Saturday, July 18, 2026

മങ്കൂസ് മൗലിദിനെതിരെ ഫൈസൽ മൗലവി ഉന്നയിച്ച '50 കളവുകൾ' دلائل مولد منقوص

 സൈനുദ്ദീൻ മഖ്ദൂം അൽ കബീർ (റ) രചിച്ച മങ്കൂസ് മൗലിദിനെതിരെ ഫൈസൽ മൗലവി ഉന്നയിച്ച '50 കളവുകൾ' എന്ന ആരോപണം ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രവും ഹദീസ് ശാസ്ത്രവും സലഫുസ്സാലിഹീങ്ങളുടെ ചര്യകളും അറിയാത്തതുകൊണ്ട് സംഭവിച്ചതാണ്. ഇതിലെ പ്രധാന വാദങ്ങളെയും അവയ്ക്ക് അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തിന്റെ വിഖ്യാത ക്ലാസിക്കൽ ഇമാമുകൾ നൽകിയ തെളിവുകളെയും താഴെ അക്കമിട്ട് ഖണ്ഡിക്കുന്നു:


1-ാമത്തെയും 9-ാമത്തെയും ഖണ്ഡനം: നബി ﷺ യുടെ നൂറിന്റെ (പ്രകാശത്തിന്റെ) സൃഷ്ടിപ്പ്


ആരോപണം: ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിന് മുൻപ് നബി ﷺ യുടെ പ്രകാശം സൃഷ്ടിച്ചു എന്നത് ഒന്നാമത്തെ നുണ.


വസ്തുത: തിരുനബി ﷺ യുടെ പ്രകാശമാണ് അല്ലാഹു ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചത് എന്നത് സ്വഹീഹായ ഹദീസുകൾ കൊണ്ടും ജംഹൂർ (ഭൂരിപക്ഷം) മുഹദ്ദിസീങ്ങളുടെ ഖൗലുകൾ കൊണ്ടും സ്ഥിരപ്പെട്ടതാണ്.

ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ സുൽത്താൻ ഇമാം അസ്ഖലാനി (റ) തന്റെ 'ഫത്ഹുൽ ബാരി'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:


"عن جابر بن عبد الله قال: قلت: يا رسول الله، بأبي أنت وأمي، أخبرني عن أول شيء خلقه الله قبل الأشياء؟ قال: يا جابر، إن الله تعالى خلق قبل الأشياء نور نبيك من نوره.


" അർത്ഥം: ജാബിർ (റ) നിവേദനം: ഞാൻ ചോദിച്ചു: അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, എല്ലാ വസ്തുക്കൾക്കും മുൻപായി അല്ലാഹു ആദ്യമായി സൃഷ്ടിച്ച വസ്തു ഏതാണെന്ന് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നാലും. നബി ﷺ അരുളി: "ജാബിർ, തീർച്ചയായും അല്ലാഹു എല്ലാ വസ്തുക്കൾക്കും മുൻപ് അവന്റെ നൂരിൽ നിന്ന് (അവൻ കൽപ്പിച്ച പ്രകാശത്താൽ) നിന്റെ നബിയുടെ പ്രകാശത്തെയാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്." (ഫത്ഹുൽ ബാരി ശറഹു സ്വഹീഹിൽ ബുഖാരി)


തഫ്സീറിന്റെ ഇമാം അല്ലാമാ ഫക്റുദ്ദീൻ അർ-റാസി (റ) തന്റെ 'തഫ്സീറുൽ കബീറി'ൽ എഴുതുന്നു:


"أن أول ما خلق الله تعالى نور محمد صلى الله عليه وسلم.


" അർത്ഥം: തീർച്ചയായും അല്ലാഹു തആലാ ആദ്യമായി സൃഷ്ടിച്ചത് മുഹമ്മദ് ﷺ യുടെ പ്രകാശത്തെയാണ്. (തഫ്സീറുൽ കബീർ, സൂറത്തുൽ ബഖറ)


2-ാമത്തെ ഖണ്ഡനം: ആദം നബി (അ) തിരുനബി ﷺ യെക്കൊണ്ട് തവസ്സുൽ ചെയ്തത്


ആരോപണം: ആദം നബി (അ) മുഹമ്മദ് നബി ﷺ യെക്കൊണ്ട് തവസ്സുൽ ചെയ്തു എന്നത് രണ്ടാമത്തെ നുണ.


വസ്തുത: ആദം നബി (അ) തിരുനബി ﷺ യുടെ ഇസ്മ് മുബാറക് അർശിൽ എഴുതപ്പെട്ടത് കണ്ട് തവസ്സുൽ ചെയ്ത സംഭവം സ്വഹീഹാണെന്ന് മുഹദ്ദിസുകൾ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.


ഇമാം ഹാകിം അന്നുഹൈസാബൂരി (റ) തന്റെ 'അൽ-മുസ്തദ്റകി'ൽ നിവേദനം ചെയ്യുന്നു:


"عن عمر بن الخطاب رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: لما اقترف آدم الخطيئة قال: يا رب أسألك بحق محمد لما غفرت لي... فقال الله: صدقت يا آدم، إنه لأحب الخلق إلي، إذ سألتني بحقه فقد غفرت لك." 


അർത്ഥം: ഉമർ (റ) വിൽ നിന്ന് നിവേദനം: നബി ﷺ പറഞ്ഞു: ആദം നബിക്ക് പിഴവ് സംഭവിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം പ്രാർത്ഥിച്ചു: "എന്റെ റബ്ബേ, മുഹമ്മദ് ﷺ യുടെ ഹഖ് ജാഹ് മുൻനിർത്തി എന്നോട് പൊറുക്കാൻ ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു..." അല്ലാഹു അരുളി: "ആദം, നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. സൃഷ്ടികളിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവൻ അവനാണ്. അവന്റെ ഹഖ് മുൻനിർത്തി നീ ചോദിച്ചതിനാൽ ഞാൻ നിനക്ക് പൊറുത്തു തന്നിരിക്കുന്നു." (അൽ-മുസ്തദ്റക് അലാ സ്വഹീഹൈൻ, വാള്യം: 2, പേജ്: 615. ഇമാം ഹാകിം ഇത് സ്വഹീഹാണെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്)


ഇതേ ഹദീസ് പ്രസിദ്ധ സലഫി പണ്ഡിതൻ ഇബ്നു തൈമിയ്യ തന്റെ 'മജ്മൂഉൽ ഫതാവ' (വാള്യം: 11, പേജ്: 96) യിൽ ഉദ്ധരിക്കുകയും ഇത് തവസ്സുലിന് തെളിവായി സ്വീകരിക്കാമെന്ന് സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. (സ്വന്തം പ്രമാണം കൊണ്ട് ഖണ്ഡിക്കുക).


3, 4, 5 ഖണ്ഡനങ്ങൾ: ഇബ്രാഹീം നബി (അ) യുടെ മുതുകിലെ നൂറും തീ തണുത്തതും


ആരോപണം: ഇബ്രാഹീം നബി (അ) നെ തീയിലിട്ടപ്പോൾ മുതുകിൽ നബിയുടെ നൂറുണ്ടായിരുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് തീ തണുത്തത് എന്നത് നുണയാണ്.


വസ്തുത: തിരുനബി ﷺ യുടെ നൂർ ആദം നബി (അ) മുതൽ ശുദ്ധരായ മാതാപിതാക്കളുടെ മുതുകുകളിലൂടെയും ഗർഭപാത്രങ്ങളിലൂടെയുമാണ് കൈമാറി വന്നത്. ഇബ്രാഹീം നബി (അ) തീയിലേക്ക് എറിയപ്പെട്ടപ്പോൾ ഈ നൂർ അവിടുത്തെ മുതുകിലുണ്ടായിരുന്നു.


ഇമാം ജലാലുദ്ദീൻ അസ്സുയൂത്വി (റ) തന്റെ 'അൽ-ഖസാഇസുൽ കുബ്റാ'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:


"عن ابن عباس رضي الله عنهما في قوله تعالى: (وتقلبك في الساجدين) قال: من صلب نبي إلى نبي حتى أخرجت نبياً." 


അർത്ഥം: ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) വചനം (ശുദ്ധരായ സ rollerskates ങ്ങളുടെ മുതുകുകളിലൂടെയുള്ള തിരുനബിയുടെ മാറ്റം) വിശദീകരിച്ച് പറഞ്ഞു: "ഒരു നബിയുടെ മുതുകിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു നബിയുടെ മുതുകിലേക്ക്, അങ്ങനെ അവിടുത്തെ അല്ലാഹു നബിയായി പുറത്തെടുക്കുന്നത് വരെ ആ നൂർ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു." (അൽ-ഖസാഇസുൽ കുബ്റാ, വാള്യം: 1, പേജ്: 39)


ഇബ്രാഹീം നബി (അ) തീയിലിട്ടപ്പോൾ തിരുനൂറിന്റെ ബർക്കത്ത് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നത് മുൻഗാമികളായ ഇമാമുകൾ രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലമാണ്.


6 മുതൽ 50 വരെയുള്ള ഖണ്ഡനങ്ങൾ: നബി ﷺ യുടെ ഗർഭകാല-പ്രസവ സമയത്തെ അത്ഭുതങ്ങൾ (ഇർഹാഹാത്തുക്കൾ)


ആരോപണം: ആമിന ബീവി ഗർഭം ചുമന്നപ്പോൾ മാസങ്ങൾ തോറും അമ്പിയാക്കൾ വന്നു സന്തോഷവാർത്ത അറിയിച്ചു, ആകാശം പ്രകാശിച്ചു, പക്ഷി വന്ന് തടവി എന്നതൊക്കെ 50 നുണകളാണ്.


വസ്തുത: ഒരു നബി ജനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് പ്രകൃതിയിലും ലോകത്തും ഉണ്ടാകുന്ന അത്ഭുത പ്രതിഭാസങ്ങൾക്ക് ഇസ്‌ലാമിക ശാസ്ത്രത്തിൽ 'ഇർഹാസ്വാത്ത്' (إرهاصات) എന്നാണ് പറയുന്നത്. തിരുനബിയുടെ ഗർഭകാലത്ത് മാസങ്ങൾ തോറും മുൻകാല പ്രവാചകന്മാർ ആമിന ബീവിക്ക് സ്വപ്നത്തിലൂടെയും ആത്മീയമായും സന്തോഷവാർത്ത അറിയിച്ചതും പ്രകൃതിയിലുണ്ടായ മാറ്റങ്ങളും വിഖ്യാത മുഹദ്ദിസുകൾ രേഖപ്പെടുത്തിയതാണ്.


ഹാഫിള് ഇബ്നു കസീർ (റ) തന്റെ 'അൽ-ബിദായത്തു വന്നിഹായ'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:


"عن ابن عباس قال: كان من دلالات حمل رسول الله صلى الله عليه وسلم أن كل دابة كانت لقريش نطقت تلك الليلة وقالت: حمل بنبي الله ورب الكعبة... وتزلزل عرش الرحمن وفرحت الملائكة." 


അർത്ഥം: ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) വിൽ നിന്ന് നിവേദനം: നബി ﷺ യെ ഗർഭം ധരിച്ചതിന്റെ അടയാളങ്ങളിൽ പെട്ടതായിരുന്നു ആ രാത്രിയിൽ ഖുറൈശികളുടെ മൃഗങ്ങൾ പോലും 'കഅ്ബയുടെ റബ്ബാണ് സത്യം, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രവാചകനെ ഗർഭം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു' എന്ന് സംസാരിച്ചത്. അല്ലാഹുവിന്റെ അർശ് സന്തോഷത്താൽ ഇളകുകയും മലക്കുകൾ ആഹ്ലാദിക്കുകയും ചെയ്തു. (അൽ-ബിദായത്തു വന്നിഹായ, വാള്യം: 2, പേജ്: 326)


ഇമാം അബൂ നുഐം അൽ-അസ്ബഹാനി (റ) തന്റെ 'ദലാഇലുന്നുബുവ്വ'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:

ആമിന ബീവി പറയുന്നു: "എനിക്ക് പ്രസവ സമയമായപ്പോൾ അല്ലാഹു എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മറവുകൾ നീക്കി. കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും മൂന്ന് കൊടികൾ നാട്ടിയതായി ഞാൻ കണ്ടു. മലക്കുകൾ ചുറ്റും നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വെളുത്ത പക്ഷി വന്ന് എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തടവിയപ്പോൾ എന്റെ ഭയമെല്ലാം നീങ്ങിപ്പോയി..." (ദലാഇലുന്നുബുവ്വ, വാള്യം: 1, പേജ്: 132)


ഫൈസൽ മൗലവി അക്കമിട്ട് നിരത്തിയ "50 കളവുകൾ" എന്ന വാദം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഹദീസ് ഗ്രന്ഥങ്ങളായ ദലാഇലുന്നുബുവ്വ (അബൂ നുഐം), അൽ-ഖസാഇസുൽ കുബ്റാ (സുയൂത്വി), അൽ-ബിദായത്തു വന്നിഹായ (ഇബ്നു കസീർ) തുടങ്ങിയ വിഖ്യാത ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സ്വഹാബത്തിൽ നിന്നും സലഫുകളിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ട ചരിത്ര വസ്തുതകളെയും ഹദീസുകളെയും തള്ളിപ്പറയലാണ്.

കേരളത്തിൽ ജീവിച്ച മഹാനായ പണ്ഡിതൻ ശൈഖ് സൈനുദ്ദീൻ മഖ്ദൂം (റ) ഈ ഹദീസുകളുടെയും ആഥാറുകളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് മങ്കൂസ് മൗലിദ് ക്രോഡീകരിച്ചത്. പ്രമാണങ്ങളുടെ അറിവില്ലായ്മയും സലഫി ധിക്കാരവും മാത്രമാണ് മൗലവിയുടെ ഈ പ്രസംഗത്തിന് പിന്നിലുള്ളത്. അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തിന്റെ ഇമാമുകൾ ഇതിനെല്ലാം കൃത്യമായ മറുപടി  നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

مجذوب മജ്ദൂദൂബ്

 1. ബാഹ്യരൂപം കണ്ട് മുൻവിധിയോടെ അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന യഥാർത്ഥ ഔലിയാക്കൾ.


ചില മനുഷ്യരെ കാണുമ്പോൾ ബാഹ്യമായി അവർ എളിയവരോ സമൂഹത്തിൽ സ്ഥാനമില്ലാത്തവരോ ആയി തോന്നാം. എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ അവർക്ക് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ടാകും. അവരെ ആക്ഷേപിക്കുന്നവർ അല്ലാഹുവിന്റെ കോപത്തിനാണ് ഇരയാകുന്നത്.


സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിമിൽ ഇമാം മുസ്‌ലിം (റ) ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഹദീസ്:

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «رُبَّ أَشْعَثَ مَدْفُوعٍ بِالْأَبْوَابِ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللهِ لَأَبَرَّهُ» 


അർത്ഥം: അബൂഹുറൈറ (റ) വിൽ നിന്ന് നിവേദനം: തിരുനബി ﷺ അരുളി: "തലമുടി ജടപിടിച്ച, ആളുകളുടെ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് ആട്ടിയോടിക്കപ്പെടുന്ന (ബാഹ്യമായി പാവപ്പെട്ടവരായ) എത്രയോ മനുഷ്യരുണ്ട്; അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ സത്യം ചെയ്ത് പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ അല്ലാഹു അത് നിറവേറ്റിക് കൊടുക്കുക തന്നെ ചെയ്യും." (സ്വഹീഹു മുസ്‌ലിം, കിതാബുൽ ബിർറി വസ്സില അതിരുണക്കാത്ത വിനയം, വാള്യം: 4, പേജ്: 2024)


തങ്ങളുടെ യുക്തിക്കും ബാഹ്യമായ ആഡംബരങ്ങൾക്കും ഒത്തുവരാത്തതുകൊണ്ട് മാത്രം അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്തുക്കളെ മുൻവിധിയോടെ തള്ളിക്കളയുന്നവർ ഈ ഹദീസിനെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ വിസ്മരിക്കുന്നത്.


2. മുൻവിധിയും ഹൃദയശുദ്ധിയും: ഇസ്‌ലാമിന്റെ  നിലപാട്.


ഹൃദയത്തിലെ തഖ്‌വയാണ് പ്രധാനമെന്ന് തിരുനബി ﷺ പഠിപ്പിച്ചു. ഔലിയാക്കളുടെ ഹൃദയശുദ്ധിയെയും അല്ലാഹുവിലുള്ള തവക്കുലിനെയും തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കാത്തതാണ് പുത്തൻവാദികളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പരാജയം.


ഇമാം നവവി (റ) 'ശറഹു മുസ്‌ലിമിൽ' ഇതിന്റെ അന്തരാർത്ഥം വ്യക്തമാക്കുന്നു:


"المقصود أن الاعتبار بالقلوب والأعمال الصالحة دون الظواهر." 


അർത്ഥം: ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ബാഹ്യരൂപങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ഹൃദയങ്ങളും സ്വാലിഹായ കർമ്മങ്ങളുമാണ് പരിഗണിക്കപ്പെടുക എന്നതാണ്. (ശറഹു മുസ്‌ലിം, വാള്യം: 16, പേജ്: 121)


ഔലിയാക്കളുടെ ശരീരവും വസ്ത്രവും അഴുക്കാണെന്ന് മുൻവിധിയെഴുതുന്നവർ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്, അല്ലാഹുവിനോടുള്ള ഇബാദത്തിലും ദിക്റിലും മുഴുകി ഭൗതികാലങ്കാരങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ആത്മീയാവസ്ഥയെയാണ് (മദ്ഹൂബ്/ആരിഫീങ്ങൾ). അവരുടെ ഹൃദയം അല്ലാഹുവിലേക്ക് മാത്രം തിരിഞ്ഞവയായിരിക്കും.


3. ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ സാക്ഷ്യം:


ബാഹ്യമായി സാധാരണക്കാരോ മജ്ദൂബുകളോ ആയി കാണപ്പെടുന്ന മഹത്തുക്കളുടെ ആത്മീയ പദവിയെ മുൻവിധിയോടെ നിഷേധിക്കുന്ന സലഫികൾ തങ്ങളുടെ ആചാര്യനായ ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ വരികളെങ്കിലും വായിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഇബ്നു തൈമിയ്യ തന്റെ 'മജ്മൂഉൽ ഫതാവ'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:


"والْمَجْذُوبُونَ: هم الذين جذبت قلوبهم إلى الله تعالى، فغابوا عن التدبير والاختيار... وفيهم أولياء الله المقربون.


" അർത്ഥം: മജ്ദൂബുകൾ 

എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അല്ലാഹുവിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. ഭൗതികമായ ആസൂത്രണങ്ങളിൽ നിന്നും താല്പര്യങ്ങളിൽ നിന്നും അവർ വിട്ടുനിൽക്കുന്നു... അവരിൽ അല്ലാഹുവിലേക്ക് സാമീപ്യം സിദ്ധിച്ച ഔലിയാക്കളുണ്ട്. (മജ്മൂഉൽ ഫതാവ, വാള്യം: 11, പേജ്: 387)


അതുകൊണ്ട്, ബാഹ്യമായ വിധിനിർണ്ണയങ്ങൾ നടത്തി വിശ്വാസികളെയും പുണ്യവാന്മാരെയും അധിക്ഷേപിക്കുന്ന ശൈലി ഉപേക്ഷിക്കാൻ പുത്തൻവാദികൾ തയ്യാറാകണം. താങ്കൾ നൽകിയ ഡോക്ടറുടെ കഥ വ്യക്തമാക്കുന്നത് പോലെ, ഒരു ബാഹ്യമായ പ്രവർത്തിയെ സ്വന്തം വികലമായ ബുദ്ധികൊണ്ട് അളന്ന് തെറ്റായ നിഗമനങ്ങളിൽ എത്തുന്നത് വലിയ നാശത്തിലേക്കാണ് എത്തിക്കുക.

അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തി വൽ ജമാഅത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നത് മനുഷ്യരെ ഹൃദയം കൊണ്ട് കാണാനും, മുസ്ലിംകളെക്കുറിച്ച് എപ്പോഴും നല്ല ധാരണ വെച്ചുപുലർത്താനും (ഹുസ്നുദ്ദൻ), അല്ലാഹുവിന്റെ ഔലിയാക്കളെ ആദരിക്കാനുമാണ്. അത് തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ ഇസ്‌ലാമിക സംസ്കാരം.

Friday, July 17, 2026

ഖബറിന്റെ മേൽ ഖുബ്ബ പണിയൽبناء القبعة علي القبر

 ഖബറിന്റെ മേൽ ഖുബ്ബ പണിയൽ

----------.

Aslam Kamil saquafi parappanangadi


بسم الله الرحمن الرحيم الحمدلله اللهم صل على محمد وعلى اله وصحبه وسلم أما بعد

അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ്    ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക


https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0


📚🔎___________________🔍📚

*സുന്നീ ആദർശ വിജ്ഞാനം വിരൽ തുമ്പിൽ* 👆👆🔎



ഖബറിന്റെ മേൽ നിർമാണം വിരോധിച്ച ഹദീസ് വിവരിച്ചു

മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി(റ) എഴുതുന്നു.

وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: «نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَنْ يُجَصَّصَ الْقَبْرُ، وَأَنْ يُبْنَى عَلَيْهِ، وَأَنْ يُقْعَدَ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ.


وَقَدْ أَبَاحَ السَّلَفُ الْبِنَاءَ عَلَى قَبْرِ الْمَشَايِخِ وَالْعُلَمَاءِ وَالْمَشْهُورِينَ لِيَزُورَهُمُ النَّاسُ، وَيَسْتَرِيحُوا بِالْجُلُوسِ فِيهِ اهـ. )مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح:3/1217  —  الملا على القاري  (ت ١٠١٤)


തീർച്ചയായും സലഫുകൾ പ്രസിദ്ധരായ മശാഇഖുമാരുടെയും ഉലമാക്കളുടെയും ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ ജനങ്ങൾക്ക് സിയാറത് ചെയ്യുവാനും അവിടം വരുന്നവർക്ക് വിശ്രമിക്കാനും വേണ്ടി എടുപ്പുണ്ടാക്കൽ അനുവദിനീയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. (മിർഖാത്/മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി(റ):3/1217)


ഇതിൽ നിന്ന് പാടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത് സാധാരണക്കാരുടെ ഖബറാണന്ന് മനസ്സിലാക്കാം


ചില കിതാബുകൾ കൂടി.. 



2. മള്ഹറുദ്ദീൻ അൽ-സൈദാനി (മരണം: ഹിച്ചറി 727) - അൽ-മഫാതീഹ് ഫീ ശർഹിൽ മസ്വാബീഹ്* എന്ന ഗ്രന്തത്തിൽ പറയുന്നു.*

> ****

> (وقد أباح السلف أن يبنى على قبور المشايخ والعلماء المشهورين ليزورهم الناس، ويستريح الناس بالجلوس في البناء الذي يكون على قبورهم مثل الرباطات والمساجد.)

>

"പ്രശസ്തരായ പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ശൈഖുമാരുടെയും ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ കെട്ടിടങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നത് സലഫുകൾ (മുൻഗാമികൾ) അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്; ജനങ്ങൾക്ക് അവരെ സിയാറത്ത് (സന്ദർശനം) ചെയ്യാനും, ആ ഖബറുകൾക്ക് മുകളിലുള്ള കെട്ടിടങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് രിബാത്വുകൾ (താമസസൗകര്യമുള്ള ഇടങ്ങൾ), മസ്ജിദുകൾ എന്നിവയിൽ) ഇരുന്ന് അവർക്ക് വിശ്രമിക്കാനും വേണ്ടിയാണത്."


### ** 3. ഇബ്നുൽ മലക് (മരണം: ഹിജ്റ 854) - ശർഹുൽ മസ്വാബീഹ്**

> ** പറയുന്നു:**

> (وقد أباح السلف البناء على قبور العلماء المشهورين والمشايخ المعظمين؛ ليزورها الناس، ويستريحوا إليها بالجلوس)


"പ്രശസ്തരായ പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ആദരണീയരായ ശൈഖുമാരുടെയും ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ കെട്ടിടം നിർമ്മിക്കുന്നത് സലഫുകൾ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്; ജനങ്ങൾക്കത് സന്ദർശിക്കാനും, അവിടെ ഇരുന്ന് അവർക്ക് ആശ്വാസം കൊള്ളാനും വേണ്ടിയാണത്."


### ** 4. അൽ-ഫിത്തനി (മരണം: ഹിജ്റ 986) - മജ്മഉ ബിഹാരിൽ അൻവാർ**

> **അറബി വചനം:**

> (وقد أباح السلف البناء على قبور الفضلاء الأولياء والعلماء ليزورهم الناس ويستريحون فيه،)

****

"ശ്രേഷ്ഠരായ ഔലിയാക്കളുടെയും പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ നിർമ്മാണം നടത്തുന്നത് സലഫുകൾ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്; ജനങ്ങൾക്ക് അവരെ സന്ദർശിക്കാനും അതിൽ ഇരുന്ന് വിശ്രമിക്കാനും വേണ്ടിയാണത്."


** 5, തുഹ്ഫത്തുൽ മുഹ്താജ് (ഇബ്നു ഹജർ അൽ-ഹൈതമി)**

> **" വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യുന്നത് പുണ്യകർമങ്ങളായ കാര്യങ്ങളിലാണ് .

 പള്ളി നിർമ്മിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള പുണ്യകർമ്മങ്ങളും, വഖഫ് ചെയ്യപ്പെടാത്ത (പൊതുവായതല്ലാത്ത) ഭൂമിയിൽ ഒരു പണ്ഡിതൻ്റെയോ മറ്റോ ഖബറിന്മേൽ ഖുബ്ബ (താഴികക്കുടം) പോലെയുള്ളവ നിർമ്മിക്കുന്ന പുണ്യവും അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇനി അത് പൊതു ശ്മശാനത്തിൽ (മസ്ബല) ആണെങ്കിൽ പോലും അത്തരം ഖബറുകൾ മണ്ണ് ഇട്ട് നിരപ്പാക്കുന്നതും (കുറ്റകരമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങളുടെ പരിധിയിൽ) ഉൾപ്പെടും."**


> *(തുഹ്ഫത്തുൽ മുഹ്താജ് - ഇബ്നു ഹജർ അൽ-ഹൈതമി: 5/7)*

> وَشَمِلَ عَدَمُ الْمَعْصِيَةِ الْقُرْبَةَ كَبِنَاءِ مَسْجِدٍ وَلَوْ مِنْ كَافِرٍ وَنَحْوِ قُبَّةٍ عَلَى قَبْرِ نَحْوِ عَالِمٍ فِي غَيْرِ مُسَبَّلَةٍ وَتَسْوِيَةِ قَبْرِهِ وَلَوْ بِهَا [تحفة المحتاج ابن حجر الهيتمي: ٥/٧[


# ** 6:. ഫത്ഹുൽ മുഈൻ (സൈനുദ്ദീൻ മഖ്ദൂം)**

> **"പൊതു ശ്മശാനമല്ലാത്ത (സ്വകാര്യ ഭൂമിയിലെ) ഒരു പണ്ഡിതൻ്റെയോ മറ്റോ ഖബറിന്മേൽ ഖുബ്ബ (താഴികക്കുടം) പോലെയുള്ളവ നിർമ്മിക്കുന്നത്  പുണ്യമാണ് അത് തെറ്റല്ല അതിന് വേണ്ടി മരണ സമയം വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യൽ പുണ്യമാണ്)."**

> *(ഫത്ഹുൽ മുഈൻ ബിശറഹി ഖുറത്തിൽ ഐൻ: 424 — സൈനുദ്ദീൻ മഖ്ദൂം (മരണം: ഹിജ്റ 987))*

> وكعمارة نحو قبة على قبر نحو عالم في غير مسبلة. )فتح المعين بشرح قرة العين:424 -زين الدين المعبري )ت ٩٨٧(



# ** 7. അൽ-മുഹിമ്മാത് ഫി ശർഹിൽ റൗദ വൽ റാഫിഇ (ഇമാം ഇസ്നവി)**

> **"തീർച്ചയായും ഇമാം റാഫിഇ (റ) തന്റെ 'കിതാബുൽ വസ്വിയ്യത്ത്' എന്ന അധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, പ്രവാചകന്മാരുടെയും പണ്ഡിതന്മാരുടെയും സ്വാലിഹീങ്ങളുടെയും (സദ്വൃത്തരുടെയും) ഖബറിടങ്ങൾ പരിപാലിക്കുന്നതിനായി വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യുന്നത് അനുവദനീയമാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആളുകൾക്ക് അവിടെ വന്ന് സിയാറത്ത് (ഖബർ സന്ദർശനം) സജീവമാക്കാനും 

*ബറക്കത്ത്* (അനുഗ്രഹം)

 *എടുക്കാനും* അത് കാരണമാകുന്നു എന്നതാണ് അദ്ദേഹം ഇതിന് കാരണമായി പറഞ്ഞത്. അതിനാൽ, ഈ കാര്യങ്ങളെ ഇവിടെയും (നിരോധനങ്ങളിൽ നിന്ന്) ഒഴിവാക്കേണ്ടതുണ്ട്. തന്നെയുമല്ല, സിയാറത്ത് ജീവനോടെ നിലനിർത്തുക എന്ന കാരണം കൊണ്ട് അവിടെ വസ്വിയ്യത്ത് അനുവദനീയമാക്കിയത്,  ഇത് പൊതുവായി അനുവദനീയമാക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. കാരണം, ഇവരുടെയെല്ലാം ഖബറുകൾ സന്ദർശിക്കൽ (എല്ലായ്പ്പോഴും) സുന്നത്തായ (പ്രതിഫലാർഹമായ) കാര്യമാണ്."**

> *(അൽ-മുഹിമ്മാത് ഫി ശർഹിൽ റൗദ വൽ റാഫിഇ 6/230 — ഇമാം ഇസ്നവി (മരണം: ഹിജ്റ 772))*



فقد جزم الرافعي في أول كتاب الوصية بجواز الوصية لعمارة قبور الأنبياء والعلماء والصالحين، وعلله بأن فيه إحياء للزيارة والتبرك بها فينبغي استثناء هذه الأمور هنا أيضًا، بل تعليل الجواز هناك بإحياء الزيارة يقتضي الجواز مطلقًا هنا أو هناك، لأن زيارة الكل مستحبة. )المهمات في شرح الروضة والرافعي ٦/‏٢٣٠ — الإسنوي (ت ٧٧٢)

### **പ്രധാന ആശയങ്ങൾ ചുരുക്കത്തിൽ:**

 * **ഖുബ്ബ നിർമ്മാണം:** പണ്ഡിതന്മാർ, സ്വാലിഹീങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മഹത്തുക്കളുടെ ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ അവരോടുള്ള ബഹുമാനസൂചകമായി ഖുബ്ബകളോ (താഴികക്കുടങ്ങൾ) മേൽക്കൂരകളോ നിർമ്മിക്കുന്നത്  അനുവദനീയമാണ് (അത് കുറ്റകരമായ കാര്യങ്ങളിൽ പെടുന്നതല്ല).

 * **വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യൽ:** ഇത്തരം പുണ്യപുരുഷന്മാരുടെ ഖബറിടങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും പരിപാലിക്കുന്നതിനുമായി സ്വത്ത് നീക്കിവെക്കാൻ വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

 * **ലക്ഷ്യം:** വിശ്വാസികൾക്ക് ഈ പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ സന്ദർശിക്കാനും (സിയാറത്ത്), അവിടെനിന്ന് ആത്മീയമായ അനുഗ്രഹം (ബറകത്ത്) തേടാനുമുള്ള സൗകര്യം നിലനിർത്തുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.


Aalam Kamil saquafi parappanangadi



ഖബറിന്റെ മേൽ ഖുബ്ബ പണിയൽ

 ഖബറിന്റെ മേൽ ഖുബ്ബ പണിയൽ

----------.

Aslam Kamil saquafi parappanangadi


بسم الله الرحمن الرحيم الحمدلله اللهم صل على محمد وعلى اله وصحبه وسلم أما بعد

അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ആദർശ പഠനത്തിന്  ഇസ്ലാമിക് ഗ്ലോബൽ വോയ്സ് ബ്ലോഗ്    ഉപയോഗപ്പെടുത്തുക


https://islamicglobalvoice.blogspot.in/?m=0


📚🔎___________________🔍📚

*സുന്നീ ആദർശ വിജ്ഞാനം വിരൽ തുമ്പിൽ* 👆👆🔎



ഖബറിന്റെ മേൽ നിർമാണം വിരോധിച്ച ഹദീസ് വിവരിച്ചു

മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി(റ) എഴുതുന്നു.

وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: «نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَنْ يُجَصَّصَ الْقَبْرُ، وَأَنْ يُبْنَى عَلَيْهِ، وَأَنْ يُقْعَدَ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ.


وَقَدْ أَبَاحَ السَّلَفُ الْبِنَاءَ عَلَى قَبْرِ الْمَشَايِخِ وَالْعُلَمَاءِ وَالْمَشْهُورِينَ لِيَزُورَهُمُ النَّاسُ، وَيَسْتَرِيحُوا بِالْجُلُوسِ فِيهِ اهـ. )مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح:3/1217  —  الملا على القاري  (ت ١٠١٤)


തീർച്ചയായും സലഫുകൾ പ്രസിദ്ധരായ മശാഇഖുമാരുടെയും ഉലമാക്കളുടെയും ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ ജനങ്ങൾക്ക് സിയാറത് ചെയ്യുവാനും അവിടം വരുന്നവർക്ക് വിശ്രമിക്കാനും വേണ്ടി എടുപ്പുണ്ടാക്കൽ അനുവദിനീയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. (മിർഖാത്/മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി(റ):3/1217)


ഇതിൽ നിന്ന് പാടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത് സാധാരണക്കാരുടെ ഖബറാണന്ന് മനസ്സിലാക്കാം


ചില കിതാബുകൾ കൂടി.. 



2. മള്ഹറുദ്ദീൻ അൽ-സൈദാനി (മരണം: ഹിച്ചറി 727) - അൽ-മഫാതീഹ് ഫീ ശർഹിൽ മസ്വാബീഹ്* എന്ന ഗ്രന്തത്തിൽ പറയുന്നു.*

> ****

> (وقد أباح السلف أن يبنى على قبور المشايخ والعلماء المشهورين ليزورهم الناس، ويستريح الناس بالجلوس في البناء الذي يكون على قبورهم مثل الرباطات والمساجد.)

>

"പ്രശസ്തരായ പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ശൈഖുമാരുടെയും ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ കെട്ടിടങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നത് സലഫുകൾ (മുൻഗാമികൾ) അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്; ജനങ്ങൾക്ക് അവരെ സിയാറത്ത് (സന്ദർശനം) ചെയ്യാനും, ആ ഖബറുകൾക്ക് മുകളിലുള്ള കെട്ടിടങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് രിബാത്വുകൾ (താമസസൗകര്യമുള്ള ഇടങ്ങൾ), മസ്ജിദുകൾ എന്നിവയിൽ) ഇരുന്ന് അവർക്ക് വിശ്രമിക്കാനും വേണ്ടിയാണത്."


### ** 3. ഇബ്നുൽ മലക് (മരണം: ഹിജ്റ 854) - ശർഹുൽ മസ്വാബീഹ്**

> ** പറയുന്നു:**

> (وقد أباح السلف البناء على قبور العلماء المشهورين والمشايخ المعظمين؛ ليزورها الناس، ويستريحوا إليها بالجلوس)


"പ്രശസ്തരായ പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ആദരണീയരായ ശൈഖുമാരുടെയും ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ കെട്ടിടം നിർമ്മിക്കുന്നത് സലഫുകൾ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്; ജനങ്ങൾക്കത് സന്ദർശിക്കാനും, അവിടെ ഇരുന്ന് അവർക്ക് ആശ്വാസം കൊള്ളാനും വേണ്ടിയാണത്."


### ** 4. അൽ-ഫിത്തനി (മരണം: ഹിജ്റ 986) - മജ്മഉ ബിഹാരിൽ അൻവാർ**

> **അറബി വചനം:**

> (وقد أباح السلف البناء على قبور الفضلاء الأولياء والعلماء ليزورهم الناس ويستريحون فيه،)

****

"ശ്രേഷ്ഠരായ ഔലിയാക്കളുടെയും പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ നിർമ്മാണം നടത്തുന്നത് സലഫുകൾ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്; ജനങ്ങൾക്ക് അവരെ സന്ദർശിക്കാനും അതിൽ ഇരുന്ന് വിശ്രമിക്കാനും വേണ്ടിയാണത്."


** 5, തുഹ്ഫത്തുൽ മുഹ്താജ് (ഇബ്നു ഹജർ അൽ-ഹൈതമി)**

> **" വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യുന്നത് പുണ്യകർമങ്ങളായ കാര്യങ്ങളിലാണ് .

 പള്ളി നിർമ്മിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള പുണ്യകർമ്മങ്ങളും, വഖഫ് ചെയ്യപ്പെടാത്ത (പൊതുവായതല്ലാത്ത) ഭൂമിയിൽ ഒരു പണ്ഡിതൻ്റെയോ മറ്റോ ഖബറിന്മേൽ ഖുബ്ബ (താഴികക്കുടം) പോലെയുള്ളവ നിർമ്മിക്കുന്ന പുണ്യവും അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇനി അത് പൊതു ശ്മശാനത്തിൽ (മസ്ബല) ആണെങ്കിൽ പോലും അത്തരം ഖബറുകൾ മണ്ണ് ഇട്ട് നിരപ്പാക്കുന്നതും (കുറ്റകരമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങളുടെ പരിധിയിൽ) ഉൾപ്പെടും."**


> *(തുഹ്ഫത്തുൽ മുഹ്താജ് - ഇബ്നു ഹജർ അൽ-ഹൈതമി: 5/7)*

> وَشَمِلَ عَدَمُ الْمَعْصِيَةِ الْقُرْبَةَ كَبِنَاءِ مَسْجِدٍ وَلَوْ مِنْ كَافِرٍ وَنَحْوِ قُبَّةٍ عَلَى قَبْرِ نَحْوِ عَالِمٍ فِي غَيْرِ مُسَبَّلَةٍ وَتَسْوِيَةِ قَبْرِهِ وَلَوْ بِهَا [تحفة المحتاج ابن حجر الهيتمي: ٥/٧[


# ** 6:. ഫത്ഹുൽ മുഈൻ (സൈനുദ്ദീൻ മഖ്ദൂം)**

> **"പൊതു ശ്മശാനമല്ലാത്ത (സ്വകാര്യ ഭൂമിയിലെ) ഒരു പണ്ഡിതൻ്റെയോ മറ്റോ ഖബറിന്മേൽ ഖുബ്ബ (താഴികക്കുടം) പോലെയുള്ളവ നിർമ്മിക്കുന്നത്  പുണ്യമാണ് അത് തെറ്റല്ല അതിന് വേണ്ടി മരണ സമയം വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യൽ പുണ്യമാണ്)."**

> *(ഫത്ഹുൽ മുഈൻ ബിശറഹി ഖുറത്തിൽ ഐൻ: 424 — സൈനുദ്ദീൻ മഖ്ദൂം (മരണം: ഹിജ്റ 987))*

> وكعمارة نحو قبة على قبر نحو عالم في غير مسبلة. )فتح المعين بشرح قرة العين:424 -زين الدين المعبري )ت ٩٨٧(



# ** 7. അൽ-മുഹിമ്മാത് ഫി ശർഹിൽ റൗദ വൽ റാഫിഇ (ഇമാം ഇസ്നവി)**

> **"തീർച്ചയായും ഇമാം റാഫിഇ (റ) തന്റെ 'കിതാബുൽ വസ്വിയ്യത്ത്' എന്ന അധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, പ്രവാചകന്മാരുടെയും പണ്ഡിതന്മാരുടെയും സ്വാലിഹീങ്ങളുടെയും (സദ്വൃത്തരുടെയും) ഖബറിടങ്ങൾ പരിപാലിക്കുന്നതിനായി വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യുന്നത് അനുവദനീയമാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആളുകൾക്ക് അവിടെ വന്ന് സിയാറത്ത് (ഖബർ സന്ദർശനം) സജീവമാക്കാനും 

*ബറക്കത്ത്* (അനുഗ്രഹം)

 *എടുക്കാനും* അത് കാരണമാകുന്നു എന്നതാണ് അദ്ദേഹം ഇതിന് കാരണമായി പറഞ്ഞത്. അതിനാൽ, ഈ കാര്യങ്ങളെ ഇവിടെയും (നിരോധനങ്ങളിൽ നിന്ന്) ഒഴിവാക്കേണ്ടതുണ്ട്. തന്നെയുമല്ല, സിയാറത്ത് ജീവനോടെ നിലനിർത്തുക എന്ന കാരണം കൊണ്ട് അവിടെ വസ്വിയ്യത്ത് അനുവദനീയമാക്കിയത്,  ഇത് പൊതുവായി അനുവദനീയമാക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. കാരണം, ഇവരുടെയെല്ലാം ഖബറുകൾ സന്ദർശിക്കൽ (എല്ലായ്പ്പോഴും) സുന്നത്തായ (പ്രതിഫലാർഹമായ) കാര്യമാണ്."**

> *(അൽ-മുഹിമ്മാത് ഫി ശർഹിൽ റൗദ വൽ റാഫിഇ 6/230 — ഇമാം ഇസ്നവി (മരണം: ഹിജ്റ 772))*



فقد جزم الرافعي في أول كتاب الوصية بجواز الوصية لعمارة قبور الأنبياء والعلماء والصالحين، وعلله بأن فيه إحياء للزيارة والتبرك بها فينبغي استثناء هذه الأمور هنا أيضًا، بل تعليل الجواز هناك بإحياء الزيارة يقتضي الجواز مطلقًا هنا أو هناك، لأن زيارة الكل مستحبة. )المهمات في شرح الروضة والرافعي ٦/‏٢٣٠ — الإسنوي (ت ٧٧٢)

### **പ്രധാന ആശയങ്ങൾ ചുരുക്കത്തിൽ:**

 * **ഖുബ്ബ നിർമ്മാണം:** പണ്ഡിതന്മാർ, സ്വാലിഹീങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മഹത്തുക്കളുടെ ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ അവരോടുള്ള ബഹുമാനസൂചകമായി ഖുബ്ബകളോ (താഴികക്കുടങ്ങൾ) മേൽക്കൂരകളോ നിർമ്മിക്കുന്നത്  അനുവദനീയമാണ് (അത് കുറ്റകരമായ കാര്യങ്ങളിൽ പെടുന്നതല്ല).

 * **വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യൽ:** ഇത്തരം പുണ്യപുരുഷന്മാരുടെ ഖബറിടങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും പരിപാലിക്കുന്നതിനുമായി സ്വത്ത് നീക്കിവെക്കാൻ വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

 * **ലക്ഷ്യം:** വിശ്വാസികൾക്ക് ഈ പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ സന്ദർശിക്കാനും (സിയാറത്ത്), അവിടെനിന്ന് ആത്മീയമായ അനുഗ്രഹം (ബറകത്ത്) തേടാനുമുള്ള സൗകര്യം നിലനിർത്തുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.


Aalam Kamil saquafi parappanangadi


https://chat.whatsapp.com/25iXC28SbjWFoTZeUBXBoh


ടെലിഗ്രാംലിങ്ക്

https://t.me/joinchat/GBXOOVMxvDUeS_ZFwGs6nA


https://www.facebook.com/profile.php?id=100087448557819&mibextid=ZbWKwL


തിരുനബി ﷺ തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കൾ നരകത്തിലാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ നവ-സലഫികൾ (മുജാഹിദുകൾ ايمان اباء النبي

 സ്വഹീഹായ ഹദീസുകളുടെ മറവിൽ വഹാബികൾ നടത്തുന്ന ദുർവ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രമാണബദ്ധമായ മറുപടി:


സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിമിലെ ഹദീസുകളുടെ ബാഹ്യാർത്ഥം മാത്രം കാണിച്ച്, തിരുനബി ﷺ തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കൾ നരകത്തിലാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ നവ-സലഫികൾ (മുജാഹിദുകൾ) വ്യഗ്രത കാണിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു ഹദീസിന്റെ പദാനുപദ ബാഹ്യാർത്ഥം മാത്രം നോക്കി വിധി കൽപ്പിക്കുന്നത് അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തിന്റെ രീതിയല്ല. ഹദീസുകളെ ഖുർആന്റെ പൊതുതത്വങ്ങളോടും മറ്റ് അനുബന്ധ പ്രമാണങ്ങളോടും കൂട്ടിമുട്ടിച്ചാണ് ഇമാമുകൾ മസ്‌അലകൾ വിശദീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. എതിർപക്ഷത്തിന്റെ വാദങ്ങളെ അക്കമിട്ട് താഴെ ഖണ്ഡിക്കുന്നു:


ഖണ്ഡനം 1: "എന്റെ പിതാവും നിന്റെ പിതാവും നരകത്തിലാണ്" എന്ന ഹദീസിന്റെ യഥാർത്ഥ മഫ്ഹൂം

എതിർപക്ഷത്തിന്റെ വാദം: സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിമിലെ "എന്റെ പിതാവും നിന്റെ പിതാവും നരകത്തിലാണ്" എന്ന ഹദീസ് വ്യക്തമാണ്. അതിനാൽ നബിയുടെ പിതാവ് അബ്ദുള്ള നരകത്തിലാണ്.


 ഖണ്ഡനം: ഈ ഹദീസിലെ "أَبِي" (എന്റെ പിതാവ്) എന്ന പ്രയോഗത്തിന്റെ ആന്തരികാർത്ഥം വഹാബികൾ ഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല. അറബി ഭാഷയിലും ഖുർആനിക പ്രയോഗത്തിലും "أَب" (അബ്) എന്ന വാക്ക് ജനിതക പിതാവിന് മാത്രമല്ല, അമ്മാവനും (Uncle), വലിയപ്പനും പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്. നബി ﷺ തങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും എന്നാൽ കുഫ്റിൽ മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തത് അവിടുത്തെ അമ്മാവനായ അബൂത്വാലിബാണ്. ഇവിടെ നബി ﷺ ഉദ്ദേശിച്ചത് തന്റെ ജനിതക പിതാവായ അബ്ദുള്ളായെയല്ല, മറിച്ച് പിതാവിന്റെ സ്ഥാനത്തുണ്ടായിരുന്ന അമ്മാവനായ അബൂത്വാലിബിനെയാണ്.


ഖുർആനിക തെളിവ്:

സൂറത്തുൽ ബഖറയിലെ 133-ാം ആയത്തിൽ യാഖൂബ് നബി (അ) തന്റെ മക്കളോട് ചോദിക്കുന്നു: "എനിക്ക് ശേഷം നിങ്ങൾ ആരെയാണ് ആരാധിക്കുക?" അപ്പോൾ മക്കൾ മറുപടി പറയുന്നു:

﴿قَالُوا نَعْبُدُ إِلَٰهَكَ وَإِلَٰهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَٰهًا وَاحِدًا﴾

തർജ്ജമ: "അവർ പറഞ്ഞു: താങ്കളുടെയും താങ്കളുടെ പിതാക്കളായ (آبَائِكَ) ഇബ്രാഹീമിന്റെയും ഇസ്മാഈലിന്റെയും ഇസ്ഹാഖിന്റെയും ദൈവമായ ഏകദൈവത്തെ ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കും."


ഈ ആയത്തിൽ യാഖൂബ് നബിയുടെ പിതാക്കളിൽ (آبَاء) പെട്ടയാളായി ഇസ്മാഈൽ നബി (അ) യെ അല്ലാഹു പറയുന്നു. എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇസ്മാഈൽ നബി യാഖൂബ് നബിയുടെ പിതാവല്ല, മറിച്ച് അമ്മാവനാണ്. അമ്മാവനെ "പിതാവ്" എന്ന് ഖുർആൻ വിശേഷിപ്പിച്ചത് പോലെയാണ് ഹദീസിൽ നബി ﷺ തന്റെ അമ്മാവനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.


ഖണ്ഡനം 2: അഹ്‌ലുൽ ഫത്രത്ത് (അന്തരാള ഘട്ടത്തിലെ ജനങ്ങൾ) എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം


മുഹമ്മദ് നബി ﷺ തങ്ങൾ പ്രവാചകനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുൻപുള്ള കാലഘട്ടത്തെ 'ഫത്രത്തിന്റെ കാലം' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. മുൻപ് കഴിഞ്ഞുപോയ പ്രവാചകന്മാരുടെ യഥാർത്ഥ സന്ദേശങ്ങൾ വികലമാവുകയോ നഷ്ടപ്പെടുകയോ ചെയ്യുകയും, പുതിയൊരു പ്രവാചകൻ വരാതിരിക്കുകയും ചെയ്ത കാലഘട്ടമാണിത്. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവിച്ചവർക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയുണ്ടാവുകയില്ല എന്നത് ഖുർആൻ അസന്നിഗ്ദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിച്ച കാര്യമാണ്.


അല്ലാഹു തആലാ ഖുർആനിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു:

﴿وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا﴾

(സൂറത്തുൽ ഇസ്രാഅ്: 15)

തർജ്ജമ: "ഒരു ദൂതനെ നിയോഗിക്കുന്നത് വരെ നാം ആരെയും ശിക്ഷിക്കുന്നതല്ല."


പ്രവാചകൻ ﷺ തങ്ങൾ ജനിക്കുന്നതിനും മുൻപ് മൺമറഞ്ഞുപോയ അവിടുത്തെ മാതാപിതാക്കളുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ മറ്റൊരു പ്രവാചകൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ അവർ 'അഹ്‌ലുൽ ഫത്രത്തിൽ' പെട്ടവരാണ്. ഈ ഖുർആൻ ആയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവർ പരലോകത്ത് ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയില്ല എന്നതും അല്ലാഹുവിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ ഉള്ളവരാണെന്നതും സുനിശ്ചിതമാണ്.


ഖണ്ഡനം 3: മാതാപിതാക്കളെ അല്ലാഹു ജീവിപ്പിക്കുകയും അവർ ഈമാൻ ധരിക്കുകയും ചെയ്തു

ആമിന ബീവിക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അനുവാദം ചോദിച്ചപ്പോൾ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ അനുവാദം ലഭിച്ചില്ല എന്നത് ശരിയാണ് (സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിം). എന്നാൽ അത് ആദ്യകാലത്തെ നിയമമായിരുന്നു. പിന്നീട് റസൂലുല്ലാഹി ﷺ തങ്ങൾക്ക് അല്ലാഹു നൽകിയ വലിയൊരു മുഅ്ജിസത്ത് (അത്ഭുതം) വഴി അവിടുത്തെ മാതാപിതാക്കളെ അല്ലാഹു വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കുകയും അവർ അവിടുത്തെ പ്രവാചകത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നത് പ്രബലമായ ഹദീസുകളിലൂടെ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇത് ഹിജ്റ 900-ന് ശേഷമുള്ള പണ്ഡിതന്മാർ ഉണ്ടാക്കിയതല്ല, മറിച്ച് ആദ്യകാല മുഹദ്ദിസുകൾ രേഖപ്പെടുത്തിയതാണ്.


ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (റ) തന്റെ 'അൽ-ഫത്ഹുൽ ബാരി'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തക്കുന്നു:

"أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَحْيَا لَهُ أَبَوَيْهِ حَتَّى آمَنَا بِهِ... وَهَذَا مَسْلَكٌ سَلَكَهُ جَمَاعَةٌ مِنَ الْأَئِمَّةِ الْحُفَّاظِ، مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ الْخَطِيبُ، وَأَبُو الْقَاسِمِ السُّهَيْلِيُّ، وَالْقُرْطُبِيُّ، وَغَيْرُهُمْ."

(ഫത്ഹുൽ ബാരി ശർഹു സ്വഹീഹിൽ ബുഖാരി - ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി, വാള്യം 6, പേജ് 264)

തർജ്ജമ: "തീർച്ചയായും അല്ലാഹു തആലാ അവിടുത്തെ (നബി ﷺ തങ്ങളുടെ) മാതാപിതാക്കളെ അവിടുത്തേക്ക് വേണ്ടി ജീവിപ്പിക്കുകയും, അങ്ങനെ അവർ അവിടുത്തെക്കൊണ്ട് ഈമാൻ വെക്കുകയും ചെയ്തു... ഹാഫിള് ഖതീബ് അൽ-ബഗ്ദാദി, ഇമാം സുഹൈലി, ഇമാം ഖുർത്വുബി തുടങ്ങിയ ഒരു വലിയ വിഭാഗം ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാർ സ്വീകരിച്ച വഴി ഇതാകുന്നു."


ഇമാം ജലാലുദ്ദീൻ അൽ-സുയൂത്തി (റ) ഈ വിഷയത്തിൽ പ്രത്യേകമായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിക്കുകയും (മസാലികുൽ ഹുനഫാ ഫീ വാലിദയ്യിൻ മുസ്തഫാ), നബി ﷺ തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കൾ സ്വർഗ്ഗസ്ഥരാണെന്ന് പ്രമാണബദ്ധമായി സമർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.


ഖണ്ഡനം 4: പരമ്പരയുടെ വിശുദ്ധിയും തൗഹീദും

മുഹമ്മദ് നബി ﷺ തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കൾ ഒരിക്കലും വിഗ്രഹാരാധകരോ മുശ്‌രിക്കുകളോ ആയിരുന്നില്ല. അവർ ഇബ്രാഹീം നബി (അ) പ്രബോധനം ചെയ്ത യഥാർത്ഥ ഏകദൈവ വിശ്വാസികളായ 'ഹനീഫിയ്യത്ത്' മതം പിന്തുടർന്നവരായിരുന്നു. നബി ﷺ തങ്ങളുടെ പ്രകാശത്തെ അല്ലാഹു കൈമാറിയത് ഒരിക്കലും ശിർക്കോ കുഫ്റോ ബാധിക്കാത്ത ശുദ്ധരായ പിതാക്കളിലൂടെയും മാതാക്കളിലൂടെയുമാണ്.


ഇമാം ബൈഹഖി (റ) തന്റെ 'ദലാഇലുന്നുബുവ്വ'യിൽ ഉദ്ധരിക്കുന്നു:

"قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَمْ أَزَلْ أُنْقَلُ مِنْ أَصْلَابِ الطَّاهِرِينَ إِلَى أَرْحَامِ الطَّاهِرَاتِ."

(ദലാഇലുന്നുബുവ്വ - - ഇമാം ബൈഹഖി, വാള്യം 1, പേജ് 174)

തർജ്ജമ: "റസൂലുല്ലാഹി ﷺ പറഞ്ഞു: ശുദ്ധരായ പിതാക്കളുടെ മുതുകുകളിൽ നിന്നും ശുദ്ധരായ മാതാക്കളുടെ ഗർഭപാത്രങ്ങളിലേക്കല്ലാതെ ഞാൻ മാറ്റപ്പെട്ടിട്ടില്ല."


ആമിന ബീവിക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ അനുവാദം നൽകാതിരുന്നത് ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ശരീഅത്ത് നിയമങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം മാത്രമായിരുന്നു. എന്നാൽ നബി ﷺ തങ്ങളോടുള്ള ആദരവ് കാരണമായി അവിടുത്തെ മാതാപിതാക്കളെ അല്ലാഹു ജീവിപ്പിക്കുകയും അവർ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നത് അഹ്‌لوസ്സുന്നത്തിന്റെ സുസ്ഥിരമായ വിശ്വാസമാണ്. നബി ﷺ തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളെ കാഫിറുകളെന്നോ നരകാവകാശികളെന്നോ വിധി എഴുതുന്നത് അവിടുത്തെ തൃപ്തിക്കേടിന് കാരണമാകുന്ന കടുത്ത അവിവേകമാണെന്ന് ഇമാം സുയൂത്തി അടക്കമുള്ള മഹാന്മാർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ മങ്കൂസ് മൗലിദിലെ വരികൾ കെട്ടുകഥകളല്ല, മറിച്ച് പ്രമാണബദ്ധമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളാണ്.

Thursday, July 16, 2026

മഖ്ബറ നിർമ്മാണവും മദീനയിലെ പച്ച ഖുബ്ബയും

 




മഖ്ബറ നിർമ്മാണവും മദീനയിലെ പച്ച ഖുബ്ബയും


യാസീൻ കാമിൽ സഖാഫി കല്ലുവെട്ടുപാറ


മഹാത്മാക്കൾ അന്ത്യ വിശ്രമം കൊള്ളുന്ന സ്ഥലം അനുഗ്രഹത്തിന്റെയും ബറകതിന്റെയും കേന്ദ്രങ്ങളാണെന്നും മറ്റു ഖബറുകളെ അപേക്ഷിച്ച് മഹത്തുക്കളുടെ ഖബറുകൾക്ക് വലിയ മഹത്വമുണ്ടെന്നും കൃത്യമായി വിവരിച്ചു. സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളുടെ ഖബർ സിയാറത് സുന്നത്തില്ലാത്ത സ്ത്രീകൾക്കു പോലും മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബർ സിയാറത് സുന്നത്താണെന്ന് വരെ കർമ്മ ശാസ്ത്ര പണ്ഡിതർ വ്യക്തമാക്കിയതും അതിന്റെ കാരണവും നാം വായിച്ചു. 


ഈ പോയിന്റുകളിലെല്ലാം ബിദ്അതുകാർ സുന്നത്ത് ജമാഅതിനോട് വിയോജിക്കുന്നവരാണെന്നും നമുക്ക് മനസ്സിലായി. ഇനി നമുക്ക് ഈ ബറകതിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങളെ ഏതെല്ലാം രൂപത്തിൽ പരിഗണിക്കാമെന്ന് ദീൻ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നതു കൂടെ പരിശോധിക്കാം. അതിൽ വളരെ പ്രധാനമാണ് മഖ്ബറ നിർമ്മാണം.


മഹാന്മാരുടെ ഖബർ സിയാറതിനും തബറുകിനും വരുന്നവർക്ക് അതിനു വേണ്ടി കൂടുതൽ സൗകര്യങ്ങളൊരുക്കുന്നതിനെ നമുക്ക് മഖ്ബറ/ മഖാം എന്നൊക്കെ വിളിക്കാം. 


മറ്റു ഖബറുകളെ അപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബർ സിയാറതിന് വലിയ ബറകതും പുണ്യവുമുണ്ടെന്ന കാരണം കൊണ്ട് വിശ്വാസികൾ ഖബർ സിയാറതിനായി മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബറിടം സന്ദർശിക്കാൻ വരുമെന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഒരു സാധാരണ വ്യക്തിയുടെ ഖബർ അദ്ധേഹത്തിന്റെ കുടുംബവും മറ്റു പരിചയക്കാരും ആ ഓർമ നിലനിൽക്കുന്ന കാലം വരെ സിയാറത് നിലനിൽക്കുകയുള്ളൂ. ഇത് കാരണം പൊതു സ്മശാനത്തിലെ സാധാരണക്കാരുടെ ഖബർ അതിലുള്ളതെല്ലാം പൂർണ്ണമായും ജീർണ്ണിച്ചു പോകാവുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞാൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി, അത് ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കണമെന്ന കാര്യം സകല കർമ്മ ശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥത്തിലും കാണാനാകും. എന്നല്ല, ആ ഖബർ ഈ സമയം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം മണ്ണുകൂട്ടി നന്നാക്കിയെടുക്കൽ ഹറാമാണ്. കാരണം പൊതുസ്മശാനം മറ്റുള്ളവർക്കും അവകാശപ്പെട്ടതാണ് എന്ന തുതന്നെ!


ഇമാം ഇബ്നു ഹജറുൽ ഹൈതമി(റ) എഴുതുന്നു.


وَلَوْ انْمَحَقَ الْمَيِّتُ وَصَارَ تُرَابًا جَازَ نَبْشُهُ وَالدَفْنُ فِيهِ بَلْ تَحْرُمُ عِمَارَتُهُ وَتَسْوِيَةُ تُرَابِهِ فِي مُسَبَّلَةٍ لِتَحْجِيرِهِ عَلَى النَّاسِ) تحفة المحتاج في شرح المنهاج:3/206 ابن حجر الهيتمي (ت ٩٧٤)


ഒരു മയ്യിത്ത് പൂർണ്ണമായും ദ്രവിക്കുകയും അത് മണ്ണിനോട് ചേരുകയും ചെയ്താൽ ആ ഖബർ മാന്തലും അതിൽ മറവ് ചെയ്യലും അനുവദനീയമാണ്. എന്നല്ല, ആ ഖബർ അതുപോലെ പരിപാലിക്കലും അതിനുമുകളിലുള്ള മണ്ണ് നേരെയാക്കിയിടലും പൊതുസ്മശാനത്തിൽ ഹറാമാണ്. കാരണം അതിൽ ജനങ്ങളുടെ അവകാശം കൈയടക്കലുണ്ട്.(തുഹ്ഫ/ ഇമാം ഇബ്നു ഹജറുൽ ഹൈതമി(റ):3/206)


ഇമാം നവവി(റ) തന്റെ റൗളയിലും ഈ മസ്അലയുട കാരണം എഴുതുന്നത് ‘ദ്രവിച്ചതിനു ശേഷവും ഖബറിന്റെ രൂപത്തിലായി നിലകൊണ്ടാൽ അത് പുതിയ ഖബറാണെന്ന് ധരിച്ചു പോകുന്നതിനാൽ മജനങ്ങൾക്കതിൽ പ്രയാസമുണ്ടാകും എന്നാണ്.’ (റൗളതു ത്വാലിബീൻ/ഇമാം നവവി(റ):2/140) 


وَإِذَا بَلِيَ الْمَيِّتُ، لَمْ يَجُزْ عِمَارَةُ قَبْرِهِ وَتَسْوِيَةُ التُّرَابِ عَلَيْهِ فِي الْمَقَابِرِ الْمُسَبَّلَةِ، لِئَلَّا يَتَصَوَّرَ بِصُورَةِ الْقَبْرِ الْجَدِيدِ فَيَمْتَنِعَ النَّاسُ مِنَ الدَّفْنِ فِيهِ. )روضة الطالبين وعمدة المفتين ٢/‏١٤٠ — النووي (ت ٦٧٦(


എന്നാൽ മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബറിന്റെ ഹുകമ് ഇങ്ങനെയല്ല. അവർ വഫതായതിനു ശേഷവും അത്  എക്കാലത്തുമുള്ള വിശ്വാസികൾക്ക് ബറകതിന്റെ കേന്ദ്രമായി തന്നെ നിലനിർ ത്തണമെന്നതിനാൽ അത് മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ഒഴിഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ പാടുള്ളതല്ല. ആ ഖബർ കൊണ്ട് പ്രത്യേകമായി ലഭിക്കുന്ന തബർറുകെന്ന ഉപകാരം എക്കാലത്തും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട് എന്നതാണ് കാരണം.


ഇമാം ഇബ്നു ഹജറുൽ(റ) തന്നെ തുടർന്നെഴുതുന്നു.


قَالَ بَعْضُهُمْ إلَّا فِي صَحَابِيٍّ وَمَشْهُورِ الْوِلَايَةِ فَلَا يَجُوزُ وَإِنْ انْمَحَقَ وَيُؤَيِّدُهُ تَصْرِيحُهُمَا بِجَوَازِ الْوَصِيَّةِ بِعِمَارَةِ قُبُورِ الصُّلَحَاءِ أَيْ فِي غَيْرِ الْمُسَبَّلَةِ عَلَى مَا يَأْتِي فِي الْوَصِيَّةِ لِمَا فِيهِ مِنْ إحْيَاءِ الزِّيَارَةِ وَالتَّبَرُّكِ) تحفة المحتاج في شرح المنهاج:3/206 ابن حجر الهيتمي (ت ٩٧٤)


എന്നാൽ ചില പണ്ഡിതർ ഈ മസ്അല സ്വഹാബികൾ വിലായതു കൊണ്ട് പ്രസിദ്ധമായവർ എന്നവരിരുടെ ഖബറിന് ബാധകമല്ലെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അവരുടെ ഖബറുകൾ പൊളിച്ചു മാറ്റൽ അനുവദനീയമല്ല. അത് നുരുമ്പിപ്പോയാലും ശരി. സ്വാലിഹീങ്ങളുടെ ഖബറുകൾ പൊതു സ്മശാനമല്ലാത്തിടത്ത് പരിപാലിക്കാൻ വസ്വിയ്യത് ചെയ്യാമെന്ന് ഫുഖഹാക്കൾ വ്യക്തമാക്കിപ്പറഞ്ഞത് ഇതിന് ശക്തിപകരുന്നുണ്ട്. കാരണം തബർറുകും സിയാഖതും നിലനിർത്താൻ വേണ്ടിയാണത്. (തുഹ്ഫ/ ഇമാം ഇബ്നു ഹജർ(റ):3/206)


ചില കിതാബുകൾ കൂടി


بَلْ تَحْرُمُ عِمَارَتُهُ وتسوية التراب عليه لئلا يمتنع الناس منا لدفن فِيهِ لِظَنِّهِمْ عَدَمَ الْبِلَى وَاسْتَثْنَى قُبُورَ الصَّحَابَةِ وَالْعُلَمَاءِ وَالْأَوْلِيَاء)فتح الوهاب بشرح منهج الطلاب ١/‏١١٨ — زكريا الأنصاري (ت ٩٢٦(


وَكَذَا الْإِيعَابُ عِبَارَتُهُ فَاَلَّذِي يُتَّجَهُ أَنَّهُ يَجُوزُ فِيهَا أَيْ فِي قُبُورِ الصَّالِحِينَ فِي الْمُسَبَّلَةِ تَسْوِيَةُ التُّرَابِ وَنَحْوِهَا مِمَّا يَمْنَعُ انْدِرَاسَهَا وَيُدِيمُ احْتِرَامَهَا اهـ.)الشرواني ٣/‏٢٠٦)


قَالَ الْمُوَفَّقُ حَمْزَةُ الْحْمُويُّ فِي مُشْكَلِ الْوَسِيطِ أَنْ يَكُونَ الْمَدْفُونُ صَحَابِيًّا أَوْ مَنْ اُشْتُهِرَتْ وِلَايَتُهُ فَلَا يَجُوزُ نَبْشُهُ عِنْدَ الِانْمِحَاقِ. قَالَ ابْنُ شُهْبَةَ: وَقَدْ يُؤَيِّدُهُ مَا ذَكَرَهُ الشَّيْخَانِ فِي الْوَصَايَا أَنَّهُ تَجُوزُ الْوَصِيَّةُ لِعِمَارَةِ قُبُورِ الْأَنْبِيَاءِ وَالصَّالِحِينَ لِمَا فِيهِ مِنْ إحْيَاءِ الزِّيَارَةِ وَالتَّبَرُّكِ.)مغني المحتاج إلى معرفة معاني ألفاظ المنهاج ٢/‏٦٠ — الخطيب الشربيني (ت ٩٧٧)


ചുരുക്കത്തിൽ പരിശുദ്ധ ഖുർആൻ പോലും പറഞ്ഞ മഹത്തുക്കൾ അന്തിയുറങ്ങുന്ന മഖാമുകളുടെ മഹത്വം ചെറുതൊന്നുമല്ല. ഈ ബറകത് കരസ്ഥമാക്കുവാനായി മഹാന്മാരുടെ ഖബറിനു ചാരെ സിയാറതിനെത്തുന്നവർക്ക് സൗകര്യം ഒരുക്കൽ പോലും പുണ്യകർമ്മമാണെന്ന് ഇമാമീങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.


ഷാഫിഈ മദ്ഹബിലെ ഏറ്റവും അവലംബയോഗ്യ ഗ്രന് ങ്ങളായ തുഹ്ഫയിലും നിഹായയിലും ഒരു പോലെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഈ മസ്അല ശ്രദ്ധിക്കുക:


وشَمِلَ عَدَمُ المَعْصِيَةِ القُرْبَةَ كَعِمَارَةِ المَسَاجِدِ وَلَوْ مِن كَافِرِ وقُبُورِ الأَنْبِيَاءِ والعُلَماءِ وَالصَّالِحِينَ لِمَا فِي ذَلِكَ مِن أَحْيَاءِ الزِّيَارَةِ وَالتَّبَرُّكِ بِها]نهاية المحتاج إلى شرح المنهاج ٤٢/٦] [تحفة المحتاج : ٥/٧[


തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി വസിയ്യത് പാടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതിൽ നിന്ന് പുണ്യകർമ്മങ്ങൾക്ക് വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്യാമെന്നായി. പള്ളി പരിപാലിക്കാനും അമ്പിയാക്കൾ, സ്വാലിഹീങ്ങൾ, ഉലമാക്കൾ എന്നിവരുടെ ഖബറുകൾ പരിപാലിക്കാൻ വസിയ്യത് ചെയ്യുന്നത് പോലെ, കാരണം: അതിൽസിയാറത്ത് നില നിർത്തലിനും ബറകതെടുക്കലിനും സൗകര്യം ചെയ്യലുണ്ട്. (നിഹായ:6/42) (തുഹ്ഫതുൽ മുഹ്താജ്: 7/5)


ശാഫിഈ മദ്ഹബിലെ ശൈഖാനി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇമാം നവവി(റ)വും ഇമാം റാഫിഈ(റ)വും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.


)فَرْعُ) يَجُوزُ للمسلم والذِّمى الوَصِيَّةُ لِعِمارَةِ المَسْجِدِ الأقصى وغَيْرِهِ مِنَ المساجد ولِعِمارَةِ قُبُورِ الأنبياء والعُلَماءِ والصَّالِحِينَ لما فيها من إحْياءِ الزِيارَةِ والتَّبَرُّكِ بِها (روضة الطالبين وعمدة المفتين  :-٦/٩٨  النووي) ت ٦٧٦(


ويجوزُ للمُسْلِمِ والذِّمِّيِّ الوصيةُ لِعَمَارَةِ المسْجِدِ الأقْصَى، ولعمارَةِ قُبُورِ الأنْبِيَاءِ والعلَمَاءِ الصَّالِحِينَ  لما فيها من إحياءِ الزِّيارة والتَّبَرُّكِ بها) العزيز شرح الوجيز = الشرح الكبير للرافعي - ط العلمية ٧/‏٨ — الرافعي، عبد الكريم (ت ٦٢٣)


ഒരു മുസ്ലിമിന് മസ്ജിദുൽ അഖ്സയും മറ്റുപള്ളികളും പരിപാലിക്കാൻവേണ്ടിയും അംബിയാഅ്, ഉലമാഅ്, സ്വാലിഹീങ്ങൾ എന്നിവരുടെ ഖബറുകൾ പരിപാലിക്കാൻ വേണ്ടിയും വസിയ്യത് ചെയ്യാവുന്നതാണ്. കാരണം: അതിൽ സിയാറത്ത് നിലനിർത്തുക, തബറുകെടുക്കുക, തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടായതിനു വേണ്ടിയാണ്.(റൗളത്തുത്വാലിബീൻ/ഇമാം നവവി(റ):6/98) (ശറഹുൽ വജീസ് /ഇമാം റാഫിഈ(റ):8/7)


ഫത്ഹുൽ മുഈനിലും തുഹ്ഫയിലും ഈ മസ്അല പറയുന്നത് പൊതുവല്ലാത്തിടത്ത് ഖുബ്ബ പോലുള്ളത് നിർമ്മിക്കാൻ വസ്വിയ്യത് ചെയ്യൽ സുന്നത്താണെന്നാണ്.


وَشَمِلَ عَدَمُ الْمَعْصِيَةِ الْقُرْبَةَ كَبِنَاءِ مَسْجِدٍ وَلَوْ مِنْ كَافِرٍ وَنَحْوِ قُبَّةٍ عَلَى قَبْرِ نَحْوِ عَالِمٍ فِي غَيْرِ مُسَبَّلَةٍ وَتَسْوِيَةِ قَبْرِهِ وَلَوْ بِهَا [تحفة المحتاج ابن حجر الهيتمي: ٥/٧[


وكعمارة نحو قبة على قبر نحو عالم في غير مسبلة. )فتح المعين بشرح قرة العين:424 -زين الدين المعبري )ت ٩٨٧(


فقد جزم الرافعي في أول كتاب الوصية بجواز الوصية لعمارة قبور الأنبياء والعلماء والصالحين، وعلله بأن فيه إحياء للزيارة والتبرك بها فينبغي استثناء هذه الأمور هنا أيضًا، بل تعليل الجواز هناك بإحياء الزيارة يقتضي الجواز مطلقًا هنا أو هناك، لأن زيارة الكل مستحبة. )المهمات في شرح الروضة والرافعي ٦/‏٢٣٠ — الإسنوي (ت ٧٧٢)


ഹമ്പലി മദ്ഹബിലെ ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ തന്നെ


وقال في «التَّرْغيبِ»: تصِحُّ الوَصِيَّةُ لعِمارَةِ قُبورِ المَشايخِ والعُلَمَاءِ. )الإنصاف في معرفة الراجح من الخلاف - التركي ١٧/‏٣١٣ المرداوي الحنبلي (ت ٨٨٥)


وقال في «الترغيب»: تصح الوصية لعمارة قبور المشايخ والعلماء.)شرح منتهى الإرادات لابن النجار ٧/‏٣٥٧ — ابن النجار الفتوحي (ت ٩٧٢)


وَفِي التَّرْغِيبِ تَصِحُّ الْوَصِيَّةُ لِعِمَارَةِ قُبُورِ الْمَشَايِخ وَالْعُلَمَاءِ)شرح منتهى الإرادات للبهوتي ٢/‏٤٥٣ — البهوتي (ت ١٠٥١)


 


ഇതു കാരണമാണ് ഇമാം നവവി(റ) പല മഹത്തുക്കളുടേയും ഖബറുകൾ പരിചയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ അതിനു മുളിൽ ഖുബ്ബയുണ്ടെന്ന് പ്രത്യേകം എടുത്തു പറഞ്ഞത്. ഇതിന്റെ തുടക്കത്തിൽ അത് വിശദമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.


മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി(റ) എഴുതുന്നു.


وَقَدْ أَبَاحَ السَّلَفُ الْبِنَاءَ عَلَى قَبْرِ الْمَشَايِخِ وَالْعُلَمَاءِ وَالْمَشْهُورِينَ لِيَزُورَهُمُ النَّاسُ، وَيَسْتَرِيحُوا بِالْجُلُوسِ فِيهِ اهـ. )مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح:3/1217  —  الملا على القاري  (ت ١٠١٤)


തീർച്ചയായും സലഫുകൾ പ്രസിദ്ധരായ മശാഇഖുമാരുടെയും ഉലമാക്കളുടെയും ഖബറുകൾക്ക് മുകളിൽ ജനങ്ങൾക്ക് സിയാറത് ചെയ്യുവാനും അവിടം വരുന്നവർക്ക് വിശ്രമിക്കാനും വേണ്ടി എടുപ്പുണ്ടാക്കൽ അനുവദിനീയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. (മിർഖാത്/മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി(റ):3/1217)


ചില കിതാബുകൾ കൂടി.. 


وقد أباح السلف أن يبنى على قبور المشايخ والعلماء المشهورين ليزورهم الناس، ويستريح الناس بالجلوس في البناء الذي يكون على قبورهم مثل الرباطات والمساجد.)المفاتيح في شرح المصابيح ٢/‏٤٤٧ — مظهر الدين الزيداني (ت ٧٢٧)


وقد أباح السلف البناء على قبور العلماء المشهورين والمشايخ المعظمين؛ ليزورها الناس، ويستريحوا إليها بالجلوس)شرح المصابيح لابن الملك ٢/‏٣٦٥ — ابن الملك (ت ٨٥٤)


وقد أباح السلف البناء على قبور الفضلاء الأولياء والعلماء ليزورهم الناس ويستريحون فيه،)مجمع بحار الأنوار ٥/‏٥٧٩  الفتني (ت ٩٨٦)


ചുരുക്കത്തിൽ മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബറുകൾ ബറകതിന്റെ കേന്ദ്രമാണന്നും അതിനാൽ അവരെ സിയാറത് ചെയ്യുന്നത് വളരെ പുണ്യവും അതിന് സൗകര്യം ചെയ്തു കൊടുക്കൽ പുണ്യ കർമ്മമാണെന്നും കർമ്മ ശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെ ഫുഖഹാക്കൾ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന് വേണ്ടി ഖുബ്ബ നിർമ്മിക്കൽ പോലും മഹത്വമാണെന്ന് ഇമാമീങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു.


അതായത് മഹത്തുക്കളുടെ ഖബറിനു മുകളിൽ സിയാറതിനു വരുന്നവർക്ക് സൗകര്യാർത്ഥം കെട്ടിടവും ഖുബ്ബയും നിർമ്മിക്കുന്നത് അടിസ്ഥാനപരമായി തന്നെ പ്രതിഫലാർഹമായ കാര്യമാണ്. ഇത് പൊതു സ്മശാനത്തിലാകുമ്പോൾ അനുവദ നീയമല്ലെന്ന് പറഞ്ഞവരുണ്ട്. അത് പുറമെയുള്ള മറ്റുള്ളവർക്കു കൂടി അവകാശപ്പെട്ട പൊതുസ്ഥലമെന്ന കാരണത്താലാണ് വിലക്കപ്പെട്ടത്. അത് പള്ളിയാണെങ്കിലും പൊതു ഖബർ സ്ഥാനിനു വേണ്ടിയുള്ള സ്ഥലത്ത് നിർമ്മിക്കൽ അനുവദനീയമല്ല. 


വിധിയിൽ പള്ളിയുണ്ടാക്കുന്ന അതേ സ്ഥാനത്താണ് മഖ്ബറ നിർമ്മിക്കുന്നതിനുമെന്നാണ് പറഞ്ഞുവന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാ ഫിഖ്ഹിന്റെ കിതാബിലും പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ക്കുദാഹരണമായി പള്ളിനിർമ്മിക്കുന്നതിനോട് ഒപ്പം തന്നെ മഖ്ബറയെയും പറഞ്ഞത്. ഈ അടിസ്ഥാന വിധിയെ പരിഗ ണിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇമാം നവവി(റ) ജന്നത്തുൽ ബഖീഇൽ മറമാടിയ പല മഹത്തുക്കളുടെയും ഖബറിനെ കുറിച്ച് തന്നെ അതിനു മുകളിൽ വലിയ ഖുബ്ബയുണ്ടാക്കി സിയാറതിന് സൌക ര്യമേർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയത്. ഇമാം ശാഫി ഈ(റ) വിന്റെ മഖ്ബറയുടെ പ്രൌഡിയും അവിടുന്ന് സുന്ദര മായി രേഖപ്പെടുത്തിയത്.


മുത്ത് നബി(സ)യുടെ ഖബറുശരീഫിനു മേലെയുള്ള ബിദ്അതുകാർ പൊളിച്ചു കളയുമെന്ന് പറയുന്ന ഖുബ്ബ അത് നിർമ്മിക്കുന്നത് തന്നെ പുണ്യകർമ്മമാണെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലായി. ആ പുണ്യകർമ്മത്തെ കുറിച്ച് ബിദ്അതുകാരുടെ വിശ്വാസം കടുത്ത അനാചാരമാണെന്നാണ്. കാരണം ഫുഖഹാക്കൾ ഇത്തരം മസ്അലകളെ കണ്ടരൂപത്തിലല്ല ബിദ്അ തുകാർ കാണുന്നതെന്നതിനാലാണിത്. ബിദഇകൾക്ക് ഇതെല്ലാം ശിർക്കും ശിർക്കിന്റെ കേന്ദ്രവും അനാചാരവും, ശിയായി സവുമാണ്. അല്ലാഹു ദീൻ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ നമുക്ക് തൌഫീഖ് നൽകട്ടെ.. 


 


മദീനത്തെ പച്ച ഖുബ്ബയും തിരു ഖബ്റും


ചോദ്യം: 


നബി(സ)യുടെ ഖബർ ലോകത്ത് ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ള മണ്ണാണെന്ന് സകല ഇമാമീങ്ങളും വ്യക്തമാക്കിയത് വായിച്ചു. ആ ഖബർ ശരീഫിന്റെ അവസ്ഥ എന്താണ്!? അത് കെട്ടിപ്പൊക്കിയിട്ടുണ്ടോ!? അതിനുമുകളിലുള്ള ഖുബ്ബ ഏതു കാലം മുതലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്!? ഇമാം നവവി(റ) കെട്ടിപ്പൊക്കിയിട്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. !? 


മറുപടി


ഖബർ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നതിന്റെ വിധിവിലക്കുകൾ കൃത്യമായി കർമ്മശാസ്ത്ര പണ്ഡിതർ ചർച്ച ചെയ്തത് വിശദമായി ഒരു അധ്യായത്തിൽ മുകളിൽ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്വന്തം അവകാശത്തിലുള്ള സ്ഥലത്ത് കെട്ടിപ്പൊക്കുന്ന ഖബർ പൊളിക്കേണ്ടതു തന്നെയില്ലെന്ന് ഇമാം ശാഫിഈ(റ) തന്നെ വ്യക്തമാക്കി. മഹാത്മാക്കളുടെ ഖബർ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നത് പൊതു സ്മശാനത്തിലാണെങ്കിൽ പോലും അനുവദനീയമാണെന്ന് പറഞ്ഞ ഫുഖഹാക്കളെ നാം കണ്ടു. 


നബി(സ)യുടെ ഖബർ ആഇശാ(റ)യുടെ വീട്ടിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. അവിടെ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നതിനും പൊക്കാതിരി ക്കുന്നതിനും ഇസ്ലാമിൽ വിലക്കില്ല. കെട്ടിപ്പൊക്കി എന്നതു കൊണ്ട് പ്രത്യേക മഹത്വങ്ങളുമില്ല. അതിനാൽ ഇത്തരം ഒരു ചോദ്യം തന്നെ അസ്ഥാനത്താണ്. കേരളത്തിൽ തന്നെ സുന്നികൾ സിയാറതിനെത്തുന്ന പല വലിയ മഹത്തുക്കളുടെ ഖബറുകളും കെട്ടിപ്പൊക്കാതെ തന്നെ സിയാറതിന് സൗകര്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പൊന്നാണി മഖ്ദൂം തങ്ങളുടെ ഖബർ അതിന് ഉദാഹരമമാണ്. ഖബർ അനുവദിച്ച രൂപത്തിൽ കെട്ടിപ്പൊക്കുന്നത് ഫുഖഹാക്കൾ അംഗീകരിച്ച തബർറുക് എടുക്കാനുള്ള സൗകര്യത്തെ മാനിച്ചു കൂടിയാണ്. ആ തബർറുക് മുത്ത്നബി (സ)യുടെ ഖബറിൽ അനാദരവിന് കാരണവും അദബു കേടു മാണെന്ന് ഇമാമീങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചത് മഖ്ബറയും തബർറുകും എന്ന തലക്കെട്ടിനുള്ളിൽ നന്നായി വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.


പൊതു സ്മശാനത്തിലല്ല ഒരു ബറകതെടുക്കപ്പെടുന്ന മഖ്ബറ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ അതിനു ചാരെ സിയാറതിന് വേണ്ടി സൗകര്യം ഒരുക്കലും മുകളിൽ ഖുബ്ബ നിർമ്മിക്കലും പുണ്യകർമ്മമായ കാര്യമാണെന്ന് സകല കർമ്മശാസ്ത്ര പണ്ഡിതരും ഏകോപന സ്വരത്തിൽ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇമാം നവവി(റ) തന്നെ അത് പറയുകയുണ്ടായി. ഈ പുണ്യ കർമ്മവും വഹാബീ വീക്ഷണത്തിൽ കടുത്ത തെറ്റും അനാചാരവുമാണ്. ഈ വിഷയത്തിൽ വഹാബികളെ നാമാണ് ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടത്. മുത്ത്നബി(സ) യുടെ ഖബറിനു മുകളിൽ ഇന്നും സുന്നികൾ പുണ്യകർമ്മമാണെന്ന് പറയുന്ന പച്ചഖുബ്ബ പൂർണ്ണ ഗാംഭീര്യതയോടെ തന്നെ തല പൊക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ബിദ് അതുകാരുടെ വാദത്തിൽ അത് പൊളിച്ചുമാറ്റേണ്ടതാണെന്നതിൽ അവർക്ക് വല്ല തർക്കവുമുണ്ടോ!? ഇല്ല. എന്നിട്ടും ആ ഖുബ്ബയെ വെച്ചുപൊറുപ്പിക്കുന്ന ബിദ്അതുകാരാണ് ഇവിടെ തോറ്റുപോയത്.


ചുരുക്കത്തിൽ ഖബർ കെട്ടിപ്പൊക്കിയില്ലല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞു ബിദ്അതുകാർക്ക് സുന്നികളെ എതിർക്കാൻ ഒരു സാഹചര്യവും നിലനിൽക്കുന്നില്ല. കെട്ടിപ്പൊക്കാം, പൊക്കാതിരിക്കാം. രണ്ടും ജാഇസാണ്. എന്നാൽ ഖുബ്ബ നിർമ്മിക്കൽ പുണ്യമാണെന്ന് സകല ഇമാമീങ്ങളും പറഞ്ഞതാണ്. വഹാബികളുടെ അനാചാരവും ശിർക്കിന്റെ കേന്ദ്രവുമാണെന്ന വാക്കിന് ഒരു വിലയുമില്ലാതെ ഇന്നും ആ പച്ച ഖുബ്ബ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.


‘ഖുബ്ബ പിൽക്കാലത്തുണ്ടാക്കിയതല്ലെ’ എന്ന് വഹാബികൾ ചില ഇബാറതുകൾ കാണിച്ച് വീമ്പിളക്കാറുണ്ട്. ഖുബ്ബ എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത് വന്ന ഇസ്ലാമിലെ ഒരു ആദരവിന്റെ സൂചകമാണ്. നബി(സ)യുടെ കാലത്തോ സ്വഹാബതിന്റെ കാലത്തോ പള്ളികൾക്കു പോലും ഖുബ്ബയോ മിനാരമോ വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. ആ നിലക്കുള്ള ആദരവ് മഹത്തുക്കളുടെ ഖബറുകൾക്കും ഹലാലായ സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ് പുണ്യകർമ്മമായി ഇമാമീങ്ങൾ പരിചയപ്പെടുത്തിയത്.


മുത്ത്നബി(സ)യെ മറവ് ചെയ്ത മുറിയാണ് ഹുജ്റതു ശരീഫ്(വിശുദ്ധ മുറി). മുത്ത്നബി(സ)യെ അവിടെ മറവ് ചെയ്ത സമയം അതിന്റെ ഭിത്തി ഈന്തപ്പനകൾ കൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു. ഉമർ(റ) വിന്റെ കാലത്ത് അത് ഇഷ്ടികകൾ കൊണ്ട് പുനർനിർമ്മിച്ചു. ആ ഭിത്തികൾ അബ്ദുൽ മലികിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ (ഹി.91) പൊളിഞ്ഞ സമയം ഉമർബ്നു അബ്ദുൽ അസീസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ കറുത്ത കല്ലുകൾ കൊണ്ട് പുനർ നിർമ്മാണം നടത്തി.


ഇതിനുള്ള കാരണം ഇമാംനവവി(റ) പറഞ്ഞത് ആദരിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഭയന്നിട്ടല്ല. ആദരിക്കേണ്ടതെങ്ങനെയാണെന്ന് കൃത്യമായി അവിടുത്തെ കർമ്മ ശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്വഹാബത്ത് വരെ ആഖബിന്റെ മുകളിൽ തലവെച്ചു ചുംബിച്ച പല സംഭവങ്ങൾ മുകളിൽ പറഞ്ഞു. മറിച്ച്, ഇമാം നവവി(റ) പറഞ്ഞത് خَوْفًا مِنَ الْمُبَالَغَةِ فِي تَعْظِيمِهِ وَالِافْتِتَانِ بِهِ فَرُبَّمَا أَدَّى ذَلِكَ إِلَى الْكُفْرِ كَمَا جَرَى لِكَثِيرٍ مِنَ الْأُمَمِ الْخَالِيَةِ ‘ആദരവിൽ അതിരു കവിഞ്ഞു മുൻകാല സമുദായക്കാർ കുഫ്റിലേക്ക് വരെ എത്തുന്ന അവസ്ഥ ഇല്ലാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണിതെന്നാണ്.’ ഇതിൽ ആർക്കും തർക്കമില്ല. പിൽകാലത്ത് ഇത്തരത്തിൽ ചെയ്യാനുണ്ടായ കാരണം ഇസ്ലാം വ്യാപിച്ചതിനാൽ സിയാറതിന് വരുന്നവരുടെ ആധിക്യം കാരണം അനിയന്ത്രിതമാകുന്നതിനാൽ ശറഅ് കൽപ്പിച്ച ആദരവ് നിലനിർത്താനാകില്ല എന്നതുകൊണ്ടും, വിവരമില്ലാത്തവർ സുജൂദ് ചെയ്യുക പോലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൊണ്ട് പരിധിവിടുമെന്ന കാരണത്താലുമാണ്. അങ്ങനെ ഒരാൾക്കും ആ ഖബറിലേക്ക് മുന്നിട്ട് നിസ്കരിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ലാത്ത വിധം പിൽക്കാലത്ത് അതിനു ചുറ്റും മതിലുകൾ നിർമ്മിക്കുകയുണ്ടായി. ഇതൊരിക്കലും സുന്നികൾ പറയുന്ന ആദർശത്തെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമേയല്ല.


അഖീദയുടെ അടിസ്ഥാനം: ശിർക്കും ഈമാനും ഹൃദയത്തിലാണ്.

 ക്യാമറക്കണ്ണുകളിലൂടെ 'ശിർക്ക്' നിർമ്മിക്കുന്ന വഹാബി വഞ്ചനയ്ക്കെതിരെ പ്രമാണബദ്ധമായ മഹാഖണ്ഡനം.


"തങ്ങളെ ഞങ്ങളെ ഏറ്റെടുക്കണേ തങ്ങളെ..." എന്ന് വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് മമ്പുറം തങ്ങളുടെ മഖ്ബറയിൽ നിന്നോ ആത്മീയ സദസ്സുകളിൽ നിന്നോ ആവലാതി പറയുന്ന സുന്നി പണ്ഡിതന്മാരുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്തി, അത് വഹാബി ഗ്രൂപ്പുകളിൽ പങ്കുവെച്ച് സുന്നികളെല്ലാം 'മുശ്‌രിക്കുകളാണെന്ന്' സ്ഥാപിക്കാൻ പുത്തൻവാദികൾ നിരന്തരം ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ബാഹ്യമായ ചില ക്രിയകളെ മാത്രം ക്യാമറയിൽ പകർത്തി, ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലെ തൗഹീദ് അളക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഇവരുടെ കപടതയെ ക്ലാസിക്കൽ ഇമാമുമാരുടെ പ്രമാണബദ്ധമായ ഇബാറത്തുകൾ മുൻനിർത്തി ഇവിടെ പൂർണ്ണമായും തുറന്നുകാട്ടുന്നു.


1. അഖീദയുടെ അടിസ്ഥാനം: ശിർക്കും ഈമാനും ഹൃദയത്തിലാണ്.


ഇസ്‌ലാമിക അഖീദ പ്രകാരം ഒരു കാര്യം ശിർക്കാകണമെങ്കിൽ, അല്ലാഹുവല്ലാത്ത ഒരു ശക്തിക്ക് സ്വന്തമായി (അസ്തിത്വപരമായി) ഗുണമോ ദോഷമോ ചെയ്യാൻ കഴിവുണ്ടെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ ഗുണവിശേഷണങ്ങളിൽ ആ ശക്തിക്ക് പങ്കാളിത്തമുണ്ടെന്നോ ഹൃദയത്തിൽ വിശ്വസിക്കണം. അങ്ങനെയൊരു വിശ്വാസമില്ലാതെ കേവലം ബാഹ്യമായി ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തിയും ഒരുകാലത്തും ശിർക്കാവുകയില്ല.


 ഇമാം അബൂ ജഅ്ഫർ അൽത്വഹാവീ (റ) തന്റെ പ്രശസ്തമായ 'അഖീദത്തുത്വഹാവിയ്യ'യിൽ ഈ തത്വം അസന്നിഗ്ദ്ധമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കാണുക:


العَقِيدَةُ الطَّحَاوِيَّةُ لِلإِمَامِ الطَّحَاوِيِّ، المجلد 1، الصفحة 36:

«وَلَا نُخْرِجُ أَحَدًا مِنْ أَهْلِ القِبْلَةِ عَنِ الإِيمَانِ مَا لَمْ يَسْتَحِلَّ مَا أَدْخَلَهُ فِيهِ، وَالإِيمَانُ هُوَ الإِقْرَارُ بِاللِّسَانِ وَالتَّصْدِيقُ بِالجَنَانِ»


അർത്ഥം:


നമ്മുടെ ഖിബ്‌ലയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നിസ്കരിക്കുന്ന (അഹ്‌ലുൽ ഖിബ്‌ലയായ) ഒരു മുസ്‌ലിമിനെയും അവൻ ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച വിശ്വാസത്തെ ഹൃദയം കൊണ്ട് നിഷേധിക്കുന്നത് വരെ നാം ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയില്ല (കാഫിറോ മുശ്‌രിക്കോ ആക്കുകയില്ല). തീർച്ചയായും ഈമാൻ എന്നത് നാവുകൊണ്ടുള്ള പ്രഖ്യാപനവും ഹൃദയം കൊണ്ടുള്ള ദൃഢീകരണവുമാണ്.


ഹൃദയത്തിലുള്ള വിശ്വാസമാണ് ഒരാളെ മുസ്‌ലിമാക്കുന്നതും അല്ലാതാക്കുന്നതും എന്ന് ഇമാം ത്വഹാവീ വ്യക്തമാക്കുമ്പോൾ, ബാഹ്യമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയുടെ വീഡിയോ എടുത്ത് ആളുകളെ മുശ്‌രിക്കാക്കുന്ന വഹാബി സമ്പ്രദായത്തിന്റെ മുനയൊടിയുന്നു.


2. ബാഹ്യമായ പ്രവർത്തിയല്ല, വിശ്വാസമാണ് പ്രധാനം (ഖുർആനിക ദലീൽ)


ബാഹ്യമായി ശിർക്കിന്റെയോ കുഫ്‌റിന്റെയോ രൂപമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്താൽ പോലും ഹൃദയത്തിൽ തൗഹീദ് ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അവൻ യഥാർത്ഥ മുഅ്മിൻ തന്നെയാണ്. ഇതിന് ഏറ്റവും വലിയ തെളിവാണ് വിശുദ്ധ ഖുർആൻ സൂറത്തുന്നഹ്‌ലിലെ 106-ാം ആയത്തിൽ ഉദ്ധരിച്ച അമ്മാർ ബിൻ യാസിർ (റ) വിന്റെ ചരിത്രം. ശത്രുക്കളുടെ ക്രൂരമായ മർദ്ദനം സഹിക്കവയ്യാതെ ബാഹ്യമായി നാവുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം കുഫ്‌റിന്റെ വചനം ഉച്ചരിച്ചു. എന്നാൽ അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈമാൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയത് ഇങ്ങനെയാണ്:


إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ


അർത്ഥം:


ഹൃദയം ഈമാൻ കൊണ്ട് സമാധാനമടഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ നിർബന്ധിതനായവനൊഴികെ...


ഇതേക്കുറിച്ച് ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ ചക്രവർത്തിയായ ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽഅസ്ഖലാനി തന്റെ 'ഫത്ഹുൽ ബാരി'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കാണുക:


فَتْحُ البَارِي بِشَرْحِ صَحِيْحِ البُخَارِيِّ لِابْنِ حَجَرٍ العَسْقَلَانِيِّ، كِتَابُ الإِيمَانِ، المجلد 1، الصفحة 73:

«إِنَّ الأَعْمَالَ الظَّاهِرَةَ لَا تَدُلُّ بِمُجَرَّدِهَا عَلَى حَقِيقَةِ مَا فِي القَلْبِ، فَالْمَدَارُ فِي الإِيمَانِ وَالكُفْرِ عَلَى تَصْدِيقِ القَلْبِ»


അർത്ഥം:


ബാഹ്യമായ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ട് മാത്രം ഹൃദയത്തിലുള്ളതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല. തീർച്ചയായും ഈമാനിന്റെയും കുഫ്‌റിന്റെയും അടിസ്ഥാനം ഹൃദയത്തിന്റെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തലാണ്.


ഒരു സ്വഹാബി ജീവഭയം കൊണ്ട് ബാഹ്യമായി കുഫ്‌റിന്റെ വചനം പറഞ്ഞിട്ട് പോലും ഹൃദയത്തിലെ വിശ്വാസം നോക്കി അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തെ മുഅ്മിനാക്കിയെങ്കിൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ദാസനോടുള്ള ആദരവോടെ ഖബ്‌റിങ്കൽ ചെന്ന് നിൽക്കുന്ന ഒരു സുന്നിയുടെ ബാഹ്യരൂപം കണ്ട് അവൻ ശിർക്ക് ചെയ്തു എന്ന് വിധി എഴുതാൻ പുത്തൻവാദികൾക്ക് ആരാണ് അനുവാദം നൽകിയത്?


3. ഹൃദയം പിളർന്ന് നോക്കാൻ പ്രവാചകൻ വിലക്കിയ ചരിത്രം.


മറ്റൊരാളുടെ ഹൃദയത്തിലെ യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം എന്തെന്ന് ഖണ്ഡിതമായി അറിയാതെ അവനെ മുശ്‌രിക്കോ കാഫിറോ ആക്കാൻ പാടില്ല എന്ന് തിരുനബി (സ്വ) ശക്തമായി വിലക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഉസാമ ബിൻ സെയ്ദ് (റ) യുദ്ധക്കളത്തിൽ വെച്ച് 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്' എന്ന് പറഞ്ഞ ഒരു ശത്രുവിനെ ബാഹ്യമായ അഭിനയമാണെന്ന് കരുതി വധിച്ചപ്പോൾ നബി (സ്വ) ഉസാമ (റ) വിനോട് കഠിനമായി കോപിച്ച സംഭവം സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിമിലുണ്ട്:


صَحِيحُ مُسْلِمٍ، كِتَابُ الإِيمَانِ، حَدِيثُ 96:

«أَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَقَتَلْتَهُ؟ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّمَا قَالَهَا تَعَوُّذًا. قَالَ: فَهَلَّا شَقَقْتَ عَنْ قَلْبِهِ حَتَّى تَعْلَمَ أَقَالَهَا أَمْ لَا؟»


അർത്ഥം:


അവിടുന്ന് ചോദിച്ചു: അവൻ 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്' എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും നീ അവനെ കൊന്നുകളഞ്ഞുവോ? ഉസാമ (റ) പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, അവൻ മരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടി വെറുതെ പറഞ്ഞതാണ്. അപ്പോൾ നബി (സ്വ) അരുളി: "അവൻ അത് (ആത്മാർത്ഥമായി) പറഞ്ഞതാണോ എന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി നീ അവന്റെ ഹൃദയം പിളർന്ന് നോക്കിയോ?!"


അഞ്ചു വക്ത് നിസ്കരിക്കുകയും റബ്ബ് അല്ലാഹുവാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സുന്നി മുസ്‌ലിം മഖ്ബറയിൽ പോയി തവസ്സുൽ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവന്റെ ഹൃദയം പിളർന്നു നോക്കാതെ അവൻ ശിർക്ക് ചെയ്തു എന്ന് ഫത്‌വയിറക്കുന്ന വഹാബി മൗലവിമാർ യഥാർത്ഥത്തിൽ തിരുനബിയുടെ ഈ അധ്യാപനത്തെയാണ് കാറ്റിൽപ്പറത്തുന്നത്.


4. വഫാത്തായ പ്രവാചകനോട് നേരിട്ട് ആവലാതി പറയൽ സ്വഹാബത്തിന്റെ ചര്യ.


വഫാത്തായ പ്രവാചകന്റെ ഖബ്‌റിങ്കൽ വന്ന് നേരിട്ട് ആവലാതി പറയുന്നതും സഹായം തേടുന്നതും സ്വഹാബത്തിന്റെ കാലം തൊട്ടേയുള്ള സുന്നത്തായ ചര്യയാണ്. ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽഅസ്ഖലാനി തന്റെ 'ഫത്ഹുൽ ബാരി'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ സ്വഹീഹായ സംഭവം കാണുക:


فَتْحُ البَارِي بِشَرْحِ صَحِيْحِ البُخَارِيِّ لِابْنِ حَجَرٍ العَسْقَلَانِيِّ، كِتَابُ الِاسْتِسْقَاءِ، المجلد 2، الصفحة 495:

«رَوَى ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ مِنْ رِوَايَةِ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ مَالِكِ الدَّارِ - وَكَانَ خَازِنَ عُمَرَ - قَالَ: أَصَابَ النَّاسَ قَحْطٌ فِي زَمَنِ عُمَرَ، فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى قَبْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا»


അർത്ഥം:


ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് കടുത്ത വരൾച്ചയുണ്ടായപ്പോൾ ബിലാൽ ബിൻ ഹാരിസ് അൽമുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബി നബി (സ്വ) തങ്ങളുടെ ഖബ്‌റിങ്കൽ വന്ന് നേരിട്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അങ്ങ് അല്ലാഹുവോട് മഴക്ക് പ്രാർത്ഥിച്ചാലും; തീർച്ചയായും അവർ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്."


ഈ പ്രവൃത്തിയെ അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഉമർ (റ) അടക്കമുള്ള ഒരു സ്വഹാബിയും ശിർക്കായി കണ്ടിട്ടില്ല. വഫാത്തായ മഹാന്മാരോട് നേരിട്ട് ആവലാതി പറയുന്നത് ശിർക്കാണെങ്കിൽ ഈ സ്വഹാബി മുശ്‌രിക്കാകുമോ?


5. അമ്പിയാക്കളോടും ഔലിയാക്കളോടും സഹായം തേടൽ (ഇസ്തിഗാസ) അനുവദനീയമാണ്

ശാഫീ മദ്ഹബിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഫത്‌വകളുടെ പ്രമാണഗ്രന്ഥമായ 'അൽ-ഫതാവൽ ഹദീസിയ്യ'യിൽ ഇമാം ഇബ്നു ഹജർ അൽഹയ്തമി (റ) എഴുതുന്നു:


الفَتَاوَى الحَدِيثِيَّةُ لِابْنِ حَجَرٍ الهَيْتَمِيِّ، المجلد 1، الصفحة 286:

«الاسْتِغَاثَةُ بِالأَنْبِيَاءِ وَالأَوْلِيَاءِ وَالصَّالِحِينَ حَسَنَةٌ، لِأَنَّهُمْ بَعْدَ مَوْتِهِمْ قَادِرُونَ عَلَى الإِعَانَةِ بِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَى كَمَا كَانُوا فِي حَيَاتِهِمْ»


അർത്ഥം:


അമ്പിയാക്കളെയും ഔലിയാക്കളെയും സ്വാലിഹീങ്ങളെയും വിളിച്ച് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യൽ (സഹായം തേടൽ) നല്ല കാര്യമാണ്. കാരണം, മരണശേഷവും അല്ലാഹുവിന്റെ അനുവാദപ്രകാരം സഹായിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിവുണ്ട്; അവർ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ സഹായിച്ചിരുന്നത് പോലെത്തന്നെ.


6. അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരെ വിളിക്കാൻ തിരുനബിയുടെ കല്പന.


വിജനമായ സ്ഥലത്തോ വെച്ച് അദൃശ്യരായ സൃഷ്ടികളോട് നേരിട്ട് സഹായം ചോദിക്കാൻ തിരുനബി (സ്വ) പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇമാം തബ്‌റാനി (റ) തന്റെ 'അൽ-മുഅ്ജം അൽ-കബീർ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഹദീസ് കാണുക:


المُعْجَمُ الكَبِيرُ لِلطَّبَرَانِيِّ، المجلد 17، الصفحة 117:

«قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا أَضَلَّ أَحَدُكُمْ شَيْئًا أَوْ أَرَادَ أَحَدُكُمْ عَوْنًا وَهُوَ بِأَرْضٍ لَيْسَ بِهَا أَنِيسٌ، فَلْيَقُل يَا عِبَادَ اللَّهِ أَغِيثُونِي»


അർത്ഥം:


നിങ്ങളിൽ ആർക്കെങ്കിലും കാട്ടിൽ വെച്ച് വല്ലതും നഷ്ടപ്പെടുകയോ അല്ലെങ്കിൽ വിജനമായ നാട്ടിൽ വെച്ച് സഹായം ആവശ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ അവൻ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു പറയട്ടെ: "അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസന്മാരേ, എന്നെ സഹായിക്കണേ!"


7. വഹാബികളുടെ സ്വന്തം നേതാക്കളുടെ കിതാബുകളിൽ നിന്നുള്ള ഖണ്ഡനം

വഹാബികളുടെ ആചാര്യനായ ഇബ്നു തൈമിയ്യ തന്റെ 'അൽ-കലിമുത്ത്വയ്യിബ്' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:


الكَلِمُ الطَّيِّبُ لِابْنِ تَيْمِيَّةَ، بَابُ مَا يَقُولُ إِذَا خَدِرَتْ رِجْلُهُ، الصفحة 120:

«عَنِ الْهَيْثَمِ بْنِ حَنَشٍ قَالَ: كُنَّا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَخَدِرَتْ رِجْلُهُ، فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ: اذْكُرْ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَيْكَ. فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ! فَانْبَسَطَتْ رِجْلُهُ»


അർത്ഥം:


അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു ഉമർ (റ) വിന്റെ കാൽ തരിപ്പ് ബാധിച്ചപ്പോൾ ഒരാൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: "താങ്കൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടയാളെ ഓർക്കുക." ഉടനെ അദ്ദേഹം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: "യാ മുഹമ്മദ് (ഓ മുഹമ്മദ് നബിയേ!)" അതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാൽ തരിപ്പ് മാറി.


മൺമറഞ്ഞുപോയ നബി തങ്ങളെ 'യാ മുഹമ്മദ്' എന്ന് നേരിട്ട് വിളിച്ച സ്വഹാബിയുടെ പ്രവർത്തിയെ വഹാബി ആചാര്യൻ തന്നെ സ്വന്തം ഗ്രന്ഥത്തിൽ തെളിവായി ഉദ്ധരിക്കുമ്പോൾ സുന്നികൾ ചെയ്യുന്ന തവസ്സുൽ എങ്ങനെ ശിർക്കാകും?


8. വഹാബികളുടെ കപടതയും ഖവാരിജീ നിലപാടും

മഖ്ബറയിൽ പോകുന്ന സാധാരണക്കാരായ സുന്നികൾ അല്ലാഹുവാണ് സർവ്വലോക രക്ഷിതാവ് എന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ്. അവർ അവിടെയുള്ള വലിയ്യ് സ്വന്തമായി മഴ പെയ്യിക്കുമെന്നോ, സ്വന്തമായി രോഗം മാറ്റുമെന്നോ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. മറിച്ച്, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ദാസൻ കിടക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് വെച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ അല്ലാഹു ഉത്തരം നൽകുമെന്നും, ആ വലിയ്യ് നമുക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് ശിപാർശ (ശഫാഅത്ത്) ചെയ്യുമെന്നുമാണ് അവരുടെ വിശ്വാസം.


ഈ ഹൃദയത്തിലെ വിശ്വാസം (തൗഹീദ്) നിലനിൽക്കെ, ബാഹ്യമായ ഒരു വീഡിയോ ക്ലിപ്പ് കാണിച്ച് അവരെ മുശ്‌രിക്കുകളാക്കാൻ നോക്കുന്നത് ജനങ്ങളെ വഞ്ചിക്കലാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തിന്റെ പണ്ഡിതന്മാരും സാധാരണക്കാരും ഹൃദയത്തിൽ ശുദ്ധമായ തൗഹീദ് സൂക്ഷിക്കുന്നവരാണ്.


സത്യവിശ്വാസികളെ മുശ്‌രിക്കുകളാക്കുന്ന വഹാബി ശൈലി പണ്ടത്തെ ഖവാരിജുകളുടേതാണ്. ഇമാം ബുഖാരി (റ) തന്റെ സ്വഹീഹിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:


صَحِيحُ البُخَارِيِّ، كِتَابُ اسْتِتَابَةِ المُرْتَدِّينَ، المجلد 9، الصفحة 16:

«وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَرَاهُمْ شِرَارَ خَلْقِ اللَّهِ، وَقَالَ: إِنَّهُمُ انْطَلَقُوا إِلَى آيَاتٍ نُزِلَتْ فِي الْكُفَّارِ فَجَعَلُوهَا عَلَى الْمُؤْمِنِينَ»


അർത്ഥം:


ഇബ്നു ഉമർ (റ) അവരെ (ഖവാരിജുകളെ) അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്ടികളിൽ ഏറ്റവും മോശക്കാരായിട്ടായിരുന്നു കണ്ടിരുന്നത്. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും അവർ കാഫിറുകളുടെ വിഷയത്തിൽ ഇറങ്ങിയ ആയത്തുകളിലേക്ക് പോവുകയും അവ സത്യവിശ്വാസികളുടെ മേൽ ചുമത്തുകയും ചെയ്തു.


വിഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിച്ച മക്കയിലെ അവിശ്വാസികൾക്കെതിരെ ഇറങ്ങിയ ഖുർആൻ വചനങ്ങൾ കാണിച്ച്, മമ്പുറം തങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഔലിയാക്കളെ വസീലയാക്കുന്ന സുന്നികളെ മുശ്‌രിക്കാക്കുന്ന ഇന്നത്തെ പുത്തൻവാദികൾ പിന്തുടരുന്നത് ഇതേ ഖവാരിജീ പാതയാണ്.


ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ സഹോദരന്മാരെ...

സാധാരണക്കാരായ സത്യവിശ്വാസികൾ മനസ്സിലാക്കുക: ആരാധന അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണ്. മമ്പുറം തങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന സുന്നി പണ്ഡിതൻ തങ്ങളെ ദൈവമാക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്. മറിച്ച്, അല്ലാഹുവിന്റെ വലിയ്യ് എന്ന പദവി മുൻനിർത്തി അവരോട് സഹായം ചോദിക്കുകയാണ്. അത് റസൂലുള്ളാഹിയും സ്വഹാബത്തും മുൻഗാമികളായ ഇമാമുകളും പഠിപ്പിച്ച ശുദ്ധമായ സുന്നത്തായ കാര്യമാണ്. വഹാബികളുടെ കട്ട് ആൻഡ് പേസ്റ്റ് വീഡിയോകൾ കണ്ട് ആരും ഈമാൻ നശിപ്പിക്കരുത്. പ്രമാണങ്ങളുടെ ബലം എന്നും അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തി വൽ ജമാഅത്തിനാണ്.

Salaf Right Choice Labeeb K T

Monday, July 13, 2026

ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നതും അതിന്റെ പ്രതിഫലം അവർക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുക്കുന്നതും قراءه عند الميت

 മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിക്കുവേണ്ടി ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നതും അതിന്റെ പ്രതിഫലം അവർക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുക്കുന്നതും (ഇഹ്ദാഉസ്സവാബ്) ശരീഅത്തിന്റെ മൗലികമായ അധ്യാപനങ്ങൾക്ക് തികച്ചും അനുസൃതമായ കാര്യമാണ്. ശാഫിഈ മദ്ഹബിന്റെ പ്രബലമായ നിലപാടുകളെയും ക്ലാസിക്കൽ ഇമാമുകളുടെ ഇബാറത്തുകളെയും വക്രീകരിച്ചുകൊണ്ട് പുത്തൻവാദികൾ ഉയർത്തുന്ന ഈ വാദം അവരുടെ പ്രമാണ ദാരിദ്ര്യവും കള്ളപ്രചാരണവും മാത്രമാണ്. അവരുടെ വാദങ്ങളെ അക്കമിട്ട് പ്രമാണബദ്ധമായി താഴെ ഖണ്ഡിക്കുന്നു:


ഒന്ന്: മയ്യിത്തിന് വേണ്ടി ഖുർആൻ ഓതി ദുആ ചെയ്യൽ ശാഫിഈ മദ്ഹബിൽ സുന്നത്ത്


മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ അടുക്കൽ വെച്ച് ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യലും, പാരായണത്തിന് ശേഷം ആ പ്രതിഫലം മയ്യിത്തിന് ലഭിക്കാൻ ദുആ ചെയ്യലും ശാഫിഈ മദ്ഹബിൽ ശക്തമായ സുന്നത്താണെന്ന് ഇമാമുകൾ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മദ്ഹബിന്റെ ആധികാരിക വക്താവായ ഇമാം യഹ്‌യ ബിൻ ശറഫ് അൻ-നവവി (റ) തന്റെ 'കിതാബുൽ അദ്കാറി'ൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:


كِتَابُ أَذْكَارِ الْمُسَافِرِ - بَابُ مَا يُقَالُ بَعْدَ الدَّفْنِ


قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأَصْحَابُهُ: يُسْتَحَبُّ أَنْ يَقْرَءُوا عِنْدَهُ شَيْئًا مِنَ الْقُرْآنِ، قَالُوا: فَإِنْ خَتَمُوا الْقُرْآنَ كُلَّهُ كَانَ حَسَنًا.

(അൽ-അദ്കാർ ലുള്ളമാം ആൻ-നവവി, പേജ്: 169)


ഇമാം ശാഫിഈ (റ) തങ്ങളും അസ്ഹാബും വ്യക്തമാക്കിയത് മയ്യിത്തിന്റെ അടുക്കൽ ഖുർആൻ ഓതൽ സുന്നത്താണെന്നാണ്, ഇനി ഖുർആൻ മുഴുവൻ ഖത്മ് തീർത്താൽ അത് അതീവ ഉത്തമവുമാണ്. മയ്യിത്തിന് പ്രതിഫലം കിട്ടില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് ഈ ഖത്മ് ഓതൽ സുന്നത്താണെന്ന് ഇമാം ശാഫിഈ (റ) തങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കിയത്? പുത്തൻവാദികളുടെ അറിവില്ലായ്മ ഇതിൽ നിന്ന് തന്നെ സുതരാം വ്യക്തമാണ്.


രണ്ട്: മയ്യിത്തിന് പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമെന്നത് ശാഫിഈ മദ്ഹബിലെയും അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തിലെയും ഏകോപിത അഭിപ്രായം


ഓതിയ വ്യക്തി പ്രതിഫലം മയ്യിത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ അല്ലാഹുവോട് ദുആ ചെയ്യുകയോ, മയ്യിത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഓതുകയോ ചെയ്താൽ ആ പ്രതിഫലം മയ്യിത്തിന് ലഭിക്കുമെന്നതിൽ ക്ലാസിക്കൽ ഇമാമുകൾക്കിടയിൽ യാതൊരു തർക്കവുമില്ല. ഇമാം നവവി (റ) തന്റെ 'ശറഹു സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിമി'ൽ ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു:


وَأَمَّا قِرَاءَةُ الْقُرْآنِ فَالْمَشْهُورُ مِنْ مَذْهَبِ الشَّافِعِيِّ أَنَّهُ لَا يَصِلُ ثَوَابُهَا إِلَى الْمَيِّتِ، وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ: يَصِلُ ثَوَابُهَا إِلَى الْمَيِّتِ... وَاخْتَارَ جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِ الشَّافِعِيِّ وُصُولَ ثَوَابِ الْقِرَاءَةِ إِلَى الْمَيِّتِ وَبِهِ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَالْعُلَمَاءُ كَافَّةً.

(ശറഹു സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിം ലുള്ളമാം ആൻ-നവവി, വാള്യം: 11, പേജ്: 85)


ഇവിടെ 'ലാ യസ്വിൽ' (എത്തിച്ചേരില്ല) എന്ന് ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വന്നത് ഓതിയ ശേഷം മയ്യിത്തിന് വേണ്ടി പ്രതിഫലം എത്തിക്കാൻ ദുആ ചെയ്യാതിരിക്കുമ്പോഴുള്ള അവസ്ഥയാണ്. എന്നാൽ ഓതിയ ശേഷം "അല്ലാഹുവേ ഇതിന്റെ പ്രതിഫലം ഇന്ന വ്യക്തിക്ക് നീ എത്തിക്കേണമേ" എന്ന് ദുആ ചെയ്താൽ അത് എത്തിച്ചേരുമെന്നത് അഖില പണ്ഡിതന്മാരുടെയും (ഉലമാഉ കാഫ്ഫഃ) മദ്ഹബിലെ പ്രബലരായ മുഹഖിഖീങ്ങളുടെയും ഏകോപിത നിലപാടാണ്.


ഇമാം ഇബ്നു ഹജർ അൽ-ഹൈതമി (റ) തന്റെ 'തുഹ്ഫത്തുൽ മുഹ്താജി'ൽ ഈ മസ്അല വളരെ കൃത്യമായി വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്:


كِتَابُ الْجَنَائِزِ - بَابُ الدَّفْنِ


وَيَنْفَعُ الْمَيِّتَ قِرَاءَةٌ عِنْدَ قَبْرِهِ بَلْ هُوَ سُنَّةٌ... وَقَدْ جَزَمَ جَمَاعَةٌ بِالْوُصُولِ لِلْمَيِّتِ إنْ نَوَى بِقِرَاءَتِهِ أَوْ دَعَا لَهُ بَعْدَهَا بِأَنْ يَقُولَ: اللَّهُمَّ أَوْصِلْ ثَوَابَ مَا قَرَأْتُهُ لِفُلَانٍ.

(തുഹ്ഫത്തുൽ മുഹ്താജ് ബി ശർഹിൽ മിൻഹാജ്, വാള്യം: 3, പേജ്: 202)


ഖബറിടത്തിനരികിൽ വെച്ചുള്ള ഖുർആൻ പാരായണം മയ്യിത്തിന് ഉപകരിക്കുമെന്നും അത് സുന്നത്താണെന്നും വ്യക്തമാക്കിയ ഇമാം, ഓതിയ ശേഷം മയ്യിത്തിന് വേണ്ടി ദുആ ചെയ്താൽ ആ പ്രതിഫലം തീർച്ചയായും മയ്യിത്തിന് ലഭിക്കുമെന്ന് ഒരു സംഘം പണ്ഡിതന്മാർ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.


മൂന്ന്: ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രമാണങ്ങൾ


ഖബറിന് മുകളിൽ ഈർപ്പമുള്ള ഈത്തപ്പനയോന്തിന്റെ കഷ്ണം വെച്ചപ്പോൾ തിരുനബി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലം തങ്ങൾ അരുളിയത്, അത് ഉണങ്ങാത്ത കാലത്തോളം അവർക്ക് അദാബ് ലഘൂകരിക്കപ്പെടും എന്നാണ്. ഇമാം ബുഖാരി (റ) തന്റെ സ്വഹീഹിൽ ഇത് ഉദ്ധരിക്കുന്നു:


كِتَابُ الْجَنَائِزِ - بَابُ جَرِيدِ النَّخْلِ عَلَى الْقَبْرِ


عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ مَرَّ بِقَبْرَيْنِ يُعَذَّبَانِ... فَأَخَذَ جَرِيدَةً رَطْبَةً فَشَقَّهَا نِصْفَيْنِ فَغَرَزَ فِي كُلِّ قَبْرٍ وَاحِدَةً، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا؟ قَالَ: «لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا».

(സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി, ഹദീസ് നമ്പർ: 1378)


ഈ ഹദീസിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (റ) 'ഫത്ഹുൽ ബാരി'യിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കാണുക:


وَإِذَا حَصَلَ التَّخْفِيفُ بِتَسْبِيحِ النَّبَاتِ، فَكَيْفَ بِقِرَاءَةِ الْقُرْآنِ مِنَ الْمُؤْمِنِ لِلْمَيِّتِ؟ فَقِرَاءَةُ الْقُرْآنِ أَوْلَى بِالْوُصُولِ وَالنَّفْعِ.

(ഫത്ഹുൽ ബാരി ശറഹു സ്വഹീഹിൽ ബുഖാരി, വാള്യം: 3, പേജ്: 223)


ഒരു സസ്യത്തിന്റെ തസ്ബീഹ് കാരണം മയ്യിത്തിന് ആശ്വാസം ലഭിക്കുമെങ്കിൽ, ഒരു മുഅ്മിനായ മനുഷ്യൻ മയ്യിത്തിന് വേണ്ടി ഓതുന്ന ഖുർആൻ പാരായണം വഴി പ്രതിഫലവും ഗുണവും ലഭിക്കാൻ ഏറ്റവും മുൻഗണന അർഹിക്കുന്നത് ഖുർആൻ പാരായണത്തിനാണ് എന്ന് ഹാഫിള് വ്യക്തമാക്കുന്നു.


നാല്: വഹാബികളുടെ ആന്തരിക വൈരുദ്ധ്യം (സ്വന്തം പ്രമാണം കൊണ്ട് ഖണ്ഡിക്കുക)


ഇനി പുത്തൻവാദികളുടെ ആചാര്യനായ ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ ഫത്വ തന്നെ നോക്കുക. മരണപ്പെട്ടവർക്ക് വേണ്ടി ഖുർആൻ ഓതിയാൽ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇബ്നു തൈമിയ്യ മറുപടി നൽകുന്നത്:


سُئِلَ عَنْ قِرَاءَةِ أَهْلِ بَيْتِ الْمَيِّتِ وَتَسْبِيحِهِمْ وَتَحْمِيدِهِمْ... هَلْ يَصِلُ الثَّوَابُ إلَى الْمَيِّتِ؟ فَأَجَابَ: يَصِلُ إلَى الْمَيِّتِ قِرَاءَةُ أَهْلِ بَيْتِهِ وَتَسْبِيحُهُمْ وَتَكْبِيرُهُمْ وَسَائِرُ ذِكْرِهِمْ لِلَّهِ تَعَالَى إذَا أَهْدَوْهُ إلَى الْمَيِّتِ وَصَلَ إلَيْهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ.

(മജ്മൂഉൽ ഫതാവാ ലാബ്നി തൈമിയ്യ, വാള്യം: 24, പേജ്: 324)


അവരുടെ സ്വന്തം നേതാവ് പോലും മയ്യിത്തിലേക്ക് ഖുർആൻ പാരായണത്തിന്റെ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമെന്ന് ഫത്വ നൽകുമ്പോഴാണ് കേരളത്തിലെ പുത്തൻവാദികൾ സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ ശാഫിഈ മദ്ഹബിന്റെ പേരിൽ കള്ളം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്.


മരണവീട്ടിൽ ആളുകൾ ഒരുമിച്ചുകൂടി ഖുർആൻ ഓതുന്നതും ദിക്റ് ചൊല്ലുന്നതും മയ്യിത്തിന് വലിയ ആശ്വാസവും മയ്യിത്തിന്റെ പരലോക വിജയത്തിന് കാരണവുമാണ്. പണ്ഡിതന്മാരെ ബഹുമാനപൂർവ്വം ക്ഷണിച്ചു വരുത്തി അവർക്ക് സദഖ നൽകുന്നതും ഇസ്‌ലാമിക ശരീഅത്ത് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച കാര്യമാണ്. ഇതിനെതിരെ കുപ്രചാരണം നടത്തുന്ന ബിദ്അത്തുകാരുടെ വാദങ്ങൾ തികച്ചും പൊള്ളയാണെന്ന് ക്ലാസിക്കൽ ഇമാമുകളുടെ ദലീലുകളിൽ നിന്ന് സ്ഫടികസ്ഫുടം വ്യക്തമാണ്.

മുത്ത്നബി സ്വ യുടെ പേരകുട്ടിയുടെ മരണ സമയം ............

 



മുത്ത്നബി സ്വ യുടെ പേരകുട്ടിയുടെ മരണ സമയം

............



 ഉസാമ ബിൻ സൈദ് (റ) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു:

നബി ﷺയുടെ മകൾ നബി ﷺക്ക് സന്ദേശമയച്ചു: 

"എന്റെ മകൻ മരണാസന്നനാണ്. ദയവായി താങ്കൾ വരിക."

അപ്പോൾ നബി ﷺ അവർക്കു സലാം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറയാൻ ആളെ അയച്ചു:

"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്. എല്ലാ കാര്യത്തിനും അവന്റെ അടുക്കൽ നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്. അതിനാൽ അവൾ ക്ഷമിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ."

എന്നാൽ നബി ﷺ നിർബന്ധമായും വരണമെന്ന് സത്യം ചെയ്ത് വീണ്ടും ആളെ അയച്ചു.

അപ്പോൾ നബി ﷺ എഴുന്നേറ്റ് പുറപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം സഅ്ദ് ബിൻ ഉബാദ (റ), മുആദ് ബിൻ ജബൽ (റ), ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബ് (റ), സൈദ് ബിൻ സാബിത് (റ) എന്നിവരും മറ്റ് ചില സ്വഹാബികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

കുഞ്ഞിനെ നബി ﷺയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. നബി ﷺ അവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. അപ്പോൾ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ പുറത്തുപോകുന്ന അവസാന ശ്വാസം (തൊണ്ടയിൽ ശബ്ദമുണ്ടാകുന്ന നില) ആയിരുന്നു.

ഇത് കണ്ടപ്പോൾ നബി ﷺയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.

അപ്പോൾ സഅ്ദ് (റ) ചോദിച്ചു:

"അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഇത് എന്താണ്?"

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

"ഇത് അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വെച്ച കാരുണ്യമാണ്."

മറ്റൊരു റിവായത്തിൽ:

"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."

ഉറവിടം: Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim (മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി).


 الله صلى الله عليه وسلم وحبه وابن حبه رضي الله عنهما قال : أرسلت بنت النبي صلى الله عليه وسلم إن ابني قد احتضر فاشهدنا . فأرسل يقرئ السلام ويقول : إن لله ما أخذ وله ما أعطى وكل شيء عنده بأجل مسمى ، فلتصبر ولتحتسب   . فأرسلت إليه تقسم عليه ليأتينها . فقام ومعه سعد بن عبادة ومعاذ بن جبل وأبي بن كعب وزيد بن ثابت ورجال رضي الله عنهم فرفع إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم الصبي فأقعده في حجره ونفسه تقعقع ففاضت عيناه . فقال سعد : يا رسول الله ما هذا ؟ فقال : هذه رحمة جعلها الله تعالى في قلوب عباده .


وفي رواية في قلوب من شاء من عباده وإنما يرحم الله من عباده الرحماء متفق عليه .

ഈ ഹദീസിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ഫാഇദകൾ (പാഠങ്ങൾ):

മരണവും ജീവിതവും അല്ലാഹുവിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.

"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്." എന്ന വാക്കുകൾ എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ അമാനത്താണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഓരോ ജീവനും നിശ്ചിത സമയമുണ്ട്.

"എല്ലാ കാര്യത്തിനും നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്." അതിനാൽ മരണം നേരത്തെയോ വൈകിയോ വരില്ല.

മുസീബത്ത് വന്നാൽ ക്ഷമ (സബ്ര്) പാലിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണം (ഇഹ്തിസാബ്).

പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണത്തിൽ കരയുന്നത് അനുവദനീയമാണ്, അത് അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയോട് പ്രതിഷേധമോ വിലാപമോ അല്ലെങ്കിൽ.

കരുണ കാണിക്കൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ മഹത്തായ സ്വഭാവമാണ്.

നബി ﷺയുടെ കണ്ണുനീർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുണയുടെ തെളിവാണ്.

ഹൃദയത്തിലെ കാരുണ്യം ഈമാന്റെ നല്ല ലക്ഷണമാണ്.

കരുണ കാണിക്കുന്നവരോട് അല്ലാഹുവും കരുണ കാണിക്കും.

"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."

രോഗിയെയും മരണാസന്നനെയും സന്ദർശിക്കുന്നത് സുന്നത്താണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ബന്ധുക്കളെയും അടുത്തവരെയും.

മുസീബത്ത് അനുഭവിക്കുന്നവരെ നല്ല വാക്കുകളിലൂടെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം.

നബി ﷺ മനുഷ്യനായിരുന്നതിനാൽ സ്വാഭാവികമായ വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയിൽ പൂർണ്ണ തൃപ്തിയോടെയായിരുന്നു.


Aalam Kamil saquafi parappanangadi



മുത്ത്നബി സ്വ യുടെ പേരകുട്ടിയുടെ മരണ സമയം
............


 ഉസാമ ബിൻ സൈദ് (റ) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു:
നബി ﷺയുടെ മകൾ നബി ﷺക്ക് സന്ദേശമയച്ചു: 
"എന്റെ മകൻ മരണാസന്നനാണ്. ദയവായി താങ്കൾ വരിക."
അപ്പോൾ നബി ﷺ അവർക്കു സലാം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറയാൻ ആളെ അയച്ചു:
"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്. എല്ലാ കാര്യത്തിനും അവന്റെ അടുക്കൽ നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്. അതിനാൽ അവൾ ക്ഷമിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ."
എന്നാൽ നബി ﷺ നിർബന്ധമായും വരണമെന്ന് സത്യം ചെയ്ത് വീണ്ടും ആളെ അയച്ചു.
അപ്പോൾ നബി ﷺ എഴുന്നേറ്റ് പുറപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം സഅ്ദ് ബിൻ ഉബാദ (റ), മുആദ് ബിൻ ജബൽ (റ), ഉബയ്യ് ബിൻ കഅ്ബ് (റ), സൈദ് ബിൻ സാബിത് (റ) എന്നിവരും മറ്റ് ചില സ്വഹാബികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുഞ്ഞിനെ നബി ﷺയുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. നബി ﷺ അവനെ തന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. അപ്പോൾ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ പുറത്തുപോകുന്ന അവസാന ശ്വാസം (തൊണ്ടയിൽ ശബ്ദമുണ്ടാകുന്ന നില) ആയിരുന്നു.
ഇത് കണ്ടപ്പോൾ നബി ﷺയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.
അപ്പോൾ സഅ്ദ് (റ) ചോദിച്ചു:
"അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ! ഇത് എന്താണ്?"
നബി ﷺ പറഞ്ഞു:
"ഇത് അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വെച്ച കാരുണ്യമാണ്."
മറ്റൊരു റിവായത്തിൽ:
"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."
ഉറവിടം: Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim (മുത്തഫഖുൻ അലൈഹി).

 الله صلى الله عليه وسلم وحبه وابن حبه رضي الله عنهما قال : أرسلت بنت النبي صلى الله عليه وسلم إن ابني قد احتضر فاشهدنا . فأرسل يقرئ السلام ويقول : إن لله ما أخذ وله ما أعطى وكل شيء عنده بأجل مسمى ، فلتصبر ولتحتسب   . فأرسلت إليه تقسم عليه ليأتينها . فقام ومعه سعد بن عبادة ومعاذ بن جبل وأبي بن كعب وزيد بن ثابت ورجال رضي الله عنهم فرفع إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم الصبي فأقعده في حجره ونفسه تقعقع ففاضت عيناه . فقال سعد : يا رسول الله ما هذا ؟ فقال : هذه رحمة جعلها الله تعالى في قلوب عباده .

وفي رواية في قلوب من شاء من عباده وإنما يرحم الله من عباده الرحماء متفق عليه .
ഈ ഹദീസിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പ്രധാന ഫാഇദകൾ (പാഠങ്ങൾ):
മരണവും ജീവിതവും അല്ലാഹുവിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.
"അല്ലാഹു എടുത്തത് അവന്റേതാണ്; അവൻ നൽകിയതും അവന്റേതാണ്." എന്ന വാക്കുകൾ എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ അമാനത്താണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഓരോ ജീവനും നിശ്ചിത സമയമുണ്ട്.
"എല്ലാ കാര്യത്തിനും നിശ്ചിത കാലാവധിയുണ്ട്." അതിനാൽ മരണം നേരത്തെയോ വൈകിയോ വരില്ല.
മുസീബത്ത് വന്നാൽ ക്ഷമ (സബ്ര്) പാലിക്കുകയും പ്രതിഫലം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണം (ഇഹ്തിസാബ്).
പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണത്തിൽ കരയുന്നത് അനുവദനീയമാണ്, അത് അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയോട് പ്രതിഷേധമോ വിലാപമോ അല്ലെങ്കിൽ.
കരുണ കാണിക്കൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ മഹത്തായ സ്വഭാവമാണ്.
നബി ﷺയുടെ കണ്ണുനീർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുണയുടെ തെളിവാണ്.
ഹൃദയത്തിലെ കാരുണ്യം ഈമാന്റെ നല്ല ലക്ഷണമാണ്.
കരുണ കാണിക്കുന്നവരോട് അല്ലാഹുവും കരുണ കാണിക്കും.
"അല്ലാഹു തന്റെ ദാസന്മാരിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നവരോടു മാത്രമേ കരുണ കാണിക്കുകയുള്ളൂ."
രോഗിയെയും മരണാസന്നനെയും സന്ദർശിക്കുന്നത് സുന്നത്താണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ബന്ധുക്കളെയും അടുത്തവരെയും.
മുസീബത്ത് അനുഭവിക്കുന്നവരെ നല്ല വാക്കുകളിലൂടെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം.
നബി ﷺ മനുഷ്യനായിരുന്നതിനാൽ സ്വാഭാവികമായ വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയിൽ പൂർണ്ണ തൃപ്തിയോടെയായിരുന്നു.

Aalam Kamil saquafi parappanangadi

വ്യഭിചാരവും .വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും

 


വ്യഭിചാരവും

.വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും




വ്യഭിചാരവും

.വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും (الذرائع) ഒഴിവാക്കണമെന്നതിന് ഖുർആനിലും ഹദീസിലും വ്യക്തമായ തെളിവുകളുണ്ട്.

1. ഖുർആൻ

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَى ۖ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا

"വ്യഭിചാരത്തോട് അടുക്കുകപോലും ചെയ്യരുത്. തീർച്ചയായും അത് അത്യന്തം നീചമായ പ്രവൃത്തിയും ദുഷിച്ച വഴിയുമാകുന്നു." — സൂറത്തുൽ ഇസ്റാ 17:32

ഇവിടെ "ولا تقربوا" (അടുക്കരുത്) എന്നാണ് അല്ലാഹു പറഞ്ഞത്; "لا تزنوا" (വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്) എന്നല്ല. അതിനാൽ അതിലേക്കു നയിക്കുന്ന മാർഗങ്ങളും വിലക്കപ്പെട്ടവയാണെന്ന് മുഫസ്സിറുകൾ വിശദീകരിക്കുന്നു.

2. നോട്ടം താഴ്ത്താൻ കല്പന

قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ

"വിശ്വാസികളായ പുരുഷന്മാരോട് പറയുക: അവർ തങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി താഴ്ത്തുകയും ചാരിത്ര്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ." — സൂറത്തുൻ നൂർ 24:30

ഇതിന് പിന്നാലെ സ്ത്രീകൾക്കും അതേ കല്പന (24:31) നൽകുന്നു.

3. ഹദീസ്

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

"ആരും ഒരു (അന്യ) സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഏകാന്തതയിൽ ഇരിക്കരുത്. കാരണം അവരുടെ മൂന്നാമൻ പിശാചായിരിക്കും." — ജാമിഉത്തിർമിദി (2165), മുസ്നദ് അഹ്മദ്

4. ഹദീസ്

നബി ﷺ പറഞ്ഞു:

"കണ്ണുകൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് (ഹറാമിലേക്ക്) നോക്കലാണ്. ചെവികൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് കേൾക്കലാണ്... കൈകൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് പിടിക്കലാണ്... കാലുകൾക്കും വ്യഭിചാരമുണ്ട്; അത് നടന്നു പോകലാണ്... പിന്നീട് സ്വകാര്യാവയവം അതിനെ സ്ഥിരീകരിക്കുകയോ നിഷേധിക്കുകയോ ചെയ്യും." — സഹീഹുൽ ബുഖാരി, സഹീഹ് മുസ്ലിം

ഈ ഹദീസ് വ്യഭിചാരത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഘട്ടങ്ങളെ നബി ﷺ വിശദീകരിക്കുന്നതാണ്.

അതിനാൽ ഖുർആനും സുന്നത്തും ചേർന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നത്, വ്യഭിചാരം മാത്രമല്ല, അതിലേക്കു നയിക്കുന്ന വഴികളും—ഹറാമായ നോട്ടം, അന്യസ്ത്രീ-പുരുഷ ഏകാന്തത, കാമോദ്ദീപക ഇടപെടലുകൾ തുടങ്ങിയവയും—ഒഴിവാക്കണമെന്നാണ്.

Sunday, July 12, 2026

നബി(സ)യുടെ രോഗം ക്ഷമയുടെ മഹത്വം

 


നബി(സ)യുടെ രോഗം

ക്ഷമയുടെ മഹത്വം

.........''''


അനസ് (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു:

> നബി(സ)യുടെ രോഗം കഠിനമാവുകയും (മരണാസന്നമായ ഘട്ടത്തിൽ) അദ്ദേഹത്തെ പ്രയാസങ്ങൾ മൂടാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ഫാത്വിമ (റ) പറഞ്ഞു: **"! എന്റെ ഉപ്പയുടെ പ്രയാസമേ!"**

> അപ്പോൾ നബി(സ) പറഞ്ഞു: **

"ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന് ശേഷം നിന്റെ ഉപ്പയ്ക്ക് ഇനി യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല."**

> അങ്ങനെ അദ്ദേഹം വഫാത്തായപ്പോൾ (മരണപ്പെട്ടപ്പോൾ) ഫാത്വിമ (റ) വിലാപത്തോടെ പറഞ്ഞു: **"ഓ എന്റെ ഉപ്പാ! തന്നെ വിളിച്ച രക്ഷിതാവിന്റെ വിളിക്ക് അവിടുന്ന് ഉത്തരം നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഓ എന്റെ ഉപ്പാ! ജന്നത്തുൽ ഫിർദൗസ് ആണ് അങ്ങയുടെ സങ്കേതം. ഓ എന്റെ ഉപ്പാ! അങ്ങയുടെ വിയോഗവാർത്ത ഞങ്ങളതാ ജിബ്‌രീൽ (അ) നെ അറിയിക്കുന്നു."**

> ശേഷം, നബി(സ)യെ ഖബറടക്കിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഫാത്വിമ (റ) ചോദിച്ചു: **


"ഓ അനസ്! റസൂലുള്ളാഹി(സ)യുടെ മേൽ മണ്ണ് വാരിയിടാൻ നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾക്ക് എങ്ങനെയാണ് സാധിച്ചത് (അത്രയും മനക്കരുത്ത് നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെയുണ്ടായി)?"**

> *(സ്വഹീഹ് ബുഖാരി)*


وَعَنْ أنَسٍ رضي الله عنه قَالَ: لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَعَلَ يَتَغَشَّاه الْكَرْبُ، فَقَالَتْ فَاطِمَةُ رضي الله عنها: وَاكَرْبَ أبَتاه، فَقَالَ: «لَيْسَ عَلَىٰ أبِيكِ كَرْبٌ بَعْدَ الْيَوْمِ» فَلَمَّا مَاتَ قَالَتْ: يَا أبَتَاه أجَابَ رَبّاً دَعَاه، يَا أبَتاه جَنَّةُ الْفِرْدَوْسِ مَأْوَاهُ، يَا أبَتَاه إِلىٰ جِبْريلَ نَنْعَاه، فَلَمَّا دُفِنَ قَالَتْ فَاطِمَةُ رضي الله عنها: أطَابَتْ أنْفُسُكُمْ أنْ تَحْثُوا عَلَىٰ رَسُولِ الله صلى الله عليه وسلم التُّرَابَ؟ رَوَاهُ البُخَارِيّ.


### ഹദീഥിന്റെ ലളിതമായ വിശദീകരണം:

 1. **നബി(സ)യുടെ അന്ത്യനിമിഷങ്ങൾ:** പ്രവാചകൻമാർക്ക് സാധാരണ മനുഷ്യരേക്കാൾ കൂടുതൽ ശാരീരിക പരീക്ഷണങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും മരണസമയത്ത് ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. നബി(സ) അനുഭവിച്ച കഠിനമായ വേദന കണ്ട് മകൾ ഫാത്വിമ (റ) സങ്കടത്തോടെയാണ് ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്.

 2. **പരലോകത്തെ ആശ്വാസം:** ദുനിയാവിലെ പ്രയാസങ്ങൾ താൽക്കാലികമാണെന്നും, മരണത്തോടെ ഒരു വിശ്വാസിക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന് ലഭിക്കുന്ന ശാശ്വതമായ സമാധാനത്തെയും കുറിച്ചാണ് "ഇനി നിന്റെ ഉപ്പയ്ക്ക് പ്രയാസങ്ങളില്ല" എന്ന് നബി(സ) പറഞ്ഞത്.

 3. **ഫാത്വിമ(റ)യുടെ വിലാപം:** പ്രവാചകന്റെ മരണത്തിലുള്ള അഗാധമായ ദുഃഖമാണ് ഫാത്വിമ ബീവിയുടെ വാക്കുകളിൽ. എന്നാൽ ഇസ്‌ലാമിൽ വിലക്കപ്പെട്ട രീതിയിലുള്ള അട്ടഹാസമോ ക്ഷമകെട്ടുള്ള വിലാപമോ ആയിരുന്നില്ല അത്.

 4. **അനസ്(റ) വോടുള്ള ചോദ്യം:** ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പ്രവാചകന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് മണ്ണ് വാരിയിടേണ്ടി വന്ന സ്വഹാബികളുടെ അവസ്ഥ ഓർത്ത് ഫാത്വിമ(റ)ക്ക് ഉണ്ടായ സങ്കടമാണ് അവസാന വരികളിൽ വ്യക്തമാകുന്നത്. പ്രവാചകനെ അത്രയധികം സ്നേഹിച്ച സ്വഹാബികൾക്ക് ആ കർമ്മം ചെയ്യേണ്ടി വന്നത് വലിയൊരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു.


Aalam Kamil saquafi parappanangadi


Tuesday, July 7, 2026

ക്ഷമ വെളിച്ചമാണ്്االصبر ضياء

 الدرس

رياض الصالحبن


ക്ഷമ വെളിച്ചമാണ്

.......


Abu Malik al-Ash'ari (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: Muhammad ﷺ അരുളിച്ചെയ്തു:


"ശുദ്ധി (ത്വഹാറത്ത്) വിശ്വാസത്തിന്റെ പകുതിയാണ്. 'അൽഹംദുലില്ലാഹ്' എന്നത് (നന്മകളുടെ) തുലാസ് നിറയ്ക്കുന്നു. 'സുബ്ഹാനല്ലാഹ്'യും 'അൽഹംദുലില്ലാഹ്'യും ചേർന്ന് ആകാശങ്ങൾക്കും ഭൂമിക്കുമിടയിലുള്ള ഇടം നിറയ്ക്കുന്നു. 

നമസ്കാരം ഒരു പ്രകാശമാണ്. 

ദാനം (സ്വദഖ) ഒരു തെളിവാണ്. 

ക്ഷമ (സ്വബ്റ്) ജ്വലിക്കുന്ന പ്രകാശമാണ്. 

ഖുർആൻ നിനക്ക് അനുകൂലമായോ പ്രതികൂലമായോ സാക്ഷിയാകും. 

എല്ലാ മനുഷ്യരും പ്രഭാതത്തിൽ പുറപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ ചിലർ തങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ (അല്ലാഹുവിന് അനുസരിച്ച്) വിറ്റ് അതിനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു; മറ്റുചിലർ (പാപങ്ങളിലൂടെ) അതിനെ നശിപ്പിക്കുന്നു."

ചുരുക്കം വിശദീകരണം


الطهور شطر الإيمان – ശുദ്ധി (വുദൂഅ്, ഗുസ്ല്, ബാഹ്യ-ആന്തരിക ശുദ്ധി) വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗമാണ്.

الحمد لله تملأ الميزان – അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കുന്ന "അൽഹംദുലില്ലാഹ്" എന്ന ദിക്റിന് അത്യന്തം വലിയ പ്രതിഫലമുണ്ട്.

الصلاة نور – നമസ്കാരം ലോകത്തും പരലോകത്തും വിശ്വാസിക്ക് വഴികാട്ടുന്ന പ്രകാശമാണ്.

الصدقة برهان – ദാനം ഒരാളുടെ സത്യവിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവാണ്.

الصبر ضياء – ക്ഷമ കഠിനത സഹിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന ജ്വലിക്കുന്ന പ്രകാശമാണ്.

القرآن حجة لك أو عليك – ഖുർആൻ അനുസരിച്ച് ജീവിച്ചാൽ അത് നമുക്ക് അനുകൂലമായി സാക്ഷിയാകും; അവഗണിച്ചാൽ പ്രതികൂലമായി സാക്ഷിയാകും.

فبائع نفسه فمعتقها أو موبقها – ഓരോ ദിവസവും മനുഷ്യൻ തന്റെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ തന്റെ ആത്മാവിനെ രക്ഷിക്കുകയോ 

നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു


.وَعَنْ أَبِي مَالِكٍ الْحَارِثِ بْنِ عَاصِمٍ الْأَشْعَرِيِّ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ:

«الطُّهُورُ شَطْرُ الإِيمَانِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَأُ الْمِيزَانَ، وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَآنِ - أَوْ تَمْلَأُ - مَا بَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، وَالصَّلَاةُ نُورٌ، وَالصَّدَقَةُ بُرْهَانٌ، وَالصَّبْرُ ضِيَاءٌ، وَالْقُرْآنُ حُجَّةٌ لَكَ أَوْ عَلَيْكَ، كُلُّ النَّاسِ يَغْدُو، فَبَائِعٌ نَفْسَهُ فَمُعْتِقُهَا، أَوْ مُوبِقُهَا».

Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي



പുരുഷന്മാർ മാത്രം

https://chat.whatsapp.com/DpSjQz0mOqp7ptpvjdYuGy


സ്ത്രീകൾ മാത്രം

https://chat.whatsapp.com/LAbjMU1b0rP40578HPbSyK

Saturday, July 4, 2026

തൗബ ചെയ്യുക ........شروط التوبة

 തൗബ ചെയ്യുക

........


رياض الصالحبن

റിയാളു സ്സ്വാലിഹീൻ ഇമാം നവവി


തൗബയുടെ അധ്യായം.


പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നു:

*എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും തൗബ ചെയ്യുന്നത് നിർബന്ധമാണ്.*

അല്ലാഹുവിനും അടിമയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള, മറ്റൊരാളുടെ അവകാശവുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത പാപമാണെങ്കിൽ,


 *തൗബയ്ക്ക് മൂന്ന് നിബന്ധനകളുണ്ട്:*


1.ആ പാപം ഉടൻ ഉപേക്ഷിക്കുക.


2.അത് ചെയ്തതിൽ ആത്മാർത്ഥമായി പശ്ചാത്തപിക്കുക.

3.ഇനി ഒരിക്കലും അതിലേക്ക് മടങ്ങില്ലെന്ന് ദൃഢനിശ്ചയം എടുക്കുക.


ഈ മൂന്ന് നിബന്ധനകളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഇല്ലെങ്കിൽ തൗബ ശരിയാകുകയില്ല.


എന്നാൽ പാപം മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ അവകാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ, 


*നാല് നിബന്ധനകളുണ്ട്:*

മേൽ പറഞ്ഞ മൂന്ന് നിബന്ധനകളും പാലിക്കുക.

കൂടാതെ, ആ വ്യക്തിയുടെ അവകാശത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുക.


അതായത്:

*മറ്റൊരാളുടെ സ്വത്ത് കൈവശപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് തിരികെ നൽകണം.*


*അപവാദക്കുറ്റം (ഖദ്‌ഫ്) പോലുള്ള ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമാണെങ്കിൽ, ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാപ്പ് തേടുകയോ വേണം*


ഗീബത്ത്  പറത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അദ്ദേഹത്തോട് ക്ഷമ ചോദിക്കണം.


എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും തൗബ ചെയ്യേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്. ചില പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മാത്രം തൗബ ചെയ്താൽ, ആ പ്രത്യേക പാപത്തിൽ നിന്നുള്ള തൗബ ശരിയായിരിക്കും. എന്നാൽ ബാക്കിയുള്ള പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് തൗബ ചെയ്യാനുള്ള ബാധ്യത തുടരും.


ഖുർആനും സുന്നത്തും ഉമ്മത്തിന്റെ ഏകാഭിപ്രായവും തൗബ നിർബന്ധമാണെന്ന് വ്യക്തമായി തെളിയിക്കുന്നു.

.........

باب التوبة


قَالَ العلماءُ: التَّوْبَةُ وَاجبَةٌ مِنْ كُلِّ ذَنْب, فإنْ كَانتِ المَعْصِيَةُ بَيْنَ العَبْدِ وبَيْنَ اللهِ تَعَالَى لاَ تَتَعلَّقُ بحقّ آدَمِيٍّ, فَلَهَا ثَلاثَةُ شُرُوط:


أحَدُها: أنْ يُقلِعَ عَنِ المَعصِيَةِ.


والثَّانِي: أَنْ يَنْدَمَ عَلَى فِعْلِهَا.


والثَّالثُ: أنْ يَعْزِمَ أَنْ لا يعُودَ إِلَيْهَا أَبَداً. فَإِنْ فُقِدَ أَحَدُ الثَّلاثَةِ لَمْ تَصِحَّ تَوبَتُهُ.


 وإنْ كَانَتِ المَعْصِيةُ تَتَعَلقُ بآدَمِيٍّ فَشُرُوطُهَا أرْبَعَةٌ: هذِهِ الثَّلاثَةُ, وأنْ يَبْرَأ مِنْ حَقّ صَاحِبِها, فَإِنْ كَانَتْ مالاً أَوْ نَحْوَهُ رَدَّهُ إِلَيْه, وإنْ كَانَت حَدَّ قَذْفٍ ونَحْوَهُ مَكَّنَهُ مِنْهُ أَوْ طَلَبَ عَفْوَهُ, وإنْ كَانْت غِيبَةً استَحَلَّهُ مِنْهَا. ويجِبُ أنْ يَتُوبَ مِنْ جميعِ الذُّنُوبِ, فَإِنْ تَابَ مِنْ بَعْضِها صَحَّتْ تَوْبَتُهُ عِنْدَ أهْلِ الحَقِّ مِنْ ذلِكَ الذَّنْبِ, وبَقِيَ عَلَيهِ البَاقي. وَقَدْ تَظَاهَرَتْ دَلائِلُ الكتَابِ, والسُّنَّةِ, وإجْمَاعِ الأُمَّةِ عَلَى وُجوبِ التَّوبةِ:


Aslam Kamil saquafi parappanangadi

محمد اسلم الثقافي الكاملي بربننغادي المليباري الهندي