ എന്ന വിഷയത്തിൽ പണ്ഡിതന്മാർ രണ്ട് അഭിപ്രായങ്ങളിലാണ്.

ഹദീസ്-പരമ്പരയും കശ്ഫ് (ആത്മീയ അനുഭവം) ഉള്ളവരിൽ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ അഭിപ്രായം: ഇബ്ലീസിന് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കൽ സ്വഹീഹാവില്ല , കാരണം ലോകത്തിലെ എല്ലാ കുഫ്റിന്റെയും ശിർക്കിന്റെയും മൂലകാരണം അവനാണ്. എന്നാൽ അവന്റെ അനുയായികളായ ജിന്നുകളിലും മനുഷ്യരിലുമുള്ള അവിശ്വാസികൾക്ക് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കാം. മനുഷ്യരിൽ അത് എല്ലാവർക്കും വ്യക്തമായി കാണാവുന്നതാണ്; ജിന്നുകളിൽ അത് കശ്ഫുള്ളവർക്ക് അറിയാം.

ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നുവെങ്കിൽ, പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി ദുർമാർഗ്ഗത്തിലാകേണ്ടവരെ വഴിതെറ്റിക്കുന്ന പ്രധാന കാരണം ഇല്ലാതാകുമായിരുന്നു. പാപങ്ങളിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കാൻ ആരും ശേഷിക്കില്ലായിരുന്നു. ജിന്നോ മനുഷ്യനോ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പാപത്തിന്റെയും പിന്നിൽ അവന്റെ പ്രേരണയാണുള്ളത്.

ഇബ്ലീസ് ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുമെന്നത് ശരിയായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ഒരിക്കലും നരകത്തിൽ പ്രവേശിക്കില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ ഖുർആനിലെ വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ പ്രകാരം അവൻ നരകത്തിൽ പ്രവേശിക്കും. അവിടെ തന്റെ അനുയായികളോട് പ്രസംഗിക്കുകയും അവരിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കുകയും, അവർക്കെതിരെ തെളിവ് സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും. അവൻ പറയും:

"നിങ്ങളെ നിർബന്ധിക്കാൻ എനിക്ക് യാതൊരു അധികാരവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിച്ചു; നിങ്ങൾ എന്റെ വിളി സ്വീകരിച്ചു. അതിനാൽ എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ട; നിങ്ങളെത്തന്നെയാണ് കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ടത്. ഞാൻ മുമ്പ് നിങ്ങൾ എന്നെ അല്ലാഹുവിനോട് പങ്കുചേർത്തതിനെ ഞാൻ നിഷേധിക്കുന്നു." (സൂറത്ത് ഇബ്രാഹീം: 22)

എന്നാൽ ആ സമയത്തെ അവന്റെ ഈ നിരാകരണം അവന് യാതൊരു പ്രയോജനവും ചെയ്യില്ല. കാരണം അത് പരീക്ഷണലോകത്തിൽ (ദുനിയാവിൽ) അല്ല.

അതുപോലെ, ഒരാളെ കുഫ്റിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിച്ച ശേഷം അവനോട്:

"ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് മുക്തനാണ്; ഞാൻ ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുന്നു." (സൂറത്ത് അൽ-ഹഷ്ർ: 16)

എന്ന് പറയുന്നതും അവന് പ്രയോജനപ്പെടില്ല. കാരണം അത് സത്യസന്ധമായ ഭയമല്ല; കാപട്യപരമായതാണ്.

ഇമാം ശഅറാനി റ

അൽ മൻഹജുൽ മുത്വഹ്ഹർ പേ 188

هل يصح أن يسلم إبليس ؟!


وقد اختلف العلماء في إبليس هل يصح أن يسلم أو لا؟ على قولين، والجمهور من أهل النقل والكشف: لا يصح منه إسلام، لأنه هو الذي من الكفر والشرك في العالم، بخلاف جنوده من كفار الجن والإنس بصح منهم الإسلام، كما هو مشاهد في الإنس لكل الناس، وفي الجن لأهل الكشف، إذ لو صح إسلام إبليس الأكبر في دار التكليف، التعطلت قبضة أهل الشقاء، ولم يبق لهم من يوسوس لهم بالمعاصي، ومعلوم أن أحدا من الجن والإنس لا يعصي إلا بواسطة وسوسته، فهو الذي يسن الكفر والشرك في جميع العالم، ولو أنه يصح منه إسلام، ما كان دخل النار أبدا. وقد جاءت النصوص القطعية بدخوله النار، وأنه يخطب في النار لأتباعه، ويتبرأ منهم ويقيم الحجة عليهم في محل يصدق فيه الكذوب، فقوله: ﴿وَمَا كَانَ لِي عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلَّا أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلَا تَلُومُونِي وَلُوهُوا أَنفُسَكُمْ مَا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُم بِمُصْرِينَ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ [إبراهيم: (٢٢) لكن لا ينفعه ذلك التبرؤ، لأنه لم يكن في دار التكليف، كما لا ينفعه قوله للإنسان إذا وسوس له بالكفر وكفر : إِنِّي بَرِيءٌ مِنكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ [الحشر: ١٦] لأنه خوف نفاق، وما وسوس له بالكفر أو الشرك حتى يصوره في نفسه ذوقا على صورة إذا حصلت في نفس المشرك أو الكافر، كان بها مشركا أو كافرا، وزالت عنه صورة التوحيد، فإذا تصورها في نفسه على هذه الصورة، فقد خرج من التوحيد ضرورة، وحصل له بذلك الشقاء الأبدي، فإنه كان عزمه أن يشقى العباد ما عاش، فعاد وبال نيته عليه.

 المنهج المطهر للشعراني

Aslam Kamil saquafi parappanangadi 

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي


https://youtube.com/shorts/jRG7zYBrIk0?si=uLe12Lk4QQLfrc89

Tuesday, June 23, 2026

മുഅജിസത്ത് കറാമത്തും കഴിവുകളും المعجزات والكرامات مع الاختيار .........

 മുഅജിസത്ത് കറാമത്തും കഴിവുകളും

المعجزات والكرامات مع الاختيار

..............

Aslam Kamil saquafi parappanangadi


സാധാരണയും  അസാധാരണയുമായ എല്ലാ കഴിവുകളും അല്ലാഹു അപ്പപ്പോൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതാണ് 

ഒരു കാര്യത്തിനും ഒരാൾക്കും ഒരു കഴിവും മുൻകൂട്ടി സ്റ്റോറ്റാക്കാക്കി  തന്നതല്ല .


എന്നാൽ സാധാരണക്കാർക്ക് സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുള്ള പാകത ഉള്ളത് പോലെ അസാധാരണക്കാർക്ക് അസാധാരണകാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനും കാണാനും കേൾക്കാനുമുള്ള പാകതയുണ്ടാവുന്നതാണ്.


തെളിവുകൾ


കഴിവുകൾ അപ്പപ്പോൾ നൽകുന്നു.


പ്രശസ്ത മുഫസറും പണ്ഡിതനുമായ ഇമാം നസഫി റ  

അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ വിശ്വാസം വിവരിക്കുന്ന അൽ അഖാഇദ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു


والاستطاعة مع الفعل خلافاً للمعتزلة، وهي حقيقة القدرة التي يكون بها الفعل.

العقاءد

"ഇസ്തിതാഅത്ത് (കഴിവ്/ശേഷി) പ്രവൃത്തിയോടൊപ്പമാണ് ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്; ഇത് മുഅ്തസിലികളുടെ അഭിപ്രായത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്.  

ആ ഇസ്തിതാഅത്താണ് പ്രവൃത്തി സംഭവിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ കഴിവ്."

(അൽ അഖാഇദ്)


ഇത് വിവരിച്ചു കൊണ്ട്

ഇമാം സഅദുദ്ധീൻ തഫ്തസാനി റ വിവരിക്കുന്നു

[2] قوله: [للمعتزلة] فهم يقولون: إنّ الاستطاعة سابقة على الفعل. ١٢

മേൽ കഴിവ് പ്രവർത്തിക്ക് മുമ്പേ നൽകപ്പെട്ടതാണന്നാണ് മുഅതസിലത്തിന്റെ വാദം

(ശറഹുൽ അഖാഇദ്)


ചുരുക്തത്തിൽ


ഈ കഴിവ് നേരത്തെ നൽകിയിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് പഴയ കാല പുത്തൻ വാദികളായമുഅതസിലത്തും 

ഈ മുഅതസിലീ വാദം പേറുന്നവരാണ്  ഒഹാബികളും


........

*മുഅജിസത്ത് കറാമത്തിൽ അവർക്ക് അസാധാരണമായ ശേഷി ഉണ്ട്* എന്നതിനും *അവരുട ഇഷ്ടപ്രകാരം അത് ഉണ്ടാവും* എന്നതിനും തെളിവ് കാണുക


 ശൈഖുൽ ഇസ്ലാം ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ അസ്ഖലാനി رحمه الله عليه

ഉദ്ധരിക്കുന്നു.


നുബുവ്വത്ത് എന്നാൽ

മറ്റുള്ളവർ അത് കൊണ്ട് വേർതിരിയുന്ന

നബിക്ക് മാത്രം പ്രതേകമായ  ഒന്നാണ്......

 നബിമാരല്ലാത്തവർക്ക്

ഇഖ്തിയാരിയായ

 ഇഷ്ടപ്രകാരമുള്ള *സാധാരണ പ്രവർത്തനം പൂർത്തിയാക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്തേക ശേഷി ഉള്ളത് പോലെ

നബിക്ക് ഒരു ശേഷിയുണ്ട്*

അസാധാരണമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അത് മുഖേനെ  അവർക്ക് പൂർണമാവുന്നതാണ് '


കാഴ്ച്ചയുള്ളവന്ന് അന്തനെ തൊട്ട് വേർത്തിരിയുന്ന 

ഒരു പ്രത്തേക ശേഷി ഉള്ളത് പോലെ *നബിക്ക് പ്രത്തേക

ഒരു ശേഷിണ്ട്

അത് മുഖേനെ മലാഇ കത്തുകളേയും അദ്രശ്യ ലോകവും ദർശിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിക്കും*


ബുദ്ധിയുള്ളവൻ ബുദ്ധിയില്ലാത്തവനെ തൊട്ട് അവനെ വേർതിരിക്കുന്ന ഒരു

പ്രത്തേക ശേഷിണം  അവന്ന് ഉള്ളത് പോലെ

*നബിക്ക് ഒരു പ്രതേക ശേഷിണ്ട്

അത് മുഖേനെ

അദ്രശ്യത്തിലുള്ളതിനെ അറിയുന്നതാണ്*

*അത്  മുഖേനെ

ലൗഹുൽ മഹ്ഫൂളിൽ ഉള്ളതിനെ പാരായണം ചെയ്യാൻ സാധിക്കുന്നതുമാണ്*

ഇത് സമ്പൂർണ വിശേഷണമാണ് നബി ക്കുള്ള താണ് ഫത്ഹുൽ ബാരി 12 /367


لأن النبوة عبارة عما يختص به النبي ويفارق به غيره ، وهو يختص بأنواع من الخواص منها أنه يعرف حقاءق الأشياءالمتعلقة بالله وصفاته وملائكته والدار الآخرة لا كما يعلمه غيره بل عنده من كثرة المعلومات وزيادة اليقين والتحقيق ما ليس عند غيره ،. وله صفة تتم له بها الأفعال الخارقة للعادات کالصفة التي بها تتم لغيره الحركات الاختبارية ، وله صفة يبصر بها الملائكة ويشاهد بها الملكوت كالصفة التي يفارق بها البصير الأعمى ، وله صفة بها يدرك ما سيكون في الغيب ، ويطالع بها ما في اللوح المحفوظ كالصفة التي يفارق بها الذكي البليد ، فهذه صفات کمالات ثابتة للنبي فتح الباري 12/367


ഇമാം ഗസാലി റ ഇത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്


 പ്രവാചകന്മാർക്കുള്ള പ്രത്യേകതകൾ എണ്ണിപ്പറ ത്തുകൊണ്ട് ഇബ്‌നുഹജർ(റ) ഉദ്ധരിക്കുന്നു:


تَاسِعُهَا : ذَكَاءُ بَصَرِهِ، حَتَّى يَكَادُ يُبْصِرُ الشَّيْئَ مِنْ أَقْصَى الْأَرْضِ عاشرها : ذَكَاءُ سمعه، حتى ! سمعه، حتَّى يَسْمَعُ مِنْ أَقْصَى الْأَرْضِ مَا لَا يَسْمَعهُ غَيْرُهُ، حَادِيَ عَشَرَهَا : ذَكَاءُ شَمِّهِ، كَمَا وَقَعَ لِيَعْقُوبَ فِي قَمِيصِ يُوسُفَ ثَانِي عَشَرَهَا : تَقْوِيَةُ جَسَدِهِ، حَتَّى سَارَ فِي لَيْلَةٍ مَسِيرَةً ثَلَاثِينَ لَيْلَةً ثَالِثَ عَشَرَهَا : عُرُوجُهُ إِلَى السَّمَوَاتِ )( فتح الباري: (۱۲:۳۰۸


-

(ഒമ്പത്) ദൂരെയുള്ളത് കാണാൻ പറ്റിയ വിധത്തിലുള്ള കാഴ്ച യുടെ മൂർച്ചയാണ് (പത്ത്) മറ്റുള്ളവർ കേൾക്കാത്ത വിധം ദൂരെയു ള്ളത്. കേൾക്കാൻ പറ്റിയ മൂർച്ചയുള്ള കേൾവിയാണ്. (പതിനൊന്ന്) യൂസുഫ്(അ)മിൻ്റെ കുപ്പായത്തിൽ യഅ്ഖൂബ് നബി(അ)ക്ക് സംഭവിച്ചത് പോലെ ദൂരെയുള്ളത് വാസനിക്കാൻ പറ്റിയ ശക്തിയാണ്. (പന്ത്രണ്ട്) കുറഞ്ഞ സമയം കൊണ്ട് അധികദൂരം സഞ്ചരിക്കാൻ പറ്റിയ ദേഹശക്തിയാണ്. (പതിമൂന്ന്) ആകാശ ലോകത്തേക്ക് സഞ്ച രിക്കാൻ പറ്റിയ സ്വഭാവമാണ്. (ഫത്ഹുൽബാരി 12.308).


 സൂര്യഗ്രഹണവും അതിൻ്റെ നിസ്‌കാരവും സവിസ്‌തരം വിവരിച്ചശേഷം ആ നിസ്കാ രത്തിലുണ്ടായ ഒരു സംഭവം ഇബ്നുഅബ്ബാസ്(റ) തങ്ങൾ ഉദ്ധരി ക്കുന്നു.


قَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْنَاكَ تَنَاوَلْتَ شَيْئً فِي مَقَامِكَ، ثُمَّ رَأَيْنَاكَ تَكَعَكَعْتَ، قَالَ: «إِنِّي رَأَيْتُ الْجَنَّةَ، فَتَنَاوَلْتُ عَنقُودًا، وَلَوْ أَصَبْتُهُ لأَكَلْتُمْ مِنْهُ مَا بَقِيَتِ الدُّنْيَا، وَرَأَيْتُ النَّارَ، فَلَمْ أَرَ مَنْظَرًا كَالْيَوْمَ قَطَّ أفظع» (بخاري)


നബിയേ, അങ്ങ് നിസ്‌കാര വേളയിൽ നിൽക്കുന്ന സന്ദർഭത്തിൽ എന്തോ ഒന്നു പിടിക്കാൻ കൈ നീട്ടുന്നതും പിന്നീട് പിന്നോട്ട് തന്നെ

നീങ്ങുന്നതും ഞങ്ങൾ കണ്ടല്ലോ എന്നു സ്വഹാബികൾ ചോദിച്ചു. നബി(സ്വ) പറഞ്ഞു: ഞാൻ ആ നിൽപ്പിൽ സ്വർഗം കണ്ടു. സ്വർഗത്തിലെ ഒരു മുന്തിരിക്കുല പിടിക്കാൻ കൈ നീട്ടി. ഞാനത് 

കരസ്ഥമാക്കി കൊണ്ട് വന്നിരുന്നെങ്കിൽ ലോകം നിലനിൽക്കുന്ന കാലമത്രയും നിങ്ങൾക്കതിൽ നിന്നു ഭക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. ഞാൻ നരകത്തെയും കണ്ടു. ആ കണ്ടപോലെയുള്ള ഭയാനകമായ ഒരു കാഴ്ച‌ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല (ബുഖാരി). ഈ ഹദീസിൻ്റെ വ്യാഖ്യാന ത്തിൽ ഇബ്നുഹജർ(റ) തങ്ങൾ പറയുന്നു.

ظَاهِرُهُ أَنَّهَا رُؤْيَةُ عَيْنٍ، فَمِنْهُمْ مَنْ حَمَلَهُ عَلَى أَنَّ الْحُجُبَ كُشِفَتْ لَهُ دُونَهَا، فَرَاهَا عَلَى حَقِيقَتِهَا، وَطُويَتِ الْمَسَافَةُ بَيْنَهُمَا، حَتَّى أَمْكَنَهُ أَنْ

يتناول منها (فتح الباري: ٢:٥٤١)


*ഇത് നബി(സ്വ)യുടെ കണ്ണു കൊണ്ടുള്ള കാഴ്ചയാണെന്നാണ് വ്യക്തമാവുന്നത്.* സ്വർഗത്തിൽ നിന്നു ഒരു വസ്തു എടുക്കാൻ സാധ്യമാവുന്ന വിധം മറകൾ നീക്കപ്പെടുകയും വഴിദൂരം ചുരുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്‌തുകൊണ്ടു യഥാർത്ഥത്തിൽ അവയെ കാണുകയുണ്ടായി എന്നു വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്. (ഫത്ഹുൽബാരി 2:2, 2: 541).


قَالَ الْقُرْطُبِي: لَا إِحَالَةَ فِي إِبْقَاءِ هَذِهِ الْأُمُورِ عَلَى ظَوَاهِرِهَا، لَا سِيِّمَا عَلَى مَذْهَبَ اهل السنة، في أَنَّ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ قَدْ خُلِقَنَا وَوُجِدَتَا، فَيَرْجِعُ إِلَى أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ لَنَبِيِّهِ إِذْرَاكًا خَاصًا بِهِ، أَدْرَكَ بِهِ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ عَلَى

حقيقتهما ( فتح الباري: ٢:٥٤١)


'ഇമാം ഖുർത്തുബി റ പറയുന്നു .ഇത്തരം കാര്യങ്ങളെ അതിന്റെ ബാഹ്യപ്രകാരമാക്കുന്നതിൽ യാതൊരു വിരോധവുമില്ല. വിശിഷ്യാ സ്വർഗവും നരകവും ഇപ്പോൾ തന്നെ സൃഷ്‌ടിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് അഹ്ലുസ്സുന്നത്തിൻ്റെ അഭിപ്രായപ്രകാരം അപ്പോൾ *സ്വർഗവും നരകവും നേരിട്ട് കാണാനുള്ള ഒരു കഴിവ് അല്ലാഹു നബി(സ്വ)ക്ക് സൃഷ്ടിച്ചുകൊടുത്തു എന്നതാണ് സാരം* സംഘം ചേർന്നുള്ള നിസ്കാരത്തിനിടയിൽ നബി(സ്വ) പിന്നിലുള്ളവരെയും അവരുടെ ഭക്തിയെയും കാണുന്നുണ്ട് എന്നു നബി(സ്വ) പറഞ്ഞ ഹദീസിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഇമാം നവവി(റ) പറയുന്നു:


خلق له إدراكا فى قفاه يبصر به من ورائه شرح مسلم: (٤:١٤٩)


 പിന്നിലുള്ളത് കാണത്തക്കവിധം ഒരു കാഴ്ചയെ അല്ലാഹു റബിക്ക് പടച്ചുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു (ശറഹ് മുസ്‌ലിം 4-149).


محمول على ظاهره، وأن هذا الابصار ادراك حقیقی خاص به

انْخَرَقَتْ لَهُ فِيهِ الْعَادَةُ (فتح الباري: ١:٥١٤)


ഈ ഹദീസ് ബാഹ്യത്തിന്മേൽ തന്നെ ചുമത്തേണ്ടതാണ്. അത് നബി(സ്വ)യെ കൊണ്ട് പ്രത്യേകമായതും അസാധാരണമായതുമായ യഥാർത്ഥ കാഴ്ച‌യാണ് (ഫത്ഹുൽബാരി 1-514).


അഭൗതികമായതും മറഞ്ഞ വഴിയിൽ കൂടി ഉള്ളതുമായ യാതൊന്നും നബി(സ്വ)യിൽ ഇല്ലെങ്കിൽ ജനമധ്യത്തിൽ വെച്ച് ജനം കാണാത്ത ജിബരീൽ(അ)നെ നബി(സ്വ) എങ്ങനെ കാണും? ജനം കേൾക്കാത്ത ശബ്ദത്തെ നബി(സ്വ) എങ്ങനെ കേൾക്കും?


മേൽവിവരണങ്ങളിൽ നിന്നും മഹത്തുക്കൾക്ക് മറ്റുള്ളവർക്കില്ലാത്ത പ്രത്യേക ഒരു ഗുണം തന്നെ ഉണ്ടെന്നു വ്യക്തമാണ്. മഹ ത്തുക്കൾ ജനമധ്യത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ അവരിലേക്ക് മലക്കു വരു ന്നു. സംസാരിക്കുന്നു. സ്വർഗം കാണുന്നു. പിന്നിലുള്ളവരുടെ ഭയഭക്തി കാണുന്നു. നബി(സ്വ)യോടൊപ്പമുള്ളവർ ഇത് കാണുന്നില്ല, കേൾക്കുന്നില്ല. അതിനുള്ള പാകതയും, പക്വതയും,  മഹത്തുക്കൾക്ക് മാത്രമാണുള്ളത്. ചുരുക്കത്തിൽ സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ സ്വതന്ത്ര പ്രവർത്തനങ്ങൾ സാധാരണ കാര്യങ്ങൾക്ക് കാരണ മാവുന്നത് പോലെ മഹത്തുക്കളുടെ സ്വതന്ത്ര പ്രവർത്തനങ്ങൾ അസാധാരണ കാര്യങ്ങൾക്കും കാരണമാവുന്നതാണ്. കാര്യങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് എല്ലായിടത്തും അല്ലാഹു തന്നെയാണ്. ഇത് തന്നെയാണ് ആരാധനക്കർഹനാവാനുള്ള കാരണവും. തൗഹീദിൻ്റെ ആകത്തെ കയും അത് തന്നെ.


Aslam Kamil saquafi parappanangadi