الرحمن على العرش استوي
എന്ന ആയത്തിന് പൗരാണിക മുഫസ്സിറായ ഇമാം ഇബ്നു ജരീർ ത്വബരി റ
എന്താണ് വിശദീകരിച്ചത്
മറുപടി
സൂറത്തു ത്വാഹ യുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ത്വബരി ഇമാം പറയുന്നു.
ارتفع وعلا.
(മേൽ മയായി ഉന്നതനായി )
എന്നാണ് അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം
കൂടുതൽ വിവരണങ്ങളും വിവിധ അഭിപ്രായങ്ങളും മുമ്പ് വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട് . അത് വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നില്ല.
(തഫ്സീർ ത്വബരി സൂറത്ത് ത്വഹ 5)
وفي تفسير الطبري في سورة طه
وقوله ﴿الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى﴾
يقول تعالى ذكره: الرحمن على عرشه ارتفع وعلا.
وقد بيَّنا معنى الاستواء بشواهده فيما مضى وذكرنا اختلاف المختلفين فيه فأغنى ذلك عن إعادته في هذا الموضع.
(തഫ്സീറു ത്വബരി ത്വാഹ 5 )
സൂറത്തു അഅറാഫ്
ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ
എന്ന ആയത്ത് വിവരിച്ചു കൊണ്ടും അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
وفي تفسير الطبري في سورة الاعراف
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ ۗ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ (54)الاعراف
=" ثم استوى على العرش ".
* * *
وقد ذكرنا معنى " الاستواء " واختلاف الناس فيه، فيما مضى قبل، بما أغنى عن إعادته. (17)
* * *
എന്നൽ സൂറത്തുൽ ബഖറ
ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ
എന്ന ആയത്ത് വിവരിച്ചു. കൊണ്ടാണ് ഇസ്തവയെ പറ്റിയുള്ള കൂടുതൽ വിവരണം ഇമാം തബരി റ പറയുന്നത്.
അപ്പോൾ ബഖറയിലെ വിവരണം തന്നെയാണ് ത്വാഹയിലും അഅറാഫിലും അദ്ദേഹത്തിൻറെ അഭിപ്രായം എന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ.
ബഖറയിൽ ത്വബരി ഇമാം പറയുന്നു,
ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ
പണ്ഡിതന്മാർ പറയുന്നത്.
ഇസ്തവക്ക് മുന്നിട്ടു എന്നാണ്.
അയാൾ ഇന്നയാളുടെ മേലിൽ മുന്നിട്ടവൻ ആയിരുന്നു പിന്നീട് എന്നെ ആക്ഷേപിക്കാൻ വേണ്ടി തിരിഞ്ഞു എന്ന് പറയും പോലെ .(അല്ലാഹുവിന്റെ ദാത്ത്
ആകാശത്തിൻമേൽ മുന്നിട്ട് നടന്നു എന്നല്ല)
ചില പണ്ഡിതർ പറയുന്നത്.
അല്ലാഹു ഒരു സ്ഥലത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് തെറ്റി എന്നല്ല.മറിച്ച് അല്ലാഹുവിൻറെ പ്രവർത്തിയെ തിരിച്ചു എന്നാണ്. (ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിച്ച പ്രവർത്തിക്ക് ശേഷം ആകാശം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രവർത്തിയിലേക്ക് തെറ്റി)
ചിലർ പറഞ്ഞു മറ്റൊരു പ്രവർത്തിയെ കരുതി എന്നാണ്.
وفي تفسير الطبري من البقرة
القول في تأويل قوله تعالى: ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ
قال أبو جعفر: اختلفوا في تأويل قوله: " ثم استوى إلى السَّماء ".
فقال بعضهم: معنى استوى إلى السماء, أقبل عليها, كما تقول: كان فلان مقبلا على فلان، ثم استوَى عليّ يشاتمني - واستوَى إليّ يشاتمني. بمعنى: أقبل عليّ وإليّ يشاتمني. واستُشْهِد على أنّ الاستواء بمعنى الإقبال بقول الشاعر:
أَقُــولُ وَقَـدْ قَطَعْـنَ بِنَـا شَـرَوْرَى
سَــوَامِدَ, وَاسْـتَوَيْنَ مِـنَ الضَّجُـوعِ (101)
فزعم أنه عنى به أنهن خرجن من الضّجوع, وكان ذلك عنده بمعنى: أقبلن. وهذا من التأويل في هذا البيت خطأ, وإنما معنى قوله: " واستوين من الضجوع "، استوين على الطريق من الضجوع خارجات, بمعنى استقمن عليه
.
وقال بعضهم: لم يكن ذلك من الله جل ذكره بتحوُّل, ولكنه بمعنى فعله, كما تقول: كان الخليفة في أهل العراق يواليهم، ثم تحوَّل إلى الشام. إنما يريد: تحوّل فِعله. [وقال بعضهم: قوله: " ثم استوى إلى السماء " يعني به: استوت] (102) . كما قال الشاعر:
أَقُـولُ لَـهُ لَمَّـا اسْـتَوَى فِـي تُرَابِهِ
عَـلَى أَيِّ دِيـنٍ قَتَّـلَ النَّـاسَ مُصْعَبُ (103)
وقال بعضهم: " ثم استوى إلى السماء "، عمدَ لها (104) . وقال: بل كلُّ تارك عملا كان فيه إلى آخر، فهو مستو لما عمد له، ومستوٍ إليه.
എന്നാൽ ചിലർ പറയുന്നത് മേൽമയായി ഉന്നതനായി എന്നാണ്. റബീഉബ്നു അനസ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞവരിൽ പെട്ടവരാണ്.
وقال بعضهم: الاستواء هو العلو, والعلوّ هو الارتفاع. وممن قال ذلك الربيع بن أنس.
588- حُدِّثت بذلك عن عمار بن الحسن, قال: حدثنا عبد الله بن أبي جعفر، عن أبيه، عن الربيع بن أنس: " ثم استوى إلى السماء ". يقول: ارتفع إلى السماء (105) .
മേൽമയുള്ളവനായി എന്ന വ്യാഖ്യാനം പറയുന്നവരിൽ
ചിലർ പറയുന്നത്.
ആകാശത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാആയി കൊണ്ടുള്ള മേൽമയാവലാണ് ,
ثم اختلف متأوّلو الاستواء بمعنى العلوّ والارتفاع، في الذي استوى إلى السّماء. فقال بعضهم: الذي استوى إلى السماء وعلا عليها، هو خالقُها ومنشئها. وقال بعضهم: بل العالي عليها: الدُّخَانُ الذي جعله الله للأرض سماء (106) .
ഇസ്തിവാഇന് അറബി
സംസാരത്തിൽ പല അർത്ഥവും പറയാറുണ്ട്.
ഒരാളുടെ യൗവനവും ശക്തിയും പൂർണ്ണതയിൽ എത്തിക്കുന്നതിനും
കാര്യങ്ങൾ ചൊവ്വാക്കുന്നതിനും .
ഒരു പ്രവർത്തിയിൽ നിന്നും മറ്റൊന്നിലേക്ക്
മുന്നിടുന്നതിനും .
അധികാരം സ്ഥാപിച്ചു എന്നതിനും
മേൽമയായി
എന്നതിനും പറയാറുണ്ട് .
قال أبو جعفر: الاستواء في كلام العرب منصرف على وجوه: منها انتهاءُ شباب الرجل وقوّته, فيقال، إذا صار كذلك: قد استوى الرّجُل. ومنها استقامة ما كان فيه أوَدٌ من الأمور والأسباب, يقال منه: استوى لفلان أمرُه. إذا استقام بعد أوَدٍ، ومنه قول الطِّرِمَّاح بن حَكيم:
طَــالَ عَــلَى رَسْـمِ مَهْـدَدٍ أبَـدُهْ
وَعَفَـــا وَاسْــتَوَى بِــهِ بَلَــدُه (107)
يعني: استقام به. ومنها: الإقبال على الشيء يقال استوى فلانٌ على فلان بما يكرهه ويسوءه بَعد الإحسان إليه. ومنها. الاحتياز والاستيلاء (108) ، كقولهم: استوى فلان على المملكة. بمعنى احتوى عليها وحازَها. ومنها: العلوّ والارتفاع, كقول القائل، استوى فلان على سريره. يعني به علوَّه عليه.
പരിശുദ്ധനായ അല്ലാഹുവിൻറെ വാക്കിനോട് ഏറ്റവും യോജിച്ച അർത്ഥം
ഏഴാകാശങ്ങളെ അല്ലാഹു സൃഷ്ടിക്കുകയും അവൻറെ ഖുദ്റത്തു കൊണ്ട് പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്തു ആകാശങ്ങളുടെ മേൽ അല്ലാഹു മേന്മയുള്ളവനായി ഉന്നതനായ എന്നതാണ്.
മേൽമയുള്ളവനായി ഉന്നതനായി എന്ന അർത്ഥം അറബി സംസാരത്തിൽ നിന്നും ഗ്രഹിക്കുന്നതായിരിക്കെ അതിനെ നിഷേധിച്ച ചിലരുണ്ട്. അതിൽ ഞാൻ അത്ഭുതം പെടുന്നു .ഈ അർത്ഥം പറഞ്ഞാൽ താഴെ നിന്നും മേലേട്ട് ഉയർന്നു പോവുക എന്ന അർത്ഥം ലഭിക്കുമെന്ന് അവർ ഭയപ്പെട്ടു അതിൽ നിന്നും അവർ ഓടുകയാണ്.
എന്നിട്ട് അവർ വിദൂരമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു.
പക്ഷേ അവർ എന്തിൽ നിന്നാണോ ഓടിയത് അതിനെ തൊട്ട് അവർ രക്ഷപ്പെട്ടില്ല.
അവരോട് പറയാനുള്ളത് ഇതാണ്. നിങ്ങൾ മുന്നിട്ടു എന്ന് വ്യാഖ്യാനം നിയന്ത്രണം നടത്തി എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് അല്ലാഹുവിൻറെ (ദാത്ത്) മുന്നിട്ടു പ്രവർത്തിച്ചു എന്നല്ല എന്നാണ് പറയുന്നതെങ്കിൽ .
മേൽമയായി ഉന്നതനായി എന്ന സ്ഥലത്തും ഇതേ അർത്ഥം പറയാമല്ലോ എന്ന് നാം അവരോട് പറയുന്നു.
അധികാരം കൊണ്ട് ഉന്നതനായി മേൽ മയായി എന്നാണ് അവിടെ അർത്ഥം നീങ്ങി മാറി തെറ്റി എന്ന അർത്ഥത്തിലല്ല .
وأوْلى المعاني بقول الله جل ثناؤه: " ثم استوى إلى السماء فسوَّاهن "، علا عليهن وارتفع، فدبرهنّ بقدرته، وخلقهنّ سبع سموات.
والعجبُ ممن أنكر المعنى المفهوم من كلام العرب في تأويل قول الله: " ثم استوى إلى السماء "، الذي هو بمعنى العلو والارتفاع، هربًا عند نفسه من أن يلزمه بزعمه -إذا تأوله بمعناه المفهم كذلك- أن يكون إنما علا وارتفع بعد أن كان تحتها - إلى أن تأوله بالمجهول من تأويله المستنكر. ثم لم يَنْجُ مما هرَب منه! فيقال له: زعمت أن تأويل قوله " استوى " أقبلَ, أفكان مُدْبِرًا عن السماء فأقبل إليها؟ فإن زعم أنّ ذلك ليس بإقبال فعل، ولكنه إقبال تدبير, قيل له: فكذلك فقُلْ: علا عليها علوّ مُلْك وسُلْطان، لا علوّ انتقال وزَوال. ثم لن يقول في شيء من ذلك قولا إلا ألزم في الآخر مثله. ولولا أنا كرهنا إطالة الكتاب بما ليس من جنسه، لأنبأنا عن فساد قول كل قائل قال في ذلك قولا لقول أهل الحق فيه مخالفًا. وفيما بينا منه ما يُشرِف بذي الفهم على ما فيه له الكفاية إن شاء الله تعالى.
(തഫ്സീർ ത്വബരി അൽ ബഖറ 29 )
ഇവിടെ ഇമാം ത്വബരി എന്നവർ ഒരിക്കലും തന്നെ ആകാശത്തിൽ അല്ലാഹു ഇരുന്നു നീങ്ങി മാറി താമസിച്ചു എന്ന അർത്ഥമില്ലെന്നും മറിച്ച് ഉന്നത അധികാരം സ്ഥാപിച്ചു എന്നാണ് അർത്ഥം എന്നും വെക്തമാക്കിയിരിക്കുയാണ്.
സൂറത്ത് ത്വാഹയിലും അഅറാഫിലും വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടത് അൽ ബഖറയിൽ പറഞ്ഞത് പോലെയാണന്നും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇതോടെ അല്ലാഹു അർശിൽ ഇരിക്കുകയാണന്ന ഒഹാബി പുരോഹിത വ്യാഖ്യാനം പൊട്ടി പോളീസായിരിക്കുന്നു.
*അസ് ലം കാമിൽ സഖാഫി പരപ്പനങ്ങാടി*
