#വഹ്ദത്തുൽ_വുജൂദ്_കുഫ്റോ
എല്ലാം ദൈവമാണ്; കൃഷ്ണനും അല്ലാഹുവും ഒന്നാണ്; കടിക്കുന്ന നായയും ബണ്ടിച്ചോറും ചാണകവും മിനികൂപ്പറുമെല്ലാം ദൈവമാണ്; ദൈവമല്ലാത്തതായി ഒന്നുമില്ല" എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നത് വ്യക്തമായ കുഫ്‌റാണ്.
ഈ വിശ്വാസത്തിന് യഥാർത്ഥ സൂഫികളിലെ ചിലർ അവതരിപ്പിച്ച 'വഹ്ദത്തുൽ വുജൂദ്' എന്ന ആശയവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, അത് അതിന് പൂർണ്ണമായും വിരുദ്ധവുമാണ്.
വുജൂദ്' എന്ന പദത്തിന് ഭാഷാപരമായി 'ഉള്ളത്' (നിലനിൽക്കുന്നത്) എന്നാണ് അർത്ഥം. ഈ അർത്ഥത്തിൽ അല്ലാഹുവിനും മനുഷ്യർക്കും മറ്റു വസ്തുക്കൾക്കും വുജൂദ് ഉണ്ടെന്ന് എല്ലാ യഥാർത്ഥ സൂഫികളും അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. കാരണം, അല്ലാഹു സൃഷ്ടാവാണ്, മറ്റുള്ളവയെല്ലാം അവൻ്റെ സൃഷ്ടികളുമാണ്. ഈ അർത്ഥത്തിൽ
സൃഷ്ടിയുടെയും സൃഷ്ടാവിൻ്റെ വുജൂദ് ഒന്നല്ല രണ്ടു തന്നെയാണ്. ഈ യാഥാർത്ഥ്യം ആരും നിഷേധിക്കുന്നില്ല.
ഇതിനെ നിഷേധിച്ചവൻ മുസ്ലിം ആവില്ല യഥാർത്ഥ സൂഫിയും ആവില്ല.
എന്നാൽ, സൂഫികൾ 'വുജൂദ്' എന്ന പദത്തിന് ആലങ്കാരികമായി (مجاز) നൽകുന്ന അർത്ഥം 'അനാദിയായ, നിരാശ്രയനായ, വാജിബുൽ വുജൂദ് (Necessary Being - അനിവാര്യമായ അസ്തിത്വം)' എന്നാണ്. ഈ അർത്ഥത്തിൽ പരിശോധിച്ചാൽ വുജൂദ് ഒന്നേയുള്ളൂ, അത് അല്ലാഹു മാത്രമാണ്. അല്ലാഹുവല്ലാത്ത ഒന്നും ഈ അർത്ഥത്തിൽ വുജൂദ് അല്ല.
ഇതാണ് വഹ്ദത്തുൽ വുജൂദ് കൊണ്ട് അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.മറ്റുള്ള വസ്തുക്കളും അല്ലാഹുവും ഒന്നാണ് എന്നതല്ല. ഈ പ്രത്യേക അർത്ഥത്തിൽ, അല്ലാഹുവല്ലാത്ത മറ്റൊരു വസ്തുവിനും വുജൂദ് ഇല്ല എന്നാണ്.
കാരണം സൃഷ്ടികൾക്ക് സ്വതന്ത്രമായ അസ്ഥിത്വം ഇല്ല. അല്ലാഹു നൽകുന്ന അസ്തിത്വം മാത്രമേ ഉള്ളൂ.
സൃഷ്ടാവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ സൃഷ്ടികളുടെ അവസ്ഥ, ഒരു പാത്രത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ കാണുന്ന സൂര്യൻ്റെ പ്രതിഫലനം പോലെയാണ്. ആ പാത്രത്തിലെ വെള്ളം ഇല്ലാതാകുന്നതോടെ ആ പ്രതിഫലനവും ഇല്ലാതാകുന്നു; അവിടെ അവശേഷിക്കുന്നത് മുകളിലുള്ള യഥാർത്ഥ സൂര്യൻ മാത്രമാണ്. വെള്ളത്തിൽ കണ്ടത് ആ സൂര്യൻ്റെ ഒരു പ്രതിഫലനം മാത്രമായിരുന്നു. അതായത്, വെള്ളത്തിൽ കാണുന്ന സൂര്യന് സ്വന്തമായി ഒരു നിലനിൽപ്പില്ല. യാഥാർത്ഥ്യത്തിലുള്ളതും സ്വതന്ത്രമായ നിലനിൽപ്പുള്ളതും ആകാശത്തുള്ള സൂര്യന് മാത്രമാണ്.
ഇതുപോലെയാണ് അനാദിയായ, നിരാശ്രയനായ, അനിവാര്യമായ അസ്തിത്വമുള്ള (واجب الوجود - Necessary Being) അല്ലാഹുവിൻ്റെയും സൃഷ്ടികളുടെയും കാര്യം. അല്ലാഹുവിൻ്റെ വുജൂദിൻ്റെ (അസ്തിത്വത്തിൻ്റെ) ഒരു പ്രതിഫലനം മാത്രമാണ് സൃഷ്ടികളുടെ വുജൂദ്. വെള്ളത്തിൽ കാണുന്ന സൂര്യന് സ്വന്തമായി വുജൂദ് ഇല്ലാത്തതുപോലെ, ഈ സൃഷ്ടികൾക്കൊന്നും സ്വന്തമായി ഒരു വുജൂദില്ല.
വെള്ളത്തിൽ സൂര്യൻ്റെ രൂപം കാണുന്നത് പോലെ അല്ലാഹുവിൻ്റെ രൂപം സൃഷ്ടികളിൽ കാണാം എന്നല്ല ഈ ഉപമ കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. മറിച്ച്, പാത്രത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ കാണുന്ന പ്രതിഫലനം ആകാശത്തുള്ള യഥാർത്ഥ സൂര്യൻ്റെ അസ്തിത്വത്തെ (നിലനിൽപ്പിനെ) എങ്ങനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവോ, അതുപോലെ സൃഷ്ടികളൾ , മറ്റൊന്നിൻ്റെയും പ്രതിഫലനമല്ലാത്ത സൃഷ്ടാവിൻ്റെ യഥാർത്ഥ വുജൂദിനെ അറിയിക്കുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മാത്രമാണ് ഈ ഉപമ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ളത്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ, മനുഷ്യനിലെ അഹങ്കാരവും അഹന്തയും 'ഞാൻ' എന്ന ഭാവവും (അനാനിയ്യത്ത്) തീർത്തും നിരർത്ഥകമാണെന്ന് മനസ്സിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ വേണ്ടി ഉപയോഗിച്ച മനോഹരമായ ഒരു ആലങ്കാരിക പ്രയോഗം മാത്രമാണ് 'വഹ്ദത്തുൽ വുജൂദ്'.
അല്ലാഹുവിൻ്റെ അസ്തിത്വവുമായി ചേർത്തുനോക്കുമ്പോൾ സൃഷ്ടികളുടെ അവസ്ഥയെന്താണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന, ലബീദ് എന്ന കവി പാടിയ വരികളെക്കുറിച്ച് നബി (സ) അരുളിയ വചനം ഈ സന്ദർഭത്തിൽ ചേർക്കുന്നത് ഏറെ ഉചിതമായിരിക്കും.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَصْدَقُ كَلِمَةٍ قَالَهَا شَاعِرٌ كَلِمَةُ لَبِيدٍ: أَلَا كُلُّ شَيْءٍ مَا
خَلَا اللهَ بَاطِلٌ
അബൂഹുറൈറ (റ) വിൽ നിന്ന് നിവേദനം: അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂൽ (സ) അരുളി: "ഒരു കവി പറഞ്ഞതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും സത്യസന്ധമായ വാക്ക് ലബീദ് എന്ന കവിയുടെ ഈ വരിയാണ്: 'അറിയുക, അല്ലാഹു ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും മിഥ്യയാണ്.
ബുഖാരി , മുസ്ലിം
